Isaías 47

1 Iru malsupren kaj sidiĝu sur polvo, ho virgulino filino de Babel; sidiĝu sur la tero, sentronigita filino de la Ĥaldeoj; ĉar oni ne plu nomos vin delikata kaj dorlotata. 2 Prenu manan muelilon kaj muelu farunon; forigu vian vualon, levu vian vestrandon, malkovru vian kruron, transiru riverojn. 3 Malkovriĝos via nudaĵo, kaj montriĝos via honto. Mi faros venĝon, kaj Mi neniun indulgos. 4 Nia Liberiganto — Lia nomo estas Eternulo Cebaot, Sanktulo de Izrael. 5 Sidu silente kaj iru en mallumon, ho filino de la Ĥaldeoj, ĉar oni ne plu nomos vin estrino de regnoj. 6 Kiam Mi koleris Mian popolon, malhonoris Mian heredaĵon, kaj transdonis ilin en viajn manojn, vi ne montris al ili kompaton, sur maljunulon vi metis tre peze vian jugon; 7 vi diris: Eterne mi estos estrino; vi ne prenis tion al via koro, ne pensis pri la sekvoj.

8 Aŭskultu do nun, ho voluptulino, kiu sidas senzorge, kiu diras en sia koro: Mi estas, kaj ne ekzistas alia krom mi; mi ne fariĝos vidvino, kaj mi ne konos perdon de infanoj. 9 Venos do sur vin tiuj du aferoj subite, en unu tago; seninfaneco kaj vidvineco en plena mezuro trafos vin, malgraŭ viaj multaj sorĉoj, malgraŭ la granda forto de viaj magiaĵoj. 10 Vi sentis vin sendanĝera en via malboneco; vi diris: Neniu min vidas; via saĝeco kaj via scio estis viaj delogantoj; kaj vi diris en via koro: Mi estas, kaj ne ekzistas alia krom mi. 11 Tial venos sur vin malbono, kies komencon vi ne scios, kaj falos sur vin malfeliĉo, el kiu vi ne povos vin elaĉeti, kaj surprizos vin pereo, kiun vi ne antaŭvidis. 12 Restu do ĉe viaj magiaĵoj, kaj ĉe viaj multaj sorĉoj, super kiuj vi laboris de via juneco; eble vi povos profiti, eble vi fortiĝos. 13 Vi laciĝis de la multo de viaj konsiliĝoj; nun ili stariĝu, la mezurantoj de la ĉielo, la esplorantoj de la steloj, la antaŭdiristoj laŭ la luno, kaj ili savu vin kontraŭ tio, kio trafos vin. 14 Jen, ili fariĝos kiel pajlo; la fajro forbruligos ilin; ili ne savos sian animon el la forto de la flamo; ne estos ia karbo, ĉe kiu sin varmigi, nek fajro, antaŭ kiu sidi. 15 Tiaj fariĝis por vi tiuj, kun kiuj vi multe penis, kun kiuj vi interrilatis de via juneco; ĉiu forvagis siaflanken, neniu vin savos.

He Whakawātanga ki Papurōna

1 "Haere iho, e noho ki te puehu,

e te tamāhine wāhina a Papurōna!

E noho ki te whenua, kāhore he torōna,

e te tamāhine a ngā Karari!

E kore hoki koe e kīia i muri

he kiri angiangi, he whakatarapī.

2 E mau ki ngā kōhatu mira, hurihia he parāoa;

tangohia ake tōu ārai,

huhua ake te waewae, kia takoto kau te hūhā;

e whiti i ngā awa.

3 Ka kitea ōu wāhi e takoto tahanga ana,

āe rā, ka kitea tōu mea e whakamā ai koe.

Ka rapu utu ahau,

e kore anō e whakaae ki tētahi tangata.

4 Ko tō tātou kaihoko – ko Ihowā o ngā mano tōna ingoa –

ko te Mea Tapu o Īharaira.

5 "Noho kupukore, haere ki te pōuri,

e te tamāhine a ngā Karari;

e kore hoki koe e kīia i muri,

ko te wahine rangatira o ngā kīngitanga.

6 I riri ahau ki tāku iwi,

i whakapokea tōku kāinga tupu;

tukua ana e ahau ki tōu ringa;

kīhai i puta tōu aroha ki a rātou,

whakataimahatia rawatia iho e koe tāu ioka

ki te kaumātua.

7 I mea anō koe, ‘Hei wahine rangatira ahau ake ake,’

nā, kīhai noa iho tōu ngākau i mea ki ēnei mea;

kīhai koe i mahara ki tōna mutunga.

8 "Nā, whakarongo āianei ki tēnei,

e te wahine e whai nā ki ngā āhuareka,

e noho kore wehi nā,

e mea nā i roto i tōu ngākau,

‘Tēnei ahau, kāhore atu hoki, ko ahau anake;

e kore ahau e noho pouaru,

e kore ahau e mōhio ki te matenga o ngā tamariki.’

9 Otirā, ka pā whakarere ēnei

e rua ki a koe i te rā kotahi:

te matenga o ngā tamariki, te pouarutanga;

ka pā ēnei ki a koe i tōna tōnuitanga,

ahakoa te nui o āu mahi mākutu,

te maha rawa o āu whaiwhaiā.

10 I whakawhirinaki hoki koe ki tōu kino,

i mea, ‘Kāhore he kaititiro mōku.’

Ko ōu whakaaro nui me tōu mōhio,

nā ēnā koe i whakangau kē;

i mea ai koe i tōu ngākau,

‘Ko ahau tēnei, kāhore kē atu, ko ahau anake.’

11 Mō reira ka tae mai te kino ki a koe,

e kore tōna putanga e mōhiotia e koe,

ka taka anō te hē ki a koe,

e kore e taea e koe te karo;

ka tae hohoro mai anō ki a koe te whakangaro,

e kore e mōhiotia e koe.

12 "Tēnā rā, e tū, me āu whaiwhaiā,

me āu mākutu maha,

i mahia rā e koe i tōu tamarikitanga ake,

me kāhore koe e whai pai,

me kāhore tāu e taea.

13 Kua hōhā koe i te maha o ngā whakaaro i whakatakotoria e koe.

Tēnā rā, kia tū ngā kaiwhakaaro ki ngā rangi,

ngā kaititiro ki ngā whetū,

ngā mea mōhio ki ngā marama,

kia whakaorangia koe e rātou

i ngā mea meāke tūpono ki a koe.

14 Nanā, ka rite rātou ki te kakau wīti,

ka wera i te ahi;

e kore rātou e ora i te ngaunga a te ahi;

ehara i te ngārahu hei whakamahanatanga,

ehara hoki i te ahi hei painatanga.

15 Nā, ka pērā ngā mea ki a koe, i mahi ai koe ki reira;

ko te hunga i hokohoko ki a koe mai i tōu taitamarikitanga,

ka kotiti atu rātou ki tōna wāhi, ki tōna wāhi;

kāhore he kaiwhakaora mōu."