Jeremias 50

1 Jen estas la vorto, kiun la Eternulo diris per la profeto Jeremia pri Babel kaj pri la lando de la Ĥaldeoj:

2 Sciigu al la nacioj kaj proklamu, levu standardon, proklamu, ne kaŝu, diru: Prenita estas Babel, hontigita estas Bel, frakasita estas Merodaĥ, hontigitaj estas ĝiaj idoloj, frakasitaj estas ĝiaj statuoj. 3 Ĉar eliris kontraŭ ĝin popolo el la nordo, kiu faros ĝian landon dezerto, kaj ne plu estos loĝanto en ĝi: de homo ĝis bruto ĉio foriĝos kaj foriros. 4 En tiuj tagoj kaj en tiu tempo, diras la Eternulo, venos la idoj de Izrael kune kun la idoj de Jehuda; ili iros kaj ploros, kaj serĉos la Eternulon, sian Dion. 5 Pri la vojo al Cion ili demandos, tien estos turnita ilia vizaĝo: Venu, ni aliĝos al la Eternulo per interligo eterna, neforgesebla.

6 Mia popolo estis kiel erarvagantaj ŝafoj: ili paŝtistoj delogis ilin, erarvagigis ilin sur la montoj; de monto sur monteton ili vagis, ili forgesis sian ŝafejon. 7 Ĉiuj, kiuj renkontis ilin, manĝis ilin; kaj iliaj malamikoj diris: Ni ne estas kulpaj, ĉar ili pekis antaŭ la Eternulo, la loĝejo de la vero, antaŭ la espero de iliaj patroj, la Eternulo. 8 Kuru el Babel kaj eliru el la lando de la Ĥaldeoj, kaj estu kiel virkaproj antaŭ la ŝafoj. 9 Ĉar jen Mi vekos kaj venigos sur Babelon amason da grandaj popoloj el lando norda, kaj ili aranĝos sin kontraŭ ĝi, kaj ĝi estos venkoprenita; iliaj sagoj, kiel lerta heroo, ne revenas vane. 10 Kaj Ĥaldeujo fariĝos militakiro; ĉiuj ĝiaj prirabantoj satiĝos, diras la Eternulo. 11 Ĉar vi ĝojis, ĉar vi triumfis, ho rabintoj de Mia heredaĵo, ĉar vi saltis, kiel bovidino sur herbo, kaj blekis, kiel fortaj ĉevaloj, 12 tre hontigita estas via patrino, mokata estas via naskintino; jen estas la estonteco de la nacioj: dezerto, neloĝata tero, kaj stepo. 13 De la kolero de la Eternulo ĝi fariĝos neloĝata, kaj ĝi tuta fariĝos dezerta; ĉiu, kiu iros preter Babel, miros kaj fajfos pri ĉiuj ĝiaj vundoj. 14 Pretigu vin kontraŭ Babel ĉirkaŭe, ĉiuj streĉantoj de pafarkoj, pafu sur ĝin, ne domaĝu sagojn; ĉar ĝi pekis antaŭ la Eternulo. 15 Triumfe kriu kontraŭ ĝi ĉirkaŭe; malleviĝis ĝia mano, falis ĝia fundamento, detruiĝis ĝiaj muregoj; ĉar tio estas venĝo de la Eternulo; venĝu al ĝi; kiel ĝi agis, tiel agu kontraŭ ĝi. 16 Ekstermu el Babel semanton kaj rikoltanton en la tempo de rikoltado; de la glavo de la tirano ĉiu sin turnu al sia popolo, kaj ĉiu forkuru en sian landon.

17 Izrael estas kiel disĵetita ŝafaro; leonoj lin dispelis: la unua manĝis lin la reĝo de Asirio, kaj ĉi tiu lasta, Nebukadnecar, reĝo de Babel, rompis al li la ostojn. 18 Tial tiele diras la Eternulo Cebaot, Dio de Izrael: Jen Mi punos la reĝon de Babel kaj lian landon, kiel Mi punis la reĝon de Asirio. 19 Kaj Mi revenigos Izraelon en lian loĝejon, kaj li paŝtiĝos sur Karmel kaj Baŝan, kaj sur la monto de Efraim kaj en Gilead lia animo satiĝos. 20 En tiuj tagoj kaj en tiu tempo, diras la Eternulo, oni serĉos malbonagon de Izrael, sed ĝi ne estos, kaj pekon de Jehuda, sed ĝi ne troviĝos; ĉar Mi pardonos al tiuj, kiujn Mi restigos.

