Êxodo 10

1 Kaj la Eternulo diris al Moseo: Iru al Faraono, ĉar Mi obstinigis lian koron kaj la korojn de liaj servantoj, por ke Mi faru ĉi tiujn Miajn signojn inter ili; 2 kaj por ke vi rakontu al via filo kaj al via nepo, kion Mi plenumis sur la Egiptoj, kaj pri Miaj signoj, kiujn Mi faris inter ili; kaj por ke vi sciu, ke Mi estas la Eternulo. 3 Moseo kaj Aaron venis al Faraono, kaj diris al li: Tiel diris la Eternulo, Dio de la Hebreoj: Ĝis kiam vi rifuzos humiliĝi antaŭ Mi? forliberigu Mian popolon, ke ĝi faru al Mi servon. 4 Ĉar se vi rifuzos forliberigi Mian popolon, jen Mi venigos morgaŭ akridojn en vian regionon; 5 kaj ili kovros la supraĵon de la tero tiel, ke oni ne povos vidi la teron; kaj ili formanĝos ĉion, kio restis ĉe vi savita kontraŭ la hajlo, kaj ili ĉirkaŭmanĝos ĉiujn arbojn, kiuj kreskas ĉe vi sur la kampo; 6 kaj ili plenigos viajn domojn kaj la domojn de ĉiuj viaj servantoj kaj la domojn de ĉiuj Egiptoj tiel, kiel ne vidis viaj patroj kaj viaj prapatroj de post la tago, kiam ili aperis sur la tero ĝis la nuna tago. Kaj li turniĝis kaj eliris for de Faraono. 7 Tiam la servantoj de Faraono diris al li: Ĝis kiam tiu homo estos por ni suferilo? forliberigu tiujn homojn, por ke ili faru servon al la Eternulo, ilia Dio; ĉu vi ankoraŭ ne vidas, ke Egiptujo pereas? 8 Kaj oni revenigis denove Moseon kaj Aaronon al Faraono, kaj ĉi tiu diris al ili: Iru, faru servon al la Eternulo, via Dio; sed kiuj estas la irontoj? 9 Tiam Moseo diris: Kun niaj junuloj kaj maljunuloj ni iros, kun niaj filoj kaj niaj filinoj, kun niaj ŝafoj kaj niaj bovoj ni iros, ĉar ni havas feston de la Eternulo. 10 Kaj li diris al ili: Tiel la Eternulo estu kun vi, se mi forliberigos vin kaj viajn infanojn! ĉu vi ne havas ian malbonan intencon? 11 Ne; iru nur la viroj kaj faru servon al la Eternulo, ĉar tion vi petas. Kaj oni elpelis ilin for de Faraono.

12 Tiam la Eternulo diris al Moseo: Etendu vian manon super la landon Egiptan pro la akridoj, ke ili venu sur la landon Egiptan, kaj formanĝu ĉiujn herbojn de la tero, ĉion, kion restigis la hajlo. 13 Kaj Moseo etendis sian bastonon super la landon Egiptan, kaj la Eternulo direktis orientan venton sur la landon dum tiu tuta tago kaj dum la tuta nokto. Kiam fariĝis mateno, la orienta vento alportis la akridojn. 14 Kaj la akridoj venis sur la tutan landon Egiptan kaj sidiĝis en la tuta Egipta regiono en tre granda amaso; antaŭ ili neniam estis akridaro simila al ili, kaj poste neniam estos tia. 15 Kaj ili kovris la tutan supraĵon de la tero, kaj la tero fariĝis malluma; kaj ili formanĝis la tutan herbon de la kampo, kaj ĉiujn arbajn fruktojn, kiujn restigis la hajlo; kaj restis nenia verdaĵo sur la arboj aŭ inter la herboj de la kampo en la tuta lando Egipta. 16 Tiam Faraono rapide alvokis Moseon kaj Aaronon, kaj diris: Mi pekis antaŭ la Eternulo, via Dio, kaj antaŭ vi. 17 Sed nun pardonu mian pekon nur ĉi tiun fojon, kaj preĝu al la Eternulo, via Dio, ke Li forigu de mi nur ĉi tiun morton. 18 Kaj li eliris for de Faraono kaj preĝis al la Eternulo. 19 Kaj la Eternulo venigis de la kontraŭa flanko venton okcidentan tre fortan, kaj ĝi levis la akridojn kaj ĵetis ilin en la Ruĝan Maron; ne restis eĉ unu akrido en la tuta Egipta regiono. 20 Sed la Eternulo obstinigis la koron de Faraono, kaj li ne forliberigis la Izraelidojn.

