Cânticos 3

1 Sur mia kuŝejo dum la nokto mi serĉis tiun, kiun mia animo amas;

Mi serĉis lin, sed mi lin ne trovis.

2 Mi leviĝos, kaj irados tra la urbo;

Sur la stratoj kaj placoj mi serĉos tiun, kiun mia animo amas;

Mi serĉis lin, sed mi lin ne trovis.

3 La gardistoj, kiuj iradas tra la urbo, renkontis min,

Al ili mi demandis: Ĉu vi vidis tiun, kiun mia animo amas?

4 Kiam mi nur ekforiris de ili,

Mi renkontis tiun, kiun mia animo amas;

Mi tenis lin, kaj ne delasis lin,

Ĝis mi enkondukis lin en la domon de mia patrino,

Kaj en la ĉambron de ŝi, kiu naskis min.

5 Mi ĵurligas vin, ho filinoj de Jerusalem,

Je la gazeloj aŭ cervoj de la kampo:

Ne veku nek sendormigu la amatinon,

Ĝis ŝi mem volos.

6 Kiu estas ŝi, kiu venas el la dezerto, kiel kolono de fumo

Parfumita per mirho kaj olibano,

Per ĉiaj pudroj de la parfumisto?

7 Jen estas la lito de Salomono!

Sesdek fortuloj ĉirkaŭas ĝin

El la fortuloj de Izrael,

8 Ĉiuj tenantaj glavojn, kompetentaj batalantoj;

Ĉiu portas sian glavon ĉe sia femuro,

Pro la teruro de la nokto.

9 Edziĝan liton el la ligno de Lebanon

Konstruis al si la reĝo Salomono.

10 Ĝiajn kolonojn li konstruis el arĝento,

La ĉarpentaĵon el oro, la tegaĵon el purpuro;

La interno estas pavimita per la amo de la filinoj de Jerusalem.

11 Iru tien, ho filinoj de Cion, kaj vidu la reĝon Salomono,

Vestitan per la krono, per kiu lia patrino kronis lin en la tago de lia edziĝofesto,

En la tago de la ĝojo de lia koro.

1 De noite, em minha cama,

busquei aquele a quem ama a minha alma;

busquei-o, e não o achei.

2 Levantar-me-ei, pois,

e rodearei a cidade;

pelas ruas e pelas praças

buscarei aquele a quem ama a minha alma;

busquei-o, e não o achei.

3 Acharam-me os guardas,

que rondavam pela cidade;

eu lhes perguntei:

Vistes aquele a quem ama

a minha alma?

4 Apartando-me eu um pouco deles,

logo achei aquele a quem ama a minha alma;

agarrei-me a ele

e não o larguei,

até que o introduzi

em casa de minha mãe,

na câmara daquela

que me gerou.

5 Conjuro-vos, ó filhas de Jerusalém,

pelas gazelas

e cervas do campo,

que não acordeis,

nem desperteis o meu amor,

até que queira.

O terceiro cântico

Coro

6 Quem é esta que sobe

do deserto,

como colunas de fumaça,

perfumada de mirra, de incenso,

e de todos os pós

dos mercadores?

7 Eis que é a liteira de Salomão;

sessenta valentes

estão ao redor dela,

dos valentes de Israel;

8 Todos armados de espadas,

destros na guerra;

cada um com a sua espada à cinta

por causa dos temores noturnos.

9 O rei Salomão fez para si

uma carruagem

de madeira do Líbano.

10 Fez-lhe as colunas de prata,

o estrado de ouro,

o assento de púrpura,

o interior revestido com amor,

pelas filhas de Jerusalém.

11 Saí, ó filhas de Sião,

e contemplai ao rei Salomão

com a coroa

com que o coroou sua mãe

no dia do seu desposório

e no dia do júbilo do seu coração.