Isaías 5

1 Mi kantos al mia amato la kanton de mia amiko pri lia vinberĝardeno. Vinberĝardenon havis mia amiko sur grasa altaĵo; 2 kaj li ĉirkaŭfosis ĝin, senŝtonigis ĝin, kaj plantis en ĝi plej bonspecajn vinberbranĉojn; kaj li konstruis turon meze de ĝi, kaj ankaŭ vinpremejon li elhakis en ĝi; kaj li esperis, ke ĝi donos bonajn vinberojn, sed ĝi donis senvalorajn berojn. 3 Nun, ho loĝantoj de Jerusalem kaj Judujo, juĝu do inter mi kaj mia vinberĝardeno. 4 Kion oni povas ankoraŭ fari al mia vinberĝardeno, kion mi ne faris por ĝi? kial mi esperis, ke ĝi donos bonajn vinberojn, kaj ĝi tamen donis berojn senvalorajn? 5 Nun mi sciigos al vi, kion mi faros al mia vinberĝardeno: forigita estos ĝia barilo, kaj ĝi estos ruinigata, ĝiaj muroj estos disĵetitaj, kaj ĝi estos piedpremata. 6 Mi lasos ĝin dezerta, ĝi ne estos pritranĉata nek prifosata, kaj elkreskos en ĝi dornoj kaj pikarbustoj; kaj al la nuboj mi ordonos, ke ili ne verŝu sur ĝin pluvon. 7 La vinberĝardeno de la Eternulo Cebaot estas la domo de Izrael, kaj la viroj de Jehuda estas Lia plej amata plantaĵo; kaj Li esperis justecon, sed montriĝis malnoblaĵo — bonagojn, sed montriĝis kriindaĵo.

8 Ve al vi, kiuj aligas domon al domo, kampon al kampo, ĝis restas jam nenia loko, por ke vi solaj posedu la landon! 9 En miaj oreloj estas la vortoj de la Eternulo Cebaot: Multaj domoj fariĝos dezertaj, grandaj kaj bonaj estos sen loĝantoj. 10 Ĉar dek parceloj da vinberĝardeno donos nur unu bat’on, kaj ĥomero da semoj donos nur unu efon.

11 Ve al tiuj, kiuj leviĝas frue matene, por fordoni sin al drinkado, sidas malfrue nokte, por varmegigi sin per vino! 12 Harpo, psaltero, tamburino, fluto, kaj vino estas en iliaj festenoj; sed la verkon de la Eternulo ili ne rigardas, kaj la faron de Liaj manoj ili ne vidas. 13 Tial mia popolo estas forkondukita en malliberecon pro nekomprenado, kaj ĝiaj eminentuloj konsumiĝis de malsato, kaj ĝia popolamaso senfortiĝis de soifo. 14 Pro tio Ŝeol larĝigis sian internon kaj eksterordinare malfermis sian faŭkon; kaj malleviĝos tien ĝia gloro kaj ĝia amaso kaj ĝia bruantaro kaj ĝia gajularo. 15 Kliniĝos homo kaj malaltiĝos viro, kaj la okuloj de fieruloj humiliĝos. 16 Sed la Eternulo Cebaot altiĝos en la juĝo, kaj la sankta Dio estos sankta en la justeco. 17 Tiam la ŝafidoj paŝtiĝos en bona ordo, kaj fremduloj manĝos tion, kio restos de la fortuloj.

18 Ve al tiuj, kiuj altiras malbonagon per ŝnuroj de vanteco kaj pekon kvazaŭ per ĉenoj de ĉaroj; 19 al tiuj, kiuj diras: Li rapidu, Li akcelu Sian faron, por ke ni vidu; la plano de la Sanktulo de Izrael alproksimiĝu kaj venu, por ke ni ĝin ekkonu!

20 Ve al tiuj, kiuj la malbonon nomas bono kaj la bonon malbono, kiuj mallumon faras lumo kaj la lumon mallumo, kiuj maldolĉon faras dolĉo kaj la dolĉon maldolĉo!

21 Ve al tiuj, kiuj estas saĝuloj en siaj okuloj kaj antaŭ si mem estas kompetentuloj!

22 Ve al tiuj, kiuj estas herooj, por trinki vinon, kaj bravuloj, por miksi ebriigaĵon, 23 kiuj pravigas malvirtulon pro subaĉeto, kaj de pravulo forprenas lian pravecon! 24 Pro tio, kiel la lango de fajro formanĝas pajlon kaj la flamo ekstermas fojnon, tiel ilia radiko fariĝos nutraĵo, kaj ilia floro suprenflugos kiel polvo; ĉar ili malŝatis la instruon de la Eternulo Cebaot, kaj la vortojn de la Sanktulo de Izrael ili malestimis.