21 Iru kontraŭ la landon de la maldolĉigantoj, kontraŭ ĝin kaj kontraŭ la loĝantojn de la punejo; ruinigu kaj ekstermu ĉion post ili, diras la Eternulo, kaj faru ĉion tiel, kiel Mi ordonis al vi. 22 Bruo de batalo estas en la lando, kaj granda frakasado. 23 Kiele rompita kaj frakasita estas la martelo de la tuta tero! kiele dezertiĝis Babel inter la nacioj! 24 Mi starigis reton por vi, kaj vi estas kaptita, ho Babel, antaŭ ol vi tion rimarkis; vi estas trovita kaj kaptita, ĉar vi leviĝis kontraŭ la Eternulon. 25 La Eternulo malfermis Sian trezorejon, kaj elprenis el tie la ilojn de Sia kolero; ĉar ion por fari havas la Sinjoro, la Eternulo Cebaot, en la lando de la Ĥaldeoj. 26 Iru kontraŭ ĝin de plej malproksime, malfermu ĝiajn grenejojn, piedpremu ĝin kiel amasaĵon, ekstermu ĝin, ke nenio de ĝi restu. 27 Dishaku per glavo ĉiujn ĝiajn bovojn; ili estu buĉataj. Ve al ili! ĉar venis ilia tago, la tempo de ilia puno. 28 Aŭdiĝas voĉo de forkurantoj kaj forsaviĝantoj el la lando Babela, por sciigi en Cion pri la venĝo de la Eternulo, nia Dio, pri la venĝo pro Lia templo. 29 Alvoku multajn kontraŭ Babelon, ĉiujn, kiuj streĉas pafarkon; stariĝu tendare ĉirkaŭ ĝi, ke neniu povu forsaviĝi el ĝi; repagu al ĝi laŭ ĝiaj agoj: ĉion, kion ĝi faris, faru al ĝi; ĉar ĝi estis malhumila kontraŭ la Eternulo, kontraŭ la Sanktulo de Izrael. 30 Pro tio ĝiaj junuloj falos sur ĝiaj stratoj, kaj ĉiuj ĝiaj militistoj pereos en tiu tago, diras la Eternulo. 31 Jen Mi estas kontraŭ vi, ho malhumilulo, diras la Sinjoro, la Eternulo Cebaot; ĉar venis via tago, la tempo de via puno. 32 Kaj la malhumilulo falpuŝiĝos kaj falos, kaj neniu lin levos; kaj Mi ekbruligos fajron en liaj urboj, kaj ĝi ekstermos ĉiujn liajn ĉirkaŭaĵojn.

33 Tiele diras la Eternulo Cebaot: Turmentataj estas la idoj de Izrael kune kun la idoj de Jehuda; kaj ĉiuj iliaj kaptintoj forte ilin tenas, ne volas forliberigi ilin. 34 Sed ilia Liberiganto estas forta, Eternulo Cebaot estas Lia nomo; Li defendos ilian aferon tiel, ke la tero skuiĝos kaj la loĝantoj de Babel ektremos. 35 Glavo falu sur la Ĥaldeojn, diras la Eternulo, sur la loĝantojn de Babel, sur ĝiajn eminentulojn kaj saĝulojn; 36 glavo sur la antaŭdiristojn, ke ili malsaĝiĝu; glavo sur ĝiajn heroojn, ke ili senkuraĝiĝu; 37 glavo sur ĝiajn ĉevalojn kaj sur ĝiajn ĉarojn, kaj sur ĉiujn diversgentajn loĝantojn, kiuj estas en ĝi, ke ili fariĝu kiel virinoj; glavo sur ĝiajn trezorojn, ke ili estu disrabitaj. 38 Sekeco trafu ĝiajn akvojn, ke ili malaperu; ĉar tio estas lando de idoloj, kaj pri siaj monstroj ili fanfaronas. 39 Tial tie ekloĝos stepaj bestoj kaj ŝakaloj, kaj strutoj en ĝi loĝos; ĝi neniam plu estos loĝata, kaj neniu tie havos domon en ĉiuj venontaj generacioj. 40 Kiel Dio renversis Sodomon kaj Gomoran kaj iliajn najbarlokojn, diras la Eternulo, tiel ankaŭ tie restos neniu kaj loĝos neniu homido. 41 Jen venas popolo el nordo, granda nacio kaj multe da reĝoj leviĝas de la randoj de la tero. 42 Pafarkon kaj lancon ili tenas forte; kruelaj ili estas kaj senkompataj; ilia voĉo bruas kiel maro; sur ĉevaloj ili rajdas, armite por la batalo kiel unu homo, kontraŭ vin, ho filino de Babel. 43 Aŭdis la reĝo de Babel la sciigon pri ili, kaj senfortiĝis liaj manoj; suferego atakis lin, doloro kiel ĉe naskantino. 44 Jen kiel leono li supreniras de la majesta Jordan kontraŭ la fortikan loĝejon; ĉar Mi rapide forpelos ilin de tie, kaj Mi estrigos tie tiun, kiu estas elektita. Ĉar kiu estas simila al Mi? kiu donos al Mi decidojn? kaj kiu estas la paŝtisto, kiu povas kontraŭstari al Mi? 45 Tial aŭskultu la decidon de la Eternulo, kiun Li decidis pri Babel, kaj Liajn intencojn, kiujn Li havas pri la lando de la Ĥaldeoj: la knaboj-paŝtistoj ilin fortrenos, kaj detruos super ili ilian loĝejon. 46 De la famo pri la preno de Babel ektremos la tero, kaj krio estos aŭdata ĉe la nacioj.

