1 Jen estas la vorto, kiu aperis al Jeremia pri la tuta Juda popolo en la kvara jaro de Jehojakim, filo de Joŝija, reĝo de Judujo, tio estas en la unua jaro de Nebukadnecar, reĝo de Babel, 2 kaj kiun la profeto Jeremia proklamis al la tuta Juda popolo kaj al ĉiuj loĝantoj de Jerusalem, dirante: 3 De post la dek-tria jaro de Joŝija, filo de Amon, reĝo de Judujo, ĝis la nuna tago, en la daŭro de dudek tri jaroj, aperadis al mi la vorto de la Eternulo, kaj mi paroladis al vi, konstante paroladis; sed vi ne aŭskultis. 4 La Eternulo sendis al vi ĉiujn Siajn servantojn, la profetojn; ĉiutage Li sendadis; sed vi ne aŭskultis, vi ne alklinis vian orelon, por aŭskulti. 5 Ili diris: Deturnu vin ĉiu de sia malbona vojo kaj de viaj malbonaj agoj, kaj loĝu sur la tero, kiun la Eternulo donis al vi kaj al viaj patroj de ĉiam kaj por ĉiam; 6 kaj ne sekvu aliajn diojn, servante kaj adorkliniĝante al ili, kaj ne kolerigu Min per la faritaĵo de viaj manoj, por ke Mi ne faru al vi malbonon. 7 Sed vi ne aŭskultis Min, diras la Eternulo; vi kolerigis Min per la faritaĵo de viaj manoj por via malbono. 8 Tial tiele diras la Eternulo Cebaot: Pro tio, ke vi ne aŭskultis Miajn vortojn, 9 jen Mi sendos kaj kolektos ĉiujn nordajn gentojn, diras la Eternulo, kaj Mian servanton Nebukadnecar, reĝo de Babel, kaj Mi venigos ilin sur ĉi tiun landon kaj sur ĝiajn loĝantojn kaj sur ĉiujn naciojn ĉirkaŭe; kaj Mi elmetos ilin al ekstermo, kaj Mi faros ilin ruinoj, mokataĵo, kaj eterna dezertaĵo. 10 Kaj Mi ĉesigos ĉe ili la sonojn de ĝojo kaj la sonojn de gajeco, la voĉon de fianĉo kaj la voĉon de fianĉino, la bruon de muelilo kaj la lumon de lucerno. 11 Kaj ĉi tiu tuta lando fariĝos ruino kaj dezerto; kaj tiuj nacioj servos al la reĝo de Babel dum sepdek jaroj. 12 Sed kiam finiĝos la sepdek jaroj, Mi punos la reĝon de Babel kaj tiun nacion, diras la Eternulo, pro ĝiaj malbonagoj, kaj la landon Ĥaldean, kaj Mi faros ĝin eterna dezerto. 13 Kaj Mi plenumos super tiu lando ĉiujn Miajn vortojn, kiujn Mi diris pri ĝi, ĉion, kio estas skribita en ĉi tiu libro, kion Jeremia profetis pri ĉiuj nacioj. 14 Ĉar ankaŭ ilin sklavigos potencaj nacioj kaj grandaj reĝoj, kaj Mi repagos al ili laŭ iliaj agoj kaj laŭ la faroj de iliaj manoj.
