Isaías 40

1 Konsolu, konsolu Mian popolon, diras via Dio. 2 Parolu al la koro de Jerusalem, kaj voku al ĝi, ke finiĝis la tempo de ĝia batalado, ke pardonita estas ĝia kulpo, ke ĝi ricevis el la mano de la Eternulo duoble pro ĉiuj siaj pekoj.

3 Sonas voĉo de krianto: Pretigu en la dezerto la vojon de la Eternulo, rektigu en la stepo irejon por nia Dio. 4 Ĉiu valo leviĝu, kaj ĉiu monto kaj monteto malaltiĝu, kaj la malebenaĵo fariĝu ebenaĵo, kaj la montaro fariĝu valo. 5 Kaj aperos la majesto de la Eternulo; kaj ĉiu karno kune vidos, ke la buŝo de la Eternulo parolis. 6 Voĉo diras: Proklamu! sed li diras: Kion mi proklamu? Ĉiu karno estas herbo, kaj ĉiu ĝia ĉarmo estas kiel kampa floreto. 7 Sekiĝas herbo, velkas floreto, kiam la spiro de la Eternulo blovetas sur ĝin; vere, la popolo estas herbo. 8 Sekiĝas herbo, velkas floreto; sed la vorto de nia Dio restas eterne.

9 Sur altan monton supreniru, ho predikantino de Cion; laŭtigu potence vian voĉon, ho predikantino de Jerusalem, laŭtigu, ne timu; diru al la urboj de Judujo: Jen estas via Dio! 10 Jen la Sinjoro, la Eternulo, venas kun potenco, kaj Lia brako regas; jen Lia rekompenco estas kun Li, kaj Lia repago antaŭ Li. 11 Kiel paŝtisto Li paŝtos Sian ŝafaron, per Sia brako Li kolektos la ŝafidojn kaj portos ilin sur Sia brusto; la suĉigantinojn Li kondukos.

12 Kiu mezuris per sia mankavo la akvon kaj difinis la ĉielon per la manlarĝo kaj metis en mezurilon la polvon de la tero kaj pesis per pesilo la montojn kaj la montetojn per pesiltaso? 13 Kiu gvidis la spiriton de la Eternulo, kaj kiu donis al Li sian konsilon? 14 De kiu Li petis konsilon, ke tiu komprenigu Lin kaj instruu Lin pri la vojo de justeco kaj instruu al Li scion kaj konigu al Li la vojon de saĝeco? 15 Jen la popoloj estas kiel guto el sitelo kaj kalkulataj kiel polvero sur pesiltaso; jen Li disŝutas la insulojn, kiel polveretojn. 16 Lebanon ne sufiĉus por fajro, kaj ĝia bestaro ne sufiĉus por bruloferoj. 17 Ĉiuj nacioj estas antaŭ Li kiel nenio, estas rigardataj de Li kiel nulo kaj senvaloraĵo. 18 Kun kiu vi komparos Dion? kaj kian similaĵon vi kontraŭstarigos al Li? 19 Ĉu idolon, kiun fandis artisto kaj kiun oraĵisto kovras per oro kaj ornamas per arĝentaj ĉenoj? 20 Kiu estas tro malriĉa por la oferdono, tiu elektas lignon ne putrantan, serĉas kompetentan skulptiston, por fari idolon fortikan. 21 Ĉu vi ne scias? ĉu vi ne aŭdis? ĉu ne estis dirite al vi antaŭlonge? ĉu vi ne komprenas detempe de la fondado de la tero? 22 Li sidas super la rondo de la tero, kaj ĝiaj loĝantoj estas kiel lokustoj; Li etendas la ĉielon kiel maldikan teksaĵon kaj distiras ĝin kiel tendon por loĝado; 23 Li faras la princojn neniaĵo, la juĝistojn de la tero Li faras neekzistaĵo, 24 kvazaŭ ili ne estus plantitaj, kvazaŭ ili ne estus semitaj, kvazaŭ ilia trunko ne havus radikon en la tero: apenaŭ Li blovetis sur ilin, ili velkis, kaj la ventego forportas ilin kiel pajlerojn. 25 Kaj al kiu do vi volas egaligi Min, ke Mi estu simila al li? diras la Sanktulo. 26 Levu alten viajn okulojn, kaj rigardu, kiu kreis tion? Li, kiu elkondukas iliajn taĉmentojn laŭ kalkulo, kiu ilin ĉiujn vokas laŭ la nomo; antaŭ la Plejpotenculo kaj Plejfortulo neniu kaŝiĝos.

