Lamentações 2

1 Kiele la Sinjoro en Sia kolero kovris per mallumo la filinon de Cion!

De la ĉielo sur la teron Li ĵetegis la belecon de Izrael,

Kaj ne rememoris Sian piedbenketon en la tago de Sia kolero.

2 Senindulge ekstermis la Sinjoro ĉiujn loĝejojn de Jakob;

Li detruis en Sia kolero la fortikaĵojn de la filino de Jehuda, alniveligis ilin al la tero;

Li frapis la regnon kaj ĝiajn regantojn.

3 En flama kolero Li rompis ĉiujn kornojn de Izrael;

Li tiris Sian dekstran manon malantaŭen, kiam venis la malamiko;

Kaj Li ekbruligis en Jakob kvazaŭ flamantan fajron, kiu ekstermas ĉion ĉirkaŭe.

4 Li streĉis Sian pafarkon kiel malamiko, direktis Sian dekstran manon kiel atakanto,

Kaj mortigis ĉion, kio estis ĉarma por la okuloj;

En la tendo de la filino de Cion Li elverŝis Sian koleron kiel fajron.

5 La Sinjoro fariĝis kiel malamiko,

Li ekstermis Izraelon, ekstermis ĉiujn liajn palacojn, detruis liajn fortikaĵojn;

Kaj al la filino de Jehuda Li donis multe da plorado kaj ĝemado.

6 Kiel ĝardenon Li ruinigis lian tendon, detruis lian kunvenejon;

La Eternulo forgesigis en Cion feston kaj sabaton,

Kaj forpuŝis en la indigno de Sia kolero reĝon kaj pastron.

7 La Sinjoro forlasis Sian altaron, abomenis Sian sanktejon,

Transdonis en la manojn de malamikoj la murojn de ĝiaj palacoj;

Ili faris bruon en la domo de la Eternulo kiel en tago de festo.

8 La Eternulo decidis ekstermi la muregon de la filino de Cion;

Li eltiris la mezurŝnuron, ne detenis Sian manon de ekstermado;

Li funebrigis la fortikaĵon kaj muregon, ambaŭ havas nun mizeran aspekton.

9 Enprofundiĝis en la teron ĝiaj pordegoj; Li detruis kaj rompis ĝiajn riglilojn;

Ĝia reĝo kaj ĝiaj princoj estas inter la nacioj;

La leĝoj jam ne ekzistas, kaj ĝiaj profetoj ne plu ricevas vizion de la Eternulo.

10 Silente sidas sur la tero la plejaĝuloj de la filino de Cion;

Polvon ili metis sur sian kapon, zonis sin per sakaĵo;

Al la tero klinis sian kapon la virgulinoj de Jerusalem.

11 Konsumiĝis de larmoj miaj okuloj, ŝvelis miaj internaĵoj,

Elverŝiĝis sur la teron mia hepato, pro la pereo de la filino de mia popolo,

Kiam infanoj kaj suĉinfanoj senfortiĝis de malsato sur la stratoj de la urbo.

12 Al siaj patrinoj ili diris: Kie estas pano kaj vino?

Ili falis kiel vunditaj sur la stratoj de la urbo,

Kaj eligis sian animon sur la brusto de siaj patrinoj.

13 Kiun mi povas montri al vi, kun kiu mi povas kompari vin, ho filino de Jerusalem?

Kiun similan mi povas montri al vi, por konsoli vin, ho virgulino-filino de Cion?

Ĉar granda kiel la maro estas via malfeliĉo; kiu vin resanigos?

14 Viaj profetoj profetis al vi malveraĵon kaj sensencaĵon,

Kaj ne montris al vi viajn malbonagojn, por antaŭgardi vin kontraŭ kaptiteco;

Ili predikis al vi viziojn malverajn, kiuj alportis al vi elpelon.

15 Kunfrapas pri vi siajn manojn ĉiuj preterirantoj;

Ili fajfas kaj balancas la kapon pri la filino de Jerusalem, dirante:

Ĉu tio estas la urbo, kiun oni nomis perfektaĵo de beleco, ĝojo de la tuta tero?

16 Malfermegas kontraŭ vi sian buŝon ĉiuj viaj malamikoj;

Ili fajfas kaj grincigas la dentojn, dirante: Ni englutis ŝin;

Ĉi tiun tagon ni atendis, ni ĝin atingis, ni ĝin vidas.