15 Ĉar tiele diras al mi la Eternulo, Dio de Izrael: Prenu el Mia mano ĉi tiun pokalon de la vino de furiozo, kaj trinkigu el ĝi ĉiujn naciojn, al kiuj Mi sendas vin. 16 Ili trinku, ili ŝanceliĝu kaj freneziĝu antaŭ la glavo, kiun Mi sendos sur ilin. 17 Kaj mi prenis la pokalon el la mano de la Eternulo, kaj trinkigis al ĉiuj popoloj, al kiuj sendis min la Eternulo: 18 al Jerusalem kaj al la urboj de Judujo, al iliaj reĝoj kaj al iliaj eminentuloj, por fari ilin dezertaĵo kaj ruino, mokataĵo kaj malbenataĵo, kiel tio estas nun; 19 al Faraono, reĝo de Egiptujo, kaj al liaj servantoj kaj al liaj eminentuloj kaj al lia tuta popolo; 20 kaj al ĉiuj diversgentaj popoloj kaj al ĉiuj reĝoj de la lando Uc kaj al ĉiuj reĝoj de la lando Filiŝta kaj al Aŝkelon kaj al Gaza kaj al Ekron kaj al la restaĵo de Aŝdod; 21 al Edom kaj al Moab kaj al la Amonidoj; 22 kaj al ĉiuj reĝoj de Tiro kaj al ĉiuj reĝoj de Cidon kaj al la reĝoj de la insuloj trans la maro; 23 al Dedan, al Tema, al Buz, kaj al ĉiuj, kiuj tondas la harojn sur la tempioj; 24 kaj al ĉiuj reĝoj de Arabujo, kaj al ĉiuj reĝoj de la diversgentaj popoloj, loĝantaj en la dezerto; 25 kaj al ĉiuj reĝoj de Zimri kaj al ĉiuj reĝoj de Elam kaj al ĉiuj reĝoj de Medujo; 26 kaj al ĉiuj reĝoj de la nordo, la proksimaj kaj la malproksimaj, unu kontraŭ la alia, kaj al ĉiuj regnoj de la mondo, kiuj troviĝas sur la tero; kaj la reĝo de Ŝeŝaĥ trinkos post ili. 27 Kaj diru al ili: Tiele diras la Eternulo Cebaot, Dio de Izrael: Trinku kaj ebriiĝu, vomu kaj falu, kaj ne leviĝu antaŭ la glavo, kiun Mi sendas sur vin. 28 Kaj se ili ne volos preni la pokalon el via mano, por trinki, tiam diru al ili: Tiele diras la Eternulo Cebaot: Vi nepre devas trinki. 29 Ĉar jen sur la urbon, kiu portas sur si Mian nomon, Mi komencas sendi suferojn; ĉu vi do restos senpunaj? vi ne restos sen puno, ĉar Mi vokas glavon sur ĉiujn loĝantojn de la tero, diras la Eternulo Cebaot. 30 Profetu al ili ĉion ĉi tion, kaj diru al ili: La Eternulo ekbruos de alte, kaj el Sia sankta loĝejo Li aŭdigos Sian voĉon; Li forte ekbruos kontraŭ Sian restadejon; kanton de vinpremantoj Li eksonigos super ĉiuj loĝantoj de la tero. 31 La bruo atingos ĝis la fino de la tero; ĉar la Eternulo havos juĝon kontraŭ la popoloj, Li juĝos ĉiun karnon; la malpiulojn Li transdonos al glavo, diras la Eternulo.
32 Tiele diras la Eternulo Cebaot: Jen plago iros de popolo al popolo, kaj granda ventego leviĝos de la randoj de la tero. 33 Kaj la mortigitoj de la Eternulo en tiu tago estos de unu fino de la tero ĝis la alia fino de la tero; ili ne estos priplorataj, ne estos kolektataj, nek enterigataj; ili fariĝos sterko sur la supraĵo de la tero. 34 Ploru, ho paŝtistoj, kriu kaj rulu vin en polvo, ho regantoj de la ŝafoj; ĉar venis por vi la tempo de buĉo; Mi disĵetos vin, kaj vi disfalos, kiel multekosta vazo. 35 Kaj ne ekzistos forkuro por la paŝtistoj, nek forsaviĝo por la regantoj de la ŝafaro. 36 Estos aŭdata kriado de la paŝtistoj kaj plorado de la regantoj de la ŝafaro, ĉar la Eternulo faros ekstermon en ilia ŝafaro. 37 Disfalos la pacaj loĝejoj antaŭ la flama kolero de la Eternulo. 38 Li forlasis Sian laŭbon kiel leono; ilia lando fariĝis dezerto de la kolero de la atakanto kaj de Lia flama kolero.
Kua Kitea Kētia te Noho Herehere i Papurōna
1 Ko te kupu i puta mai ki a Heremaia mō te iwi katoa o Hūrā i te whā o ngā tau o Iehoiakimi tama a Hōhia kīngi o Hūrā (ko te tau tuatahi tērā o Nepukareha kīngi o Papurōna). 2 I kōrerotia taua mea e Heremaia, e te poropiti, ki te iwi katoa o Hūrā, ki ngā tāngata katoa hoki o Hiruhārama, i kī ia: 3 Nō te tekau mā toru o ngā tau o Hōhia tama a Amono kīngi o Hūrā, ā tae noa mai ki tēnei rā, ka rua tekau mā toru ēnei ngā tau, te putanga mai o te kupu a Ihowā ki ahau, me tāku kōrero anō ki a koutou, moata ai i te ata, ā, ka kōrero; heoi kīhai koutou i rongo.
