Lamentações 1

1 Kiel solece sidas la urbo, kiu estis tiel multehoma!

La estrino de la nacioj fariĝis kiel vidvino,

La princino de landoj fariĝis tributulino!

2 Senĉese ŝi ploras en la nokto, kaj ŝiaj larmoj estas sur ŝiaj vangoj;

Ŝi havas neniun konsolanton inter ĉiuj siaj amintoj,

Ĉiuj ŝiaj amikoj ŝin perfidis, fariĝis ŝiaj malamikoj.

3 Elmigris Jehuda pro mizero kaj tro malfacila laborado;

Li ekloĝis inter la nacioj, sed ne trovas ripozon;

Ĉiuj liaj persekutantoj atingis lin en malvastaj lokoj.

4 La vojoj de Cion estas malĝojaj, ĉar neniu iras al festoj;

Ĉiuj ĝiaj pordegoj dezertiĝis, ĝiaj pastroj ĝemas;

Ĝiaj virgulinoj ploras, kaj al ĝi mem estas tre maldolĉe.

5 Ĝiaj kontraŭuloj fariĝis ĉefoj, ĝiaj malamikoj ĝuas bonstaton;

Ĉar la Eternulo ĵetis sur ĝin mizeron pro la multo de ĝiaj malbonagoj;

Ĝiaj infanoj iris en kaptitecon, pelataj de la malamiko.

6 Foriĝis de la filino de Cion ŝia tuta beleco;

Ŝiaj princoj fariĝis kiel cervoj, kiuj ne trovas paŝtejon,

Kaj ili iras senforte antaŭ la pelanto.

7 En la tagoj de sia mizero kaj suferoj Jerusalem rememoras ĉiujn ĉarmaĵojn, kiujn ŝi havis en la tempoj pasintaj;

Dume nun ŝia popolo enfalis en la manon de premanto, kaj neniu ŝin helpas,

La malamikoj ŝin rigardas kaj ridas pri ŝia ruiniĝo.

8 Pekis, pekis Jerusalem, tial ŝi fariĝis kiel hontindulino;

Ĉiuj, kiuj ŝin estimis, nun malestimas ŝin, ĉar ili vidas ŝian malhonoron;

Kaj ŝi mem ĝemas kaj turnas sin malantaŭen.

9 Ŝia malpuraĵo estas sur la rando de ŝia vesto; ŝi ne pensis pri sia estonteco;

Tial ŝi terure malaltiĝis, kaj ŝi havas neniun konsolanton:

Rigardu, ho Eternulo, mian mizeron, ĉar la malamiko forte fieras.

10 La malamiko etendis sian manon sur ĉiujn ŝiajn grandvaloraĵojn;

Ŝi vidas, kiel en ŝian sanktejon eniras nacioj,

Pri kiuj Vi ordonis, ke ili ne eniru en Vian komunumon.

11 Ŝia tuta popolo ĝemas, ili serĉas panon,

Ili fordonas siajn grandvaloraĵojn pro manĝaĵo, por revigligi sian animon:

Rigardu, ho Eternulo, kaj vidu, kiel malestimata mi fariĝis!

12 Ho vi, ĉiuj, kiuj preteriras la vojon, rigardu kaj vidu,

Ĉu ekzistas sufero simila al mia sufero,

Kiu trafis min kaj kiun la Eternulo ĵetis sur min en la tago de Lia flama kolero.

13 De supre Li ĵetis fajron en miajn ostojn, kaj ĝi ekregis en ili;

Li etendis reton antaŭ miaj piedoj, renversis min malantaŭen;

Li ruinigis min, faris min dolorplena dum la tuta tago.

14 Kunplektiĝis per Lia mano la jugo de miaj pekoj;

Ili kunplektiĝis, suriris sur mian kolon; Li faligis mian forton;

La Sinjoro transdonis min en tiajn manojn, el kiuj mi ne povas leviĝi.

15 La Sinjoro dispremis per la piedoj ĉiujn miajn fortulojn interne de mi;

Li kunvokis festan kunvenon kontraŭ min, por disbati miajn junulojn;

Kiel en vinpremejo la Sinjoro piedpremis la virgulinon-filinon de Jehuda.

