Isaías 29

1 Ve al Ariel, al Ariel, al la urbo, en kiu sidis David! aldonu jaron al jaro, la festoj faru sian ciklon. 2 Mi premos Arielon, kaj estos ĝemado kaj malĝojo; kaj li estos al Mi vera Ariel. 3 Kaj Mi sieĝos vin ĉirkaŭe, kaj Mi premos vin per remparo, kaj Mi starigos kontraŭ vi turojn. 4 Kaj vi parolos malalte el sub la tero, kaj el sub la polvo vi murmuros viajn vortojn; kaj via voĉo estos kiel voĉo de ventroparolisto el sub la tero, kaj el sub la polvo vi flustros viajn vortojn. 5 Sed la multego de viaj malamikoj estos kiel subtila polvo, kaj la multo de la premantoj estos kiel disfluganta grenventumaĵo; kaj tio fariĝos subite, neatendite. 6 De la Eternulo Cebaot vi estos punata kun tondro kaj tertremo kaj granda bruo, kun ventego kaj turnovento kaj konsumeganta fajra flamo. 7 Kaj kiel sonĝo, kiel nokta vizio estos la multo de la popoloj, kiuj batalos kontraŭ Ariel kaj kontraŭ ĉiuj liaj fortikaĵoj kaj kiuj premos lin. 8 Kiel malsatanto sonĝas, ke li manĝas, sed li vekiĝas, kaj lia interno estas malplena; kaj kiel soifanto sonĝas, ke li trinkas, sed li vekiĝas, kaj li estas senforta kaj lia animo forte soifas: tiel estos kun la multego de ĉiuj popoloj, kiuj batalos kontraŭ la monto Cion.

9 Haltu kaj miru, ŝajnigu vin blindaj kaj blindiĝu. Ili ebriiĝis, sed ne de vino; ili ŝanceliĝas, sed ne de drinkaĵo. 10 Ĉar la Eternulo verŝis sur vin spiriton de profunda dormo kaj fermis viajn okulojn, vualis la profetojn kaj viajn estrojn, la viziistojn. 11 Kaj ĉia vizio estos por vi kiel la vortoj de libro sigelita, kiun oni donas al homo, kiu povoscias legi, dirante al li: Volu legi ĉi tion; sed li respondas: Mi ne povas, ĉar ĝi estas sigelita. 12 Sed kiam oni donas la libron al homo, kiu ne povoscias legi, dirante al li: Volu legi ĉi tion, li respondas: Mi ne povoscias legi.

13 Kaj la Sinjoro diris: Ĉar ĉi tiu popolo alproksimiĝas per sia buŝo kaj honoras Min per siaj lipoj, sed ilia koro estas malproksime de Mi, kaj ilia timo antaŭ Mi estas nur lernita ordono de homoj: 14 tial Mi plue agos mirinde kun ĉi tiu popolo, Mi agos tre mirinde; kaj pereos la saĝeco de ĝiaj saĝuloj, kaj la kompetenteco de ĝiaj kompetentuloj malaperos.

15 Ve al tiuj, kiuj profunde kaŝas antaŭ la Eternulo la intencojn, kaj kies faroj estas en mallumo, kaj kiuj diras: Kiu nin vidas? kaj kiu scias pri ni? 16 Ho, via perverseco! Ĉu la potfaristo estas rigardata kiel egala al la argilo? ĉu faritaĵo diras pri sia farinto: Li min ne faris? kaj ĉu kreitaĵo diras pri sia kreinto: Li ne estas kompetenta? 17 Sed jen baldaŭ, post mallonga tempo, Lebanon aliformiĝos en fruktoportan kampon, kaj la fruktoporta kampo estos rigardata kiel arbaro. 18 Kaj en tiu tago la surduloj aŭdos la vortojn de la libro, kaj la okuloj de la blinduloj ekvidos tra mallumo kaj nokto. 19 Kaj la mizeruloj havos grandan ĝojon en la Eternulo, kaj la homoj malriĉaj triumfos en la Sanktulo de Izrael. 20 Ĉar malaperos premanto, kaj ne plu ekzistos blasfemanto, kaj ekstermitaj estos ĉiuj zorgantoj pri malbonagoj, 21 kiuj pekigas homojn per vorto kaj faras insidojn kontraŭ juĝopetanto ĉe la pordego kaj trompe forpuŝas justulon. 22 Pro tio tiele diris pri la domo de Jakob la Eternulo, kiu elaĉetis Abrahamon: Nun Jakob ne hontos, kaj nun lia vizaĝo ne paliĝos. 23 Ĉar kiam li vidos meze de si siajn infanojn, la faron de Miaj manoj, ili honoros Mian nomon kaj honoros la Sanktulon de Jakob kaj respektos la Dion de Izrael. 24 Kaj la spirite-erarantoj ricevos prudenton, kaj la malpacemuloj akceptos instruon.

Te Whakapaenga o Hiruhārama

1 Auē te mate mō Ariere, mō Ariere,

mō te pā i noho ai a Rāwiri!

Tāpiritia iho tētahi tau ki tētahi tau;

mahia ngā hākari i ngā wā e rite ai.

2 Hei reira raru ai i ahau a Ariere,

ā, ka pōuri, ka tangi;

ā, ka rite ia ki ahau ānō ko Ariere.

3 Ka nohoia atu anō koe e ahau, ā karapoi noa;

ka whakapaea koe ki te parepare,

ka ara anō i ahau he taiepa hei tatau ki a koe.

