Isaías 44

1 Sed nun aŭskultu, ho Jakob, Mia servanto, kaj Izrael, kiun Mi elektis. 2 Tiele diras la Eternulo, kiun vin kreis kaj formis kaj helpas vin de post via naskiĝo: Ne timu, ho Jakob, Mia servanto, kaj vi, ho Jeŝurun, kiun Mi elektis. 3 Ĉar Mi verŝos akvon sur la soifantaĵon kaj torentojn sur la sekan teron; Mi verŝos Mian spiriton sur vian idaron kaj Mian benon sur viajn devenontojn, 4 por ke ili kresku inter herbo, kiel salikoj super torentoj da akvo. 5 Unu diros: Mi apartenas al la Eternulo; alia nomos sin per la nomo de Jakob; alia skribe konsekros sin al la Eternulo kaj prenos al si la alnomon Izrael.

6 Tiele diras la Eternulo, la Reĝo de Izrael, kaj lia Liberiganto, la Eternulo Cebaot: Mi estas la unua, kaj Mi estas la lasta, kaj ne ekzistas Dio krom Mi. 7 Kaj kiu estas simila al Mi? li diru kaj anoncu, kaj elmetu antaŭ Mi ĉion, kio estis de post la tempo, kiam Mi kreis la popolon eternan; ili anoncu tion, kio estos kaj kio venos. 8 Ne timu kaj ne maltrankviliĝu; Mi aŭdigis ja al vi kaj antaŭdiris antaŭlonge; kaj vi estas Miaj atestantoj. Ĉu ekzistas Dio krom Mi? ne ekzistas Roko, Mi iun ne konas. 9 Ĉiuj, kiuj faras idolojn, estas vantaĵo, kaj iliaj amataĵoj estas senutilaj, kaj ili mem estas atestantoj; ili ne vidas kaj ne komprenas, tial ili estos hontigataj. 10 Kiu faris dion, kaj fandis idolon, kiu nenion utilas? 11 Ĉiuj partoprenintoj estos hontigataj, ĉar la majstroj estas ja el homoj; ili ĉiuj kolektiĝu kaj stariĝu, ili ektimos, kaj ĉiuj kune estos hontigataj. 12 Unu tranĉas la feron per ĉizilo, laboras per karboj, formas ĝin per marteloj, kaj prilaboras ĝin per la forto de sia brako; li eĉ malsatas kaj perdas la fortojn, ne trinkas akvon kaj laciĝas. 13 Alia hakas lignon, mezuras ĝin per ŝnuro, faras konturojn per grifelo, rabotas per rabotilo, ĉirkaŭsignas per cirkelo, kaj faras el ĝi bildon de homo, de bela homo, por ke ĝi loĝu en la domo. 14 Li hakas por si cedrojn, prenas ilekson kaj kverkon, preparas al si provizon de arbaraj arboj, plantas pinon, kiun la pluvo kreskigas. 15 Kaj tio servas al la homo kiel hejtilo; li prenas el tio kaj varmigas sin, li ankaŭ faras fajron kaj bakas panon; el tio sama li faras dion kaj adorkliniĝas antaŭ ĝi, li faras el ĝi idolon kaj adoras ĝin. 16 Parton el ĝi li forbruligas en fajro, super parto li manĝas viandon, rostas rostaĵon, kaj satiĝas; li ankaŭ varmigas sin, kaj diras: Ha, ha, fariĝis al mi varme, mi eksentis fajron! 17 Kaj ĝian restaĵon li faris dio, li faris el ĝi sian idolon; li adoras ĝin, adorkliniĝas kaj preĝas al ĝi, kaj diras: Savu min, ĉar vi estas mia dio. 18 Ili ne scias kaj ne komprenas, ĉar gluitaj estas iliaj okuloj, por ke ili ne vidu, por ke ilia koro ne komprenu. 19 Kaj li ne primeditas en sia koro, ne havas scion nek komprenon, por diri: Duonon de ĝi mi forbruligis en fajro, mi ankaŭ bakis sur ĝiaj karboj panon, mi rostis viandon kaj manĝis; ĉu do el la restaĵo mi faros abomenindaĵon? ĉu ŝtipon da ligno mi adoros? 20 Li postkuras polvon, la trompita koro lin erarigas, kaj li ne savas sian animon, kaj ne diras: Ĉu ne malveraĵon mi havas en mia dekstra mano?

