Isaías 13

1 Profetaĵo pri Babel, kiun viziis Jesaja, filo de Amoc.

2 Sur senarba monto levu standardon, laŭte voku al ili, faru signon per la mano, ke ili eniru en la pordegon de la eminentuloj. 3 Mi ordonis al Miaj sanktigitoj, Mi kunvokis al Mia kolero Miajn fortulojn, kiuj ĝojas pro Mia majesteco. 4 Bruo de amaso estas sur la montoj, kvazaŭ de grandnombra popolo! bruo de la regnoj de nacioj kolektiĝintaj! la Eternulo Cebaot ĉirkaŭrigardas la batalontan militistaron. 5 Ili venis el lando malproksima, de la rando de la ĉielo, la Eternulo kaj la iloj de Lia kolero, por ruinigi la tutan landon. 6 Ĝemu, ĉar proksima estas la tago de la Eternulo; kiel katastrofo ĝi venos de la Plejpotenculo. 7 Tial ĉiuj manoj senfortiĝas kaj ĉiu homa koro senkuraĝiĝas. 8 Ili estas terurataj, spasmoj kaj doloroj ilin atakas, ili sin tordas, kiel naskantino; kun miro ili rigardas unu alian, iliaj vizaĝoj flamas. 9 Jen venis la tago de la Eternulo, kruela kaj kolera kaj furioza, por fari la landon dezerto kaj ekstermi el ĝi ĝiajn pekulojn. 10 La steloj de la ĉielo kaj ĝiaj stelfiguroj ne donas sian lumon, la suno mallumiĝis leviĝante, kaj la luno ne briligos sian lumon. 11 Mi repagos al la mondo la malbonon kaj al la malpiuloj ilian kulpon; Mi ĉesigos la fierecon de la malhumiluloj, kaj la arogantecon de la potenculoj Mi malaltigos. 12 Mi faros, ke viro estos pli kara, ol oro, kaj homo estos pli kara, ol la ora metalo el Ofir. 13 Por tio Mi ektremigos la ĉielon, kaj la tero skuiĝos el sia loko, pro la kolero de la Eternulo Cebaot kaj en la tago de Lia flama kolero. 14 Ili estos kiel gazelo persekutata, kiel ŝafo forlasita; ĉiu sin turnos al sia popolo, kaj ĉiu kuros al sia lando. 15 Ĉiu renkontita estos trapikita, kaj ĉiu kaptita falos de glavo. 16 Iliaj infanoj estos frakasitaj antaŭ iliaj okuloj; iliaj domoj estos prirabitaj, kaj iliaj edzinoj estos malhonoritaj. 17 Mi vekos kontraŭ ilin la Medojn, kiuj ne ŝatas arĝenton kaj oron ne avidas, 18 sed per pafarkoj mortigas junulojn, frukton de ventro ne kompatas; infanojn ne indulgas ilia okulo. 19 Kaj Babel, la plej bela el la regnoj, la majesta belaĵo de la Ĥaldeoj, estos kiel Sodom kaj Gomora, ruinigitaj de Dio; 20 neniu iam tie sidos, kaj por eterne ĝi restos neloĝata; Arabo ne starigos tie sian tendon, kaj paŝtistoj tie ne ripozos. 21 Ripozos tie sovaĝaj bestoj, kaj iliaj domoj estos plenaj de gufoj, kaj strutoj tie loĝos, kaj virkaproj tie saltados. 22 Kaj ŝakaloj bruos en iliaj palacoj, kaj strigoj en la salonoj de amuzo. Kaj baldaŭ venos ĝia tempo, kaj ĝiaj tagoj ne daŭros.

Te Kauwhautanga ki a Papurōna

1 Ko te poropititanga mō Papurōna i kitea e Ihāia tama a Āmoho.

2 Whakaarahia he kara ki runga ki te maunga horehore,

kia rahi te reo ki a rātou;

tāwhiritia atu te ringa kia haere mai ai rātou ki roto

ki ngā kūwaha o ngā rangatira.

3 Kua oti āku i whakatapu ai te whakahau,

kua karangatia anō hoki e ahau āku mārohirohi ki tōku riri,

arā āku e whakamanamana nui nei.

4 Ko te haruru o te huihui i runga i ngā maunga,

tōna rite kei tō te iwi nui!

