Jeremias 5

1 Trairu la stratojn de Jerusalem kaj rigardu, esploru kaj serĉu sur ĝiaj palacoj, ĉu vi trovos homon, kiu agas juste, kiu serĉas la veron — tiam Mi pardonos al ĝi. 2 Eĉ se ili diras: Mi ĵuras per la Eternulo — ili tamen ĵuras mensoge. 3 Ho Eternulo, Viaj okuloj rigardas ja la fidelecon; Vi batas ilin, sed ili ne sentas doloron; Vi preskaŭ pereigas ilin, sed ili ne volas preni moralinstruon; sian vizaĝon ili faris pli malmola ol roko, ili ne volas konvertiĝi. 4 Mi diris al mi: Eble ili estas malriĉuloj, malkleruloj, ili ne konas la vojon de la Eternulo, la leĝojn de sia Dio; 5 mi iros al la eminentuloj, kaj mi parolos kun ili: ili ja konas la vojon de la Eternulo, la leĝojn de sia Dio; sed ankaŭ ili ĉiuj kune rompis la jugon, disŝiris la ŝnurojn. 6 Pro tio mortigos ilin leono el la arbaro, lupo el la stepo ilin prirabos, leopardo atendos ilin apud iliaj urboj; ĉiu, kiu eliros el tie, estos disŝirata. Ĉar multaj fariĝis iliaj krimoj, fortaj fariĝis iliaj perfidoj. 7 Kiel Mi tion pardonus al vi? viaj filoj Min forlasis kaj ĵuris per ne-dioj. Mi ĵurigis ilin, sed ili adultas kaj iras amase en malĉastejojn. 8 Ili fariĝis kiel voluptemaj pasiaj ĉevaloj; ĉiu blekas al la edzino de sia proksimulo. 9 Ĉu Mi povas ne puni pro tio? diras la Eternulo; kaj ĉu al tia popolo Mia animo povas ne venĝi? 10 Iru sur ĝiajn muregojn kaj detruu ilin, tamen ne tute ekstermu; forigu ĝiajn branĉojn, ĉar ne por la Eternulo ili estas. 11 Ĉar forte perfidis Min la domo de Izrael kaj la domo de Jehuda, diras la Eternulo. 12 Ili neis la ekzistadon de la Eternulo, kaj diris: Li ne ekzistas, kaj ne venos sur nin malbono, kaj glavon kaj malsaton ni ne vidos. 13 Kaj la profetoj estas kiel vento, ne troviĝas en ili la vorto de Dio; tiel fariĝu al ili. 14 Pro tio tiele diras la Eternulo, Dio Cebaot: Pro tio, ke vi parolas tiajn vortojn, jen Mi metos Miajn vortojn en vian buŝon kiel fajron, kaj ĉi tiu popolo estos kiel ligno, kiun ĝi konsumos. 15 Jen Mi venigos sur vin, sur la domon de Izrael, popolon de malproksime, diras la Eternulo, popolon fortan, popolon antikvan, popolon, kies lingvon vi ne scias; kaj vi ne komprenos, kion ĝi parolas. 16 Ĝia sagujo estas kiel malfermita tombo; ĉiuj ili estas herooj. 17 Ĝi formanĝos vian rikolton kaj vian panon, ekstermos viajn filojn kaj viajn filinojn, formanĝos viajn ŝafojn kaj viajn bovojn, formanĝos viajn vinberojn kaj viajn figojn, detruos per glavo viajn fortikigitajn urbojn, kiujn vi fidas. 18 Sed eĉ en tiu tempo, diras la Eternulo, Mi ne pereigos vin tute. 19 Kaj kiam oni demandos: Pro kio la Eternulo, nia Dio, faras al ni ĉion ĉi tion? tiam diru al ili: Kiel vi forlasis Min kaj servas al fremdaj dioj en via lando, tiel vi servos al fremduloj en lando, kiu ne apartenas al vi.