21 Memoru tion, ho Jakob, kaj Izrael, ĉar vi estas Mia servanto; Mi kreis vin Mia servanto; vi, ho Izrael, ne estos forgesita de Mi. 22 Mi forviŝis viajn kulpojn kiel nubon, kaj viajn pekojn kiel nebulon; revenu al Mi, ĉar Mi savis vin. 23 Ĝojkriu, ho ĉielo, ĉar la Eternulo tion faris; voku, profundo de la tero; sonigu kanton, ho montoj, arbaro kaj ĉiuj arboj en ĝi; ĉar la Eternulo liberigis Jakobon, kaj faris Sin glora per Izrael.

24 Tiele diras la Eternulo, via Liberiginto, kiu formis vin de la momento de via naskiĝo: Mi estas la Eternulo, kiu ĉion faras, kiu sola etendis la ĉielon, per Sia propra potenco disvastigis la teron; 25 kiu neniigas la signojn de divenistoj kaj ridindigas la sorĉistojn, repuŝas la saĝulojn malantaŭen kaj malsaĝigas ilian scion; 26 kiu konfirmas la vorton de Sia servanto kaj plenumas la decidojn de Siaj senditoj; kiu diras pri Jerusalem: Ĝi havos multe da loĝantoj; kaj pri la urboj de Judujo: Ili estos rekonstruitaj, kaj iliajn ruinojn Mi restarigos; 27 kiu diras al la maro: Estu seka, kaj Mi sekigos viajn riverojn; 28 kiu diras pri Ciro: Li estas Mia paŝtisto, kaj li plenumos ĉiujn Miajn dezirojn, dirante al Jerusalem: Estu rekonstruata, kaj la templo estu refondata.

Tā Ihowā Manaaki i a Īharaira

1 "Nā, whakarongo, e tāku pononga, e Hākopa,

e Īharaira, e tāku i whiriwhiri ai.

2 Ko te kupu tēnei a Ihowā, a tōu kaihanga,

nāna nei koe i whakaahua i roto i te kōpū,

māna nei koe e āwhina,

Kaua e wehi, e Hākopa, e tāku pononga,

e Iēhuruna, e tāku i whiriwhiri ai.

3 Nō te mea ka ringihia e ahau he wai ki runga ki te tangata matewai,

he awa ki te wāhi maroke;

ka ringihia e ahau tōku wairua ki ōu uri,

tāku manaaki ki tāu whānau.

4 Ā, ka tupu rātou i waenga taru,

ānō he wirou i te taha o ngā rerenga wai.

5 Ka kī ake tēnei, ‘Nā Ihowā ahau,’

ko tētahi atu, karangatia ana e ia ko Hākopa hei ingoa mōna;

ko tētahi atu, tuhituhi ana tōna ringa ‘Ki a Ihowā,’

whakahuatia ake e ia ko Īharaira hei ingoa mōna.

6 "Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Kīngi o Īharaira,

a tōna kaihoko anō, a Ihowā o ngā mano:

Ko ahau te tuatahi ko ahau anō te mutunga;

kāhore atu hoki he Atua, ko ahau anake.

7 Ko wai hoki hei rite mōku, hei karanga,

hei whakaatu, hei whakarite kia noho rārangi,

mai o tōku whakaritenga i te iwi onamata?

Ā, mā rātou e whakaatu ngā mea meāke puta mai,

me ngā mea anō e puta ā mua.

8 Kaua e wehi, kaua e pāwera;

kīhai ianei i kōrerotia e ahau ki a koe ngā mea onamata, i whakaaturia hoki?

Ko koutou anō hei kaiwhakaatu mōku!

Tērā atu rānei tētahi atua kē?

Āe rā, kāhore he kāmaka; kāhore ahau e mōhio ki tētahi."

Ka Whakahāweatia te Whakapakoko

9 Ko ngā kaiwhakaahua o te whakapakoko, he horihori katoa rātou;

kāhore hoki he pai o ā rātou mea āhuareka.

Ko ō rātou kaiwhakaatu kāhore e kite,

kāhore e mōhio; e whakamā ai rātou.

10 Ko wai te kaiwhakaahua o tētahi atua,

te kaiwhakarewa rānei o te whakapakoko kāhore nei ōna pai?

11 Nanā, ko ōna hoa katoa, ka whakamā;

ko ngā kaimahi anō, he tāngata nei rātou;

kia huihui mai rātou katoa, tū ai.

Ka wehi, ka whakamā ngātahi.

12 E hangaia ana e te parakimete he toki,

ka mahi i roto i ngā waro,

whakaahuatia ana e ia ki te hama,

puta ana te kaha o tōna ringa ki te mahi i taua mea;

ka hemo anō ia i te kai, kore noa iho he kaha;

kāhore e inu i te wai, māuiui noa iho.

