Jeremias 22

1 Tiele diris la Eternulo: Iru en la domon de la reĝo de Judujo, kaj diru tie jenon: 2 diru: Aŭskultu la vorton de la Eternulo, ho reĝo de Judujo, kiu sidas sur la trono de David, vi, kaj viaj servantoj, kaj via popolo, kiu iras tra ĉi tiuj pordegoj. 3 Tiele diras la Eternulo: Faru juĝon kaj juston, kaj savu prematon el la mano de premanto; ne ofendu kaj ne premu fremdulon, orfon, aŭ vidvinon, kaj sangon senkulpan ne verŝu sur ĉi tiu loko. 4 Ĉar se vi plenumos ĉi tiun diron, tiam tra la pordegoj de ĉi tiu domo irados reĝoj, sidantaj sur la trono de David, veturantaj sur ĉaroj kaj sur ĉevaloj, li mem kaj liaj servantoj kaj lia popolo. 5 Sed se vi ne obeos tiujn vortojn, tiam — Mi ĵuras per Mi, diras la Eternulo — ĉi tiu domo fariĝos ruino. 6 Ĉar tiele diras la Eternulo koncerne la domon de la reĝo de Judujo: Vi estas al Mi Gilead, supro de Lebanon; kaj tamen Mi faros vin dezerto, urboj ne loĝataj. 7 Mi starigos kontraŭ vi ekstermantojn, ĉiun kun liaj bataliloj, kaj ili dehakos viajn plej bonajn cedrojn kaj ĵetos en fajron. 8 Kaj multe da nacioj preterpasos ĉi tiun urbon, kaj ili diros unu al la alia: Pro kio la Eternulo agis tiele kun ĉi tiu granda urbo? 9 Kaj oni respondos: Pro tio, ke ili forlasis la interligon de la Eternulo, ilia Dio, kaj adorkliniĝis al aliaj dioj kaj servis al ili.

10 Ne ploru pri mortinto kaj ne funebru pri li; sed ploru forte pri tiu, kiu foriras, ĉar li ne plu revenos kaj ne revidos la landon de sia naskiĝo. 11 Ĉar tiele diras la Eternulo pri Ŝalum, filo de Joŝija, reĝo de Judujo, kiu reĝis post sia patro Joŝija kaj foriris de ĉi tiu loko: Li ne plu revenos ĉi tien; 12 sed sur la loko, kien oni transloĝigis lin en kaptitecon, tie li mortos, kaj ĉi tiun landon li ne plu vidos.

13 Ve al tiu, kiu konstruas sian domon per malbonagoj kaj siajn ĉambrojn en maljusteco; kiu devigas sian proksimulon labori vane kaj ne donas al li lian prolaboran pagon; 14 kiu diras: Mi konstruos al mi grandan domon kaj vastajn ĉambrojn; kaj trahakas al si fenestrojn kaj kadras ilin per cedro kaj kolorigas per cinabro. 15 Ĉu vi reĝos per tio, ke vi ĉirkaŭis vin per cedraĵo? via patro ja ankaŭ manĝis kaj trinkis, sed li agis laŭjuĝe kaj juste, kaj tiam estis al li bone. 16 Li juĝadis la aferojn de premito kaj malriĉulo, kaj tiam estis bone. Ĉu ne tio signifas koni Min? diras la Eternulo. 17 Sed viaj okuloj kaj via koro celas nur malhonestan profiton, verŝadon de senkulpa sango, faradon de rabado kaj de premado. 18 Tial tiele diras la Eternulo pri Jehojakim, filo de Joŝija, reĝo de Judujo: Oni ne lamentos pri li: Ho ve, mia frato! ho ve, fratino! oni ne lamentos pri li: Ho ve, sinjoro! ho ve, glorulo! 19 Per enterigo de azeno li estos enterigita: oni trenos lin kaj ĵetos malproksimen de la pordegoj de Jerusalem.

