Isaías 57

1 La virtulo pereis, kaj neniu prenis tion al sia koro; kaj piaj homoj estas forkaptataj, kaj neniu komprenas, ke for de malbono estas forkaptita la virtulo. 2 Kiu iras ĝustan vojon, tiu venas al paco, ripozas sur sia kuŝejo.

3 Sed venu ĉi tien vi, ho filoj de sorĉistino, idoj de adultulo kaj malĉastulino! 4 Kiun vi mokegas? kontraŭ kiu vi malfermegas la buŝon kaj elŝovas la langon? ĉu vi ne estas infanoj de krimo, idoj de mensogo, 5 kiuj varmiĝas en la arbaretoj, sub ĉiu verdbranĉa arbo; kiuj buĉas la infanojn en la valoj, sub la elstarantaj rokoj? 6 Inter la glataĵoj de la valo estas via parto; ili, ili estas via loto; al ili vi verŝis verŝoferojn, alportis farunoferojn; ĉu Mi povas esti kontenta pri tio? 7 Sur monto alta kaj levita vi starigis vian kuŝejon, vi tien supreniris, por buĉi oferojn. 8 Kaj malantaŭ la pordo kaj la fostoj vi starigis vian simbolon; ĉar vi forturnis vin de Mi kaj supreniris, larĝigis vian kuŝejon, kaj ligis vin kun ili; vi ekamis ilian kuŝejon, elrigardis por vi oportunan lokon. 9 Oleita vi pilgrimis al la reĝo, uzis multe da aromaĵoj, kaj vi sendis malproksimen viajn senditojn, kaj malaltiĝis ĝis Ŝeol. 10 Pro la multeco de viaj vojoj vi laciĝis, tamen vi ne diris: Mi perdis la esperon; vi trovis ankoraŭ vivon en via mano, kaj pro tio vi ne laciĝis. 11 Sed kiu kaŭzis al vi zorgojn, kaj kiun vi timis, ke vi ekmensogis kaj Min ne memoris kaj ne prenis al via koro? ĉu pro tio, ke Mi silentas tre longe, vi Min ne timas? 12 Se Mi montros vian pravecon kaj viajn farojn, ili ne helpos vin. 13 Kiam vi krios, viaj idolamasoj vin savu; sed ilin ĉiujn disportos la vento, forpelos la blovo; kaj kiu fidas Min, tiu ekposedos la teron kaj heredos Mian sanktan monton. 14 Kaj Li diras: Faru vojon, faru vojon, ebenigu irejon, forigu malhelpojn de la vojo de Mia popolo.

15 Ĉar tiele diras la Plejalta kaj Plejsupra, kiu restas eterne kaj kies nomo estas Sanktulo: Alte kaj en sankta loko Mi loĝas, sed ankaŭ apud afliktito kaj humilulo, por revigligi la spiriton de humiluloj kaj revivigi la koron de afliktitoj. 16 Ĉar ne eterne Mi malpacas kaj ne senfine Mi koleras; alie tute senfortiĝus antaŭ Mi la spirito kaj la animoj, kiujn Mi kreis. 17 Pro la peko de lia avideco Mi koleris kaj frapis lin, Mi deturnis Min kaj koleris; sed li iris perfide, iris laŭ la vojo de sia koro. 18 Mi vidis liajn vojojn, kaj Mi lin sanigos; Mi kondukos lin kaj redonos konsolon al li kaj al liaj plorantoj. 19 Mi kreos diron de la buŝo: Paco, paco al malproksimaj kaj al proksimaj, diras la Eternulo; kaj Mi sanigos lin. 20 Sed la malpiuloj estas kiel malkvieta maro, kiu ne povas trankviliĝi kaj kies akvo elĵetas ŝlimon kaj koton. 21 Ne ekzistas paco por la malpiuloj, diras mia Dio.

Ka Whakawātia te Koropiko Whakapakoko

1 Ka riro ki te kore te tangata tika,

ā, kāhore e maharatia iho e te ngākau o tētahi tangata;

e tangohia atu anō hoki te hunga tohu tāngata;

tē mahara tētahi.

E tangohia atu ana te tangata tika kei kite i te hē.

2 Ka haere ia ki te rangimārie,

ka okioki rātou ki ō rātou takotoranga, ka haere tēnā, tēnā,

i runga i tōna whakaaro tapatahi.

3 "Ko koutou ia, awhi mai ki konei,

e ngā tama a te wahine mākutu,

e ngā uri o te tangata pūremu, o te wahine kairau.