4 Nā, kua ungā e Ihowā āna pononga katoa, ngā poropiti ki a koutou, moata ai i ngā ata, ā, ka unga i a rātou; heoi kīhai koutou i rongo, kīhai anō ō koutou taringa i anga ki te whakarongo; 5 i mea rātou, "Tahuri mai koutou, e tērā, e tērā i tōna ara kino, i te kino hoki o ā koutou mahi, ā, e noho ki te oneone i hōmai e Ihowā ki a koutou ko ō koutou mātua, onamata ā ake ake. 6 Kaua hoki e whāia he atua kē, kaua e mahi ki a rātou, kaua e koropiko ki a rātou, kaua hoki ahau e whakapātaritaria ki te mahi a ō koutou ringa; ā, e kore koutou e hē i ahau."
7 "Heoi, kīhai koutou i rongo ki ahau," e ai tā Ihowā; "he mea kia whakapātaritaria ai ahau ki te mahi a ō koutou ringa, hei hē anō mō koutou."
8 Mō reira ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano: "Nā, kīhai nā koutou i rongo ki āku kupu, 9 nanā, ka unga tāngata ahau ki te tiki i ngā hapū katoa o te raki," e ai tā Ihowā, "ā, ka unga tāngata ahau ki tāku pononga, ki a Nepukareha kīngi o Papurōna, ā, ka kawea mai rātou ki tēnei whenua, ki ōna tāngata hoki, ā, ki ngā iwi katoa nei ā tawhio noa; ka tino whakangaromia rātou e ahau, ka meinga hei mīharotanga, hei whakahīanga atu, hei ururua tūturu. 10 Ka tangohia atu hoki e ahau i a rātou te reo o te koa, te reo o te hari, te reo o te tāne mārena hou, te reo o te wahine mārena hou, te haruru o ngā kōhatu mira, te mārama hoki o te rama. 11 Ā, ka waiho tēnei whenua katoa hei ururua, hei keteketenga; ā, ka mahi ēnei iwi ki te kīngi o Papurōna, e whitu tekau tau.
12 "Ā, ka rite ngā tau e whitu tekau, ka whiua e ahau te kīngi o Papurōna me taua iwi," e ai tā Ihowā, "mō tō rātou kino, me te whenua hoki o ngā Karari; ka meinga a reira e ahau kia ururua ā ake ake. 13 Ka kawea hoki e ahau ki runga ki taua whenua āku kupu katoa i kōrerotia e ahau mō reira, ngā mea katoa kua oti te tuhituhi ki tēnei pukapuka, kua poropititia nei e Heremaia mō aua iwi katoa. 14 Ka whakamahia hoki rātou, āe rā, rātou e ngā iwi maha, e ngā kīngi nunui hoki; ā, ka rite ki ā rātou hanga, ki te mahi hoki a ō rātou ringa tāku utu ki a rātou."
Te Kapu o te Riri o Ihowā
15 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira ki ahau: "Tangohia te kapu wāina o tēnei riri i tōku ringa, whakainumia mā ngā iwi katoa ka ungā nei koe e ahau ki a rātou. 16 Ā, ka inu rātou, hūrori atu, hūrori mai, ka haurangi, i te hoari e ungā e ahau ki waenganui i a rātou."
