Isaías 26

1 En tiu tago la jena kanto estos kantata en la lando Juda: Ni havas urbon potencan; savon Li starigas kiel murojn kaj remparon. 2 Malfermu la pordegojn, por ke eniru la popolo justa, konservanta la fidelecon. 3 Por la fidmensulo Vi konservos pacon absolutan; ĉar Vin li fidas. 4 Fidu la Eternulon por ĉiam; ĉar en Dio, la Eternulo, estas roko eterna. 5 Ĉar Li ĵetis malsupren loĝantojn de la altaĵo, urbon alte leviĝintan; Li malaltigis ĝin, malaltigis ĝis la tero, ĵetis ĝin al la polvo. 6 Piedo ĝin premas, la piedoj de malriĉuloj, la plandoj de senhavuloj. 7 La vojo de justulo estas rekta; Vi, Pravulo, ebenigas la vojon de justulo. 8 Eĉ sur la vojo de Via juĝo, ho Eternulo, ni esperis al Vi; Vian nomon kaj la memoron pri Vi sopiris nia animo. 9 Per mia animo mi sopiris Vin en la nokto, per mia spirito en mia interno mi serĉis Vin matene; ĉar dum Via juĝado sur la tero la loĝantoj de la mondo lernis justecon. 10 Se malvirtulo estas indulgata, li ne lernas justecon; en lando de justeco li agas maljuste kaj ne rigardas la majeston de la Eternulo.

11 Ho Eternulo, levita estis Via mano, sed ili ne vidis tion; ili ekvidos kun honto Vian ĵaluzon pri la popolo; Via flama kolero kontraŭ Viaj malamikoj formanĝos ilin. 12 Ho Eternulo, Vi starigos por ni pacon; ĉar ankaŭ ĉiujn niajn aferojn Vi faris por ni. 13 Ho Eternulo, nia Dio! regis super ni sinjoroj krom Vi, sed nur per Vi ni gloras Vian nomon. 14 Ili mortis kaj ne reviviĝos, ili estas malvivuloj kaj ne releviĝos; ĉar Vi ilin punis kaj ekstermis, kaj Vi malaperigis ĉiun memoron pri ili. 15 Vi multigis la popolon, ho Eternulo, Vi multigis la popolon; Vi gloriĝis vaste sur ĉiuj finoj de la tero.

16 Ho Eternulo, en mizero ili rememoris Vin, ili preĝis mallaŭte, kiam Vi ilin punis. 17 Kiel gravedulino ĉe la alproksimiĝo de la naskado turmentiĝas kaj krias en siaj doloroj, tiel ni estis antaŭ Vi, ho Eternulo. 18 Ni estis gravedaj, ni turmentiĝis, ni naskis kvazaŭ venton; savon ni ne venigis al la tero, kaj ne falis la loĝantoj de la mondo. 19 Reviviĝos Viaj mortintoj, miaj kadavroj releviĝos. Vekiĝu kaj ĝoju vi, kuŝantaj en la tero; ĉar roso sur kreskaĵoj estas Via roso, kaj la tero elĵetos la mortintojn.

20 Iru, mia popolo, eniru en viajn ĉambrojn kaj ŝlosu viajn pordojn post vi; kaŝu vin por mallonga momento, ĝis pasos la kolero. 21 Ĉar jen la Eternulo eliros el Sia loko, por puni la malbonagojn de la loĝantoj de la tero; kaj la tero malkaŝos sian sangon kaj ne plu kovros siajn mortigitojn.

He Waiata Wikitōria nā Hūrā

1 I taua rā ka waiatatia tēnei waiata i te whenua o Hūrā:

He pā kaha tō tātou:

ka whakaritea e ia te whakaora hei taiepa,

hei pekerangi.

2 Whakatuwheratia ngā kūwaha,

kia tomo mai ai

te iwi tika e pupuri ana i te pono.