20 Supreniru sur Lebanonon kaj kriu, kaj en Baŝan laŭtigu vian voĉon, kaj kriu de Abarim; ĉar disbatitaj estas ĉiuj viaj amantoj. 21 Mi parolis al vi, kiam vi estis ankoraŭ en bona stato, sed vi diris: Mi ne volas aŭskulti. Tia estis via konduto detempe de via juneco, ke vi ne aŭskultis Mian voĉon. 22 Ĉiujn viajn paŝtistojn forblovos la vento, kaj viaj amantoj iros en kaptitecon; tiam vin kovros honto kaj malhonoro pro ĉiuj viaj malbonagoj. 23 Vi sidas sur Lebanon, vi faris al vi neston inter cedroj; kiel mizera vi estos, kiam atakos vin doloroj, kiel doloroj de naskantino! 24 Kiel Mi vivas, diras la Eternulo, se Konja, filo de Jehojakim, reĝo de Judujo, eĉ estus sigelringo sur Mia dekstra mano, eĉ de tie Mi vin deŝirus. 25 Kaj Mi transdonos vin en la manon de tiuj, kiuj celas vian morton, kaj en la manon de tiuj, kiujn vi timegas, en la manon de Nebukadnecar, reĝo de Babel, kaj en la manon de la Ĥaldeoj. 26 Kaj Mi ĵetos vin, kaj vian patrinon, kiu naskis vin, en alian landon, kie vi ne naskiĝis; kaj tie vi mortos. 27 Sed en la landon, kien ili tre dezirus reveni, tien ili ne revenos. 28 Ĉu ĉi tiu homo, Konja, estas objekto malestimata, forpuŝita? ĉu li estas vazo neamata? kial ili estas forĵetitaj, li kaj lia idaro, ĵetitaj en landon, kiun ili ne konis? 29 Ho tero, tero, tero! aŭskultu la vorton de la Eternulo! 30 Tiele diras la Eternulo: Enskribu ĉi tiun homon kiel seninfanan, kiel homon, kiu ne havos sukceson en sia vivo; ĉar neniu el lia idaro sukcesos sidi sur la trono de David aŭ regos iam en Judujo.

He Whakahauhau kia Rīpenetā

1 Ko te kupu tēnei a Ihowā: "Haere ki raro, ki te whare o te kīngi o Hūrā, ka kōrero i tēnei kupu ki reira, 2 mea atu: ‘Whakarongo ki te kupu a Ihowā, e te kīngi o Hūrā, e noho nā i runga i te torōna o Rāwiri – a koe, koutou ko ōu tāngata, ko tōu iwi e tomo ana ki ēnei kūwaha. 3 Ko te kupu tēnei a Ihowā: Whakaritea te whakawā me te tika, whakaorangia te tangata e pāhuatia ana i te ringa o te kaitūkino. Kaua e mauria kinotia, kaua e whakatupuria kinotia te manene, te pani, te pouaru, kaua hoki e whakahekea te toto harakore ki tēnei wāhi. 4 Nō te mea ki te mahia mārietia tēnei e koutou, kātahi ka tomo mai ki ngā kūwaha o tēnei whare he kīngi e noho ana i runga i te torōna o Rāwiri, e eke ana ki te hāriata, ki te hōiho, a ia, me āna tāngata, me tōna iwi. 5 Engari, ki te kore koutou e whakarongo ki ēnei kupu, hei oati tēnei māku ki ahau anō, e ai tā Ihowā, tērā tēnei whare e takoto kau.’ "

6 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā mō te whare o te kīngi o Hūrā:

"Ko Kireara koe ki ahau,

ā, ko te tihi o Repanōna;

otiia he pono ka meinga koe e ahau hei koraha,

hei pā hoki e kore e nohoia.

7 Ā, ka whakaritea e ahau he kaiwhakangaro mōu,

rite rawa i tāna patu, i tāna patu;

ā, ka tuaina e rātou ōu hīta papai,

ka makā hoki ki te ahi.

8 "Ā, he maha ngā iwi e haere mā te taha o tēnei pā, ā, ka mea tēnā ki tōna hoa, ki tōna hoa, ‘He aha tēnei i meatia e Ihowā ki tēnei pā nui?’ 9 Kātahi rātou ka kī ake: ‘Mō rātou i whakarere i te kawenata a Ihowā, a tō rātou Atua, ā, koropiko ana ki ngā atua kē, mahi atu ana ki a rātou.’ "

10 Kaua koutou e tangi ki te tūpāpaku,

e uhunga rānei ki a ia;

engari kia nui te tangi mō te tangata e haere atu ana;

nō te mea e kore ia e hoki mai ā muri,

e kore anō e kite i te whenua i whānau ai ia.

He Pānui ki ngā Tama a Hōhia

11 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā mō Harumu tama a Hōhia, kīngi o Hūrā, i kīngi nei i muri i tōna pāpā, i a Hōhia, i haere atu nei hoki i tēnei wāhi: "E kore ia e hoki mai ki konei ā ake ake. 12 Engari, hei te wāhi i whakaraua atu ai ia, ka mate ia ki reira, ā, e kore ia e kite i tēnei whenua ā ake ake.

