Isaías 2

1 Afero, kiun Jesaja, filo de Amoc, vidis vizie pri Judujo kaj Jerusalem.

2 Iam en la tempo estonta la monto de la domo de la Eternulo staros kiel ĉefo inter la montoj, kaj ĝi estos pli alta ol ĉiuj altaĵoj; kaj fluos al ĝi ĉiuj nacioj. 3 Kaj iros multaj popoloj, kaj diros: Venu, ni iru supren sur la monton de la Eternulo, al la domo de la Dio de Jakob, por ke Li instruu nin pri Siaj vojoj, kaj ni iru laŭ Lia irejo; ĉar el Cion eliros la instruo, kaj la vorto de la Eternulo el Jerusalem. 4 Kaj Li juĝos inter la nacioj, kaj Li decidos pri multaj popoloj; kaj ili forĝos el siaj glavoj plugilojn kaj el siaj lancoj rikoltilojn; ne levos nacio glavon kontraŭ nacion, kaj oni ne plu lernos militon.

5 Ho domo de Jakob, venu, kaj ni iru en la lumo de la Eternulo. 6 Sed Vi forlasis Vian popolon, la domon de Jakob, ĉar ili pli pleniĝis ol antaŭe kaj ili sorĉas kiel la Filiŝtoj kaj aliĝis al infanoj de aligentuloj. 7 Kaj ilia lando pleniĝis de arĝento kaj oro, kaj senfinaj estas iliaj trezoroj; kaj ilia lando pleniĝis de ĉevaloj, kaj sennombraj estas iliaj ĉaroj. 8 Kaj ilia lando pleniĝis de idoloj; ili adorkliniĝas al la faritaĵo de siaj manoj, al tio, kion faris iliaj fingroj. 9 Kaj kliniĝis la homo, kaj malaltiĝis la viro; kaj Vi ne pardonos ilin. 10 Eniru en rokon kaj kaŝu vin en la tero, pro timo antaŭ la Eternulo kaj antaŭ la majesto de Lia grandeco. 11 La fieraj okuloj de homo malleviĝos, kaj la altaj homoj estos malaltigitaj; nur la Eternulo sola estos alta en tiu tago. 12 Ĉar la tago de la Eternulo Cebaot estos super ĉio malhumila kaj alta kaj super ĉio aroganta, kiu estos malaltigita; 13 kaj super ĉiuj cedroj de Lebanon, la altaj kaj malhumilaj, kaj super ĉiuj kverkoj de Baŝan; 14 kaj super ĉiuj altaj montoj, kaj super ĉiuj leviĝintaj montetoj; 15 kaj super ĉiu alta turo, kaj super ĉiu fortikigita muro; 16 kaj super ĉiuj ŝipoj de Tarŝiŝ, kaj super ĉiuj belaspektaĵoj. 17 Kaj humiligita estos la fiereco de homo, kaj altaj homoj estos malaltigitaj; nur la Eternulo sola estos alta en tiu tago. 18 La idoloj estos tute neniigitaj. 19 Kaj oni iros en la kavernojn de la rokoj kaj en la fendojn de la tero, pro timo antaŭ la Eternulo kaj antaŭ Lia majesta grandeco, kiam Li leviĝos, por ĵeti teruron sur la teron. 20 En tiu tago la homo ĵetos al la talpoj kaj vespertoj siajn arĝentajn kaj orajn idolojn, kiujn li faris al si por adorado; 21 por eniri en kavernojn de rokoj kaj en fendojn de ŝtonegoj, pro timo antaŭ la Eternulo kaj antaŭ Lia majesta grandeco, kiam Li leviĝos, por ĵeti teruron sur la teron. 22 Ĉesu zorgi pri homo, kies animo estas en liaj nazotruoj; ĉar kion li valoras?

Te Rangimārie Mutungakore

1 Ko te kupu i kitea e Ihāia tama a Āmoho mō Hūrā rāua ko Hiruhārama.

2 Nā tēnei ake, kei ngā rā whakamutunga,

ka whakapūmautia te maunga

i tō Ihowā whare ki te tihi o ngā maunga,

ka whakanekehia ake anō ki runga i ngā pukepuke;

ā, ka rere ngā iwi katoa ki reira.

