Isaías 14

1 Ĉar la Eternulo ekkompatos Jakobon, kaj denove elektos Izraelon, kaj reloĝigos ilin en ilia lando. Kaj fremduloj kuniĝos kun ili, kaj aliĝos al la domo de Jakob. 2 Kaj popoloj prenos ilin kaj venigos ilin sur ilian lokon, kaj la domo de Izrael ekposedos ilin en la lando de la Eternulo kiel sklavojn kaj sklavinojn. Kaj ili malliberigos siajn malliberigintojn kaj regos siajn premintojn.

3 Kaj en tiu tago, kiam la Eternulo ripozigos vin de via suferado kaj de via mizero, kaj de la malfacila laborado, per kiu oni laborigis vin, 4 vi eldiros ĉi tiun mokokanton pri la reĝo de Babel, kaj diros: Kiel kvietiĝis la premanto, ĉesiĝis la tributo! 5 La Eternulo rompis la bastonon de la maljustuloj, la vergon de la regantoj, 6 kiu kolere batadis popolojn per batoj senĉesaj, kolere regadis popolojn, senĉese persekutante. 7 Ekripozis, trankviliĝis la tuta tero, ĝojkrias, kantante. 8 Eĉ la cipresoj ĝojas pri vi, la cedroj de Lebanon: De tiu tempo, kiam vi ekkuŝis, neniu hakanto venas al ni. 9 Ŝeol sube ekskuiĝis pro vi, renkontante vin venantan; ĝi vekis por vi la mortintojn, ĉiujn potenculojn de la tero; ĝi levis por vi de iliaj tronoj ĉiujn reĝojn de la popoloj. 10 Ili ĉiuj ekparolos kaj diros al vi: Vi ankaŭ senfortiĝis, kiel ni, vi similiĝis al ni; 11 en Ŝeolon estas ĵetita via majesto kaj la bruo de viaj psalteroj; sub vi sterniĝos vermoj, kaj vermoj estos via kovrilo. 12 Kial vi falis de la ĉielo, ho brilo, filo de la matenruĝo! hakita sur la teron vi estas, ho turmentinto de la popoloj. 13 Kaj vi diris en via koro: Mi supreniros en la ĉielon, pli alten ol la steloj de Dio mi levos mian tronon, kaj mi sidos sur la monto de kunveno, ĉe la rando de nordo; 14 mi supreniros sur la altaĵon de la nuboj, mi similiĝos al la Plejaltulo. 15 Sed en Ŝeolon vi estos mallevita, en la profundon de la tombo! 16 Tiuj, kiuj vin vidos, rigardos vin atente, kaj miros: Ĉu ĉi tio estas la viro, kiu tremigis la teron, teruris regnojn, 17 kiu faris la mondon dezerto kaj ruinigis ĝiajn urbojn, kiu siajn kaptitojn ne liberigis hejmen? 18 Ĉiuj reĝoj de popoloj kuŝas kun honoro, ĉiu en sia domo; 19 sed vi estas forĵetita el via tombo, kiel malŝatata branĉo, kovrita de mortigitoj, trapikitaj per glavo, ĵetitaj malsupren en kavon, kiel kadavro piedpremata. 20 Vi ne estos kun ili en tombo, ĉar vian landon vi ruinigis, vian popolon vi mortigis; la semon de malbonaguloj oni neniam nomos. 21 Preparu liajn filojn por buĉo pro la pekoj de iliaj patroj, por ke ili ne leviĝu kaj ne heredu la landon kaj ne plenigu la mondon per urboj. 22 Mi leviĝos kontraŭ ilin, diras la Eternulo Cebaot; kaj Mi ekstermos de Babel la nomon kaj restaĵon kaj filon kaj nepon, diras la Eternulo. 23 Kaj Mi faros ĝin heredaĵo de botaŭroj, kaj akvaj marĉoj, kaj Mi balaos ĝin per balailo de pereigo, diras la Eternulo Cebaot.

