Oséias 9

1 Ne ĝoju, ho Izrael, ne estu gaja, kiel la popoloj, ĉar vi malĉaste foriĝis de via Dio, vi preferas proamaĵajn donacojn ol ĉiujn grenejojn plenajn de greno. 2 Tial draŝejo kaj vinpremejo ne nutros ilin, la mosto mankos en ĝi. 3 Ili ne loĝos en la lando de la Eternulo; Efraim revenos en Egiptujon, kaj en Asirio ili manĝos malpuraĵon. 4 Ili ne verŝoferos al la Eternulo vinon, kaj ne estos agrablaj al Li; iliaj oferoj estos kiel pano de suferantoj: ĉiuj ĝiaj manĝantoj fariĝos malpuraj; ĉar ilia pano devas esti nur por ili mem, ĝi ne devas veni en la domon de la Eternulo. 5 Kion vi faros en la tago de solena kunveno kaj en la tago de festo de la Eternulo? 6 Ĉar vidu, ili forkuras de malfeliĉo; Egiptujo ilin kolektos, Memfis ilin enterigos; sur la loko, kie troviĝis iliaj amataj arĝentaĵoj, kreskos urtiko, dornoj estos en iliaj tendoj. 7 Venis la tempo de punvizito, venis la tagoj de repago; Izrael ekscios, ĉu malsaĝa estis la profeto, ĉu freneza estis la viro inspirita, parolante pri viaj multaj malbonagoj kaj pri la granda malboneco. 8 La gardisto de Efraim estis antaŭe kun mia Dio; nun profeto metas kaptilojn sur ĉiuj liaj vojoj, kaj malamo estas en la domo de lia Dio. 9 Profunde ili malboniĝis, kiel en la tagoj de Gibea; Li rememoros iliajn malbonagojn, Li punos iliajn pekojn. 10 Kiel vinberojn en la dezerto Mi trovis Izraelon; kiel unuan frukton sur la figarbo en la komenco de ĝia matureco Mi vidis viajn patrojn; sed ili iris al Baal-Peor, kaj konsekris sin al la hontindaĵo, kaj fariĝis abomeninduloj, kiel ilia amato. 11 La honoro de Efraim forflugos kiel birdo; ne estos nasko, nek gravedeco, nek gravediĝo. 12 Kaj se ili eĉ edukus siajn infanojn, Mi tamen seninfanigos ilin, ke ili ne havu homojn; ĉar ve al ili, kiam Mi forigos Min de ili. 13 Efraim, kiel Mi vidas, estas plantita sur bela loko, kiel Tiro; tamen Efraim elirigos siajn infanojn al la mortiganto. 14 Donu al ili, ho Eternulo, tion, kion Vi promesis doni; donu al ili ventron aborteman kaj mamojn sekiĝintajn. 15 Ilia tuta malboneco estas en Gilgal; tie Mi ekmalamis ilin; pro iliaj malbonaj agoj Mi elpelos ilin el Mia domo; Mi ne plu amos ilin; ĉiuj iliaj princoj estas defalintoj. 16 Efraim estas batita; ilia radiko sekiĝis; ili ne plu donos fruktojn; eĉ se ili naskos, Mi mortigos la karan frukton de ilia ventro. 17 Mia Dio ilin forpuŝos, ĉar ili ne aŭskultis Lin; kaj ili vagados inter la nacioj.

O castigo sobre Israel

1 Não te alegres, ó Israel,

não exultes, como os povos;

porque ao prostituir-te

abandonaste o teu Deus;

amaste a paga de meretriz

sobre todas as eiras de trigo.

2 A eira e o lagar

não os manterão;

e o mosto lhes faltará.

3 Na terra do Senhor

não permanecerão;

mas Efraim tornará ao Egito,

e na Assíria comerão

comida imunda.

4 Não derramarão libações

de vinho ao Senhor,

nem lhe agradarão

as suas ofertas.

Os seus sacrifícios lhes serão

como pão de pranteadores;

todos os que dele comerem

serão imundos,

porque o seu pão será

somente para si mesmos;

não entrará na casa do Senhor.

5 Que fareis vós no dia

da solenidade,

e no dia da festa do Senhor?

6 Porque, eis que eles se foram

por causa da destruição,

mas o Egito os recolherá,

Mênfis os sepultará;

o desejável da sua prata

as urtigas o possuirão por herança,

espinhos crescerão

nas suas tendas.

7 Chegarão os dias da punição,

chegarão os dias da retribuição;

Israel o saberá;

o profeta é um insensato,

o homem de espírito é um louco;

por causa da abundância

da tua iniquidade

também haverá grande ódio.

8 Efraim era o vigia

com o meu Deus,

mas o profeta é como

um laço de caçador de aves

em todos os seus caminhos,

e ódio na casa do seu Deus.

9 Muito profundamente

se corromperam,

como nos dias de Gibeá;

ele lembrar-se-á

das suas injustiças,

visitará os pecados deles.

10 Achei a Israel

como uvas no deserto,

vi a vossos pais como a fruta temporã

da figueira no seu princípio;

mas eles foram para Baal-Peor,

e se consagraram

a essa vergonha,

e se tornaram abomináveis

como aquilo que amaram.

11 Quanto a Efraim,

a sua glória como ave voará,

não haverá nascimento,

não haverá gestação nem concepção.

12 Ainda que venham

a criar seus filhos,

contudo os privarei deles

para que não fique nenhum homem.

Ai deles, quando deles

eu me apartar!

13 Efraim, assim como vi a Tiro,

está plantado num lugar aprazível;

mas Efraim levará os seus filhos

ao matador.

14 Dá-lhes, ó Senhor;

mas que lhes darás?

Dá-lhes uma madre que aborte

e seios secos.

15 Toda a sua malícia

se acha em Gilgal,

porque ali os odiei;

por causa da maldade

das suas obras

lançá-los-ei para fora

de minha casa.

Não os amarei mais;

todos os seus príncipes

são rebeldes.

16 Efraim foi ferido,

secou-se a sua raiz;

não darão fruto;

sim, ainda que gerem,

matarei os frutos desejáveis

do seu ventre.

17 O meu Deus os rejeitará,

porque não o ouviram,

e errantes andarão

entre as nações.