16 Pro tio mi ploras kaj miaj ambaŭ okuloj abunde fluigas akvon;

Ĉar malproksime de mi estas konsolanto, kiu povus revigligi mian animon;

Miaj infanoj pereis, ĉar la malamiko venkis.

17 Cion etendas siajn manojn, sed ĝi ne trovas konsolanton;

La Eternulo vokis kontraŭ Jakobon liajn malamikojn de ĉiuj flankoj;

Jerusalem fariĝis inter ili kiel hontindulino.

18 Justa Li estas, la Eternulo, ĉar mi malobeis Liajn vortojn.

Aŭskultu, ho ĉiuj popoloj, kaj rigardu mian suferadon:

Miaj virgulinoj kaj junuloj iris en kaptitecon.

19 Mi vokis miajn amikojn, sed ili min trompis;

Miaj pastroj kaj miaj plejaĝuloj estas mortantaj en la urbo,

Ili serĉas por si panon, por revigligi sian animon.

20 Rigardu, ho Eternulo, en kia mizero mi estas!

Miaj internaĵoj ŝvelis, mia koro renversiĝis en mi, ĉar mi forte malobeis.

Ekstere seninfanigis min la glavo, kaj en la domo la morto.

21 Oni aŭdas, kiel mi ĝemas, sed neniu min konsolas;

Ĉiuj miaj malamikoj aŭdis pri mia malfeliĉo, kaj ekĝojis, ĉar Vi tion faris;

Venigu do la tagon, kiam Vi proklamos, ke ili fariĝu kiel mi.

22 Ilia tuta malboneco venu antaŭ Vin;

Kaj agu kun ili tiel, kiel Vi agis kun mi pro ĉiuj miaj pekoj;

Ĉar granda estas mia ĝemado, kaj mia koro doloras.

Ngā Pōuri o Hiruhārama

1 Taukiri e! Noho mokemoke ana te pā

i kī nei i te tangata!

Ānō tōna rite he pouaru!

Kua waiho hei hoatu takoha te mea i nui nei i roto i ngā iwi,

te rangatira i roto i ngā kāwanatanga!

2 Nui atu tāna tangi i te pō,

ā, kei ōna pāpāringa ōna roimata;

i roto i te hunga katoa i aroha ki a ia,

kāhore he kaiwhakamārie mōna;

kua tinihanga ōna hoa ki a ia,

kua meinga rātou hei hoariri mōna.

3 Kua haere a Hūrā ki te whakarau,

he tangi hoki, he whakamahinga nui;

kei te noho ia i roto i ngā tauiwi,

kāhore e kitea e ia he tānga manawa.

Kua hopukia ia e ōna kaiwhai katoa

i roto i ngā wāhi kūiti.

4 Kei te tangi ngā ara o Hiona,

nō te mea kāhore he tangata e haere mai ana ki te huihuinga nui.

Kua ururuatia ōna kūwaha katoa,

e auē ana āna tohunga,

ko āna wāhina kei te pōuri,

ā, ko ia, kei roto ia i te mamae.

5 Kua waiho ōna hoariri hei upoko,

kei te noho hūmārie ōna hoa whawhai.

Nō te mea kua whiua ia e Ihowā

mō ōna hē maha.

Kua riro āna tamariki hei pārau

i te aroaro o te hoariri.

6 Kua wehe atu i te tamāhine a Hiona

tōna nui katoa.

Kua rite ōna rangatira ki ngā hāta

kīhai i pono ki te wāhi kai,

haere kahakore ana rātou

i te aroaro o te kaiwhai.

7 E mahara ana a Hiruhārama

i ngā rā o tōna tangi, o ōna wherūtanga,

ki āna mea āhuareka katoa

o ngā rā ō mua.

I te takanga o tōna iwi ki roto ki te ringa o te hoariri,

ā, kāhore he kaiāwhina mōna,

ka kite ngā hoariri i a ia,

ka kata ki ōna mutunga.

8 Nui atu te hara o Hiruhārama;

nā reira ia i meinga ai, anō hei mea poke.

Ko te hunga katoa i whakahōnore i a ia, whakahāwea ana ki a ia,

nō te mea kua kite rātou i tōna tahangatanga;

āe rā, kei te auē ia,

kei te hoki ki muri.