17 La Eternulo plenumis tion, kion Li intencis;

Li plenumis Sian vorton, kiun Li eldiris antaŭ longa tempo;

Li detruis senindulge, Li ĝojigis pri vi la malamikon, Li altigis la kornon de viaj kontraŭuloj.

18 Ilia koro krias al la Sinjoro:

Ho murego de la filino de Cion, verŝu larmojn kiel torento tage kaj nokte;

Ne ripozu, la pupilo de via okulo ne silentu.

19 Leviĝu, ploregu en la nokto en la komenco de ĉiu gardoparto;

Elverŝu kiel akvon vian koron antaŭ la vizaĝo de la Sinjoro;

Levu al Li viajn manojn pro la animo de viaj infanoj, kiuj senfortiĝas de malsato en la komenco de ĉiuj stratoj.

20 Rigardu, ho Eternulo, kaj vidu, kun kiu Vi agis tiamaniere!

Ĉu ie aliloke manĝis virinoj sian frukton, siajn dorlotitajn infanojn?

Ĉu ie estis mortigataj en la sanktejo de la Sinjoro pastroj kaj profetoj?

21 Surtere sur la stratoj kuŝis junuloj kaj maljunuloj;

Miaj junulinoj kaj junuloj falis de glavo;

Vi mortigis en la tago de Via kolero, buĉis kaj ne kompatis.

22 Kiel por festa tago Vi kunvokis de ĉirkaŭe miajn terurajn najbarojn,

Kaj en la tago de la kolero de la Eternulo neniu saviĝis, neniu restis;

Tiujn, kiujn mi dorlotis kaj edukis, ĉiujn ekstermis mia malamiko.

Te Whakawhiunga a Ihowā i Hiruhārama

1 Taukiri e! Te taupokinga a Ihowā i te tamāhine a Hiona

ki te kapua, i a ia e riri ana!

Kua makā iho e ia te ātaahua o Īharaira

i runga i te rangi ki te whenua;

kīhai anō i mahara ki tōna tūranga waewae

i te rā i riri ai ia.

2 Kua horomia e te Ariki ngā nohoanga katoa o Hākopa,

kīhai i tohungia;

i a ia i riri rā, wāhia iho e ia

ngā pā kaha o te tamāhine a Hūrā;

tae tonu ki te whenua;

poke iho i a ia te kīngitanga me ōna rangatira.

3 Pōutoa katoatia atu ana e ia te haona o Īharaira

i tōna riri e mura ana.

Whakahokia mai ana e ia ki muri tōna ringa matau

i te aroaro o te hoariri.

Ngiha mai ana ia ki a Hākopa,

ānō he mura ahi e kai ana i tētahi taha, i tētahi taha.

4 Kua piko i a ia tāna kōpere, koia anō kei tā te hoariri;

ko tōna ringa matau i a ia i tū rā,

rite tonu ki tō te hoa whawhai,

tukitukia ana e ia te hunga katoa i āhuareka mai ki te titiro atu;

i roto i te tapenākara o te tamāhine a Hiona,

ānō he ahi tōna riri e ringihia mai ana e ia.

5 Kua rite te Ariki ki te hoariri,

kua horomia e ia a Īharaira;

kua horomia e ia ōna whare kīngi katoa,

kua whakamōtītia e ia ōna pā taiepa.

Ā, kua whakanuia e ia te tangi me te auē

o te tamāhine a Hūrā.

6 Kua tākiritia e ia tōna tīhokahoka, ānō nō te kāri;

mōtī iho i a ia tōna wāhi whakaminenga.

Kua meinga e Ihowā te huihui nui me te hāpati

kia warewaretia i roto i Hiona,

whakahāweatia iho e ia te kīngi rāua ko te tohunga

i tōna riri e āritarita ana.

7 Kua pangā atu e te Ariki tāna āta,

kua weriweri ia ki tōna wāhi tapu.

Tukua atu ana e ia ngā taiepa o ō reira whare kīngi

ki roto ki te ringa o te hoariri;

kua hāmama rātou i roto i te whare o Ihowā,

me te mea ko te rā o te hākari nui.

8 He whakaaro tō Ihowā mō te whakamōtī

i te taiepa o te tamāhine a Hiona;

kua oti te aho te whakamārō atu e ia,

kāhore anō tōna ringa i pēpeke, whakangaro tonu ia.

Nā reira, tangi ana i a ia te pekerangi me te taiepa;

rāua ngātahi, ngohe kau.