20 Anoncu tion en la domo de Jakob kaj aŭdigu en Judujo, dirante: 21 Aŭskultu ĉi tion, ho popolo malsaĝa kaj senkora, kiu havas okulojn, sed ne vidas, havas orelojn, sed ne aŭdas. 22 Ĉu vi ne timas Min? diras la Eternulo; ĉu vi ne tremas antaŭ Mi, kiu faris sablon limo por la maro, aranĝo eterna, kiun ĝi ne transpaŝas? kiom ajn ĝi skuiĝas, ĝi nenion povas fari; kiom ajn bruas ĝiaj ondoj, ili ne povas ĝin transpaŝi. 23 Sed ĉi tiu popolo havas koron defaleman kaj neobeeman, ili defalis kaj foriris. 24 Kaj ili ne diris en sia koro: Ni timu la Eternulon, nian Dion, kiu donas al ni pluvon frusezonan kaj malfrusezonan en ĝia tempo, kiu gardas por ni la semajnojn, destinitajn por la rikolto. 25 Viaj malbonagoj tion forklinis, kaj viaj pekoj forigis de vi la bonon. 26 Ĉar inter Mia popolo troviĝas malvirtuloj, kiuj faras insidojn, starigas pereigajn kaptilojn, kaptas la homojn. 27 Kiel birdejo estas plena de birdoj, tiel iliaj domoj estas plenaj de trompakiraĵoj; tial ili fariĝis grandaj kaj riĉaj. 28 Ili fariĝis grasaj, ili fariĝis dikaj; ili faris malbonajn agojn; juĝon ili ne faras, juĝon pri orfo, sed ili ĝuas la vivon; justecon al malriĉuloj ili ne faras. 29 Ĉu Mi povas lasi tion sen puno? diras la Eternulo; ĉu al tia popolo Mia animo ne venĝos?

30 Io konsterna kaj terura fariĝis en la lando: 31 la profetoj profetas malveraĵon, kaj la pastroj regas per ili; kaj al mia popolo tio plaĉas. Kaj kion vi faros en la estonteco?

Te Tino Piraunga o te Iwi a Ihowā

1 "E oma, kōpikopiko koutou i ngā ara o Hiruhārama,

tirohia kia mōhio ai koutou.

Rapua i ngā waharoa o reira,

me kāhore e kite i tētahi tangata, mehemea tērā he tangata

e whakarite pai ana, e rapu ana i te pono;

ā, ka murua e ahau ngā hē o reira.

2 Nā, ahakoa mea noa rātou, ‘Kei te ora a Ihowā,’

he pono he oati teka tā rātou."

3 He teka ianei, e Ihowā, kei runga ōu kanohi i te pono?

I whiua rātou e koe, heoi kīhai i pōuri;

mōtī iho rātou i a koe,

heoi kāhore i pai kia anga mai ki te ako.

Kua meinga e rātou ō rātou mata kia mārō atu i te kōhatu,

kua kore e pai ki te hoki mai.

4 Koia ahau i mea ai, "He pono he rawakore ēnei,

he kūware,

kāhore hoki rātou e mōhio ki te ara a Ihowā,

ki te whakarite a tō rātou Atua.

5 Ka haere ahau ki ngā tāngata rarahi,

ka kōrero ki a rātou;

e mōhio ana hoki rātou ki te ara a Ihowā,

ki te whakarite a tō rātou Atua."

Heoi, ko ēnei, kotahi tonu rātou tahi nāna i wāwāhi te ioka,

i motumotu hoki ngā here.

6 "Mō reira ka whakamatea rātou e te raiona i roto i te ngahere,

ka pāhuatia e te wuruhi o ngā ahiahi,

ka tūteia ō rātou pā e te reparo,

ko te hunga katoa e puta mai ki waho ka haehaea;

he maha hoki ō rātou pokanga kētanga,

nui haere ō rātou tahuritanga kētanga.

7 "Me pēhea e murua ai e ahau tēnei hē ōu?

Kua whakarere nei āu tama i ahau,

oatitia ana e rātou ngā mea ehara nei i te atua.

I tō rātou mākonatanga i tāku kai,

nā, kei te pūremu,

rōpū tonu rātou i roto i ngā whare o ngā wāhine kairau.

8 Ko tō rātou rite kei te hōiho whāngai i te ata;

e tangi ana ki te wahine a tōna hoa, a tōna hoa.

9 E kore ianei ahau e whiu mō ēnei mea?"

e ai tā Ihowā;

"e kore ianei tōku wairua e rapu utu

i te iwi pēnei?

10 "Haere koutou ki runga ki ōna taiepa wāwāhi ai;

otiia kaua e whakapaua rawatia;

whakakāhoretia ōna pekerangi;

ehara hoki ēnā i a Ihowā.

11 He nui hoki te tinihanga o te whare o Īharaira

rāua ko te whare o Hūrā ki ahau,"

e ai tā Ihowā.

12 Kua whakakāhore rātou ki tā Ihowā,

kua mea, "Ehara i a ia.

E kore hoki te hē e tae mai ki a tātou;

e kore anō tātou e kite i te hoari, i te hemokai.

