1 Kaj la Eternulo diris al Moseo: Iru al Faraono, kaj diru al li: Tiel diris la Eternulo: Permesu al Mia popolo iri, por ke ĝi faru servon al Mi. 2 Kaj se vi ne volos permesi tion, jen Mi frapos vian tutan regionon per ranoj; 3 kaj eksvarmos la rivero per ranoj, kaj ili elrampos kaj venos en vian domon kaj en vian dormoĉambron kaj sur vian liton kaj en la domojn de viaj servantoj kaj de via popolo kaj en viajn fornojn kaj en viajn pastujojn; 4 kaj sur vin kaj sur vian popolon kaj sur ĉiujn viajn servantojn rampos la ranoj. 5 Kaj la Eternulo diris al Moseo: Diru al Aaron: Etendu vian manon kun via bastono super la riverojn, super la torentojn, kaj super la lagojn, kaj elirigu la ranojn sur la landon Egiptan. 6 Kaj Aaron etendis sian manon super la akvojn de Egiptujo, kaj la ranoj eliris kaj kovris la landon Egiptan. 7 Tion saman faris la sorĉistoj per siaj sorĉoj, kaj ili elirigis la ranojn sur la landon Egiptan. 8 Tiam Faraono alvokis Moseon kaj Aaronon, kaj diris: Preĝu al la Eternulo, ke Li forigu la ranojn for de mi kaj de mia popolo; tiam mi forliberigos la popolon, ke ĝi alportu oferon al la Eternulo. 9 Kaj Moseo diris al Faraono: Ordonu al mi, por kiu tempo mi devas preĝi pro vi kaj pro viaj servantoj kaj pro via popolo, ke malaperu la ranoj for de vi kaj el viaj domoj kaj nur en la rivero ili restu. 10 Tiu diris: Por morgaŭ. Kaj li diris: Ĝi estu, kiel vi diris, por ke vi sciu, ke ekzistas neniu tia, kiel la Eternulo, nia Dio. 11 Kaj foriĝos la ranoj for de vi kaj de viaj domoj kaj de viaj servantoj kaj de via popolo; nur en la rivero ili restos. 12 Moseo kaj Aaron eliris for de Faraono, kaj Moseo ekvokis al la Eternulo pri la ranoj, kiujn li venigis sur Faraonon. 13 Kaj la Eternulo faris laŭ la vortoj de Moseo; kaj mortis la ranoj en la domoj, en la kortoj, kaj sur la kampoj. 14 Kaj oni kunŝovelis ilin en multajn amasojn, kaj la lando malbonodoriĝis. 15 Sed kiam Faraono vidis, ke fariĝis faciliĝo, li malmoligis sian koron kaj ne aŭskultis ilin, kiel diris la Eternulo.
16 Tiam la Eternulo diris al Moseo: Diru al Aaron: Etendu vian bastonon, kaj frapu la polvon de la tero, kaj el ĝi fariĝos pikmuŝoj en la tuta lando Egipta. 17 Ili faris tiel: Aaron etendis sian manon kun sia bastono kaj frapis la polvon de la tero, kaj aperis pikmuŝoj sur la homoj kaj la brutoj. La tuta polvo de la tero fariĝis pikmuŝoj en la tuta lando Egipta. 18 Tiel faris la sorĉistoj per siaj sorĉoj, por elirigi pikmuŝojn, sed ili ne povis. Kaj la pikmuŝoj estis sur la homoj kaj sur la brutoj. 19 Tiam la sorĉistoj diris al Faraono: Ĝi estas fingro de Dio. Sed la koro de Faraono restis obstina, kaj li ne aŭskultis ilin, kiel diris la Eternulo.