21 Tiam la Eternulo diris al Moseo: Etendu vian manon al la ĉielo, kaj fariĝos mallumo en la lando Egipta, palpebla mallumo. 22 Kaj Moseo etendis sian manon al la ĉielo, kaj fariĝis densa mallumo en la tuta lando Egipta dum tri tagoj. 23 Oni ne vidis unu alian, kaj neniu leviĝis de sia loko dum tri tagoj; sed ĉiuj Izraelidoj havis lumon en siaj loĝejoj. 24 Tiam Faraono alvokis Moseon, kaj diris: Iru, faru servon al la Eternulo; nur viaj ŝafoj kaj viaj bovoj restu; ankaŭ viaj infanoj iru kun vi. 25 Sed Moseo diris: Vi devas ankaŭ doni en niajn manojn oferojn kaj bruloferojn, kiujn ni alportos al la Eternulo, nia Dio. 26 Ankaŭ niaj brutoj iros kun ni, ne restos eĉ unu hufo; ĉar el ili ni prenos, por fari servon al la Eternulo, nia Dio; kaj ni ne scias, per kio ni devas servi al la Eternulo, ĝis ni venos tien. 27 Kaj la Eternulo obstinigis la koron de Faraono, kaj li ne volis forliberigi ilin. 28 Kaj Faraono diris al li: Iru for de mi! gardu vin, ke vi ne venu plu antaŭ mian vizaĝon; ĉar en la tago, en kiu vi venos antaŭ mian vizaĝon, vi mortos. 29 Tiam Moseo diris: Tiel vi diris; mi ne venos do plu antaŭ vian vizaĝon.

Ngā Māwhitiwhiti

1 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Haere ki a Parao; kua whakapakeke hoki ahau i tōna ngākau, i te ngākau hoki o ōna tāngata, kia whakakite ai ahau i ēnei tohu āku ki tōna aroaro, 2 kia kōrero ai hoki koe ki ngā taringa o tāu tama, o te tama hoki a tāu tama, i tāku i mahi ai ki Īhipa, i āku tohu hoki i meatia e ahau i roto i a rātou – kia mōhio ai koutou ko Ihowā ahau."

3 Ā, haere ana a Mohi rāua ko Ārona ki a Parao, mea ana ki a ia, "Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o ngā Hiperu, ‘Kia pēhea te roa ōu kāhore nei e ngohengohe ki tōku aroaro? Tukua tāku iwi kia haere, kia mahi ki ahau. 4 Ko tēnei, ka kore koe e rongo ki te tuku i tāku iwi, nanā, āpōpō ahau kawe mai ai i te māwhitiwhiti ki tōu rohe. 5 Ā, e kapi i a rātou te mata o te whenua, e kore anō e āhei te kite i te whenua; ā, e kai rātou i ngā toenga i mahue, i toe mā koutou i te whatu, e kai hoki rātou i ngā rākau katoa e tupu ana mā koutou i te māra. 6 Ā, e kī i a rātou ōu whare, me ngā whare o ōu tāngata katoa, me ngā whare o ngā Īhipiana katoa; he mea kīhai nei i kitea e ōu mātua, e ngā mātua rānei o ōu mātua, o te rā iho anō i noho ai rātou ki te whenua ā moroki noa nei.’ " Ā, tahuri ana ia, haere atu ana i a Parao.

7 Ā, ka mea ngā tāngata a Parao ki a ia, "Kia pēhea te roa o tēnei tangata ka waiho nei hei rore ki a tātou? Tukua ngā tāngata ki te mahi ki a Ihowā, ki tō rātou Atua. Kīanō koe i mōhio noa kua ngaro a Īhipa?"

8 Nā, ka whakahokia a Mohi rāua ko Ārona ki a Parao; ā, ka mea ia ki a rāua, "Haere, e mahi ki a Ihowā ki tō koutou Atua; ko wai mā oti e haere?"

9 Ā, ka mea a Mohi, "E haere rā mātou me ā mātou taitamariki, me ō mātou koroheke, me ā mātou tama, me ā mātou tamāhine, e haere me ā mātou hipi, me ā mātou kau; he hākari hoki tā mātou ki a Ihowā."