9 Kei ōna kurupatu tōna poke,

kāhore ōna mahara ki tōna whakamutunga;

nā reira he hanga whakamīharo tōna tukunga iho ki raro;

kāhore he kaiwhakamārie mōna.

"E Ihowā, titiro mai ki tōku mate,

kua whakahirahira hoki te hoariri i a ia!"

10 Kua wherahia atu te ringa o te hoariri ki runga

ki āna mea āhuareka katoa;

kua kite nei ia i ngā iwi

e tomo mai ana ki tōna wāhi tapu,

ērā i ako rā koe kia kaua rātou

e uru ki tāu whakaminenga.

11 Kei te auē tōna iwi katoa,

kei te rapu taro rātou;

e hoatu ana e rātou ā rātou mea āhuareka hei utu kai,

hei whakahauora ake mō te wairua.

"Titiro mai, e Ihowā, whakaaro mai,

kua whakahouhou hoki ahau."

12 "He kāhore noa iho tēnei ki a koutou,

e koutou e haere nei i te ara?

Whakaaro mai, titiro mai,

e rite ana rānei tētahi mamae ki tōku mamae,

e mahia nei mōku,

ki tā Ihowā nei whiu mōku

i te rā i mura ai tōna riri?

13 "Kua tukua iho nei e ia i runga,

he ahi ki ōku wheua, ā, e wera ana i tērā.

Kua horahia e ia he kupenga mō ōku waewae,

kua whakahokia ahau ki muri.

Kua tukua ahau e ia ki te kāhore,

ki te whakaruhi, ā pau noa te rā.

14 "Ko te ioka o ōku hē herea iho

e tōna ringa, whiri rawa,

kua eke ake ki runga ki tōku kakī;

kua hē i a ia tōku kaha,

kua tukua ahau e te Ariki ki te ringa tāngata,

ā, kāhore ōku kaha ki te whakatika ake.

15 "Kua kore noa iho i te Ariki

ōku mārohirohi katoa i roto i ahau;

kua karangatia e ia he huihui ki ahau

hei wāwāhi i āku taitama.

Kua takatakahia e te Ariki

te tamāhine wāhina a Hūrā,

ānō he takahanga wāina.

16 "Nā ēnei mea ahau i tangi ai;

ko tōku kanohi, tārere ana te wai o tōku kanohi.

Nō te mea kei tawhiti atu i ahau te kaiwhakamārie

hei whakahauora ake i tōku wairua.

Ko āku tamariki kei te noho kau noa iho,

nō te mea kua kaha te hoariri."

17 Kua wherahia e Hiona ōna ringa;

kāhore he kaiwhakamārie mōna.

Nā Ihowā te whakahau mō Hākopa,

hei hoariri mōna te hunga e karapoti ana i a ia;

kua rite a Hiruhārama

i roto i a rātou ki te wahine e paheke ana.

18 "He tika hoki a Ihowā;

i whakakeke hoki ahau ki tāna kupu.

Tēnā whakarongo mai, e ngā iwi katoa,

titiro mai hoki ki tōku mamae;

kua riro āku wāhina, āku taitama,

i te whakarau.

19 "I karanga ahau ki te hunga i aroha ki ahau,

heoi kei te tinihanga ki ahau;

ko ōku tohunga, ko ōku kaumātua,

hemo noa iho rātou i roto i te pā,

i a rātou e rapu kai ana

mā rātou hei whakahauora ake i ō rātou wairua.

20 "Titiro mai, e Ihowā, he mamae hoki tōku,

e ohooho ana ōku whēkau;

ko tōku ngākau hurikiko ana i roto i ahau;

he nui noa atu hoki tōku whakakeke.

I waho ko te hoari ki te whakamōtī,

i roto kei te mate te rite.

21 "Kua rongo rātou kei te auē ahau,

tē ai he kaiwhakamārie mōku.

Kua rongo ōku hoariri katoa ki tōku matenga,

koa ana rātou ki tāu i mea ai.

Ka kawea mai e koe te rā i karangatia e koe,

ā, ka rite rātou ki ahau.

22 "Kia tae tō rātou kino katoa ki tōu aroaro;

meatia anō ki a rātou tāu

i mea mai ai ki ahau mō ōku hē katoa.

Ka maha nei hoki ōku auētanga;

ko tōku ngākau whakaruhi rawa."