13 Ko ngā poropiti he hau kau,

kāhore hoki he kupu i a rātou;

ko ēnei mea ka pā ki a rātou."

14 Nā reira tēnei kupu a Ihowā, a te Atua o ngā mano:

"Mō tā koutou kōrerotanga i tēnā kupu,

tēnei ahau te mea nei i āku kupu i roto i tōu māngai hei ahi,

ko tēnei iwi hoki hei rākau, ā, ka pau rātou.

15 Tēnei ahau te kawe nei

i tētahi iwi o tawhiti ki a koutou, e te whare o Īharaira,"

e ai tā Ihowā.

"He iwi kaha, he iwi nōnamata riro,

he iwi kāhore nei koe e mōhio ki tōna reo,

kāhore anō hoki e mārama ki tāna e kōrero ai.

16 Ko tāna papa pere he urupā tuwhera,

he tāngata mārohirohi katoa rātou.

17 Ā, ka pau i a rātou āu hua e kotia ana, me tāu taro,

ngā kai hei kainga mā āu tama, mā āu tamāhine;

ka pau i a rātou āu hipi me āu kau;

ka pau i a rātou āu wāina me āu piki;

ka hautopea iho ki te hoari ōu pā taiepa,

āu i whakawhirinaki ai.

18 "Ahakoa i aua rā anō," e ai tā Ihowā, "e kore e whakapaua rawatia tāku ki a koutou. 19 Nā, ki te kī mai koutou ā mua, ‘He aha a Ihowā, tō tātou Atua i mea ai i ēnei mea katoa ki a tātou?’ Ko reira koe kī atu ai ki a rātou, ‘Ka pēnā i a koutou kua whakarere nā i ahau, kua mahi nā ki ngā atua kē i tō koutou whenua, waihoki ka mahi koutou ki ngā tāngata kē i te whenua ehara nei i a koutou.’

20 Whakaaturia tēnei i roto i te whare o Hākopa,

kia rangona anō i roto i a Hūrā; mea atu:

21 Tēnā, whakarongo ki tēnei, e te iwi wairangi kāhore nei he ngākau,

he kanohi nei ō rātou, heoi kāhore e kite,

he taringa ō rātou, ā, kāhore e rongo.

22 Kāhore rānei ō koutou wehi ki ahau? e ai tā Ihowā.

E kore ianei koutou e hopohopo ki tōku aroaro?

Nāku nei hoki i mea te onepū hei rohe ki te moana,

he tikanga mau tonu, e kore anō e koni mai.

Ahakoa ngana noa ōna ngaru, e kore e taea tā rātou;

hāmama noa, e kore anō e koni mai.

23 Ko tēnei iwi ia, he tutū, he whakakeke ō rātou ngākau;

kua peka kē atu rātou, kua riro.

24 Kāhore hoki ā rātou kīanga ake i roto i ō rātou ngākau,

‘Tēnā, kia wehi tātou ki a Ihowā, ki tō tātou Atua,

ko ia nei te kaihōmai i te ua;

i tō mua, i tō muri, i te wā e tika ai;

nāna nei i mau ai

ki a tātou ngā wiki i whakaritea mō te kotinga.’

25 Nā ō koutou hē ēnei i puta kē ai,

ko ō koutou hara anō hei kaiponu atu i te pai i a koutou.

26 "E kitea ana hoki he hunga kino i roto i tāku iwi;

titiro matatau mai ana rātou,

me te mea he kaihopu manu e kūpapa ana;

kei te whakatakoto māhanga rātou, kei te hopu tāngata.

27 Kei te whare manu e kī ana i ngā manu

te rite o ō rātou whare e kī tonu nei i te tinihanga;

nā reira rātou i nui ai, i whai taonga ai,

28 tetere tonu rātou, tōwahiwahi ana.

Kua neke rawa ake tā rātou i ngā mahi a te hunga kino;

ko te whakawā, ko te whakawā a te pani,

kāhore i whakaritea e rātou, heoi kake tonu rātou;

kāhore hoki e whakatikaia e rātou te whakawā a ngā rawakore.

29 E kore rānei ahau e whai mahara ki ēnei mea?"

e ai tā Ihowā.

"E kore rānei tōku wairua

e rapu utu i te iwi pēnei?

30 "Whakamīharo rawa, whakawehi rawa

te mea e meatia ana ki te whenua:

31 e poropiti teka ana ngā poropiti;

ā, e whakahaere ana ngā tohunga, ko tā rātou te tikanga;

ā, pai tonu tāku iwi ki te pēnā.

Nā, ka pēhea rā koutou i tōna tukunga iho?"