Jeremias 12

1 Vi estos prava, ho Eternulo, kiam mi procesos kun Vi; tamen mi parolos kun Vi pri justeco: kial la vojo de malpiuloj estas sukcesa kaj ĉiuj perfiduloj vivas trankvile? 2 Vi plantis ilin, kaj ili ricevis fortajn radikojn, ili kreskas kaj donas fruktojn; proksima Vi estas en ilia buŝo, sed malproksima de ilia interno. 3 Sed min, ho Eternulo, Vi konas; Vi vidis kaj esploris, kia estas mia koro koncerne Vin. Pelu ilin, kiel ŝafojn al la buĉo, kaj apartigu ilin por la tago de mortigo. 4 Kiel longe Vi tenos la landon en malĝojo kaj la herbo sur ĉiuj kampoj velkos? Brutoj kaj birdoj pereas pro la malboneco de ĝiaj loĝantoj, kiuj diras: Li ne scias, kio estos al ni. 5 Se vi kuras kun piedirantoj kaj ili vin lacigas, kiel do vi povas konkuri kun ĉevaloj? se vi esperas trovi sendanĝerecon en lando paca, kion vi faros ĉe la majesta Jordan? 6 Ĉar eĉ viaj fratoj kaj la domo de via patro agas perfide kontraŭ vi, krias post vi plenvoĉe. Ne fidu ilin, eĉ se ili parolos al vi bone.

7 Mi forlasis Mian domon, Mi foriris de Mia heredaĵo; tion, kio estis kara por Mia animo, Mi fordonis en la manojn de ĝiaj malamikoj. 8 Mia heredaĵo fariĝis por Mi kiel leono en la arbaro: ĝi ekblekegis kontraŭ Mi, tial Mi ĝin ekmalamis. 9 Mia heredaĵo fariĝis kiel diverskolora rabobirdo, kiun ĉirkaŭe atakis aliaj rabobirdoj. Venu, kolektiĝu, ĉiuj bestoj de la kampo, venu, por formanĝi ĝin. 10 Multo da paŝtistoj ruinigis Mian vinberĝardenon, dispremis per la piedoj Mian kampoparton, Mian plej amatan kampoparton ili faris senfrukta dezerto. 11 Ili faris ĝin dezerto, kaj ĝia dezerteco plendas antaŭ Mi; la tuta lando estas dezertigita, kaj neniu zorgas pri tio. 12 Sur ĉiujn altaĵojn en la dezerto venis ruinigantoj, ĉar la glavo de la Eternulo ekstermas ĉion de unu rando de la lando ĝis la alia; neniu karno estas indulgata. 13 Ili semis tritikon, sed rikoltis dornojn; ili elspezis, sed ne profitis; viaj enspezoj estos hontindaj, pro la flama kolero de la Eternulo.

14 Tiele diras la Eternulo pri ĉiuj malbonaj najbaroj, kiuj tuŝis la posedaĵon, kiun Mi heredigis al Mia popolo Izrael: Jen Mi elŝiros ilin el ilia lando, kaj la domon de Jehuda Mi eltiros el inter ili. 15 Kaj kiam Mi estos elŝirinta ilin, Mi denove kompatos ilin kaj revenigos ĉiun al lia heredaĵo kaj ĉiun en lian landon. 16 Kaj se ili lernos la agmanieron de Mia popolo, por ĵuri per Mia nomo: Kiel vivas la Eternulo, simile al tio, kiel ili lernigis al Mia popolo ĵuri per Baal, tiam ili estos konstrue aranĝitaj inter Mia popolo. 17 Sed se ili ne aŭskultos, tiam Mi tute elŝiros tiun popolon kaj ekstermos ĝin, diras la Eternulo.

Ka Uiuia e Heremaia a Ihowā

1 Tika tonu koe, e Ihowā,

ina totohe ahau ki a koe;

otiia, kia kōrerotia e ahau ki a koe ngā whakaritenga.

He aha i whai pai ai te ara o te hunga kino?

He aha i noho hūmārie ai te hunga katoa

he nui rawa nei tō rātou tinihanga?

2 Whakatōkia ana rātou e koe, āe rā kua whai pakiaka rātou;

kei te tupu ake, āe rā kua whai hua;

i ō rātou māngai e tata ana koe;

i ō rātou whatumanawa ia kei tawhiti koe.