He Whakawātanga ki Papurōna

1 Ko te kupu i kōrerotia e Ihowā mō Papurōna, mō te whenua o ngā Karari, i puaki i a Heremaia poropiti:

2 "Kauwhautia i roto i ngā tauiwi, pānuitia,

ā, ka whakaara he kara; pānuitia atu,

kaua e hunā, mea atu:

‘Kua horo a Papurōna,

kua whakamā a Pere,

kua pororaru a Meroraka.

Kua whakamā āna whakapakoko,

kua wehi āna whakaahua.’

3 Nō te mea kei te haere mai he iwi ki a ia i te raki,

māna e ururua ai tōna whenua.

E kore anō tētahi e noho ki reira;

kua rere rātou, kua heke, te tangata, te kararehe.

4 "I aua rā, i taua wā hoki,"

e ai tā Ihowā,

"ka haere mai ngā tama a Īharaira,

rātou tahi ko ngā tama a Hūrā;

ka haere rātou me te tangi haere,

ā, ka rapu i a Ihowā, i tō rātou Atua.

5 Tērā rātou e ui mō Hiona,

me te anga anō ō rātou kanohi ki reira, me te kī,

Haere mai koutou, ka hono i a koutou ki a Ihowā,

i runga i te kawenata mau tonu,

e kore e wareware.

6 "Ko tāku iwi he hipi ngaro;

nā ō rātou hēpara rātou i kotiti kē ai,

nā rātou hoki rātou i tahuri kē ai i runga i ngā maunga.

Kua haere atu rātou i te maunga ki te pukepuke,

kua wareware ki tō rātou takotoranga.

7 Kua kainga rātou e te hunga katoa i kite i a rātou;

ā, kua mea ō rātou hoariri,

‘Kāhore ō tātou hē, kua hara nei hoki rātou ki a Ihowā,

ki te nohoanga o te tika, arā ki a Ihowā,

ki tā ō rātou mātua i tūmanako ai.’

8 "Rere atu i roto i Papurōna,

heke atu i te whenua o ngā Karari,

ā, kia rite ki ngā koati toa i mua i ngā kāhui.

9 Nō te mea, nanā, ka whakaarahia e ahau,

ka whakaekea hoki ki Papurōna

he huihuinga o ngā iwi nunui nō te whenua ki te raki;

ā, ka takoto ō rātou matua hei whawhai ki a ia;

ka horo ia i reira.

Ka rite ā rātou pere ki ā te mārohirohi mōhio;

e kore tētahi e hoki kau mai.

10 Ā, ka pāhuatia a Karari;

ka tatū ngā ngākau o te hunga katoa e pāhua ana i a ia,"

e ai tā Ihowā.

11 "Nō te mea e koa ana koutou,

nō te mea e whakamanamana ana koutou,

e te hunga e pāhua nei i tōku kāinga tupu,

nō te mea e tākarokaro ana koutou,

pērā i te kau kūao e takahi ana i te wīti,

e tangi ana pērā i ngā hōiho kaha;

12 ka nui rawa te whakamā o tō koutou whaea;

matangerengere ana te wahine i whānau ai koutou.

Nanā, ko ia hei muri rawa o ngā iwi,

hei koraha, hei whenua waikore, hei ururua.

13 He riri nō Ihowā e kore ai e nohoia,

engari, ka waiho hei ururua katoa a reira.