9 Kua totohu ōna kēti ki roto ki te whenua;

kua kore i a ia, kua whati hoki ōna tūtaki;

kei roto tōna kīngi me ōna rangatira i ngā tauiwi,

kāhore nei o reira ture;

āe rā, kāhore āna poropiti e whiwhi

ki te kite nā Ihowā.

10 Kei runga i te whenua ngā kaumātua o te tamāhine a Hiona

e noho ana, whakarongo kau ana.

Opehia ake e rātou he puehu ki runga ki ō rātou māhunga;

whītiki rawa te kākahu taratara.

Ko ngā wāhina o Hiruhārama,

tuohu tonu ō rātou māhunga ki te whenua.

11 Matawaia rawa ōku kanohi i te roimata,

e ohooho ana ōku whēkau,

kua maringi tōku ate ki runga ki te whenua,

he meatanga ki te wawāhanga o te tamāhine a tōku iwi;

nō te mea hemo ana ngā kōhungahunga

me ngā mea ngote ū i ngā huarahi o te pā.

12 Kei te kī atu rātou ki ō rātou whaea,

"Kei hea he wīti, he wāina?"

i a rātou e hemo ana, e pērā ana me te hunga kua patua

ki ngā huarahi o te pā,

e maringi ana ō rātou wairua

ki ngā uma o ō rātou whaea.

13 Ko te aha tāku hei whakaatu ki a koe?

Ko te aha e waiho e ahau hei āhua mōu,

e te tamāhine a Hiruhārama?

Ko wai e waiho e ahau hei rite ki a koe,

e whakamārie ai ahau i a koe,

e te tamāhine wāhina a Hiona?

He nui hoki tōu pakaru, koia anō kei te moana;

ko wai hei rongoā i a koe?

14 Ko ngā mea i kitea e ōu poropiti mōu,

he teka, he mea horihori;

kīhai anō i hurahia e rātou tōu hē,

e hoki ai koe i te whakarau.

Heoi anō tā rātou i kite ai mōu he poropititanga wairangi,

he mea hei pana atu i a koe.

15 Kei te papaki ringa ki a koe

te hunga katoa e tika ana i te ara,

e hī ana, rūrū ana ō rātou māhunga

ki te tamāhine a Hiruhārama;

ko tā rātou kupu, "Ko te pā ianei tēnei i kōrerotia nei,

ko te tino o te ātaahua,

ko te whakahari o te whenua katoa?"

16 Hāmama tonu ki a koe

ngā māngai o ōu hoariri katoa;

e hī ana, tetē ana ō rātou niho,

e mea ana: "Kua horomia ia e tātou.

Ko te rangi pū anō tēnei tāria atu e tātou,

kua tūpono mai ki a tātou, kua kitea e tātou."

17 Kua oti i a Ihowā tāna i whakaaro ai;

kua whakaritea tāna kupu i whakahaua e ia i ngā rā ō mua.

Wāhia iho e ia, kīhai hoki i tohungia;

kua meinga e ia te hoariri kia koa ki a koe,

kua ara i a ia te haona o ōu hoariri.

18 I karanga ō rātou ngākau ki te Ariki!

E te taiepa o te tamāhine a Hiona!

Kia rere iho ngā roimata ānō he awa,

i te ao, i te pō;

kei whakatā koe,

kei mutu tā te whatu o tōu kanohi!

19 Maranga, hāmama i te pō,

i te tīmatanga o ngā mataaratanga:

ringihia atu tōu ngākau ānō he wai

ki tō te Ariki aroaro.

Kia ara ake ōu ringa ki a ia,

kia ora ai āu kōhungahunga

e hemo nei i te kai

i te ahunga mai o ngā huarahi katoa.

20 "Titiro mai, e Ihowā,

whakaaroa ko wai i pēneitia e koe!

E kai rānei ngā wāhine i ō rātou hua,

i ngā kōhungahunga e hikihikitia ana?

Kia patua koia te tohunga me te poropiti

ki te wāhi tapu o te Ariki?

21 "Kei te takoto te taitama rāua ko te koroheke

i runga i te whenua i ngā huarahi;

kua hinga āku wāhina,

āku taitamariki, i te hoari;

he mea whakamate nāu i te rā i riri ai koe;

tukitukia ana e koe, kīhai hoki i tohungia.

22 "Kua karanga koe ki ōku whakawehi i ngā taha katoa,

pērā i te rā o te huihuinga nui,

ā, kāhore tētahi i mawhiti,

i mahue rānei i te rā i riri ai a Ihowā;

ko āku i hikihiki ai, i whakatuputupu ai,

poto ake i tōku hoariri."