25 Pro tio ekflamis la kolero de la Eternulo kontraŭ Lia popolo, kaj Li etendis Sian manon kontraŭ ĝin kaj frapis ĝin; kaj ektremis la montoj, kaj la kadavroj de la popolo estas kiel koto sur la stratoj; kaj malgraŭ ĉio ĉi tio Lia kolero ne kvietiĝis, kaj Lia brako estas ankoraŭ etendita. 26 Kaj Li levos signon por la popoloj malproksimaj, kaj alvokos tian popolon de la ekstremaĵo de la tero, kaj ĝi venos rapide kaj facile. 27 Ne estos en tiu popolo laculo nek senfortulo, ĝi ne dormos nek dormetos, ne deliberiĝos la zono de ĝia lumbo, kaj ne disŝiriĝos rimeno de ĝia ŝuo. 28 Ĝiaj sagoj estas akraj, kaj ĉiuj ĝiaj pafarkoj estas streĉitaj; la hufoj de ĝiaj ĉevaloj estas kiel granito, kaj la radoj de ĝiaj ĉaroj kiel ventego. 29 Ĝia blekado estas simila al la leona; ĝi krias, kiel leonidoj; ĝi ekbruas, kaj ekkaptas la rabakiron kaj forportas, kaj neniu savas. 30 Kaj ĝi blekegos super li en tiu tago simile al la bruo de la maro; kiam oni rigardos la teron, tie estos mallumo kaj mizero, kaj la lumo malaperos el la ĉielo.

Te Waiata mō te Māra Wāina Huakore

1 Nā, me waiata e ahau he waiata

nā tāku i aroha nei mō tāku i kaingākau ai,

he mea mō tāna māra wāina:

He māra wāina tā tāku kaingākau

i tētahi pukepuke mōmona.

2 Nā, taiepatia ana e ia, kohikohia ana e ia ngā kōhatu o reira,

whakatōkia ana e ia ki te wāina pai rawa;

hangā ana e ia he pourewa ki waenganui,

keria ana anō e ia he poka wāina ki reira;

ā, ka tatari ia kia whai karepe,

nā, ka hua mai he karepe māori.

3 Nā, e te hunga e noho nei i Hiruhārama,

me ngā tāngata o Hūrā,

whakaritea tā māua whakawā

ko tāku māra wāina.

4 Ko te aha ake anō rā i āhei kia mahia ki tāku māra,

kīhai i mahia e ahau ki reira?

He aha rā, i ahau i tatari ai kia hua mai he karepe,

i puta kē mai ai he karepe māori?

5 Nā ināianei, māku e whakaatu ki a koutou

tāku e mea ai ki tāku māra wāina.

Ka tangohia atu e ahau tōna pā whakaruru hau,

ā, ka pau ia te kai;

ka tukitukia hoki e ahau tōna taiepa,

ā, ka takatakahia.

6 Ā, ka meinga e ahau kia ururua;

e kore e tapatapahia, e kore e ngakia,

engari, ka huaranga ake te tātarāmoa me te tūmatakuru;

ka ako atu hoki ahau ki ngā kapua

kia kaua te ua e uaina ki reira.

7 Ko te māra wāina hoki a Ihowā o ngā mano,

ko te whare o Īharaira,

ā, ko ngā tāngata o Hūrā

tāna mea āhuareka i whakatō ai;

ka tatari ia ki te whakawā, nā, ko te tūkino;

ki te tika, nā, he auē.

Ka Whakahorihoria te Tūkino Pāpori

8 Auē te mate mō te hunga e hono ana i te whare ki te whare,

e whakapiri nei i te māra ki te māra,

ā, kore noa iho he wāhi,

ā, ka meinga koutou kia noho, ko koutou anake,

i waenganui i te whenua!

9 Ko tā Ihowā o ngā mano tēnei i hamumu ai ki ōku taringa:

"He pono, he tini ngā whare ka mokemoke,

tōna nunui, tōna ātaahua, ka noho tahanga kau.

10 Nō te mea kotahi tekau ngā eka o te māra wāina,

ka maea ake kotahi tonu te pāti;

i kī te homa i te purapura, ka maea ake kotahi te epa."

11 Auē te mate mō te hunga e maranga wawe ana i te ata

ki te whai i te wai kaha;

e kawe ana i te roa o te pō,

nāwai ā, ka tahuna e te wāina,

12 ko te hāpa me te hātere,

ko te timipera me te pūtōrino, ko te wāina,

kei ā rātou hākari ēnā, heoi, kāhore ā rātou mahara ki te mahi a Ihowā,

kāhore hoki he whakaaro ki te mahi a ōna ringa!