13 Auē te mate mō te tangata e hanga nei i tōna whare ki te hē,

i ngā rūma hoki o reira ki te whakawā hē;

e whakamahi nei i tōna hoa, kāhore e utua,

kāhore hoki e hoatu tō tāna mahi ki a ia;

14 e mea ana, ‘Ka hangā e ahau he whare māhorahora mōku,

he rarahi ngā rūma.’

Pokaia ana he matapihi mōna i roto;

ā, ko te hīpoki he hīta,

pania ake ki te whero ngangana.

15 "E kīngi rānei koe,

nō te mea e whai ana koe kia pērā rawa atu te hīta?

Kīhai ianei tōu pāpā i kai, i inu,

i whakarite i te whakawā, i te tika?

Ā, he pai i reira ki a ia.

16 I whakaritea e ia te whakawā a te ware a te rawakore;

ā, he pai i reira.

He teka ianei ko te mōhio tēnei ki ahau?"

e ai tā Ihowā.

17 "Kāhore hoki ōu kanohi, ōu ngākau

mō tētahi mea kē atu,

heoi mō tōu apo anake,

mō te whakaheke i te toto harakore,

mō te tūkino, mō te tutū, hei mahi māu."

18 Mō reira ko tā Ihowā kupu tēnei mō Iehoiakimi tama a Hōhia kīngi o Hūrā:

"Kāhore he tangi mōna, he mea:

‘Auē, e tōku tuakana!’ ko tēnei rānei, ‘Auē, e te tuahine!’

Kāhore rātou e tangi mōna, e mea,

‘Auē, te ariki! Auē, tōna korōria!’

19 Ka tanumia ia ki te tanu o te kāihe –

ka tōia, ka makā ki waho i ngā kūwaha o Hiruhārama.

20 "E piki ki Repanōna tangi ai,

kia puaki hoki tōu reo i Pahana;

tangi mai hoki i Aparimi,

kua mongamonga katoa hoki te hunga i aroha ki a koe.

21 I kōrero ahau ki a koe i te wā o tōu rangatiratanga;

engari i mea koe, ‘E kore ahau e rongo.’

Ko tāu tikanga tēnei nō tōu tamarikitanga ake,

kīhai koe i rongo ki tōku reo.

22 Mā te hau e whāngai āu hēpara katoa,

ka riro hoki te hunga i aroha ki a koe ki te whakarau.

Kātahi rawa koe ka whakamā,

ka numinumi kau ki tōu kino katoa.

23 E te wahine e noho nā i Repanōna,

e hanga nā i tōu kōhanga ki ngā hīta,

anō te nui o te manawapā mōu ina tae ngā mamae ki a koe,

te mamae e rite ana ki tō te wahine e whānau ana!"

He Whakawātanga ki a Konia

24 "E ora ana ahau," e ai tā Ihowā, "ahakoa a Konia tama a Iehoiakimi kīngi o Hūrā, ko te mōwhiti i runga i tōku ringa matau, ka unuhia tonutia atu koe e ahau i reira; 25 ā, ka hoatu koe e ahau ki te ringa o te hunga e whai ana kia whakamatea koe, ki te ringa anō o te hunga e wehi nā koe, arā ki te ringa o Nepukareha kīngi o Papurōna, ki te ringa hoki o ngā Karari. 26 Ka ākiritia atu anō koe e ahau me tōu whaea i whānau ai koe ki tētahi atu whenua ehara nei i te wāhi i whānau ai kōrua; ā, mate atu kōrua ki reira. 27 Engari ko te whenua i ōkaka tonu ai ō rāua ngākau kia hoki ki reira, e kore rāua e hoki ki reira."

28 Ko tēnei tangata, ko Konia,

he oko pakaru rānei ia e whakahāweatia ana?

He oko kāhore e matenuitia ana?

He aha i ākiritia atu ai, rātou ko ōna uri, i makā atu ai

ki te whenua kīhai i mōhiotia e rātou?

29 E te whenua, te whenua, te whenua,

whakarongo ki te kupu a Ihowā.

30 Ko te kupu tēnei a Ihowā:

"Tuhituhia e koutou tēnei tangata, he urikore,

he tangata e kore e oti pai tāna i ōna rā e ora ai;

e kore hoki e tōtika tā tētahi o ōna uri

e noho ana i runga i te torōna o Rāwiri,

e kīngi ana ā muri ake nei i roto i a Hūrā."