24 Ĵuris la Eternulo Cebaot, dirante: Kiel Mi intencis, tiel fariĝos; kaj kiel Mi decidis, tiel efektiviĝos; 25 frakasita estos la Asiriano en Mia lando, kaj sur Miaj montoj Mi lin dispremos, por ke foriĝu de ili lia jugo kaj lia ŝarĝo estu deprenita de sur iliaj ŝultroj. 26 Tio estas la decido, farita pri la tuta tero; kaj tio estas la mano, etendita super ĉiujn popolojn. 27 Ĉar la Eternulo Cebaot decidis, kaj kiu malhelpos? kaj Lia mano estas etendita, kiu do ĝin returnos?

28 En la jaro de la morto de la reĝo Aĥaz estis farita la sekvanta profetaĵo:

29 Ne ĝoju, tuta Filiŝtujo, ke rompita estas la vergo, kiu vin batadis; ĉar el la radiko de serpento eliros vipuro, kaj ĝia produkto estos fluganta serpento. 30 Kaj la unuenaskitoj de malriĉuloj paŝtiĝos, kaj senhavuloj ripozos sendanĝere; kaj Mi pereigos per malsato vian radikon, kaj via restaĵo estos mortigita. 31 Ĝemploru, ho pordego; kriu, ho urbo; perdis la kuraĝon la tuta Filiŝtujo; ĉar de nordo venas fumo, kaj neniu restas sola en iliaj taĉmentoj. 32 Kaj kion oni respondos al la senditoj de la popolo? Ke la Eternulo fortikigis Cionon, kaj en ĝi trovos defendon la malriĉuloj de Lia popolo.

Te Whakahokinga o Hūrā

1 Nō te mea ka aroha a Ihowā ki a Hākopa,

ka whiriwhiria anō a Īharaira e ia;

ka meinga hoki rātou kia āta noho ki tō rātou ake oneone;

ka piri anō te tangata kē ki a rātou,

ka uru anō hoki ki roto ki te whare o Hākopa.

2 E tango anō ngā iwi i a rātou,

e kawe i a rātou ki tō rātou wāhi,

riro tonu iho rātou i te whare o Īharaira hei pononga tāne,

hei pononga wāhine i te oneone a Ihowā;

ā, hei whakarau mō rātou ō rātou kaiwhakarau,

ko rātou anō hei rangatira mō ō rātou kaitūkino.

Te Kīngi o Papurōna kei te Reinga i Raro

3 Nā, i te rā e meinga ai koe e Ihowā kia okioki i tōu pōuri, i tōu pāwera, i te mahi pakeke anō hoki i whakamahia ai koe, 4 ko reira maranga ai tēnei pepeha āu mō te kīngi o Papurōna, ka mea hoki koe:

Ananā! Mutu pū tā te kaitūkino,

mutu pū tā te pā kōura!

5 Whati ana i a Ihowā te tokotoko o te hunga kino,

te hēpeta o ngā kīngi;

6 nāna i patu ngā iwi, me te riri, me te patu kīhai i tāmutu,

nāna i whakahaere ngā iwi i runga i te riri,

me te whakatupu kino,

kāhore he kaiaraarai.

7 Kua whai okiokinga, kua āta noho te whenua katoa;

pakaru mai ana tā rātou waiata.

8 Āe, kei te koa ngā kauri ki a koe,

rātou ko ngā hīta o Repanōna, e kī ana,

"Nō tōu taunga anō ki raro

i kore ai te kaitapahi e tae mai ki a mātou."

9 Ko te rēinga i raro, oho ana i a koe,

he tūtakitanga ki a koe i tōu taenga atu;

he meatanga ki a koe i whakaarahia ai e ia ngā tūpāpaku,

ngā mea nunui o te whenua;

maranga ana i a ia ngā kīngi katoa o ngā iwi

i runga i ō rātou torōna.

10 Ka kōrero rātou katoa ki a koe,

ka mea, "Ko koe anō hoki,

kua ngoikore pēnei me mātou?

Kua rite koe ki a mātou?"

11 Kua oti tōu korōria te whakahoki iho ki te rēinga,

me te rangi anō o āu hātere;

ko te whāriki mōu ko te kutukutu,

ko te hīpoki mōu ko ngā toke.

12 Ananā! Tōu takanga iho i te rangi,

e Tāwera, e te tama a te ata!

Te tapahanga iho i a koe ki raro,

nāu nei i tuku ngā iwi ki raro!