13 Koia i riro ai tōku iwi i te pārau, he kore mātauranga;

ko ō rātou tāngata ingoa nui hoki kua hemo i te kai,

ā, ko tō rātou mano tini kua pakapaka rawa i te matewai.

14 Nā reira te rēinga i whakanui ai i tōna hiahia,

i whewhera noa atu ai i tōna māngai;

ā, heke atu ana ki reira tō rātou korōria,

ō rātou mano tini, tō rātou whakahī,

me te tangata e whakamanamana ana i roto i a rātou.

15 Ka whakapikoa anō hoki te tangata ware,

ā, ka whakaititia te tangata nui,

ka whakahokia iho hoki ngā kanohi o te hunga whakakake.

16 Otiia ka whakanekehia ake a Ihowā o ngā mano i runga i te whakawā,

ka whakatapua anō te Atua, te Mea Tapu, i runga i te tika.

17 Ko reira ngā reme kai ai, ānō kei tō rātou wāhi,

ā, ka kainga e ngā mea haere noa ngā wāhi kua ururuatia o te hunga tetere.

18 Auē te mate mō te hunga e kūmea ana e rātou te hē ki ngā aho o te horihori,

te hara hoki me te mea ki te taura o te kāta;

19 e mea nei, "Kia hihiko ia,

kia hohoro tāna mahi,

kia kite ai mātou;

kia whakatata mai hoki,

kia tae mai te whakaaro o te Mea Tapu o Īharaira,

kia mōhio ai mātou!"

20 Auē te mate mō te hunga e mea nei ki te kino, he pai,

ki te pai hoki, he kino;

e mea nei i te pōuri hei mārama,

i te mārama hoki hei pōuri;

e mea nei i te kawa hei reka,

i te reka hei kawa!

21 Auē te mate mō te hunga he nui nei ō rātou whakaaro ki tā rātou titiro,

e mahara ana hoki he hunga mōhio rātou!

22 Auē te mate mō te hunga kaha ki te inu wāina,

he hunga uaua anō ki te whakaranu i te wai kaha;

23 e whakatika nei i tā te tangata hē, he whakaaro ki te utu;

e tango atu nei i te tika o te tangata tika.

Ka Poropititia te Whakaekenga a ngā Iwi Kē

24 Mō reira ka rite ki te kainga a te arero o te ahi i te kakau wīti,

ki te hinganga o te otaota maroke ki roto ki te mura;

ka pērā tō rātou pakiaka te pirau,

ka rere tō rātou puāwai ki runga, ānō he puehu;

mō rātou i whakakāhore ki te Ture a Ihowā o ngā mano,

i whakahāwea anō hoki ki te kupu a te Mea Tapu o Īharaira.

25 Nā reira te riri o Ihowā i mura ai ki tāna iwi,

ā, kua torona e ia tōna ringa ki te whawhai ki a rātou, ā, patua iho rātou e ia;

i ngāueue ngā maunga,

ā, ko ō rātou tinana mate me te mea he paru

i waenganui o ngā huarahi.

Nā, ahakoa tēnei katoa, kāhore tōna riri i te tahuri atu,

mārō tonu tōna ringa.

26 Ka whakaarahia anō hoki e ia he kara ki ngā iwi i tawhiti;

ka whiowhio anō ki a rātou ki te pito o te whenua.

Nanā, ka hohoro, ka tere tonu tā rātou haere mai!

27 E kore tētahi o rātou e ngenge, e kore e tapepa te waewae;

e kore tētahi e parangia, e kore e moe;

e kore te whītiki o ō rātou hope e mawheto,

e kore anō te here o ō rātou hū e motu;

28 ko ā rātou pere, koi tonu,

he piko katoa ā rātou kōpere;

ko ngā pāua o ō rātou hōiho ka kīia he matā,

ā, ko ō rātou wīra he āwhiowhio.

29 Ko tā rātou hāmama, koia anō kei tā te raiona,

ka hāmama rātou ānō he kūao raiona;

āe rā, ka ngengere rātou, ka hopukina tā rātou tūpāpaku,

kāwhakina tonutia atu, kāhore hoki he tangata hei whakaora.

30 Nā, ka hāmama rātou ki a rātou i taua rā,

me te mea ko te moana e haruru ana;

ā, ki te titiro tētahi ki te whenua –

nanā, he pōuri me te tuatea,

ā, kua pōuri te mārama i ōna kapua.