3 Ka haere hoki ngā iwi maha, ka mea,

"Haere mai, tātou ka haere ki runga ki te maunga o Ihowā,

ki te whare o te Atua o Hākopa;

ka whakaakona tātou e ia ki āna ara,

ka haere hoki tātou i āna huarahi."

Nō te mea ka puta mai te ture i Hiona,

me te kupu a Ihowā i Hiruhārama.

4 Ka whakarite hoki ia i ngā whakawā a ngā iwi,

ka rīria anō e ia ngā iwi maha;

nā, ka patupatua e rātou ā rātou hoari hei hea parau,

ā rātou tao hei mea tapahi manga.

E kore tētahi iwi e hāpai hoari ki tētahi iwi,

mutu pū tā rātou ako ki te whawhai.

5 E te whare o Hākopa, haere mai,

tēnā tātou ka haere i tō Ihowā mārama!

Ka Kīia te Whakawātanga ki te Whakahīhī

6 Kua whakarērea nei e koe tāu iwi,

te whare o Hākopa.

Nō te mea kei te kī rātou i ngā tikanga mai nō te rāwhiti,

ā, he tohunga māori rātou, he pērā me ngā Pirihitini,

e papaki ringa ana hoki rātou me ngā tamariki a rau o iwi.

7 Kī tonu hoki tō rātou whenua i te hiriwa, i te kōura,

ā, kāhore he mutunga o ō rātou taonga;

kapi tonu hoki tō rātou whenua i te hōiho,

ā, kāhore he mutunga o ō rātou hāriata.

8 Ko tō rātou whenua kī tonu i te whakapakoko;

e koropiko ana rātou ki te mahi a ō rātou ringa,

ki tā ō rātou maihao i hanga ai.

9 Ā, e whakapikoa ana te tangata ware,

e whakaititia ana te tangata nui –

mō reira kaua rātou e tohungia.

10 E tomo ki roto ki te kāmaka,

e huna ki roto ki te puehu,

i te wehi ki a Ihowā,

i te korōria o tōna nui.

11 Ka whakaititia ngā kanohi whakapehapeha o te tangata,

ka whakapikoa iho anō hoki te whakakake o ngā tāngata,

ā, ko Ihowā anake e whakanuia i taua rā.

12 Nō te mea ka tae iho he rā nō Ihowā o ngā mano

ki te hunga whakapehapeha, ki te hunga whakakake katoa,

ki te hunga katoa kua neke ake, ā, ka whakaititia iho;

13 ki ngā hīta katoa anō o Repanōna

kua tiketike, kua neke ake,

ki ngā oki katoa anō o Pahana;

14 ki ngā maunga tiketike katoa,

ki ngā pukepuke katoa kua pūrero ki runga;

15 ki ngā pourewa tiketike katoa,

ki ngā taiepa kaha katoa anō hoki;

16 ki ngā kaipuke katoa o Tarahihi,

ki ngā whakaahua katoa e minaminatia ana.

17 Ā, e whakapikoa iho tō te tangata whakapehapeha,

e whakaititia iho ana anō hoki te whakakake o ngā tāngata,

ko Ihowā anake e whakanuia i taua rā.

18 Ā, ka ngaro whakarere ngā whakapakoko.

19 Ā, ka haere ngā tāngata ki ngā ana o ngā kāmaka,

ki ngā rua o te whenua,

i te wehi ki a Ihowā,

i te korōria o tōna nui,

ina whakatika ia ki te rure kaha i te whenua.

20 Ā taua rā ka ākiritia atu e te tangata

āna whakapakoko hiriwa me āna whakapakoko kōura

i hangā e rātou hei koropikotanga māna,

ki ngā kiore, ki ngā pekapeka;

21 haere ai ki ngā ana o ngā kōhatu,

ki ngā kapiti o ngā kāmaka,

i te wehi ki a Ihowā,

i te korōria o tōna nui,

ina whakatika ia ki te rurerure i te whenua.

22 Kāti tā koutou mea ki te tangata

kei ōna pongaponga nei tōna manawa;

kia pēhea hoki te whakaaro ki a ia?