3 Māu e pupuri i runga i te rangimārie rawa –

te tangata e ū ana te whakaaro ki a koe;

nāna hoki i whakawhirinaki ki a koe.

4 Whakawhirinaki ki a Ihowā ā ake ake,

nō te mea kei te Ariki, kei a Ihowā,

he kāmaka mau tonu.

5 Kua whakahokia iho hoki e ia

te hunga e noho ana i runga,

te pā tiketike; takoto rawa i a ia,

takoto rawa ki te whenua,

pā rawa ki te puehu.

6 Takahia iho e te waewae,

e ngā waewae o ngā rawakore,

e ngā takahanga o ngā ware.

7 Ko te ara o te tangata tika, he tika;

e whakatikaia ana e koe, e te mea tika, te ara o te tangata tika.

8 Kei te ara nei anō mātou o āu whakaritenga

e tatari ana ki a koe, e Ihowā;

ko tōu ingoa, ko te mahara ki a koe

tā ō mātou wairua e minamina nei.

9 Minamina tonu ahau, tōku ngākau, ki a koe i te pō;

āe rā, ka moata ahau, tōku wairua, ki te rapu i a koe.

Nō te mea i ngā wā e puta ai āu whakaritenga ki te whenua,

ka ākona te tika e ngā tāngata o te ao.

10 Atawhaitia iho te tangata kino,

e kore ia e ako i te tika;

i te whenua o te tika ka hē tāna mahi,

e kore anō ia e kite i te nui o Ihowā.

11 E Ihowā, kua ara tōu ringa ki runga,

heoi kāhore rātou e kite.

Otiia, ka kite rātou i tōu hae mō te iwi, ā, ka whakamā;

āe rā, mā te ahi e kai ōu hoariri.

12 Ka whakaritea e koe, e Ihowā, he rangimārie mō mātou,

nāu nei hoki i mahi ā mātou mahi katoa mā mātou.

13 E Ihowā, e tō mātou Atua,

he ariki kē anō, i tua ake i a koe, i noho hei rangatira mō mātou;

māu anake ia mātou ka mahara ai ki tōu ingoa.

14 Kua mate rātou, e kore e ora;

he tūpāpaku rātou, e kore e ara –

nā, kua tirohia nei rātou e koe, ngaro iho i a koe,

hunā katoatia ana e koe te mahara ki a rātou.

15 Kua whakaraneatia e koe te iwi, e Ihowā,

kua whakaraneatia e koe te iwi.

Kua whai korōria koe;

nāu i whakanui ngā rohe katoa o te whenua.

16 E Ihowā, i te rarurarutanga i haere atu rātou ki a koe,

ā, i ringihia atu e rātou he īnoi,

i te mea e papaki ana koe i a rātou.

17 He pērā i te wahine hapū,

ka tata ia te whānau,

e whakamamae ana, e auē ana i ōna mamae;

ko tō mātou rite tērā i tōu aroaro, e Ihowā;

18 i te hapū mātou, i te mamae mātou,

kua whānau tā mātou me te mea he hau.

Kīhai i oti i a mātou he whakaora i runga i te whenua;

kīhai anō hoki i hinga ngā tāngata o te ao.

19 Ka ora ōu tāngata mate;

ka ara ōku tinana mate,

Maranga, waiata,

e te hunga kei te puehu nei tō koutou kāinga;

nō te mea kei te tōmairangi o ngā otaota te rite o tōu tōmairangi;

ā, ka makā mai ngā tūpāpaku e te whenua.

20 Haere, e tōku iwi, e tomo ki roto ki ōu rūma,

tūtakina ōu tatau i muri i a koe;

e piri, he wāhi iti kau nei,

kia pahemo rā anō te riri.

21 Nō te mea tēnei a Ihowā te puta nei i tōna wāhi

ki te whiu i te hē o ngā tāngata o te whenua;

ā, ka whakakitea ōna toto e te whenua;

e kore anō e hīpokina e ia i muri nei tōna hunga i patua.