Isaías 32

1 Jen kun justeco regos reĝo, kaj princoj administros laŭleĝe. 2 Kaj ĉiu estos kiel ŝirmilo kontraŭ vento, kiel rifuĝejo kontraŭ pluvego, kiel torentoj da akvo en la stepo, kiel ombro de peza roko en lando dezerta. 3 La okuloj de vidantoj ne estos fermitaj, kaj la oreloj de aŭdantoj atentos. 4 Kaj la koro de senprudentuloj lernos scion, kaj la lango de balbutantoj parolos rapide kaj klare. 5 Oni ne plu nomos malnoblulon noblulo, kaj pri avarulo oni ne plu diros, ke li estas bonfaranto. 6 Ĉar malnoblulo parolas malnoblaĵon, kaj lia koro faras malbonagojn, agante hipokrite kaj parolante pri la Eternulo malveraĵon, senmanĝigante la animon de malsatanto kaj forprenante trinkaĵon de soifanto. 7 La iloj de malpiulo estas malbonaj; li havas intencojn malvirtajn, por pereigi malriĉulojn per vortoj mensogaj, eĉ kiam la senhavulo diras pravaĵon. 8 Sed noblulo havas intencojn noblajn, kaj li restas en nobleco.

9 Virinoj senzorgaj, leviĝu, aŭskultu mian voĉon; filinoj ne pensantaj pri danĝero, atentu miajn vortojn. 10 Post tagoj kaj jaro vi ektremos, ho senzorgulinoj; ĉar finita estos la vinberrikolto, ne plu estos enkolektado de fruktoj. 11 Maltrankviliĝu, ho senzorgaj; ektremu, ne pensantaj pri danĝero; senvestigu kaj nudigu vin kaj zonu la lumbojn. 12 Oni ploros pri la abundo, pri la ĉarmaj kampoj, pri la fruktoriĉaj vinberĝardenoj. 13 Sur la tero de mia popolo kreskos pikarbustoj kaj dornoj, ankaŭ sur ĉiuj domoj de gajeco de la brua urbo. 14 Ĉar la palacoj estos forlasitaj, la bruo de la urbo malaperos, la fortikaĵoj kaj turoj fariĝos por ĉiam anstataŭaĵo de kavernoj, ĝojloko por sovaĝaj azenoj, paŝtiĝejo por brutaroj; 15 ĝis verŝiĝos sur nin spirito de supre kaj la dezerto fariĝos fruktodona kampo kaj la fruktodona kampo estos rigardata kiel arbaro. 16 Kaj justeco ekloĝos en la dezerto, kaj vero sidos sur la fruktodona kampo. 17 Kaj produkto de justeco estos paco, kaj akiro de justeco estos trankvileco kaj sendanĝereco por ĉiam. 18 Kaj mia popolo loĝos en loĝejo paca kaj en sidejoj sendanĝeraj kaj en ripozejoj senzorgaj, 19 kaj disŝutiĝos kiel hajlo sur la deklivoj de arbaro, kaj malsupre en la valo etendiĝos la urbo. 20 Feliĉaj estas vi, kiuj semas super ĉiu akvo, kiuj lasas en libereco la piedojn de la bovo kaj de la azeno.

He Kīngi e Tika ana te Whakahaere

1 Nanā, ka kīngi te kīngi i runga i te tika,

ka whakahaere tikanga anō ngā rangatira i runga i te whakawā.

2 Ā, ka ai he tangata hei kuhunga ina pā te hau,

hei piringa kei mate i te tūpuhi;

ka rite ki ngā awa wai i te wāhi maroke,

ki te ata o te kōhatu nui i te whenua ngaunga rā.

3 Nā, e kore e atarua ngā kanohi o te hunga kite;

ka whakarongo anō te hunga i te taringa rongo.

4 Ka mātauria anō te mātauranga e te ngākau o te hunga pōnānā,

ā, ka hohoro te arero o ngā reo kīkiki ki te kōrero mārama.

5 E kore te wairangi e kīia i muri he ohaoha,

e kore anō te kaiponu e kīia he atawhai.

6 Ka kōrero hoki te tangata nanakia i te nanakia,

ā, ka mahi tōna ngākau i te kino,

kia whakahāwea ai ki te tapu,

kia puta kē ai tāna kōrero ki a Ihowā,

kia noho tahanga ai i a ia te wairua o te tangata matekai,

kia mōtī ai hoki he wai mō te tangata matewai.

7 He kino hoki ngā hanga a te kaiponu;

e whakatakotoria ana e ia he whakaaro kino,

he kōrero teka e hē ai te hunga iti,

ahakoa e tika ana anō ngā kōrero a te rawakore.

8 He ohaoha ia ngā tikanga a te ohaoha;

ā, ka ū ia ki ngā mahi ohaoha.

Ngā Wāhine o Hiruhārama

9 Whakatika e ngā wāhine e noho pai ana,

whakarongo ki tōku reo;

e ngā tamāhine whakaarokore,

kia whai taringa, ki āku kupu.

10 He maha ngā rā i tua atu i te tau

e raruraru ai koutou, e ngā wāhine maharakore;

nō te mea ka kore te whakinga wāina,

e kore hoki e tae mai te kohikohinga.

11 E wiri, e ngā wāhine e noho hūmārie ana;

pōkaikaha noa iho, e te hunga maharakore;

whakarērea ngā kākahu, noho tahanga,

whītikiria he kākahu taratara ki ō koutou hope.

12 Ka papaki rātou ki ngā uma mō ngā māra ātaahua,

mō te wāina hua,

13 ka puta ake te tātarāmoa me te tūmatakuru

ki te oneone o tāku iwi,

inā, ki runga ki ngā whare koa katoa

o te pā hari.

14 Nō te mea ka mahue te whare kīngi,

ka whakarērea te pā tokomaha;

ko te puke me te pourewa

ka waiho hei ana ā ake ake,

hei mea e koa ai ngā kāihe mohoao,

hei wāhi kai mā ngā kāhui;

15 kia ringihia mai rā anō i runga te wairua ki a tātou,

kia meinga rā anō te koraha hei māra whai hua,

kia kīia anō te māra whai hua he ngahere.

Te Rangimārie o te Kīngitanga a Ihowā

16 Ko reira te whakawā noho ai ki te koraha,

ā, hei kāinga te māra hua mō te tika.

17 Ā, ko te mahi a te tika he rongo mau;

ko te whakaotinga o te tika he āta noho, he ngākau ū ā ake ake.

18 Ka noho hoki tāku iwi ki te nohoanga o te rongo mau,

ki ngā kāinga e ū ai te ngākau,

ki ngā okiokinga hūmārie.

19 Ka tārere iho ia te whatu i te hinganga o te ngahere;

ā, ka whakahoroa rawatia te pā ki raro.

20 Anō te hari o koutou,

o te hunga e whakatō ana ki te taha o ngā wai katoa,

e tuku atu ana i ngā waewae o te kau, o te kāihe.