13 I mea hoki tōu ngākau,

"Ka piki ahau ki te rangi,

ka whakanekehia ake e ahau tōku torōna

ki runga i ngā whetū a te Atua,

ka noho anō ahau ki te maunga o te whakaminenga,

ki ngā taha rawa ki te raki.

14 Ka pikitia e ahau a runga ake o ngā wāhi tiketike o ngā kapua;

kia rite ahau ki te Runga Rawa."

15 Otirā, ka whakahokia iho koe ki te rēinga,

ki ngā pito rawa o te rua.

16 Ko te hunga e kite i a koe, matatau tonu tā rātou titiro ki a koe,

me tā rātou āta whakaaroaro anō:

"Ko te tangata ianei tēnei i wiri ai te whenua,

i ngāueue ai ngā rangatiratanga,

17 i mea nei i te ao hei koraha,

wāhia ana e ia ōna pā;

kīhai i tuku i āna herehere ki tō rātou wāhi?"

18 Ko ngā kīngi katoa o ngā iwi, ko rātou katoa,

takoto ana i tōna whare, i tōna whare,

i runga i te korōria.

19 Ko koe ia he mea maka mai i tōu urupā,

ānō he peka e whakariharihangia ana,

he mea whakakākahu ki te hunga i patua,

i werohia ki te hoari,

e haere ana ki raro ki ngā kōhatu o te rua.

Ānō he tinana i takatakahia e te waewae.

20 E kore te tanumanga mōu e huihuia ki tō rātou,

mōu i whakangaro i tōu whenua,

i patu i tōu iwi.

E kore te uri o ngā kaimahi i te kino

e whai ingoa, ake ake!

21 Kia tere te patu mō āna tamariki,

mō te hē o ō rātou mātua;

kei kake, kei riro anō i a rātou te whenua,

kei kapi te mata o te ao i ō rātou pā.

22 "Ka whakatika hoki ahau ki a rātou,"

e ai tā Ihowā o ngā mano,

"ka tapahia atu anō e ahau i Papurōna te ingoa me te toenga,

te tama me te mokopuna,"

e ai tā Ihowā.

23 "Ka meinga anō a reira e ahau hei kāinga mō te matuku,

hei hārotoroto wai;

ka purumatia anō e ahau ki te puruma o te whakangaromanga,"

e ai tā Ihowā o ngā mano.

He Poropititanga mō Ahiria

24 Kua oati a Ihowā o ngā mano, kua mea:

"Inā, ū tonu tāku i whakaaro ai;

ko tāku i whakatakoto ai, mau tonu.

25 Mō te Ahiriana kia whati i ahau ki tōku whenua,

kia takatakahia ki runga ki ōku maunga.

Ko reira tāna ioka marere ai i runga i a rātou;

ā, ka marere tāna pīkaunga i runga i ō rātou pokohiwi."

26 Ko te whakaaro tēnei kei te takoto

mō te whenua katoa.

Ko te ringa anō tēnei e totoro atu nei

ki ngā iwi katoa.

27 Kua takoto hoki i a Ihowā o ngā mano,

ā, mā wai e whakataka?

Kua totoro tōna ringa,

ā, ko wai hei mea kia pēpeke?

He Poropititanga mō Pirihitia

28 Nō te tau i mate ai a Kīngi Ahata tēnei poropititanga:

29 Kei koa, e Pirihitia katoa,

ki te whatinga o te rākau a te kaiwhiu i a koe;

tērā hoki e puta ake he neke i roto i te pakiaka o te nākahi,

ā, ko tōna hua he nākahi e rere ana me he ahi.

30 Nā, ka kai ngā mātāmua o ngā ware,

ka takoto ngā rawakore, tē ai he wehi;

ka whakamatea anō e ahau tōu pakiaka ki te hemokai,

ā, ka patua ōu mōrehu.

31 Auē, e te kūwaha; hāmama, e te pā;

harotu kau koe, e Pirihitia katoa!

E puta mai hoki te paowa i te raki;

e kore tētahi e tū kē mai i te wā i whakaritea mōna.

32 Ā, he aha te kupu e whakahokia ki ngā karere o te iwi?

"Inā rā, nā Ihowā a Hiona i whakatū,

ā, ka ai a reira hei rerenga atu

mō ngā mea o tāna iwi i tūkinotia."