Ko ngā tāngata katoa e tika ana nā Papurōna ka mīharo,

ka hī ki ōna whiunga katoa.

14 Whakatakoto i ō koutou matua hei whawhai ki Papurōna,

ki tētahi taha, ki tētahi taha, e te hunga whakapiko kōpere katoa;

kōpere atu ki a ia, kaua e kaiponuhia ngā pere;

kua hara hoki ia ki a Ihowā.

15 Hāmama ki a ia i tētahi taha, i tētahi taha!

Kua whakangāwari ia i a ia;

kua hinga ōna parepare,

kua oti ōna taiepa te wāhi iho.

He rapunga utu hoki nā Ihowā;

he rapua he utu i a ia;

kia rite ki tāna i mea ai tā koutou e mea ai ki a ia.

16 Hātepea atu te kairui i roto i Papurōna,

me te kairahurahu o te toronaihi i te wā e kotia ai te wīti.

He wehi nō rātou i te hoari tūkino, ka tahuri ki tōna iwi, ki tōna iwi,

rere ana rātou ki tōna whenua, ki tōna whenua.

17 "He hipi a Īharaira i marara atu;

kua āia atu ia e ngā raiona.

I te tuatahi nā te kīngi o Ahiria ia i kai.

I te whakamutunga nā tēnei Nepukareha kīngi o Papurōna

ōna wheua i wāhi."

18 Mō reira ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira:

"Nanā, ka whiua e ahau te kīngi o Papurōna me tōna whenua,

ka pērā me tāku whiunga i te kīngi o Ahiria.

19 Ā, ka whakahokia e ahau a Īharaira ki tōna takanga,

ā, ka kai ia ki runga ki Karamere, ki Pahana,

ka mākona hoki tōna wairua

ki runga ki ngā pukepuke o Ēparaima, ki Kireara.

20 I aua rā, ā, i taua wā,"

e ai tā Ihowā,

"ka rapua te hē o Īharaira,

ā, kāhore noa iho;

ngā hara hoki o Hūrā,

ā, e kore e kitea.

Ka murua hoki e ahau te kino o te hunga ka whakatoea nei e ahau.

21 "Haere atu ki te whenua o Merataimi,

ki reira tatau ai, ā, ki ngā tāngata hoki o Pekoro.

Whakamōtītia, whakangaromia rawatia,

whāia rātou,"

e ai tā Ihowā,

"mahia hoki ngā mea katoa i whakahaua e ahau ki a koe.

22 He ngangau nō te whawhai kei te whenua,

he whakangaromanga nui.

23 Tōna poroporonga rawatanga,

wāwāhia ana te hama o te ao katoa!

Tōna ururuatanga o Papurōna

i roto i ngā tauiwi!

24 I whakatakotoria e ahau he māhanga mōu,

ā, kua mau koe, e Papurōna,

kīhai hoki koe i mōhio;

kua kitea koe, kua hopukia hoki,

mōu i totohe ki a Ihowā.

25 Kua whakapuaretia e Ihowā tōna whare taonga,

kua whakaputaina mai e ia ki waho ngā patu o tōna riri:

he mahi hoki tā te Ariki, tā Ihowā o ngā mano,

hei mahinga ki te whenua o ngā Karari.

26 Haere mai ki a ia i te pito rawa rā anō,

whakapuaretia ōna toa;

opehia ake hei pūranga, whakangaromia rawatia;

kaua rawa he wāhi ōna e mahue.

27 Patua ana pūru katoa;

tukua rātou kia haere ki raro ki te patunga.

Auē te mate mō rātou!

Kua tae mai hoki tō rātou rā, te wā e whiua ai rātou.

28 Ko te reo o te hunga e rere ana,

e mawhiti ana i te whenua o Papurōna,

hei kōrero ki te whenua o Hiona i te rapu utu a Ihowā, a tō tātou Atua,

i te rapu utu mō tōna temepara.

29 "Kārangarangatia kia hui ngā kaikōpere ki te tatau ki Papurōna,

te hunga katoa e whakapiko ana i te kōpere.

Whakapaea tēnā pā, karapoi noa;

kaua rawa tētahi ōna e mawhiti;

utua tāna mahi;

kia rite ki ngā mea katoa i mea ai ia tā koutou e mea ai ki a ia;

nō te mea kua whakapehapeha ia ki a Ihowā,

ki te Mea Tapu o Īharaira.

30 Mō reira ka hinga āna taitama ki ōna huarahi,

ā, ka whakamōtītia āna tāngata whawhai katoa i taua rā,"

e ai tā Ihowā.

