Isaías 51

1 Aŭskultu Min, vi, kiuj postkuras la veron, kiuj serĉas la Eternulon: rigardu la rokon, el kiu vi estas elhakitaj, kaj en la profundon de la kavo, el kiu vi estas elfositaj. 2 Rigardu Abrahamon, vian patron, kaj Saran, vian naskintinon; ĉar Mi alvokis lin, kiam li estis sola, kaj Mi benis lin kaj multigis lin. 3 Ĉar la Eternulo konsolos Cionon, konsolos ĉiujn ĝiajn ruinojn, kaj ĝian dezerton Li faros kiel Eden, kaj ĝian stepon kiel la ĝardeno de la Eternulo; ĝojo kaj gajeco troviĝos en ĝi, dankado kaj laŭta kantado.

4 Atentu Min, ho Mia popolo, kaj vi, Mia gento, aŭskultu Min; ĉar instruo eliros el Mi, kaj Mian leĝon Mi starigos kiel lumon por la popoloj. 5 Proksima estas Mia vero, eliris Mia helpo, kaj Miaj brakoj juĝos popolojn; al Mi esperas insuloj kaj atendas Mian brakon. 6 Levu al la ĉielo viajn okulojn, kaj rigardu la teron malsupre; ĉar la ĉielo disneniiĝos kiel fumo, kaj la tero elfrotiĝos kiel vesto, kaj ĝiaj loĝantoj mortos kiel kuloj; sed Mia savo restos eterne, kaj Mia vero ne difektiĝos.

7 Aŭskultu Min, vi, kiuj konas la veron, popolo, havanta Mian instruon en sia koro: ne timu ofendon de homoj, kaj de iliaj insultoj ne senkuraĝiĝu. 8 Ĉar kiel veston tramanĝos ilin tineoj, kaj kiel lanaĵon tramanĝos ilin vermoj; sed Mia vero restos eterne, kaj Mia savo por ĉiuj generacioj.

9 Leviĝu, leviĝu, vestu vin per forto, ho brako de la Eternulo; leviĝu, kiel en la tempo antikva, en la generacioj de antaŭlonge. Ĉu ne vi dishakis Rahabon, trapikis la drakon? 10 Ĉu ne vi elsekigis la maron, la akvon de grandega abismo, faris la maran profundon vojo por transiro de la liberigitoj? 11 Kaj la elaĉetitoj de la Eternulo revenos kaj iros sur Cionon kun kantado, kaj ĝojo eterna estos super ilia kapo; ĝojon kaj gajecon ili atingos, kaj forflugos afliktoj kaj ĝemado.

12 Mi, Mi mem estas via konsolanto. Kiu vi estas, ke vi timas homon morteman, kaj homidon, kiu estas egala al herbo; 13 kaj vi forgesis la Eternulon, vian Kreinton, kiu etendis la ĉielon kaj fondis la teron; kaj konstante, ĉiutage, vi timas la furiozon de la premanto, kiu celas ekstermi? Sed kie estas la furiozo de la premanto? 14 Baldaŭ la kaptito estos liberigita, ke li ne mortu en la kavo kaj ne manku al li pano. 15 Mi estas la Eternulo, via Dio, kiu kvietigas la maron, kiam bruas ĝiaj ondoj, kaj kies nomo estas Eternulo Cebaot. 16 Mi metis Miajn vortojn en vian buŝon kaj kovris vin per la ombro de Mia mano, por aranĝi la ĉielon kaj doni fundamenton al la tero, kaj por diri al Cion: Vi estas Mia popolo.

17 Vekiĝu, vekiĝu, leviĝu, ho Jerusalem, vi, kiu trinkis el la mano de la Eternulo la kalikon de Lia kolero; la ŝaŭmantan ebriigantan kalikon vi eltrinkis ĝis la fundo. 18 El ĉiuj filoj, kiujn ŝi naskis, neniu ŝin gvidis; el ĉiuj filoj, kiujn ŝi edukis, neniu tenis ŝin je la mano. 19 Tio ambaŭ vin trafis; kiu kompatis vin? ruinado kaj malfeliĉo, malsato kaj glavo; per kiu mi povus konsoli vin? 20 Viaj filoj senfortiĝis, kuŝis ĉe la komenco de ĉiuj stratoj kiel cervo en reto, plenaj de la kolero de la Eternulo, de la indigno de via Dio. 21 Tial aŭskultu ĉi tion, vi, mizerulino kaj ebriulino, sed ne de vino: 22 tiele diras via Sinjoro, la Eternulo, kaj via Dio, kiu defendas Sian popolon: Jen Mi prenis el via mano la ebriigan kalikon, la ŝaŭmantan kalikon de Mia kolero; vi ne plu trinkos ĝin; 23 kaj Mi transdonos ĝin en la manon de viaj turmentantoj, kiuj diris al via animo: Klinu vin, por ke ni transiru; kaj vi faris el via dorso kvazaŭ teron, kvazaŭ straton por pasantoj.

He Kupu Whakamārie ki a Hiruhārama

1 "Whakarongo ki ahau, e koutou e whai nā i te tika,

e rapu nā i a Ihowā.

Titiro ki te kōhatu i hāua mai ai koutou,

ki te poka i te rua i keria mai ai koutou.

2 Titiro ki a Āperahama, ki tō koutou matua,

ki a Hera hoki i whānau ai koutou;

he kotahi hoki ia, karangatia ana ia e ahau,

manaakitia ana, whakanuia ana.

