Lamentações 5

1 Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni;

Rigardu kaj vidu nian malhonoron!

2 Nia heredaĵo transiris al fremduloj,

Niaj domoj al aligentuloj.

3 Ni fariĝis orfoj senpatraj,

Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.

4 Nian akvon ni trinkas pro mono;

Nian lignon ni ricevas nur pro pago.

5 Oni pelas nin je nia kolo;

Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.

6 Al Egiptujo ni etendis la manon,

Al Asirio, por satiĝi per pano.

7 Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas;

Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.

8 Sklavoj regas super ni;

Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.

9 Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon,

Pro la glavo en la dezerto.

10 Nia haŭto varmegiĝis kiel forno,

Por la kruela malsato.

11 La virinojn en Cion ili senhonorigis,

La virgulinojn en la urboj de Judujo.

12 La princoj estas pendigitaj je siaj manoj;

La maljunulojn oni ne respektis.

13 La junuloj devas porti muelŝtonojn;

La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.

14 La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj,

La junuloj jam ne kantas.

15 Malaperis la gajeco de nia koro;

Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.

16 Defalis la krono de nia kapo;

Ho ve al ni, ke ni pekis!

17 Pro tio senfortiĝis nia koro,

Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:

18 Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta,

Ke vulpoj vagas sur ĝi.

19 Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne

Kaj kies trono staras de generacio al generacio,

20 Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne,

Forlasis nin por longa tempo?

21 Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu;

Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.

22 Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis?

Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.

He Īnoi mō te Mahi Aroha

1 Kia mahara, e Ihowā, ki te mea kua pā nei ki a mātou;

tirohia mai, kia kite ai koe i tō mātou ingoa kino.

2 Kua riro tō mātou wāhi tupu i ngā tāngata kē,

ō mātou whare i ngā tautāngata.

3 He pani mātou, kāhore he matua,

ko ō mātou whaea ānō he pouaru.

4 Nā te moni i inu wai ai mātou;

ko ā mātou wahie he mea hoko.

5 Kei runga kei ō mātou kakī ō mātou kaiwhai;

e māuiui ana mātou, kāhore he tānga manawa mō mātou.

6 Kua hoatu e mātou te ringa ki ngā Īhipiana, ki ngā Ahiriana,

kia mākona ai mātou i te taro.

7 I hara ō mātou mātua, ā, kua kore;

ā, kua whakawahā e mātou ō rātou hē.

8 Ko ngā pononga ō mātou rangatira;

kāhore he kaiwhakaora mō mātou i ō rātou ringa.

9 E tata mate mātou ka whiwhi ai i te taro,

i te hoari hoki o te koraha.

10 Mangu ana ō mātou kiri ānō he oumu,

i te wera ngau kino o te hemokai.

11 Taea ana e rātou ngā wāhine o Hiona,

ngā wāhina i ngā pā o Hūrā.

12 Ko ngā rangatira, tāronatia ake e tō rātou ringa;

kīhai ngā kanohi o ngā kaumātua i whakahōnoretia.

13 Ko ngā taitama kei te waha i te huri,

hinga ana ngā tamariki i te pīkaunga wahie.

14 Ko ngā kaumātua i ngā kūwaha kua kore,

me te waiata hoki a ngā taitama.

15 Kua mutu te koa o ō mātou ngākau,

kua puta kē tā mātou kanikani hei uhunga.

16 Kua taka te karauna o tō mātou māhunga;

auē te mate mō mātou kua hara hoki mātou.

17 Nā reira, whakaruhi noa iho ō mātou ngākau;

nā ēnei mea pōuriuri ana ō mātou kanohi.

18 Nā te maunga hoki o Hiona kua ururuatia nei,

e hāereerea nei e ngā pokiha.

19 Pūmau tonu koe, ake ake, e Ihowā;

ko tōu torōna kei tērā whakatupuranga, kei tērā whakatupuranga.

20 He aha koe i wareware tonu ai ki a mātou?

He aha koe i whakarere ai i a mātou, ā roa noa iho ngā rā?

21 Whakatahuritia atu mātou ki a koe, e Ihowā, ā, ka tahuri mātou;

whakahoutia ō mātou rā, kia rite ki ō mua.

22 Otiia, kua tino whakakāhore rawa koe ki a mātou,

e tino nui ana tōu riri ki a mātou.