3 Otiia e mōhio ana koe ki ahau, e Ihowā,

kua kite koe i ahau, e whakamātautau ana hoki koe i tōku ngākau ki a koe.

Tōia mai rātou ānō he hipi e patua ana,

motuhia atu rātou mō te rā o te parekura.

4 Kia pēhea te roa o te whenua ka tangi nei,

o te otaota o ngā māra katoa ka maroke nei?

Hei mea mō te kino o ōna tāngata,

kua pau ōna kararehe me ngā manu;

nō te mea i kī rātou,

"E kore ia e kite i tō tātou mutunga iho."

Ka Whakautu a Ihowā ki a Heremaia

5 "Nā, mehemea i rere koe i roto i te hunga haere i raro,

ā, ka ngenge i a rātou,

ka pēhea rā tāu whakataetae ki ngā hōiho?

Nā, ahakoa ū tōu noho i te whenua rangatira,

ka pēhea rā koe i te whakapehapeha o Horano?

6 Ko ōu tuākana nei hoki, ko ōu tēina, me te whare o tōu pāpā,

kei te tinihanga ki a koe,

ko rātou anō kei te karanga nui i muri i a koe.

Kaua e whakapono ki tā rātou,

ina kōrero pai ki a koe.

7 "Kua mahue i ahau tōku whare,

whakarērea ake tōku kāinga pūmau;

tukua ana e ahau te wahine i arohaina

e tōku wairua ki te ringa o ōna hoariri.

8 Ko tōku kāinga tupu,

tōna rite ki ahau kei te raiona i roto i te ngahere.

Hāmama ana ia ki ahau;

nā reira kino iho ahau ki a ia.

9 Ko tōku kāinga tupu, ki ahau

he rite ki te manu kōtingotingo;

hei hoariri mōna ngā manu i tētahi taha, i tētahi taha.

Haere mai koutou, huihuia mai ngā kīrehe katoa o te pārae,

mauria mai ki te horo kai.

10 Mōtī ake tāku māra wāina i ngā hēpara tokomaha,

kua takatakahia e rātou tōku wāhi,

kua meinga hoki e rātou tāku wāhi

i matenui ai hei koraha, ururua rawa.

11 Kua meinga e rātou hei ururua,

ā, i a ia e ururua nei, tangi ana ia ki ahau.

Kua ururua katoa te whenua,

nō te mea kāhore he tangata e mahara ake ana tōna ngākau.

12 Kua tae ngā kaipāhua

ki ngā wāhi tiketike katoa o te koraha;

ka kai hoki te hoari a Ihowā

i tētahi pito o te whenua ā tae noa ki tētahi pito o te whenua;

ki ngā kikokiko katoa kāhore he maunga rongo.

13 He wīti tā rātou i rui ai, he tātarāmoa tā rātou i kokoti ai;

kua whakamamae rātou i a rātou, ā, kāhore he pai ki a rātou.

Ka whakamā anō koutou ki ā koutou hua

i te riri o Ihowā ka mura nei."

14 Ko te kupu tēnei a Ihowā: "Mō ōku hoa tata katoa e kino nei, kua pā nei ki te wāhi tupu i hoatu e ahau mō tāku iwi, mō Īharaira: Tēnei ahau te huhuti atu nei i a rātou i runga i tō rātou whenua, ka hūtia atu anō e ahau te whare o Hūrā i waenganui i a rātou. 15 Ā tēnei ake, kua mutu tāku huhuti atu i a rātou, ka hoki ahau, ka aroha ki a rātou, ka whakahoki anō i a rātou ki tōna wāhi, ki tōna wāhi, ki tōna whenua, ki tōna whenua. 16 Ā tēnei ake, ki te ako mārie rātou ki ngā ara o tāku iwi, ā, ka oatitia tōku ingoa, arā, ‘E ora ana a Ihowā,’ ki te pērā rātou me rātou i whakaako rā i tāku iwi kia oatitia a Paara; kātahi ka hanga rātou ki waenganui i tāku iwi. 17 Tēnā ko tēnei, e kore rātou e rongo, kātahi taua iwi ka hūtia rawatia atu e ahau, ka whakangaromia," e ai tā Ihowā.