17 Kātahi ahau ka tango i te kapu i te ringa o Ihowā, whakainumia ana mā ngā iwi katoa i ungā nei ahau e Ihowā ki a rātou: 18 arā mā Hiruhārama, mā ngā pā o Hūrā, mā ōna kīngi, ā, mā ōna rangatira, kia meinga ai rātou hei ururua, hei mīharotanga, hei whakahīanga, hei kanga; hei pēnei me tō tēnei rā; 19 mā Parao kīngi o Īhipa, rātou ko āna tāngata, ko āna rangatira, ko tōna iwi katoa; 20 mā ngā iwi i whakaranua, mā ngā kīngi katoa o te whenua o Uhu, mā ngā kīngi katoa o te whenua o ngā Pirihitini – mā Ahakerono, mā Kaha, mā Ekerono, mā ngā mōrehu anō o Aharoro; 21 mā Ēroma, mā Moapa, mā ngā tama a Āmona; 22 mā ngā kīngi katoa o Tāira, mā ngā kīngi katoa o Hairona, mā ngā kīngi o te motu i tērā taha o te moana; 23 mā Rerana, mā Tema, mā Putu, mā te hunga katoa e tapahia ana ngā tapa o ō rātou makawe; 24 mā ngā kīngi katoa o Arāpia, mā ngā kīngi katoa o te iwi i whakaranua, e noho ana i te koraha; 25 mā ngā kīngi katoa o Tīmiri, mā ngā kīngi katoa o Erama, mā ngā kīngi katoa o ngā Meri. 26 Mā ngā kīngi katoa o te raki, mā ngā mea e tata ana, mā ngā mea, i tawhiti, mā tētahi, mā tētahi; mā ngā kīngitanga katoa hoki o te ao, i te mata o te oneone. Ā, ka inu te kīngi o Hehaka i muri i a rātou.
27 "Me kī anō e koe ki a rātou, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira: E inu koutou, ā, haurangi iho, ruaki, e hinga ki raro, kaua e ara mai anō ki runga, i te hoari hoki e ungā e ahau ki waenganui i a koutou.’ 28 Nā, ki te kore rātou e pai ki te tango i te kapu i roto i tōu ringa kia inumia, kātahi koe ka mea ki a rātou, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano: Me inu rawa nei e koutou. 29 Nō te mea, nanā, ka tīmata ahau ki te whakatupu kino i te pā i huaina nei tōku ingoa mō reira; ā, kia tukua koutou kia kāhore rawa e whiua? E kore rā koutou e kore te whiua; nō te mea ka karangatia e ahau he hoari ki runga ki ngā tāngata katoa o te whenua, e ai tā Ihowā o ngā mano.’
30 "Mō reira me poropiti e koe ēnei kupu katoa ki a rātou, mea atu ki a rātou:
‘Ka hāmama mai a Ihowā i te wāhi tiketike,
ka puaki mai tōna reo i tōna kāinga tapu;
ka tino nui tāna hāmama ki tāna taiepa hipi;
ka umere ia, ka pērā i tā ngā kaitakahi karepe,
ki ngā tāngata katoa o te whenua.
31 Ka pakū te ngangau ki te pito rā anō o te whenua;
nō te mea he totohe tā Ihowā ki ngā iwi,
ka whakawākia e ia ngā kikokiko katoa;
ko te hunga kino, ka tukua e ia ki te hoari,’ "
e ai tā Ihowā.
32 Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano:
"Ka puta atu he kino
i tētahi iwi ki tētahi iwi,
ā, ka whakatutūtia he tūkauati nui
i ngā pito rawa o te whenua!"
33 Nā, ko ngā tūpāpaku a Ihowā ka takoto i taua rā i tētahi pito o te whenua tae noa ki tētahi pito o te whenua. E kore hoki rātou e tangihia, e kore anō e kohikohia, e tanumia rānei; hei whakawairākau rātou ki te mata o te whenua.
34 Auē, e ngā hēpara, hāmama;
okeoke i roto i te pungarehu, e ngā metararahi o te kāhui.
Kua tae mai hoki ngā rā mō koutou kia patupatua,
ā, ka tukitukia koutou e ahau mongamonga noa,
ā, ka taka koutou ānō he oko i matenuitia.
35 Ā, ka kore he wāhi hei rerenga mō ngā hēpara,
kāhore he mawhititanga mō ngā metararahi o te kāhui.
36 He reo nō te tangi o ngā hēpara,
he auē nō ngā metararahi o te kāhui!
Nō te mea e pāhuatia ana e Ihowā tō rātou haerenga hipi,
37 ā, ka meinga kia nohopuku ngā nohoanga hipi hūmārie;
nō te mea ka mura te riri o Ihowā.
38 Ka whakarērea e ia tōna kuhunga, ka pērā i te raiona;
ka waiho hoki tō rātou whenua hei mīharotanga
i te taikaha o te hoari tūkino,
i te muranga o tōna riri.