1 Pedro 3

1 Tiel same, edzinoj, submetu vin al viaj propraj edzoj; por ke, eĉ se iuj ne obeas al la vorto, ili sen la vorto estu gajnitaj per la konduto de siaj edzinoj, 2 rigardante vian konduton kun timo ĉastan. 3 Via ornamo estu ne la ekstera ornamo de harplektado kaj orportado, aŭ la surmetado de vestoj; 4 sed la kaŝita homo de la koro en la nedifektebla vesto de spirito milda kaj trankvila, kiu estas multevalora antaŭ Dio. 5 Ĉar tiel same ankaŭ, en la tempo antikva, la sanktaj virinoj, kiuj esperis al Dio, ornamis sin, submetante sin al siaj propraj edzoj; 6 kiel Sara obeis al Abraham, nomante lin sinjoro; kies infanoj vi fariĝis, bonfarante, kaj ne ektimigate per ia teruro.

7 Tiel same, edzoj, kunvivadu kun viaj edzinoj laŭscie, donante honoron al la virino kiel al la plimalforta ilo, kaj estante ankaŭ kun ili kunheredantoj de la graco de vivo, por ke viaj preĝoj ne malhelpiĝu.

8 Fine, estu ĉiuj samideaj, simpatiaj, fratamemaj, kompatemaj, humilanimaj; 9 ne repagantaj malbonon kontraŭ malbono, nek insulton kontraŭ insulto, sed kontraŭe benadantaj; ĉar al tio vi estas vokitaj, por ke vi heredu benon. 10 Ĉar:

Kiu volas ami vivon kaj vidi bonajn tagojn,

Tiu gardu sian langon kontraŭ malbono,

Kaj sian buŝon kontraŭ mensoga parolo;

11 Li dekliniĝu de malbono kaj faru bonon,

Li serĉu pacon, kaj ĉasu ĝin.

12 Ĉar la okuloj de la Eternulo estas turnitaj al la piuloj,

Kaj Liaj oreloj al iliaj krioj;

Sed la vizaĝo de la Eternulo estas kontraŭ tiuj, kiuj faras malbonon.

13 Kaj kiu faros al vi malbonon, se vi fariĝos fervoraj en la bono? 14 Sed se vi eĉ suferus pro justeco, feliĉegaj vi estus; kaj ilian timon ne timu, nek maltrankviliĝu; 15 sed la Sinjoron Kriston sanktigu en viaj koroj; estu ĉiam pretaj doni defendan respondon al ĉiu, kiu vin demandas pri la motivo de la espero en vi, sed kun humileco kaj timo; 16 havantaj bonan konsciencon; por ke, dum vi estas malestimataj, hontu tiuj, kiuj kalumnias vian bonan konduton en Kristo. 17 Ĉar pli bone estus, se tiel volus Dio, suferi pro bonfarado, ol pro malbonfarado. 18 Ĉar Kristo ankaŭ unufoje suferis pro pekoj, justulo pro maljustuloj, por ke li nin konduku al Dio; mortigite en la karno, sed vivigite en la spirito; 19 en kiu ankaŭ li iris kaj predikis al la enkarceraj spiritoj, 20 kiuj iam malobeis, kiam la longedaŭra pacienco de Dio atendis en la tagoj de Noa dum la pretigado de la arkeo, en kiu malmultaj, tio estas ok personoj, elsaviĝis tra akvo; 21 kiu ankaŭ vin nun savas en antitipo, la bapto, ne la formetado de la karna malpuraĵo, sed la demando de bona konscienco al Dio per la releviĝo de Jesuo Kristo; 22 kiu estas dekstre de Dio, irinte en la ĉielon; al li anĝeloj kaj aŭtoritatoj kaj potencoj estas submetitaj.