He haruru, he ngangau nō te huihui

o ngā kīngitanga o ngā iwi!

E whakatakā ana e Ihowā o ngā mano

te ope mō te whawhai.

5 E haere mai nei rātou i tawhiti,

i te pito o te rangi,

a Ihowā me ngā patu a tōna riri,

ki te whakangaro i te whenua katoa!

6 Auē koutou, kua tata hoki te rā o Ihowā;

tērā e puta mai, ānō he whakangaromanga nā te Kaha Rawa!

7 Nō reira ka ngoikore ngā ringa katoa,

ka ngohe noa iho ngā ngākau katoa o ngā tāngata.

8 Ka ohorere anō rātou,

mau pū i te mamae, i te whakapōuri;

ko tō rātou mamae koia anō kei tō te wahine e whakawhānau ana.

Ka mīharo rātou tētahi ki tētahi,

ā, ko ō rātou mata, ānō he mura ahi.

9 Nanā, e haere mai nei te rā o Ihowā,

he kino, he riri, he whakatakariri e mura ana;

hei whakaururua i te whenua,

hei whakangaro atu hoki i reira i ōna tāngata hara.

10 Ko ngā whetū hoki o te rangi, ko ngā kāhui whetū anō hoki o reira,

kāhore e hōmai i tō rātou mārama.

Ka pōuri noa iho te rā i tōna haerenga mai,

kore ake hoki e titi te atarau.

11 Ka whiua anō e ahau te ao mō tō rātou kino,

te hunga kino hoki, mō tō rātou hē;

ka whakamutua hoki e ahau te whakapehapeha o te hunga whakakake,

ka whakahokia iho anō ki raro te whakapehapeha o te hunga kino.

12 Ka meinga anō e ahau kia nui atu te utu mō te tangata i tō te kōura pai;

āe rā, he tangata, kia nui atu i tō te kōura parakore o Ōpira.

13 Nā reira ka meinga e ahau ngā rangi kia wiri,

ka ruperupea atu anō te whenua i tōna wāhi,

he riri nō Ihowā o ngā mano,

he rā anō e mura ai tōna riri.

14 Ā, ka rite ki te anaterope e whāia ana,

ki ngā hipi kāhore nei ō rātou kaihuihui,

ka tahuri rātou ki tōna iwi, ki tōna iwi,

ka rere ki tōna whenua, ki tōna whenua.

15 Ko te hunga katoa e kitea ana, ka werohia;

ko te hunga katoa e hopukia ana, ka hinga i te hoari.

16 Ka tāia iho hoki ā rātou kōhungahunga

i tā rātou tirohanga;

ka pāhuatia ō rātou whare,

ka moea anō ā rātou wāhine.

17 Tēnei ahau te whakaoho atu nei i ngā Meri ki a rātou,

he hunga e kore nei e whakaaro ki te hiriwa;

nā, ko te kōura, e kore e matenuitia e rātou.

18 Ka tāia iho anō hoki ngā taitamariki e ā rātou kōpere, mongamonga noa;

e kore anō e tohungia ngā hua o te kōpū;

e kore ō rātou kanohi e manawapā ki ngā tamariki.

19 Ā, ko Papurōna, ko te korōria o ngā kīngitanga,

ko te mea ātaahua whakahirahira a ngā Karari,

tērā ia e rite ki tā te Atua hurihanga

i Horoma, i Komora.

20 E kore e nohoia ā ake ake,

e kore e waiho hei kāinga ā tēnā whakatupuranga, tēnā whakatupuranga;

e kore anō e whakatūria e te Ārapi tōna tēneti ki reira;

e kore anō a reira e waiho e ngā hēpara hei takotoranga mō ā rātou kāhui.

21 Engari, hei takotoranga a reira mō ngā kurī mohoao o te koraha;

ka kī hoki ō rātou whare i ngā kararehe pōuri;

ā, ka nohoia a reira e ngā otereti,

ka waiho hoki hei tūpekepeketanga mō ngā mea āhua koati.

22 Ka tangi anō hoki ngā wuruhi i roto i ō rātou whare kīngi,

me ngā kurī mohoao i roto i ō rātou whare ātaahua;

kua tata mai hoki tōna wā,

e kore anō ōna rā e roa.