Isaías 24

1 Jen la Eternulo dezertigas la landon kaj ruinigas ĝin kaj ŝanĝas ĝian aspekton kaj disĵetas ĝiajn loĝantojn. 2 Kaj estos al la popolo kiel al la pastro, al la servisto kiel al lia mastro, al la servistino kiel al ŝia mastrino, al la aĉetanto kiel al la vendanto, al la pruntedonanto kiel al la prunteprenanto, al la ŝuldanto kiel al la kreditoro. 3 Tute dezertigita estos la lando kaj tute prirabita; ĉar la Eternulo tion diris. 4 Funebras kaj velkas la lando, senfortiĝas kaj velkas la mondo, senfortiĝas la eminentuloj de la popolo de la lando. 5 Kaj la tero estas malpurigita de siaj loĝantoj; ĉar ili malobeis la instruon, ŝanĝis la leĝon, detruis la eternan interligon. 6 Pro tio malbeno konsumis la teron, kaj kulpiĝis tiuj, kiuj loĝas sur ĝi; pro tio forbrulis la loĝantoj de la lando kaj restis malmulte da homoj. 7 Malgaja estas la mosto, sensukiĝis la vinbero, ĝemas ĉiuj ĝojintoj. 8 Ĉesiĝis la gajeco de tamburinoj, malaperis la bruo de gajuloj, ĉesiĝis la gajeco de harpo. 9 Oni ne trinkas vinon ĉe kantado; maldolĉa estas ebriigaĵo por siaj trinkantoj. 10 Ruinigita estas la dezerta urbo; ĉiuj domoj estas fermitaj tiel, ke oni ne povas eniri. 11 Oni ploras sur la stratoj pri vino; mallumiĝis ĉia ĝojo, malaperis la gajeco de la lando. 12 En la urbo restis dezerteco, kaj la pordegoj disbatitaj estas ruinigitaj. 13 Ĉar tiel estos meze de la lando, meze de la popoloj: kiel post fruktoskuo de olivarbo, kiel estas al la restintaj beroj post la fino de la vinberrikolto. 14 Ili levos sian voĉon kaj ĝojkrios, pri la majesto de la Eternulo ili krios de la maro. 15 Tial en la regionoj orientaj gloru la Eternulon, sur la insuloj de la maro la nomon de la Eternulo, Dio de Izrael.

16 De la rando de la tero ni aŭdis kantadon: Gloro al la justulo; sed mi diras: Ho mi malfeliĉa, ho mi malfeliĉa, ve al mi! rabis rabistoj, kaj per granda rabado ili rabis. 17 Teruro, kavo, kaj kaptilo trafos vin, ho loĝantoj de la tero. 18 Kaj tiu, kiu forkuros de la voĉo de la teruro, falos en kavon; kaj kiu eliros el la kavo, trafos en la kaptilon; ĉar la aperturoj de alte malfermiĝis kaj la fundamento de la tero ekskuiĝis. 19 Forte diskrevis la tero, forte dispeciĝis la tero, forte skuiĝis la tero. 20 Ŝanceliĝas la tero kiel ebriulo, kaj balanciĝas kiel hamako; kaj pezas sur ĝi ĝia krimeco; kaj ĝi falis, kaj ne plu leviĝos.

21 Kaj en tiu tempo punos la Eternulo la taĉmentojn de la alto en la ĉielo kaj la reĝojn de la tero sur la tero. 22 Kaj ili estos kolektitaj kune, ligitaj en malliberejo, kaj ili estos enŝlositaj en ŝlositejo, kaj post longa tempo ili estos punitaj. 23 Kaj ruĝiĝos la luno, kaj hontos la suno, kiam la Eternulo Cebaot ekreĝos sur la monto Cion kaj en Jerusalem, kaj Lia gloro aperos antaŭ Liaj plejaĝuloj.

Te Whakawātanga e Raraka ana ki te Ao

1 Nanā, kua meinga e Ihowā te whenua kia noho tahanga,

kia takoto kau,

kua porohurihia ake e ia,

ā, kua whakamararatia ōna tāngata.

