Oséias 4

1 Aŭskultu la vorton de la Eternulo, ho Izraelidoj; ĉar la Eternulo havas juĝan disputon kun la loĝantoj de la tero; ĉar sur la tero ne ekzistas vero, nek amo, nek konado de Dio. 2 Malbenado kaj trompado, mortigado, ŝtelado, kaj adultado tre disvastiĝis, kaj sangoverŝo sekvas sangoverŝon. 3 Pro tio ekploros la tero, kaj malfeliĉo trafos ĉiujn ĝiajn loĝantojn kaj la bestojn de la kampo kaj la birdojn de la ĉielo; eĉ la fiŝoj de la maro malaperos. 4 Sed neniu malpacu, neniu riproĉu; via popolo estas kiel insultantoj de pastro. 5 Vi falos meze de la tago, kaj ankaŭ la profeto falos kun vi en la nokto; kaj Mi pereigos vian patrinon. 6 Mia popolo pereos pro tio, ke ĝi ne havas scion. Ĉar vi forpuŝis la scion, tial Mi vin forpuŝos, ke vi ne plu estu Mia pastro. Ĉar vi forgesis la instruon de via Dio, tial ankaŭ Mi forgesos viajn infanojn. 7 Ju pli ili multiĝas, des pli ili pekas kontraŭ Mi; ilian honoron Mi faros senhonoreco. 8 Per la pekoj de Mia popolo ili sin nutras, kaj al ĝia malpieco strebas ilia animo. 9 Kaj fariĝos al la popolo tiel same, kiel al la pastroj: Mi punos ĝin pro ĝia konduto, kaj Mi repagos al ĝi pro ĝiaj agoj. 10 Ili manĝos kaj ne satiĝos, ili malĉastos kaj ne disvastiĝos; ĉar ili forlasis la Eternulon kaj ne atentas Lin. 11 Malĉastado, vino, kaj mosto forprenas la prudenton. 12 Mia popolo demandas sian lignon, kaj ĝia bastono donas al ĝi respondon; ĉar la spirito de malĉasteco erarigas ilin, kaj ili malĉastas kontraŭ sia Dio. 13 Sur la supro de montoj ili alportas oferojn, kaj sur montetoj ili incensas sub kverko, poplo, kaj terebintarbo, ĉar bona estas ilia ombro. Tial malĉastos viaj filinoj, kaj viaj bofilinoj adultos. 14 Ĉu Mi povas ne puni viajn filinojn, se ili malĉastas, kaj viajn bofilinojn, se ili adultas, se ili apartiĝas kune kun la malĉastistinoj kaj alportas oferojn kune kun la publikaj virinoj, kaj la malklera popolo pereas? 15 Se malĉastas vi, ho Izrael, tiam almenaŭ Jehuda ne kulpiĝu; ne iru en Gilgalon, ne iru en Bet-Avenon, kaj ne ĵuru: Kiel vivas la Eternulo. 16 Ĉar Izrael obstinas, kiel obstina bovino; ĉu nun la Eternulo povas paŝti ilin, kiel ŝafidon sur vasta paŝtejo? 17 Efraim aliĝis al idoloj; lasu lin. 18 Abomeninda fariĝis ilia drinkado; ili fordonis sin al malĉastado kaj malhonora amo; honto al iliaj protektantoj. 19 La vento forportos ilin per siaj flugiloj, kaj ili hontos pri siaj oferoj.

Deus repreende Israel

1 Ouvi a palavra do Senhor,

vós filhos de Israel,

porque o Senhor tem uma contenda

com os habitantes da terra;

porque na terra não há verdade,

nem benignidade,

nem conhecimento de Deus.

2 Só permanecem o perjurar,

o mentir, o matar,

o furtar e o adulterar;

fazem violência,

um ato sanguinário segue

imediatamente a outro.

3 Por isso a terra se lamentará,

e qualquer que morar nela

desfalecerá,

com os animais do campo

e com as aves do céu;

e até os peixes do mar

serão tirados.

Deus repreende os sacerdotes

4 Todavia ninguém contenda,

ninguém repreenda,

porque o teu povo é como os que

contendem com o sacerdote.

5 Por isso tropeçarás de dia,

e o profeta contigo

tropeçará de noite;

e destruirei a tua mãe.

6 O meu povo foi destruído,

porque lhe faltou o conhecimento;

porque tu rejeitaste o conhecimento,

também eu te rejeitarei,

para que não sejas sacerdote

diante de mim;

e, visto que te esqueceste

da lei do teu Deus,

também eu me esquecerei

de teus filhos.

7 Como eles se multiplicaram,

assim pecaram contra mim;

eu mudarei a sua honra

em vergonha.

8 Comem da oferta

pelo pecado do meu povo,

e pela transgressão dele

têm desejo ardente.

9 Por isso, como é o povo,

assim será o sacerdote;

e castigá-lo-ei

segundo os seus caminhos,

e dar-lhe-ei a recompensa

das suas obras.

10 Comerão,

mas não se fartarão;

entregar-se-ão à luxúria,

mas não se multiplicarão;

porque deixaram de atentar

ao Senhor.

11 A luxúria, e o vinho,

e o mosto

tiram o coração.

12 O meu povo consulta

a sua madeira,

e a sua vara lhe responde,

porque o espírito da luxúria

os engana,

e prostituem-se,

apartando-se da sujeição do seu Deus.

13 Sacrificam sobre os cumes dos montes,

e queimam incenso

sobre os outeiros,

debaixo do carvalho,

e do álamo, e do olmeiro,

porque é boa a sua sombra;

por isso vossas filhas

se prostituem,

e as vossas noras adulteram.

14 Eu não castigarei

vossas filhas,

quando se prostituem,

nem vossas noras,

quando adulteram;

porque eles mesmos

com as prostitutas se desviam,

e com as meretrizes sacrificam;

pois o povo que não tem

entendimento

será transtornado.

15 Ainda que tu, ó Israel,

queiras prostituir-te,

contudo não se faça

culpado Judá;

não venhais a Gilgal,

e não subais a Bete-Áven,

e não jureis, dizendo:

Vive o Senhor.

16 Porque como uma novilha obstinada

se rebelou Israel;

agora o Senhor os apascentará

como a um cordeiro

num lugar espaçoso.

17 Efraim está entregue aos ídolos;

deixa-o.

18 A sua bebida se foi;

lançaram-se à luxúria

continuamente;

certamente os seus governadores

amam a vergonha.

19 Um vento os envolveu

nas suas asas,

e envergonhar-se-ão

por causa dos seus sacrifícios.