4 Ā, ka whakahokia iho koe, ka kōrero ake i te whenua;

ka iti anō tāu kupu i roto i te puehu;

ka rite tōu reo ki tō te tangata i te atua māori,

he mea puta ake i te whenua,

ka kohimu ake tāu kupu i roto i te puehu.

5 Ko te huihuinga ia o ōu hoariri ka rite ki te puehu ririki,

ā, ko te huihuinga o te hunga nanakia ki te pāpapa e rere atu ana.

Āe rā, ka hemorere tonu,

6 ka pā tā Ihowā o ngā mano ki a ia,

he whatitiri, he rū, he reo nui,

he tūkauati, he tūpuhi, he mura ahi e kā ana.

7 Ā, ka rite ki te moe, ki te rekanga kanohi o te pō

ngā iwi maha katoa e whawhai ana ki Ariere,

arā te hunga katoa e ngangare ana ki a ia, ki tōna pā kaha,

e whakatupu kino ana hoki i a ia.

8 Ka rite anō ki te tangata matekai e moe ana, nā, kei te kai ia;

heoi, kei te ohonga ake, e takoto kau ana tōna wairua;

ka rite hoki ki te tangata matewai e moe ana, nā, kei te inu ia;

te ohonga ake, kāhore he kaha, kei te hiahia anō tōna wairua;

ko te rite tērā o te hui o ngā iwi katoa

e whawhai ana ki Maunga Hiona.

9 E tū koutou, e mīharo;

e hari, ā, ka matapō;

e haurangi ana rātou, ehara ia i te wāina;

e hūrori ana, engari ehara i te wai kaha.

10 Nō te mea kua ringihia e Ihowā te wairua o te moe

au tonu ki runga ki a koutou,

kua oti anō i a ia te whakamoe ō koutou kanohi, ngā poropiti;

ko ō koutou rangatira, ko ngā matakite,

kua taupokina e ia.

11 Ā, ka rite ki a koutou te kitenga katoa ki ngā kupu o tētahi pukapuka i hīritia, e hoatu ana e ngā tāngata ki tētahi tangata mātau ki te kōrero pukapuka, ka mea atu, "Tēnā, kōrerotia tēnei", ā, ka mea mai ia, "E kore e taea e ahau, e hīri nā hoki." 12 Nā, ka hoatu taua pukapuka ki te mea kāhore nei e mātau ki te kōrero pukapuka; nā, ko te kīanga atu, "Tēnā, kōrerotia tēnei," anō rā ko ia, "Kāhore ahau e mātau ki te kōrero."

13 Nā, ka mea te Ariki:

"I te mea e whakatata ana mai te iwi nei ki ahau,

ā, e whakahōnore ana i ahau ki tō rātou māngai,

ki ō rātou ngutu, otiia e matara noa atu ana i ahau ō rātou ngākau,

ā, ko tō rātou wehi ki ahau

he mea whakaako e tā te tangata tohutohu.

14 Nā, ka tahuri ahau ki te mahi i tētahi mahi whakamīharo

ki waenganui i tēnei iwi,

he mahi whakamīharo rawa, he mīharo whakaharahara;

ka whakamōtītia hoki ngā whakaaro o ō rātou mea whakaaro nui,

ka ngaro te mātauranga o ō rātou mea mōhio."

15 Auē te mate mō te hunga e whai ana i te wāhi hōhonu,

kia ngaro ai tō rātou whakaaro i a Ihowā;

ā, kei te pōuri ā rātou mahi, e mea ana hoki,

"Ko wai e kite ana i a tātou?

Ko wai e mātau ana ki a tātou?"

16 Tā koutou whakaputa kē!

E kīia rānei te kaihanga rīhi he rite ki te paru?

E kī ake rānei te mea i hangā ki tōna kaihanga,

"Kīhai ahau i hangā e ia"?

E mea ake rānei te mea i mahia ki tōna kaimahi,

"Kāhore ōna mātauranga"?

He Tūmanako i te Wā Muri

17 He teka rānei he iti rawa nei te takiwā,

ā, ka puta kē a Repanōna hei māra whai hua,

ā, ka kīia te māra whai hua hei ngahere?

18 I taua rā ka rongo ngā turi

i ngā kupu o te pukapuka,

ka kite anō ngā kanohi o ngā matapō

i roto i te kākarauri, i te pōuri.

19 Ka neke ake anō te hari o te hunga māhaki ki a Ihowā,

ka koa anō ngā tāngata rawakore ki te Mea Tapu o Īharaira.

20 Kua mōtī hoki te tangata nanakia;

ā, ko te tangata whakahī, kua poto;

kua hātepea atu anō te hunga katoa i whanga ki te kino –

21 e whakatau hē nei ki te tangata e kōrero ana,

e whakatakoto rore nei mō te kairiri o te hē i te kūwaha;

ā, kāhore he rawa i whakapeaua kētia ai e rātou te tangata tika.

22 Nā, ko te kupu tēnei a Ihowā, nāna nei a Āperahama i hoko, mō te whare o Hākopa:

"E kore a Hākopa e whakamā āianei,

e kore anō e kōmā tōna mata āianei.

23 Engari, kia kite ia i āna tamariki,

i te mahi a ōku ringa, i roto i a ia,

ka whakatapua e rātou tōku ingoa;

āe rā, ka whakatapua anō e rātou te Mea Tapu o Hākopa,

ā, ka wehi ki te Atua o Īharaira.

24 Ka mōhiotia anō te mātauranga e ngā wairua kotiti kē,

ā, ka ako te hunga amuamu ki te kupu mōhio."