1 Timóteo 1

1 Paŭlo, apostolo de Kristo Jesuo, laŭ la ordono de Dio, nia Savanto, kaj Kristo Jesuo, nia espero, 2 al Timoteo, mia vera filo en fido: Graco, kompato, kaj paco de Dio, la Patro, kaj de Kristo Jesuo, nia Sinjoro.

3 Kiel mi, ekironte en Makedonujon, petis vin resti en Efeso, por ke vi admonu kelkajn homojn, ke ili ne instruu alian doktrinon, 4 nek atentu fabelojn kaj senfinajn genealogiojn, kiuj naskas diskutojn, pli ol tiun administradon de Dio, kiu estas laŭ la fido — tiel faru. 5 Sed la celo de la admono estas amo el pura koro kaj bona konscienco kaj sincera fido; 6 kion maltrafinte, kelkaj homoj sin deturnis al vanta babilado, 7 dezirante esti instruistoj de la leĝo, kvankam ili ne komprenas tion, kion ili diras, nek tion, pri kio ili faras aserton. 8 Sed ni scias, ke la leĝo estas bona, se oni ĝin laŭleĝe uzas, 9 sciante, ke la leĝo ekzistas ne por justulo, sed por homoj senleĝaj kaj malobeemaj, malpiaj kaj pekemaj, malsanktaj kaj profanaj, por patromortigantoj kaj patrinomortigantoj, hommortigantoj, 10 malĉastuloj kaj viruzaĉantoj, homŝtelistoj, mensogantoj, falseĵurantoj, kaj ĉio ajn alia kontraŭa al la sana doktrino; 11 laŭ la konfidita al mi evangelio de la gloro de la benata Dio.

12 Mi dankas Kriston Jesuon, nian Sinjoron, kiu min kapabligas, tial, ke li trovis min fidela, destinante min al sia servado; 13 kvankam mi antaŭe estis blasfemanto kaj persekutanto kaj insultanto; tamen mi ricevis kompaton, ĉar mi tion faris nesciante kaj nekredante; 14 kaj la graco de nia Sinjoro abunde sufiĉegis kun fido kaj amo, kiuj estas en Kristo Jesuo. 15 Fidinda estas la diro, kaj inda je plena akcepto, ke Kristo Jesuo envenis en la mondon, por savi pekantojn, el kiuj mi estas la ĉefa; 16 tamen pro tiu kaŭzo mi ricevis kompaton, por ke en mi, kiel la ĉefa, Jesuo Kristo elmontru sian tutan paciencegon, kiel ekzemplo por tiuj, kiuj poste kredos al li por eterna vivo. 17 Nun al la Reĝo eterna, senmorta, nevidebla, la sola Dio, estu honoro kaj gloro por ĉiam kaj eterne. Amen.

18 Ĉi tiun zorgadon mi komisias al vi, mia filo Timoteo, laŭ la profetaĵoj, kiuj antaŭiris sur vin, ke per ili vi militadu la bonan militon, 19 tenante la fidon kaj bonan konsciencon, kiun forpuŝinte de si, kelkaj homoj ŝippereis rilate la fidon; 20 el kiuj estas Himeneo kaj Aleksandro, kiujn mi transdonis al Satano, por ke ili lernu ne blasfemi.

1 Nā Pāora, nā te āpōtoro a Īhu Karaiti, he mea whakarite e te Atua, e tō tātou Kaiwhakaora, e Īhu Karaiti hoki, ko ia tā tātou e tūmanako atu nei:

2 Ki a Tīmoti, ki tāku tamaiti pono i roto i te whakapono:

Kia tau atu te aroha noa, te mahi tohu, te rangimārie, he mea nā te Atua, nā tō tātou Matua, nā Karaiti Īhu hoki, nā tō tātou Ariki.

He Whakatūpato ki te Whakaakoranga Teka

3 I whakahau atu rā ahau ki a koe, i ahau e haere ana ki Makeronia, kia noho koe i Epeha, ako ai i ētahi kia kaua e rerekē te whakaako, 4 kia kaua e whakarongo ki ngā kōrero tito noa, ki ngā whakapapa tūpuna kāhore nei e whai mutunga; ko ngā putanga ake o ēnā, he tautohetohe, kāhore he whakatupu mō te tikanga a te Atua i runga i te whakapono; ka pērā anō ahau ināianei. 5 Ko te tukunga iho ia mō te ako, ko te aroha, nō roto i te ngākau mā, i te hinengaro pai, i te whakapono tinihangakore. 6 Kapea ake ēnei e ētahi, kotiti kē ana ki ngā kōrero teka noa; 7 ki tā rātou hei kaiwhakaako rātou i te ture, heoi, kāhore e mātau ki tā rātou e kōrero nei, ki ngā mea rānei e kauwhautia nei e rātou.

8 Otirā, e mātau ana tātou he mea pai te ture, ki te rite te meatanga e te tangata ki tā te ture tikanga; 9 e mātau ana hoki ki tēnei, kīhai te ture i whakatakotoria mō te tangata tika, engari mō te hunga turekore, tutū, karakiakore, hara, tapukore, whakarihariha, mō ngā kaipatu i ngā pāpā, mō ngā kaipatu i ngā whaea, mō ngā kaikōhuru tangata, 10 mō te hunga moepuku, moe kino i te tāne, tāhae tangata, kōrero teka, oati teka, ā, ki te mea tērā atu tētahi mea kāhore nei e rite ki te whakaako tika; 11 rite tonu tēnei ki te rongopai o te korōria o te Atua hari, ki te mea kua tukua mai nei ki ahau.

Te Whakawhetai mō te Mahi Tohu a te Atua

12 E whakawhetai atu nei ahau ki a Karaiti Īhu, ki tō tātou Ariki, nāna nei ahau i whakakaha; i whakaaro hoki ia he tangata pono ahau, ā, meinga ana ahau hei minita; 13 ahau nei, te tangata kohukohu i mua, te kaiwhakatoi, whakatupu kino. Heoi, i tohungia ahau, nō te me i meinga kūwaretia e ahau i runga i te whakapono kore; 14 tino nui rawa hoki te aroha noa o tō tātou Ariki, hui tahi ki te whakapono, ki te aroha i roto i a Karaiti Īhu.

15 He pono te kōrero, he pai hoki kia tangohia rawatia, i haere mai a Karaiti Īhu ki te ao ki te whakaora i te hunga hara; ko te tino tangata hara o rātou ko ahau. 16 Heoi, nā konei ahau i tohungia ai, kia ai ko ahau ki mua hei whakaaturanga mā Īhu Karaiti i ngā manawanui maha, hei tohu ki te hunga e whakapono ki a ia ā muri ake nei, kia ora tonu ai rātou. 17 Nā, ki te Kīngi ora tonu, e kore nei e pirau, e kore nei e kitea, ko ia nei anake te Atua mātau, waiho atu i a ia te hōnore me te korōria ake ake. Āmine.

18 Ka tukua atu nei e ahau tēnei kupu ako ki a koe, e tāku tamaiti, e Tīmoti, ko te poropititanga anō tēnei i puta mai i mua mōu, hei mea i a koe kia whawhai i te whawhai pai; 19 kia mau ki te whakapono me te hinengaro pai; he mea nei ēnā kua ākiritia atu e ētahi, ka meinga tō rātou whakapono he kaipuke pakaru; 20 nō rātou a Haimeniu rāua ko Arehānera, kua tukua nei e ahau ki a Hātana, kia whakaakona ai kia kaua e kohukohu.