10 Nā, ka mea ia ki a rāua, "Kia pēnā te noho o Ihowā ki a koutou, me ahau ka tuku nei i a koutou me ā koutou pōtiki. Mā koutou e titiro; he kino hoki kei mua i a koutou. 11 Kāhore rā hoki! Haere e ngā tāne, e mahi ki a Ihowā; ko tā koutou hoki tēnā i whai nā." Ā, peia ana rāua i te aroaro o Parao.

12 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Totoro atu tōu ringaringa ki te whenua o Īhipa mō te māwhitiwhiti kia puta ki te whenua o Īhipa, ki te kai i ngā otaota katoa o te whenua, i ngā mea katoa i toe i te whatu."

13 Nā, ka toro atu te tokotoko a Mohi ki runga i te whenua o Īhipa, ā, kua puta he hau i a Ihowā, he marangai, ki te whenua, ā, pau katoa taua rangi, pau katoa taua pō; ā, huaki ake te ata, nā, kua kawea mai ngā māwhitiwhiti e te marangai. 14 Ā, puta ake ana te māwhitiwhiti ki te whenua katoa o Īhipa, ā, tau iho ki ngā rohe katoa o Īhipa, he nanakia rawa; kāhore he māwhitiwhiti ō mua atu hei rite mō ēnei, e kore anō hoki e rite ā muri ake nei. 15 Ngaro ana hoki i a rātou te mata o te whenua katoa, pōuri ana te whenua; ā, kainga ake e rātou ngā otaota katoa o te whenua, me ngā hua katoa o ngā rākau i toe i te whatu. Kīhai i mahue tētahi tupu o ngā rākau, o ngā otaota rānei o te māra, i te whenua katoa o Īhipa.

16 Nā, ka hohoro a Parao te karanga ki a Mohi rāua ko Ārona ka mea, "Kua hara ahau ki a Ihowā, ki tō koutou Atua, ki a kōrua hoki. 17 Nā, whakarērea tōku hara, heoi rawa anō ko tō tēnei tāima, ā, īnoi ki a Ihowā, ki tō koutou Atua, kia tangohia atu e ia ko tēnei mate anake i ahau."

18 Ā, mawehe ana ia i a Parao, īnoi ana ki a Ihowā. 19 Nā, whakatakā ana e Ihowā he hauāuru nui rawa, nāna i kāhaki atu ngā māwhitiwhiti, i whiu ki te Moana Whero; kīhai i toe tētahi māwhitiwhiti i ngā rohe katoa o Īhipa. 20 Otiia whakapakeke ana a Ihowā i te ngākau o Parao, ā, kīhai ia i tuku i ngā tama a Īharaira.

He Pōuri Kerekere

21 Ā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Totoro ake tōu ringaringa ki te rangi, kia whai pōuri ai ki te whenua o Īhipa, he pōuri e hakiri mai ana ki te ringa." 22 Nā, ka toro atu te ringa o Mohi ki te rangi, ā, kua pōuri kerekere i te whenua katoa o Īhipa, e toru ngā rā. 23 Kāhore tētahi i kite i tētahi, kīhai anō hoki i whakatika atu tētahi i tōna wāhi i ngā rā e toru. Tēnā ko ngā tama a Īharaira, mārama ana ō rātou nā nohoanga.

24 Nā, ka karanga a Parao ki a Mohi, ka mea, "Haere, e mahi ki a Ihowā, otiia me waiho ā koutou hipi me ā koutou kau. Ko ā koutou tamariki nonohi hoki me haere tahi i a koutou."

25 Ā, ka mea a Mohi, "Me hōmai anō e koe ki a mātou he patunga tapu, he tahunga tinana, hei mahinga mā mātou ki a Ihowā, ki tō mātou Atua. 26 Me haere anō ā mātou kararehe i a mātou; e kore tētahi maikuku e mahue. Ka tangohia hoki e mātou ētahi o ēnā hei mahinga ki a Ihowā, ki tō mātou Atua; e kore hoki mātou e mōhio ki tā mātou e mahi ai ki a Ihowā, kia tae rā anō ki reira."

27 Otiia whakapakeketia ana e Ihowā te ngākau o Parao, ā, kīhai ia i pai ki te tuku i a rātou. 28 Nā, ka mea a Parao ki a ia, "Mawehe atu i ahau, kia tūpato kei kite koe i tōku kanohi ā muri ake nei; ko te rā hoki e kite ai koe i tōku kanohi, ka mate koe."

29 Anō rā ko Mohi, "Ka tika tāu kōrero, heoi anō tāku kitenga i tōu kanohi ki muri ake nei."