27 Kial vi parolas, ho Jakob, kaj diras, ho Izrael: Mia vojo estas kaŝita antaŭ la Eternulo, kaj mia afero ne atingas Dion? 28 Ĉu vi ne scias, ĉu vi ne aŭdis, ke la Eternulo estas Dio eterna, la Kreinto de la finoj de la tero? Li ne laciĝas kaj ne senfortiĝas; Lia saĝeco estas neesplorebla. 29 Li donas forton al la laculo, kaj al la senfortulo Li plifortigas la povon. 30 Knaboj senfortiĝas kaj laciĝas, junuloj ofte falas; 31 sed tiuj, kiuj fidas la Eternulon, ricevas novan forton, ili levas la flugilojn kiel agloj, ili kuras kaj ne laciĝas, ili iras kaj ne senfortiĝas.

Ka Whakamārietia te Iwi a Ihowā

1 Whakamārietia, whakamārietia tāku iwi,

e ai tā tō koutou Atua.

2 Kōrero i runga i te whakamārie ki Hiruhārama,

karanga ki a ia,

kua mutu tāna whawhai,

kua murua tōna hē;

i haere rua hoki tā te ringa o Ihowā

ki a ia hei utu mō ōna hara katoa.

3 He reo nō tētahi e karanga ana:

"Whakapaia e koutou i te koraha te huarahi o Ihowā,

whakatikaia i te tītōhea he ara nui mō tō tātou Atua.

4 Ko ngā raorao katoa ka whakarewaina ake,

ko ngā maunga katoa me ngā pukepuke, ka whakapāpakutia iho;

ko ngā wāhi kōpikopiko ka meinga kia tika,

ko ngā wāhi taratara kia papatairite.

5 Ka whakapuakina anō te korōria o Ihowā,

ā, ka kite ngātahi ngā kikokiko katoa;

he mea kōrero hoki tēnei nā te māngai o Ihowā."

6 I mea mai te reo o tētahi, "Karanga!"

Ā, ka mea tētahi, "Ko te aha kia karangatia e ahau?"

"He tarutaru ngā kikokiko katoa,

ā, ko tōna pai katoa, rite tonu ki te puāwai o te pārae.

7 Ko te tarutaru ka maroke, ko te puāwai ka memenge,

nō te mea e hāngia ana e te Wairua o Ihowā;

he pono, he tarutaru te iwi.

8 Ko te tarutaru e maroke, ko te puāwai e memenge;

ko te kupu ia a tō tātou Atua, tū tonu."

9 E koe, e te kaikawe o te rongo pai ki Hiona,

e piki ki te maunga tiketike.

E koe, e te kaikawe o te rongo pai ki Hiruhārama,

whakaarahia tōu reo, kia kaha;

whakaarahia, kaua hei wehi;

kōrero atu ki ngā pā o Hūrā,

"Nanā, tō koutou Atua!"

10 Nanā, ka haere mai te Ariki, a Ihowā, i runga i te kaha,

ka whakahaerea anō tōna kīngitanga e tōna ringa;

nā, ko te utu mōna kei a ia anō,

kei tōna aroaro te wāhi māna.

11 Ka rite ki tā te hēpara tāna whāngai i tāna kāhui,

ka whakaminea ngā reme e tōna ringa,

ka hikitia ki tōna uma,

ka āta ārahina ngā mea e whakangote ana.

12 Nā wai i mēhua ngā wai ki te kapu o tōna ringa,

he whanganga ringaringa anō tāna rūri mō ngā rangi.

Whaowhina ake e ia te puehu o te whenua ki te mēhua,

ko ngā maunga, pāunatia ana e ia ki te pāuna ringaringa,

ko ngā pukepuke ki te pāuna papa?