3 Tā te mea kua whakamārie a Ihowā i Hiona;

kua whakamārie ia i ōna wāhi katoa ka ururuatia,

kua mea hoki i tōna wāhi koraha kia rite ki Erene,

i tōna wāhi tītōhea kia rite ki te kāri a Ihowā;

he koa, he hari, ka kitea i roto,

he whakawhetai, me te reo hoki e waiata ana.

4 "Whakarongo ki ahau, e āku tāngata,

kia whai taringa ki ahau, e tāku iwi;

ka puta atu hoki he ture i roto i ahau,

ka takoto anō i ahau tāku whakawā

hei whakamārama mō ngā iwi.

5 Kei te tata mai tōku tika;

kua puta tāku whakaora,

mā ōku ringa e whakawā mō ngā iwi;

ka tatari ki ahau ngā motu,

ka okioki ki tōku ringa.

6 Anga ake ō koutou kanohi ki ngā rangi,

tirohia iho te whenua i raro;

ka memeha atu hoki ngā rangi, ānō he paowa,

ka tawhitotia te whenua, me he kākahu,

ko te hunga hoki e noho ana i reira ka pēnā te mate;

ko tāku whakaoranga ia ka mau tonu;

e kore anō tōku tika e heke.

7 "Whakarongo ki ahau, e koutou e mōhio nā ki te tika,

e te hunga kei ō koutou ngākau nei tāku ture;

kei wehi i te tāwai a te tangata,

kei numinumi i ā rātou taunu.

8 Ka kai hoki te pūrehurehu i a rātou, ānō he kākahu,

ka pau rātou, ānō he huruhuru hipi i te huhu;

ka mau tonu ia tōku tika,

tāku whakaora ki ngā whakapaparanga katoa."

9 Maranga, maranga, kākahuria te kaha,

e te ringa o Ihowā!

Maranga, kia rite ki ngā rā ō mua rā,

ki ngā whakatupuranga onamata.

Ehara oti i a koe nāna i kotikoti a Rahapa,

i wero te tarakona?

10 Ehara oti i a koe nāna i whakamaroke te moana,

ngā wai o te rire nui,

ko ngā wai hōhonu o te moana waiho ake

e koe hei huarahi haerenga mō te hunga kua oti te hoko?

11 Nā, ko ā Ihowā i hoko ai ka hoki mai,

ka haere mai ki Hiona, me te waiata anō rātou;

i runga i ō rātou māhunga he hari e kore e mutu;

ka whiwhi rātou ki te koa, ki te hari;

ā, rere ana te pōuri me te auē.

12 "Ko ahau, inā, māku koutou e whakamārie;

ko wai koe, e wehi nā i te tangata e matemate nei,

i te tama a te tangata ka meinga nei hei tarutaru?

13 Ka wareware nei hoki ki a Ihowā, ki tōu kaihanga,

nāna ngā rangi i hora,

nāna i whakatakoto te tūranga mō te whenua.

Ka pāwera tonu koe i ngā rā katoa i te riri o te kaiwhakawhiu,

i te mea e anga mai ana ia ki te whakamate,

ā, kei hea te riri o te kaiwhakawhiu?

14 Hohoro tonu te wetekina o te herehere i whakaraua;

e kore hoki ia e mate, e heke ki te poka,

e kore hoki e whakakorea he taro māna.

15 Ko Ihowā ia ahau, ko tōu Atua,

i whakakorikori nei i te moana, ā, hāmama ana ōna ngaru –

ko Ihowā o ngā mano tōna ingoa.

16 Ā, kua hoatu e ahau āku kupu ki tōu māngai;

kua hīpokina koe ki te marumaru o tōku ringa,

kia whakatōkia ai ngā rangi,

kia takoto ai te tūranga mō te whenua,

hei mea hoki ki Hiona, ‘Ko koe tāku iwi.’ "

17 Maranga, maranga!

Whakatika, e Hiruhārama,

i whakainumia nei e te ringa o Ihowā

ki te kapu o tōna riri;

kua inu koe i ngā nganga o te kapu wiri,

he mea tatau nāu.

18 Kāhore kau tētahi hei tautītī i a ia

o ngā tama katoa i whānau i roto i a ia;

kāhore hoki tētahi o ngā tama i atawhaitia e ia

hei pupuri i tōna ringa.

19 Ka rua ēnei mea ka pono nei ki a koe –

ko wai hei tangi ki a koe?

Ko te whakangaromanga, ko te wawāhanga, ko te matekai, ko te hoari

me pēhea tāku whakamārie i a koe?

20 Kua hemo āu tama;

e takoto ana i te ahunga mai o ngā ara katoa,

ānō he anaterope i roto i te kupenga;

kī tonu rātou i te riri o Ihowā,

i te whakatūpehupehu o tōu Atua.

21 Mō reira, whakarongo ki tēnei, e koe kua tūkinotia nei;

e haurangi ana, rāia, ehara i te haurangi wāina.

22 Ko te kupu tēnei a tōu Ariki, a Ihowā,

arā a tōu Atua, e tohe nei i tā tōna iwi:

"Nanā, ka tangohia e ahau te kapu wiri i tōu ringa,

ngā nganga o te kapu o tōku riri;

e kore e inumia anō e koe ā muri ake nei.

23 Ā, ka hoatu e ahau ki te ringa o te hunga e whakatupu kino nei i a koe,

i mea rā ki tōu wairua,

‘Piko iho nei, kia haere atu ai mātou.’

Nā, kua whakatakotoria e koe tōu tuarā hei whenua,

hei huarahi mō te hunga i haere atu rā."