Ngā Wāhine me ngā Tāne

1 Waihoki e ngā wāhine, kia ngohengohe ki ā koutou tāne ake; ā, ki te turi ētahi ki te kupu, nā, i kore i te kupu, ko te whakahaere a ngā wāhine hei mea e riro mai ai rātou; 2 i a rātou e titiro ana ki te hēkore o tā koutou whakahaere me te hopohopo. 3 Ko te whakapaipai mō koutou, kauaka hei tō waho, kauaka hei te makawe i whiria, kauaka hei te whakapiringa o ngā mea kōura, kauaka hei te whakakākahuranga o ngā kākahu; 4 engari, hei te tangata ngaro o te ngākau, hei te kākahu e kore e pirau, arā te wairua māhaki, te wairua rangimārie, he mea utu nui hoki tēnei i te aroaro o te Atua. 5 He pēnei hoki i mua tā ngā wāhine tapu whakapaipai mō rātou, tā te hunga i whakaaro ki te Atua, ngohengohe tonu rātou ki ā rātou tāne ake. 6 Me Hera hoki i ngohengohe ki a Āperahama, ko te ariki hoki tāna ingoa mōna. Nāna hoki koutou tamariki, i a koutou e mahi pai ana, kāhore hoki e mataku i tētahi whakapāwera.

7 E ngā tāne hoki, kia rite ki tō te mātauranga tō koutou noho ki a rātou, whakawhiwhia te wahine ki te hōnore, ko te mea kaha kore hoki ia, ka uru tahi nei anō hoki kōrua ki te oranga ka hōmai noa nei; he mea kei āraia ā kōrua īnoi.

He Mamaetanga mō te Mahi Tika

8 Nā, ko te whakamutunga nei o tāku, kia kotahi te whakaaro o te katoa, kia kotahi te ngākau, kia rite te aroha ki tō te tuakana, ki tō te teina, kia pai te ngākau, kia ngāwari. 9 Kaua e utua he kino ki te kino, he taunu ki te taunu; engari me manaaki; me te mahara anō kua karangatia koutou ki tēnei, arā, kia whiwhi koutou ki te manaaki. 10 Ki te mea hoki:

"Tētahi kia aroha ki te ora,

kia kite i ngā rā pai,

me pēhi e ia tōna arero kei kino,

ōna ngutu hoki kei kōrero tinihanga.

11 Me peka kē i te kino, me mahi i te pai;

ko te rangimārie hei rapunga māna,

hei whāinga atu māna.

12 Nō te mea hoki kei runga i te hunga tika ngā kanohi o te Ariki,

me ōna taringa kei te tuwhera ki ā rātou īnoi.

E hē mai ana ia te mata o te Ariki

ki te hunga e mahi ana i te kino."

13 Ko wai hoki hei hōmai i te hē ki a koutou, ki te aru koutou i te pai? 14 Otiia, ki te mea nā te whakaaro ki te tika i whakamamaetia ai koutou, ka hari koutou. Aua rā e mataku i tā rātou whakamataku, kaua e pāwera; 15 engari, whakatapua a te Karaiti hei Ariki i roto i ō koutou ngākau. Kia rite tonu hoki te kupu i a koutou i ngā wā katoa, hei whakahokinga atu mā koutou ki ngā tāngata katoa, e ui ana ki a koutou ki te mea e tūmanakohia atu nei e koutou; kia māhaki anō ia te ngākau, kia wehi. 16 Kia pai ō koutou hinengaro; mō tā rātou ngautuarā ki a koutou, e kī nei he kaimahi koutou i te kino, kia whakamā taua hunga e whakapae teka nā ki tā koutou whakahaere pai i roto i a te Karaiti. 17 Ki te mea hoki i a tātou e mahi ana i te pai ka takoto i te Atua he mamae mō tātou, erangi tērā i te mamae i a tātou e mahi ana i te kino. 18 Kotahi hoki whakamamaetanga o te Karaiti mō ngā hara, te tika mō te hunga hē, kia ārahina ai tātou e ia ki te Atua, i whakamatea ko te kikokiko, i whakaorangia ia ko te wairua.

19 Ko tōna anō tēnā i tōna haerenga ki te kauwhau ki ngā wairua i te whare herehere; 20 i turi nei i mua, i te mea e tatari ana te manawanui o te Atua i ngā rā i a Noa, i te mea e hangā ana te āka, ko te mea i ora ai ētahi wairua torutoru nei, arā tokowaru, i roto i te wai. 21 He mea whakarite ki tēnei te mea e whakaora nei i a koutou ināianei, arā te iriiri, ehara i te whakawāteatanga atu i te poke o te kikokiko, engari he whakaaetanga ake nā te hinengaro pai ki te Atua, he meatanga nā te aranga mai o Īhu Karaiti; 22 kua riro nei ki te rangi, kei te ringa matau anō ia o te Atua; kei raro hoki i a ia ngā anahera, ngā rangatiratanga, ngā kaha.