20 Kaj la Eternulo diris al Moseo: Leviĝu frue matene, kaj stariĝu antaŭ Faraono, kiam li iros al la akvo, kaj diru al li: Tiel diris la Eternulo: Forliberigu Mian popolon, ke ĝi faru servon al Mi. 21 Ĉar se vi ne forliberigos Mian popolon, jen Mi venigos sur vin kaj sur viajn servantojn kaj sur vian popolon kaj en viajn domojn fiinsektojn; kaj pleniĝos de la fiinsektoj la domoj de la Egiptoj, kaj ankaŭ la tero, sur kiu ili estas. 22 Kaj Mi distingos en tiu tago la teron de Goŝen, sur kiu troviĝas Mia popolo, ke tie ne estu fiinsektoj; por ke vi sciiĝu, ke Mi estas la Eternulo meze de la tero. 23 Kaj Mi faros apartigon inter Mia popolo kaj via popolo; morgaŭ okazos tiu signo. 24 Kaj la Eternulo faris tiel, kaj aperis multego da fiinsektoj en la domo de Faraono kaj en la domoj de liaj servantoj kaj en la tuta lando Egipta; difektiĝis la tero kaŭze de la fiinsektoj. 25 Tiam Faraono alvokis Moseon kaj Aaronon, kaj diris: Iru, alportu oferon al via Dio en la lando. 26 Sed Moseo diris: Ne estas oportune fari tiel; ĉar abomenindaĵo por la Egiptoj estus nia oferado al la Eternulo, nia Dio; se oferadon abomenindan por la Egiptoj ni faros antaŭ iliaj okuloj, ĉu ili tiam nin ne ŝtonmortigos? 27 Vojon de tri tagoj ni iros en la dezerton, kaj ni faros oferon al la Eternulo, nia Dio, kiel Li diros al ni. 28 Tiam Faraono diris: Mi forliberigos vin, kaj vi faros oferon al la Eternulo, via Dio, en la dezerto; nur ne foriru malproksime; preĝu pro mi. 29 Kaj Moseo diris: Jen mi foriras de vi, kaj mi preĝos al la Eternulo, ke foriĝu la fiinsektoj for de Faraono, de liaj servantoj, kaj de lia popolo morgaŭ; sed Faraono ne plu trompu, ne forliberigante la popolon, por fari oferon al la Eternulo. 30 Moseo eliris for de Faraono kaj preĝis al la Eternulo. 31 Kaj la Eternulo faris, kiel diris Moseo, kaj forigis la fiinsektojn for de Faraono, de liaj servantoj, kaj de lia popolo; ne restis eĉ unu. 32 Sed Faraono obstinigis sian koron ankaŭ ĉi tiun fojon, kaj ne forliberigis la popolon.
He Poroka
1 Nā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi, "Haere ki a Parao, mea atu ki a ia, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Tukua tāku iwi kia haere, kia mahi rātou ki ahau. 2 Ā, ki te kore koe e rongo ki te tuku i a rātou, nā, ka patua e ahau ōu rohe katoa ki te poroka. 3 Ā, ka ngahuehue ake te poroka i te awa, ka tae rātou ki tōu whare, ki tōu whare moenga, ki runga hoki ki tōu moenga, ki roto hoki ki te whare o ōu tāngata, ki runga hoki ki tōu iwi, ki roto ki āu oumu, ki roto hoki ki āu pokepokenga parāoa. 4 Ā, e haere ake te poroka ki runga ki a koe, ki runga ki tōu iwi, ki runga hoki ki ōu tāngata katoa.’ "
5 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, "Mea atu ki a Ārona, ‘Totoro tōu ringa, me tāu tokotoko, ki ngā wai e rere ana, ki ngā awa, ki ngā roto, kia haere ake ai ngā poroka ki te whenua o Īhipa.’ "
6 Ā, ka totoro atu te ringa o Ārona ki ngā wai o Īhipa; nā, kua puta ake te poroka, ā, kapi ana te whenua o Īhipa. 7 Ā, i pērātia anō e ngā tohunga ki ā rātou karakia māori, ā, whakaputaina ake ana e rātou te poroka ki te whenua o Īhipa.
8 Nā, ka karanga a Parao ki a Mohi rāua ko Ārona, ka mea, "Īnoi atu ki a Ihowā, kia tangohia e ia ngā poroka i ahau, i tōku iwi hoki; ā, ka tuku ahau i te iwi ki te mea patunga tapu ki a Ihowā."
9 Nā, ka mea a Mohi ki a Parao, "Kia whakanuia ake koe i ahau; āhea īnoi ai ahau mōu, mō ōu tāngata, mō tōu iwi hoki, kia whakakāhoretia atu ngā poroka i a koe, i ōu whare anō hoki, kia toe ki te awa anake?"
10 Ā, ka mea ia, "Hei āpōpō."
Nā, ka mea ia, "Kia rite ki tāu nā, kia mōhio ai koe kāhore tētahi e rite ana ki a Ihowā, ki tō mātou Atua. 11 Ā, ka mawehe atu i a koe ngā poroka, i ōu whare hoki, i ōu tāngata, i tōu iwi anō hoki; ā, e toe ki te awa anake."
