Isaías 53

1 Kiu kredus al tio, kion ni aŭdis? kaj super kiu malkaŝiĝis la brako de la Eternulo? 2 Ĉar li elkreskis antaŭ Li kiel juna branĉo kaj kiel radiko el tero senakva; li ne havis staturon nek belecon; ni rigardis lin, sed li ne havis aspekton, per kiu li plaĉus al ni. 3 Li estis malestimata kaj evitata de homoj, viro suferanta kaj malsana; kaj kiel iganta deturni de li la vizaĝon, li estis malestimata, kaj li havis por ni nenian valoron.

4 Vere, niajn malsanojn li portis sur si, kaj per niaj suferoj li sin ŝarĝis; sed ni opiniis lin plagita, frapita de Dio, kaj humiligita. 5 Tamen li estis vundita pro niaj pekoj, dispremita pro niaj krimoj; puno por nia bono estis sur li, kaj per lia vundo ni saniĝis. 6 Ni ĉiuj erarvagis kiel ŝafoj, ĉiu iris sian vojon; kaj la Eternulo ĵetis sur lin la kulpon de ni ĉiuj.

7 Li estis turmentata, tamen li humiliĝis kaj ne malfermis sian buŝon; kiel ŝafido kondukata al buĉo kaj kiel ŝafo muta antaŭ siaj tondantoj, li ne malfermis sian buŝon. 8 De malliberigo kaj de juĝo li estas prenita; kaj pri lia generacio kiu rakontos? De sur la tero de vivantoj li estas fortranĉita, pro la kulpo de mia popolo li estas frapita. 9 Inter malbonaguloj oni donis al li tombon, inter riĉuloj post lia morto, kvankam li ne faris maljustaĵon kaj trompo ne estis en lia buŝo.

10 Sed la Eternulo volis tiel lin turmenti. Kiam lia animo estos preninta sur sin elaĉetan punon, li vidos idaron, li longe vivos, kaj la intenco de la Eternulo sukcesos per lia mano. 11 La laborfrukton de sia animo li vidos, kaj satiĝos. Per konigo de li Mia virtulo-servanto virtigos multajn; kaj iliajn pekojn li portos sur si. 12 Tial Mi donos al li multajn kiel lian parton, kaj la potenculojn li dividos kiel akiron; pro tio, ke li elmetis sian animon al la morto kaj estis alkalkulita al krimuloj, dum li portis sur si la pekon de multaj kaj petis por la krimuloj.

1 Ko wai i whakapono ki tā mātou kōrero;

i whakaaturia rānei ki a wai te ringaringa o Ihowā?

2 Ka tupu ake hoki ia ki tōna aroaro ānō he rākau wana,

me te pakiaka hoki i te oneone maroke.

Kāhore ōna āhuareka, kāhore hoki he pai; ā, ka titiro tātou ki a ia,

tē ai he ātaahua e minamina ai tātou ki a ia.

3 I whakahēngia, i whakakāhoretia ia e te tangata;

he tangata pōuri, kua mōhio hoki ki te tangi;

ā, i āhua huna ngā kanohi ki a ia;

i whakakāhoretia, kīhai hoki tātou i whakaaro ki a ia.

4 He pono, nāna ō tātou mate i pīkau,

nāna hoki i waha ō tātou pōuri;

ko tātou ia i mea, i tukitukia,

i patua ia e te Atua, i whakawhiua.

5 Kāhore, i werohia ia mō ō tātou hē,

i kurua mō ō tātou kino;

nōna te whiunga i mau ai tō tātou rongo,

kei ōna kārawarawa hoki he rongoā mō tātou.

6 Ko tātou katoa, ānō he hipi, kua marara kē,

kua anga atu tātou ki tōna ara, ki tōna ara;

nā Ihowā ia i mea kia tau iho ki a ia

te kino o tātou katoa.

7 I tūkinotia ia, i whakawhiua;

heoi kīhai i kuihi tōna māngai;

ānō he reme i ārahina ia kia patua,

me te hipi hoki i te aroaro o ōna kaikutikuti e wahangū ana,

kīhai i kuihi tōna waha.

8 Nā te tūkino, nā te whakawā, tangohia atu ana ia.

Tēnā ko tōna whakatupuranga,

ko wai o rātou i whakaaro kua wehea atu ia i te ao ora?

He mahi hē hoki nā tāku iwi i patua ai ia.

9 Ā, ka whakaritea hei te hunga kino he urupā mōna;

i te tangata taonga ia i tōna matenga;

ahakoa kāhore āna mahi tutū,

kāhore anō he tinihanga i tōna māngai.

10 Otiia, i pai hoki a Ihowā kia kurua ia; nāna ia i mea kia mamae.

Ina meinga e koe tōna wairua hei whakahere mō te hē,

ka kite ia i tōna uri, ka whakaroa i ōna rā,

ā, ko tā Ihowā i pai ai ka āta oti i a ia.

11 Ka kite ia i tā tōna wairua i uaua ai, ā, tatū ana te ngākau;

mā te mōhio ki a ia ka whakatikaia ai

te tini e tāku pononga tika;

māna hoki ō rātou kino e waha.

12 Mō reira ka hoatu e ahau he wāhi mōna i roto i ō te hunga nui,

ā, ka tū ngātahi ia me te hunga kaha i te taonga;

mō tōna wairua i ringihia e ia ki te mate,

ā, i taua ngātahitia me ngā poka kē;

nāna hoki ngā hara o te tini i waha,

nāna i wawao ngā poka kē.