13 Nā wai tā te Wairua o Ihowā i tika ai?

Ko wai rānei tāna kaiwhakatakoto whakaaro hei whakaako i a ia?

14 Ko wai tōna hoa whakatakoto whakaaro

hei tohutohu i a ia ki te ara o te whakawā,

hei whakaako i a ia ki te mātauranga,

hei whakakite i te ara o te mōhio ki a ia?

15 Nanā, ko ngā iwi, ānō he pata wai i roto i te pere!

Ki tā te whakaaro he puehu ririki rātou i te pāuna;

nanā, ko ngā motu, maua ake e ia, he mea ririki rawa te rite.

16 E kore anō e ranea a Repanōna mō te ahi,

me ngā kararehe hoki o reira, e kore e ranea hei tahunga tinana.

17 Ko ngā iwi katoa, he kore noa iho i tōna aroaro;

iti iho rātou i te kāhore,

he horihori kau i tōna whakaaro.

18 Nā, ka whakaritea e koutou te Atua ki a wai?

He aha hoki te āhua e whakaahuatia ai ia e koutou?

19 Ko te whakapakoko, nā te kaimahi ia i whakarewa,

nā te kaitahu i whakakikorua ki te kōura,

ā, hangā ana mō reira he mekameka hiriwa.

20 Ko te tangata, he rawakore rawa ia ki te hoatu whakahere pērā,

whiriwhiria ana e ia he rākau e kore e pirau;

rapua ana e ia he kaimahi mōhio māna,

hei hanga i tētahi whakapakoko e kore e nekenekehia.

21 Kāhore ianei koutou i mōhio?

Kāhore koutou i rongo?

Kāhore ianei i kōrerotia ki a koutou i te tīmatanga?

Kāhore ianei koutou i mātau i ngā whakatūranga rā anō o te whenua?

22 Ko ia te noho ana i runga i te porohita o te whenua,

ā, ko ō reira tāngata, ānō he māwhitiwhiti;

ko ngā rangi, horahia ana e ia ānō he kākahu tauārai,

horahia ana e ia ānō he tēneti hei nohoanga;

23 ko ngā rangatira, whakahokia iho e ia ki te kāhore;

ko ngā kaiwhakawā o te whenua,

meinga ana e ia hei mea horihori noa iho.

24 Āe rā, kāhore rātou i whakatōkia;

āe rā, kāhore rātou i ruia;

āe rā, kāhore tō rātou take i whai pakiaka ki te whenua;

ka pupuhi hoki ia ki a rātou, ā, ka maroke rātou;

ka rite ki te kakau wīti, ka kāwhakina e te paroro.

25 "Nā, ki tā koutou, kei tō wai he āhua mōku?

Ka rite rānei ahau ki a wai?" e ai tā te Mea Tapu.

26 E ara ō koutou kanohi ki runga titiro ai:

Nā wai ēnei mea i hanga?

Nā wai ō rātou mano i whakaputa mai he mea tatau tonu;

karangatia ana e ia ngā ingoa o rātou katoa,

māroro rawa, pakari tonu te kaha;

e kore tētahi e ngaro.

27 He aha koe i kōrero ai, e Hākopa,

i mea ai, e Īharaira,

"Kua hunā tōku ara ki a Ihowā,

kua mahue i tōku Atua tōku whakawā"?

28 Kāhore koe i mōhio?

Kāhore koe i rongo,

ko te Atua onamata, ko Ihowā,

ko te Kaihanga o ngā pito o te whenua.

E kore ia e ngenge, e kore ia e māuiui?

E kore tōna mātauranga e taea te rapu.

29 E hōmai ana e ia he kaha ki te hunga ngenge;

ā, whakanuia ana e ia te pakari o te mea ngoikore.

30 Ahakoa ko ngā taitamariki, ka ngenge tonu, ka māuiui,

ā, ko ngā taitama, ka hinga rawa.

31 Tēnā ko te hunga e tatari ana ki a Ihowā,

puta hou ana he kaha mō rātou;

kake ana rātou ki runga; ko ngā parirau, koia ānō kei o ngā ēkara;

ka rere rātou, ā, e kore e māuiui;

ka haere, ā, e kore e ngenge.