2 Ā, ka rite te iwi ki te tohunga,

te pononga ki tōna ariki,

te pononga wahine ki tōna rangatira wahine,

te tangata i utua ai te taonga

ki te tangata i a ia nei te utu,

te kaiwhakatārewa mai ki te tangata i te nama,

te tangata i te moni whakatupu

ki te tangata nāna nei i hōmai ki a ia.

3 Ka mōtī rawa tā te whenua,

pāhua rawa.

Kua kōrerotia hoki e Ihowā tēnei kupu.

4 E tangi ana te whenua, ngohe noa iho;

kahakore kau te ao, ngohe noa iho;

harotu kau te hunga rarahi o te whenua.

5 Kua poke anō te whenua i raro i ōna tāngata;

kua takahia hoki ngā ture,

whakaputaia kētia ake e rātou te tikanga i whakatakotoria,

whakatakā ana e rātou te kawenata onamata.

6 Nā reira i kainga ai te whenua e te kanga,

kitea iho te hara o ōna tāngata;

nā reira i wera ai ngā tāngata o te whenua,

ā, he torutoru te hunga i toe.

7 E tangi ana te wāina hou;

kua kahakore te wāina;

kei te mapu te hunga ngākau koa katoa.

8 Ka mutu te koa o ngā timipera

kua kore te ngē o te hunga e hari ana;

mutu ake te koa o te hāpa.

9 Kore ake tā rātou waiata i te mea e inu wāina ana;

ka kawa te wai kaha ki te hunga e inu ana.

10 Kua pakaru te pā o te pororaru,

tūtaki rawa ngā whare katoa, tē ai he tomokanga atu.

11 He karanga kei ngā ara, he mea mō te wāina;

kua pōuri katoa te koa,

kua riro te harakoa o te whenua.

12 Mahue iho ki te pā ko te ururua;

ko te kūwaha, he mea whiu ki te whakangaromanga.

13 Ka pēnei te hanga i waenganui i te whenua

i roto i ngā iwi;

kei te ruiruinga o te ōriwa te rite,

kei te hamunga o ngā karepe ina mutu te whawhaki.

14 Ka ara tō rātou reo, ka waiata rātou;

mō te nui hoki o Ihowā, ka hāmama mai rātou i te moana.

15 Nā, whakakorōriatia a Ihowā i te rāwhiti,

te ingoa o Ihowā, o te Atua o Īharaira,

i ngā motu o te moana.

16 I te pito rawa o te whenua kua rangona ngā waiata e tātou:

"He korōria ki te tangata tika."

Otiia, ka kī ake ahau, "Kei te whakaheke ahau!

Kei te whakaheke! Auē te mate i ahau!

He mahi tinihanga tā te hunga tinihanga;

nui atu te tinihanga o te hunga tinihanga!"

17 Ko te wehi, ko te rua, ko te rore,

kei a koe, e te tangata o te whenua.

18 Nā, ko te tangata e rere mai i te ngangau o te wehi,

ka taka ki te rua;

ā, ko te tangata e puta ake ana i roto i te rua,

ka mau i te rore.

Kua puare hoki ngā matapihi o runga,

ā, e rū ana ngā tūranga o te whenua.

19 Ngakongako kau te whenua,

memeha kau noa iho te whenua,

ngāueue kau te whenua.

20 Hūrorirori kau te whenua ānō he haurangi,

nekenekehia ana, me te mea he whare tira;

ka taimaha iho hoki tōna hē ki runga ki a ia,

ka hinga, heoi anō ōna aranga ake.

21 I taua rā ka whiua e Ihowā

te ope o te hunga kua neke ake,

me ngā kīngi o te whenua i runga i te whenua.

22 Ā, ka huihuia rātou,

ka pērātia me ngā herehere e huihuia ana ki te rua,

ka tūtakina hoki ki te whare herehere,

ā, ka maha ngā rā ka tirohia iho rātou.

23 Ko reira te marama numinumi kau ai,

ka whakamā anō hoki te rā;

ka kīngi hoki a Ihowā o ngā mano

ki Maunga Hiona, ki Hiruhārama,

ki te aroaro anō o āna kaumātua

i runga i te korōria.