12 Nā, ka haere atu a Mohi rāua ko Ārona i a Parao; ā, ka karanga a Mohi ki a Ihowā, mō ngā poroka i whakamuia ake e ia ki a Parao. 13 Ā, pērātia ana e Ihowā me tā Mohi i mea ai; nā, ka mate atu ngā poroka i ngā whare, i ngā kāinga, i ngā māra anō hoki. 14 Ā, apoapohia ana e rātou, pūranga atu, pūranga atu; ā, piro ana te whenua. 15 Otirā, i te kitenga o Parao ka whai tānga manawa, ka whakapakeke anō i tōna ngākau, kāhore hoki i rongo ki a rāua; ko tā Ihowā hoki i kī ai.
He Kutu
16 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Mea atu ki a Ārona, ‘Totoro tāu tokotoko, patua te puehu o te whenua, kia kutu ai ki te whenua katoa o Īhipa.’ " 17 Ā, pērā ana rāua; ko te toronga atu o te ringa o Ārona me tāna tokotoko, patua ana te puehu o te whenua, ā, ka meinga hei kutu ki te tangata, ki te kararehe; he kutu kau te puehu katoa o te oneone, i te whenua katoa o Īhipa. 18 Ā, pērā ana anō ngā tohunga ki ā rātou mahi māori, kia puta ai te kutu; kīhai ia i taea e rātou; ā, muia ana te tangata me te kararehe e te kutu.
19 Nā, ka mea ngā tohunga ki a Parao, "Nā te matikara o te Atua tēnei!" Ā, ka whakapakeketia te ngākau o Parao, kīhai hoki ia i rongo ki a rāua; ko tā Ihowā hoki i kī ai.
He Pōkai Namu
20 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Maranga wawe i te ata, e tū ki te aroaro o Parao; nā, e haere ana ia ki te wai; mea atu ki a ia, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Tukua tāku iwi ki te mahi ki ahau. 21 Ā, ki te kāhore koe e tuku i tāku iwi, nā, ka tukua atu e ahau ngā pōkai namu ki a koe, ki ōu tāngata, ki tōu iwi, ki ōu whare. E kī hoki ngā whare o ngā Īhipiana i ngā pōkai namu, me te whenua e noho nei rātou.
22 " ‘Ā, ka wehea atu e ahau i taua rā te whenua o Kohena, e noho nei tāku iwi, kei whai pōkai namu a reira; kia mōhio ai koe ko Ihowā ahau i waenganui o te whenua. 23 Ka whakatakoto ārai anō ahau ki waenganui o tāku iwi, o tōu iwi. Ko āpōpō tēnei tohu meatia ai.’ "
24 Ā, pērā ana a Ihowā; nā, kua tae mai ngā pōkai namu, tōna nanakia rā, ki te whare o Parao, ki ngā whare o āna tāngata, ki te whenua katoa anō hoki o Īhipa; ā, ngaro ana te whenua i te huihuinga namu.
25 Nā, ka karanga a Parao ki a Mohi rāua ko Ārona, ka mea, "Haere, meatia he patunga tapu ki tō koutou Atua, ki te whenua nei."
26 Nā, ka mea a Mohi, "E kore e pai kia pēnā; ka patua hoki e mātou mā Ihowā, mā tō mātou Atua, tā ngā Īhipiana e mōrikarika ai. Nā, ki te patua e mātou ki tō rātou aroaro ngā mea e mōrikarika ai ngā Īhipiana, e kore rānei rātou e āki i a mātou ki te kōhatu? 27 Ka haere mātou ki te koraha, kia toru ngā rā ki te ara, ka mea patunga tapu ai ki a Ihowā, ki tō mātou Atua, ka pērā ai me tāna e ako ai ki a mātou."
28 Nā, ka mea a Parao, "Ka tukua koutou ki te mea patunga tapu mā Ihowā, mā tō koutou Atua, ki te koraha. Otiia, aua e haere rawa ki tawhiti. Īnoi kōrua mōku."
29 Ā, ka mea a Mohi, "Nanā, ka mawehe atu ahau i a koe, ka īnoi ahau ki a Ihowā kia tūrere atu ngā pōkai namu i a Parao, i ōna tāngata, i tōna iwi āpōpō; otiia kaua a Parao e tinihanga anō, ā, kore ake e tuku i te iwi ki te mea patunga tapu ki a Ihowā."
30 Nā, ka mawehe a Mohi i a Parao, ā, ka īnoi ki a Ihowā. 31 Ā, pērātia ana e Ihowā me tā Mohi i mea ai; i mea ia i ngā pōkai namu kia rere atu i a Parao, i ōna tāngata, i tōna iwi. Kīhai i toe tētahi. 32 Nā, ka whakapakeke anō a Parao i tōna ngākau i taua tāima hoki, ā, kīhai i tuku i te iwi.