31 "Nanā, hei hoariri ahau mōu, e te mea whakakake,"

e ai tā te Ariki, tā Ihowā o ngā mano,

"nō te mea kua tae mai tōu rā,

te rā e whiua ai koe e ahau.

32 Ā, ka tūtuki ngā waewae o te mea whakapehapeha, ka hinga,

ā, kāhore he kaiwhakaara mōna:

ā, ka ngiha i ahau he ahi ki roto ki ōna pā,

ā, ka pau i tērā ngā mea katoa i tētahi taha ōna, i tētahi taha."

33 Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano:

Kei te tūkinotia ngātahitia ngā tamariki a Īharaira,

rātou ko ngā tamariki a Hūrā;

ā, kei te puritia rātou, mau rawa, e ō rātou kaiwhakarau;

e kore rātou e pai ki te tuku i a rātou.

34 He kaha tō rātou kaihoko;

ko Ihowā o ngā mano tōna ingoa.

Ka whakapaua e ia te tohe i tā rātou tohe,

kia hoatu ai e ia he tānga manawa ki te whenua,

ā, he ohooho ki ngā tāngata o Papurōna.

35 "Kei runga i ngā Karari te hoari," e ai tā Ihowā,

"kei runga anō i ngā tāngata o Papurōna,

kei runga i ōna rangatira,

kei runga hoki i ōna tāngata whakaaro nui.

36 Kei runga te hoari i te hunga whakapehapeha,

ā, ka wairangi rātou.

He hoari kei runga i āna mārohirohi,

ā, ka pāwera rātou.

37 Kei runga te hoari i ō rātou hōiho, kei runga i ō rātou hāriata,

kei runga hoki i ngā whakauru katoa i roto i a ia,

ā, ka rite rātou ki te wahine;

kei runga te hoari i ōna taonga,

ā, ka pāhuatia.

38 He mimiti kei runga i ōna wai,

ā, ka maroke.

He whenua whakapakoko hoki ia,

ā, e pōrangi ana rātou ki ngā atua whakawehi.

39 "Mō reira ka nohoia a reira e ngā kīrehe mohoao

o te koraha rātou ngātahi ko ngā wuruhi,

ā, ka noho anō hoki ngā otereti ki reira;

ā, e kore a reira e nohoia ā ake ake.

Kāhore hoki e whai kāinga a reira

i tētahi whakatupuranga ki tētahi whakatupuranga.

40 Ka rite ki tā te Atua hurihanga i Horoma, i Komora,

i ngā pā anō hoki e tata ana ki reira,"

e ai tā Ihowā;

"ka pērā te kore o te tangata e noho ki reira,

e kore anō hoki tētahi tama a te tangata e whai kāinga ki reira.

41 "Nanā, kei te haere mai he iwi i te raki;

ā, he iwi nui, he tokomaha hoki ngā kīngi

e maranga mai i ngā tōpito o te whenua.

42 Ka rarau rātou ki te kōpere, ki te tao;

he iwi nanakia rātou, e kore e tohu tangata;

ā, pararā ana tō rātou reo pērā i te haruru o te moana,

kei runga hōiho hoki e eke ana;

rārangi rawa katoa, ānō he tangata e mea ana ki te whawhai,

hei tatau ki a koe, e te tamāhine a Papurōna.

43 Kua rongo te kīngi o Papurōna i tō rātou rongo,

ā, kei te ngohe ōna ringa.

Kua mau ia i te pāwera,

i te mamae hoki, me te mea he wahine e whānau ana.

44 Nanā, ka haere ake ia ānō he raiona i te ngawhātanga o Horano

ki te nohoanga kaha.

Otiia, e kore e rokohanga tāku meatanga i a rātou kia rere atu i reira;

ā, ko wai te mea e whiriwhiria kia whakaritea e ahau hei rangatira mōna?

Ko wai oti e rite ana ki ahau?

Ko wai hoki hei whakarite wā mai ki ahau?

Ko wai hoki te hēpara hei tū ki tōku aroaro?

45 Mō reira whakarongo ki te tikanga a Ihowā,

kua whakatakotoria e ia mō Papurōna;

ki ōna whakaaro hoki i whakaaroa e ia

mō te whenua o ngā Karari:

He pono ka tōia atu rātou e rātou,

arā ngā mea ririki o te kāhui.

He pono ka whakangaromia rātou

ko ō rātou nohoanga e ia.

46 Ngateri ana te whenua i te haruru o te horonga o Papurōna,

rangona ana te hāmama i roto i ngā iwi."