Isaías 64

1 Ho, se Vi disfendus la ĉielon kaj malsuprenirus, antaŭ Vi ektremus la montoj; 2 aperu kiel fajro, kiu bruligas lignerojn, kiel akvo, kiu bolas de fajro, por konigi Vian nomon al Viaj malamikoj; antaŭ Via vizaĝo ektremu la popoloj! 3 Kiam Vi faris miraklojn, kiujn ni ne atendis, kiam Vi malsupreniris, antaŭ Vi ektremis la montoj. 4 Neniam oni tion aŭdis, ne eksciis per la orelo, nek okulo tion vidis, ke iu dio krom Vi tion faras por tiuj, kiuj esperas je li. 5 Vi renkontis tiujn, kiuj ĝoje faris justaĵon kaj memoris Vin sur Viaj vojoj; kvankam Vi koleris, kiam ni pekis, tamen per ili ni ĉiam estis savataj. 6 Ni ĉiuj fariĝis kiel malpuruloj, kaj nia tuta virto estas kiel makulita vesto; ni ĉiuj velkas kiel folio, kaj niaj pekoj portas nin kiel vento. 7 Kaj neniu vokas Vian nomon, nek vekiĝas, por forte sin teni je Vi; ĉar Vi kovris Vian vizaĝon antaŭ ni kaj lasas nin perei per niaj pekoj. 8 Sed nun, ho Eternulo, Vi estas nia Patro; ni estas la argilo, kaj Vi estas nia formanto, kaj ni ĉiuj estas la produkto de Via mano. 9 Ne koleru, ho Eternulo, tro forte, kaj ne eterne memoru la kulpon; ho, rigardu, ni ĉiuj estas Via popolo. 10 Viaj sanktaj urboj fariĝis dezerto, Cion fariĝis dezerto, Jerusalem ruino. 11 Nia sankta kaj belega domo, en kiu niaj patroj Vin laŭdadis, estas forbruligita per fajro, kaj ĉiuj niaj dezirindaĵoj fariĝis ruinoj. 12 Ĉu malgraŭ ĉio ĉi tio Vi retenos Vin, ho Eternulo? ĉu Vi silentos kaj tiel forte nin premos?

1 Auē me i haehae koe i ngā rangi, me i heke iho,

me i rere ā-wai ngā maunga i tōu aroaro!

2 Kia rite ki te ngiha o te ahi tahu rārā,

ki te ahi e koropupū ai ngā wai –

kia mōhiotia ai tōu ingoa e ōu hoariri,

kia wiri ai ngā iwi i tōu aroaro!

3 I tāu meatanga i ngā mea wehi kīhai nei i whakaaroa e mātou,

i heke iho koe, rere ā-wai ana ngā maunga i tōu aroaro.

4 Kāhore hoki kia rangona noatia i mua,

kīhai i mōhiotia e te taringa,

kīhai hoki te kanohi i kite i te Atua, ko koe anake,

e mahi nei i ngā mea mō te tangata e tatari ana ki a ia.

5 Ko tāu, he whakatau ki te tangata e koa ana, e mahi ana i te tika,

ki te hunga e mahara ana ki a koe i āu ara.

Nanā, i riri nā koe, he hara hoki nō mātou;

kua roa noa atu mātou ki aua ara,

ā, ka ora rānei mātou?

6 Ko mātou katoa hoki kua rite ki te tangata poke,

ā, ko ō mātou tika ki te kākahu kua paru;

e memenge ana mātou katoa ānō he rau rākau;

kei te hau te rite o ō mātou kino e kāhaki nei i a mātou.

7 Kāhore hoki he tangata e karanga ana ki tōu ingoa,

e whakaoho ana i a ia ki te hopu i a koe;

kua hunā nei hoki e koe tōu mata ki a mātou,

ā, kua hunā mātou e koe nā ō mātou hē.

8 Nā ināianei, e Ihowā, ko koe tō mātou pāpā;

ko mātou te paru, ko koe tō mātou kaipokepoke;

he mahi hoki mātou katoa nā tōu ringa.

9 Kaua, e Ihowā, e whakanuia rawatia te riri,

kaua hoki e mahara tonu ki te kino.

Nanā, titiro mai rā,

he iwi mātou katoa nāu.

10 He koraha kau ōu pā tapu,

he koraha a Hiona, kua ururuatia a Hiruhārama.

11 Ko tō mātou whare tapu, ko tō mātou whare ātaahua,

ko te wāhi i whakamoemiti ai ō mātou mātua ki a koe,

kua waiho hei kānga mā te ahi,

mōtī iho ā mātou mea matenui katoa.

12 Ka whakamanawanui rānei koe, e Ihowā, ki ēnei mea?

Ka whakarongo puku rānei koe?

Ka nui rawa rānei tāu whakatupukino i a mātou?