4 He tākaro tā koutou ki a wai?

Ki a wai te hāmama nui o ō koutou māngai,

te whētero roa o te arero?

He teka ianei he whānau koutou nā te poka kē,

he uri nō te teka –

5 koutou, e tahu nā i ō koutou hiahia i waenga i ngā oki,

i raro i ngā rākau kōuru nui katoa;

e patu nā i ngā tamariki i ngā awaawa,

i raro i ngā pari kōhatu?

6 Kei ngā kōhatu māeneene o te awa tōu wāhi;

ko ēnā, ko ēnā te rota i a koe;

ringihia ana e koe he ringihanga ki ēnā,

whakaekea atu ana he whakahere.

E mārie rānei ahau ki ēnā?

7 I runga i te maunga tiketike, aua noa atu ki runga,

i hangā e koe tōu takotoranga,

piki ai ki reira ki te mea patunga tapu.

8 Kua oti anō tōu whakamahara te whakatū e koe

ki tua i te tatau, i ngā pou;

kua hura hoki koe i a koe ki tētahi atu,

ehara i ahau, kua piki ki runga;

kei te whakanui i tōu takotoranga,

whakaritea ana e koe he kawenata ki a rātou;

i matenuitia anō e koe tō rātou takotoranga

i te wāhi i kite ai koe.

9 I haere atu anō koe ki te kīngi, mea rawa ki te hinu,

whakanuia ana e koe āu hinu whakaranu;

ungā ana e koe āu karere ki tawhiti,

whakaititia ana koe e koe anō ki raro rawa ki te rēinga.

10 Māuiui ana koe i te roa o tōu ara;

otiia kāhore koe i mea, ‘Kāhore he manakohanga.’

Kua kitea e koe e nui haere ana tōu kaha;

koia koe tē ruha ai.

11 "I pāwera koe, i wehi i a wai,

i teka ai koe,

i kore ai e mahara ki ahau,

i kore ai tōu ngākau e mea mai?

Kīhai ianei ahau i whakarongo puku he wā roa i mua rā anō,

nā, kāhore ōu wehi ki ahau?

12 Māku e whakaatu tōu tika; tēnā ko āu mahi,

e kore koe e whai pai i ēnā.

13 Ka tangi koe, mā ōu huihui koe e whakaora!

Otiia, ka kāhakina rātou e te hau

ka riro katoa atu i te ngā.

Ko te tangata ia e whakawhirinaki ana ki ahau, mōna te whenua,

ka riro hoki i a ia tōku maunga tapu."

He Whakamārie mō te Hunga Pōuri

14 Ka kī anō ia:

"Opehia ake, opehia ake, whakapaia te ara,

hāpainga atu te tūtukitanga waewae i te ara o tāku iwi."

15 Ko te kupu hoki tēnei a te Mea Tiketike o Runga Rawa,

ko tōna kāinga nei kei ngā wā onamata, ko tōna ingoa ko Tapu:

"Ko te wāhi e noho nei ahau kei te tiketike, kei te tapu,

i te tangata he marū rawa tōna ngākau, he pāpaku,

hei whakahauora i te wairua o te hunga pāpaku,

hei whakahauora i te ngākau o ngā mea kua marū.

16 E kore hoki ahau e whawhai ā ake ake,

e kore anō e mau tonu tōku riri;

pēnā ka pēhia rawatia te wairua i tōku aroaro,

me ngā manawa i hangā e ahau.

17 He hē nō tōna apo taonga i riri ai ahau, i patu ai i a ia;

i huna ahau i tōku mata, i riri,

ā, haere kotiti kē ana ia i runga i te ara o tōna ngākau.

18 Kua kite ahau i ōna ara, ka rongoātia anō ia e ahau;

ka ārahi anō ahau i a ia, ka whakahoki anō i ngā whakamārietanga ki a ia,

ki ōna tāngata anō hoki e tangi ana;

19 ko ahau te kaihanga o ngā hua o ngā ngutu.

Ka mau, ka mau te rongo ki te hunga i tawhiti, ki te hunga i tata," e ai tā Ihowā;

"māku anō ia e rongoā."

20 Ko te hunga kino ia rite tonu ki te moana ngarungaru;

e kore e marino,

heoi kei te āia ake e ōna wai te puehu, te paru.

21 "Kāhore he maunga rongo ki te hunga kino," e ai tā tōku Atua.