13 Ko te kāmura, whakamārōkia mai ana e ia te aho,

tuhia iho e ia ki te pene, mahia ana e ia ki te waru;

tohungia ana e ia ki te kāpehu,

mahia ana e ia kia rite ki te āhua o te tangata,

ki te ātaahua anō o te tangata;

hei mea mō roto i te whare.

14 Tuaina ana e ia he hīta māna,

tīkina ana e ia te kaiperi, me te oki,

ā, whakapakaritia ana e ia māna tētahi i roto i ngā rākau o te ngahere;

whakatōkia ana e ia te ahe hei whakatupu mā te ua.

15 Kātahi ka waiho hei wahie mā te tangata;

ka tangohia hoki e ia tētahi wāhi hei whakamahana i a ia;

inā, whakaūngia ana e ia, hei tunu taro;

ia kei te hanga anō ia i tētahi atua, koropikoria atu ana e ia;

mahia ana e ia hei whakapakoko, tāpapa tonu atu ki reira.

16 Ko tētahi wāhi o taua rākau,

e tahuna ana e ia ki te ahi, ko tētahi wāhi,

hei mea i te kikokiko hei kai māna;

tunua ana e ia tāna e tunu ai, ā, ka mākona.

Āe rā, ka mahana anō ia, ā, ka mea,

"Ha, kua mahana ahau, kua kite i te ahi."

17 Ko te toenga, hangā ake e ia hei atua, hei whakapakoko māna;

tāpapa ana ia, koropiko ana,

īnoi ana ki taua mea, ka mea,

"Whakaorangia ahau; ko koe nei hoki tōku atua."

18 Kāhore rātou e mōhio, kāhore e mahara;

nō te mea kua āraia e ia ō rātou kanohi kei kite,

ō rātou ngākau kei mātau.

19 Kāhore hoki e anga ake te ngākau o tētahi,

kāhore e mōhio, kāhore e mātau, e kī ake ai ia,

"Ko tētahi wāhi o tēnei i tahuna e ahau ki te ahi;

i tunua anō e ahau he taro ki ōna ngārahu,

tunua ana e ahau he kikokiko, kainga ake e ahau;

ā, kia meinga e ahau te toenga o taua rākau hei mea whakarihariha?

Me tāpapa rānei ahau ki te take rākau?"

20 Ko tāna kai, he pungarehu; kua tinihangatia tōna ngākau,

ā, ngau kē ana ia, tē whakaora ia i tōna wairua, tē kī ake rānei,

"Kāhore rānei he kōrero teka i tōku matau?"

Kāhore i Wareware a Īharaira

21 "Kia mahara ki ēnei, e Hākopa,

e Īharaira; he pononga hoki koe nāku;

nāku koe i whai āhua ai, he pononga hoki koe nāku;

e Īharaira, e kore koe e wareware i ahau.

22 Ko ōu hē, murua ake e ahau, me te mea he kapua mātotoru;

ko ōu hara, me te mea he kapua;

hoki mai ki ahau;

nāku hoki koe i hoko."

23 Waiata, e ngā rangi, he mahi hoki tēnei nā Ihowā.

Hāmama, e ngā wāhi o raro rawa o te whenua.

Kia pakaru mai tā koutou waiata, e ngā maunga,

e te ngahere, e ngā rākau katoa o reira;

nō te mea kua oti a Hākopa te hoko e Ihowā,

kua whai korōria ia i a Īharaira.

24 "Ko te kupu tēnei a Ihowā, a tōu kaihoko,

nāna nei koe i whai āhua ai, nō roto mai anō i te kōpū:

"Ko Ihowā ahau, ko te kaihanga o ngā mea katoa,

nāku anake ngā rangi i hora,

nāku i takoto ai te whenua;

ko wai tōku hoa?

25 "Ko ngā tohu a te hunga kōrero teka hē ana i a ia,

ko ngā tohunga tūāhu whakahaurangitia ana e ia;

ko te hunga whakaaro nui, whakahokia ana e ia ki muri,

ko tō rātou mātauranga, whakapōauautia iho.

26 Mana pū i a ia te kupu a tāna pononga,

te whakaaro a āna karere rite rawa i a ia.

"Ko tāna kupu ki Hiruhārama, ‘Ka nohoia koe,’

ki ngā pā o Hūrā, ‘Ka hangā koutou,

māku anō e whakaara ōna wāhi kua ururuatia.’

27 Ko tāna kupu ki te rire, ‘Kia mimiti;

māku anō e whakamaroke ōu awa.’

28 Ko tāna kupu mō Hairuha, ‘He hēpara ia nāku,

ka rite anō i a ia tāku katoa i pai ai’;

māna hoki e kī ki Hiruhārama, ‘Ka hangā koe,’

ā, ki te temepara, ‘Ka whakatakotoria ōu tūranga.’ "