Cânticos 1

1 Alta kanto de Salomono.

2 Ho, li kisu min per kisoj de sia buŝo!

Ĉar via amo estas pli bona, ol vino.

3 Ho, kiel bonodoras viaj aromaĵoj!

Via nomo similas al elverŝita oleo;

Tial la fraŭlinoj amas vin.

4 Altiru min; ni postkuros vin.

La reĝo envenigu min en siajn ĉambrojn;

Ho, ni ĝojos kaj gajiĝos kun vi;

Ni memoros vian amon pli, ol vinon;

Sincere oni amas vin.

5 Mi estas nigra, tamen beleta,

Ho filinoj de Jerusalem,

Kiel la tendoj de Kedar,

Kiel la tapetoj de Salomono.

6 Ne rigardu min, ke mi estas nigreta:

La suno min brulkolorigis.

La filoj de mia patrino koleris kontraŭ mi;

Ili faris min gardistino de la vinberĝardenoj;

Mian propran vinberĝardenon mi ne gardis.

7 Diru al mi, ho vi, kiun mia animo amas,

Kie vi paŝtas, kie vi ripozigas vian brutaron tagmeze:

Kial mi similu al vagistino

Ĉe la brutaroj de viaj kamaradoj?

8 Se vi ne scias tion, ho belulino inter virinoj,

Sekvu la paŝojn de la ŝafaro,

Kaj paŝtu viajn kapridojn ĉe la tendoj de la paŝtistoj.

9 Al la ĉevalino en la ĉaroj de Faraono

Mi komparas vin, ho mia amatino.

10 Belaj estas viaj vangoj sub la orelringoj,

Via kolo sub la laĉoj de perloj.

11 Orajn orelringojn ni faros al vi,

Kun arĝentaj enkrustaĵoj.

12 Dum la reĝo sidas ĉe la festotablo,

Mia nardo bonodoras.

13 Kiel fasko de mirho, restanta inter miaj mamoj,

Estas al mi mia amato.

14 Kiel floraro de kofero estas por mi mia amato,

En la vinberĝardenoj de En-Gedi.

15 Ho, vi estas bela, mia amatino; ho, vi estas ja bela;

Viaj okuloj estas kiel ĉe kolomboj.

16 Ho, vi estas bela, mia amato, kaj ĉarma;

Nia lito estas kiel freŝaj herboj;

17 La traboj de nia domo estas cedraj,

Niaj ĉevronoj estas abiaj.

1 Cântico dos cânticos, que é de Salomão.

O primeiro cântico

Esposa

2 Beije-me ele com os beijos

da sua boca;

porque melhor é o teu amor

do que o vinho.

3 Suave é o aroma

dos teus unguentos;

como o unguento derramado

é o teu nome;

por isso as virgens te amam.

4 Leva-me tu;

correremos após ti.

O rei me introduziu

nas suas câmaras;

Coro

em ti nos regozijaremos

e nos alegraremos;

do teu amor nos lembraremos,

mais do que do vinho;

os retos te amam.

Esposa

5 Eu sou morena, porém formosa,

ó filhas de Jerusalém,

como as tendas de Quedar,

como as cortinas de Salomão.

6 Não olheis para o eu ser morena,

porque o sol resplandeceu sobre mim;

os filhos de minha mãe

indignaram-se contra mim

e puseram-me por guarda

das vinhas;

a minha vinha, porém,

não guardei.

7 Dize-me, ó tu,

a quem ama a minha alma:

Onde apascentas o teu

rebanho,

onde o fazes descansar

ao meio-dia;

pois por que razão seria eu

como a que anda errante

junto aos rebanhos

de teus companheiros?

Esposo

8 Se tu não o sabes,

ó mais formosa entre as mulheres,

sai-te pelas pisadas do rebanho,

e apascenta as tuas cabras

junto às moradas dos pastores.

9 Às éguas dos carros de Faraó

te comparo, ó meu amor.

10 Formosas são as tuas faces

entre os teus enfeites,

o teu pescoço com os colares.

11 Enfeites de ouro te faremos,

com incrustações de prata.

Esposa

12 Enquanto o rei está assentado

à sua mesa,

o meu nardo exala o seu perfume.

13 O meu amado é para mim

como um ramalhete de mirra,

posto entre os meus seios.

14 Como um ramalhete de hena

nas vinhas de En-Gedi

é para mim o meu amado.

Esposo

15 Eis que és formosa,

ó meu amor,

eis que és formosa;

os teus olhos são como os das pombas.

Esposa

16 Eis que és formoso, ó amado meu,

e também amável;

o nosso leito é verde.

17 As traves da nossa casa

são de cedro,

as nossas varandas de cipreste.