Jeremias 20

1 Kiam la pastro Paŝĥur, filo de Imer, la ĉefa oficisto en la domo de la Eternulo, aŭdis, kiel Jeremia profetis ĉion diritan, 2 Paŝĥur batis la profeton Jeremia, kaj metis lin en karceron, kiu estis en la supra Pordego de Benjamen ĉe la domo de la Eternulo. 3 La sekvantan tagon Paŝĥur ellasis Jeremian el la karcero; tiam Jeremia diris al li: La Eternulo nomas vin ne Paŝĥur, sed Teruro-ĉirkaŭe. 4 Ĉar tiele diras la Eternulo: Jen Mi faros vin teruro por vi mem kaj por ĉiuj viaj amikoj, kaj ili falos de la glavo de siaj malamikoj; viaj okuloj tion vidos; kaj la tutan Judujon Mi transdonos en la manojn de la reĝo de Babel, kiu ekzilos ilin en Babelon kaj mortigos ilin per la glavo. 5 Kaj la tutan havon de ĉi tiu urbo kaj ĝian tutan laborakiron kaj ĉiujn ĝiajn valoraĵojn kaj ĉiujn trezorojn de la reĝoj de Judujo Mi transdonos en la manon de iliaj malamikoj, kiuj prirabos kaj prenos kaj forportos ilin en Babelon. 6 Kaj vi, Paŝĥur, kaj ĉiuj loĝantoj de via domo iros en kaptitecon, venos Babelon, kaj tie vi mortos, kaj tie vi estos enterigitaj, vi kaj ĉiuj viaj amikoj, al kiuj vi profetis malvere.

7 Ho Eternulo, Vi fortiris min post Vi, kaj mi lasis fortiri min; Vi estas pli forta ol mi kaj venkis min; kaj mi fariĝis objekto de ĉiutaga mokado, ĉiu mokas min. 8 Ĉar de la tempo, kiam mi ekparolis, kriis pri maljusteco, vokis pri rabado, la vorto de la Eternulo fariĝis por mi kaŭzo de honto kaj de ĉiutaga mokado. 9 Mi diris al mi: Mi ne rememorigos pri Li, mi ne plu parolos en Lia nomo; sed tio fariĝis en mia koro kiel flamanta fajro, penetrinta en miajn ostojn, kaj mi laciĝis de retenado kaj ne plu povis elteni. 10 Ĉar mi aŭdas la insultadon de multaj kaj minacadon ĉirkaŭe: Akuzu, ni akuzu lin! Ĉiuj, kiuj vivas pace kun mi, observas min de flanke: Eble li forlogiĝos, tiam ni venkos lin kaj venĝos al li. 11 Sed la Eternulo estas kun mi kiel potenca heroo, tial miaj persekutantoj falos kaj ne venkos; ili estos forte hontigitaj pro tio, ke ili agis tiel malprudente; la honto estos eterna, ne forgesiĝos. 12 Ho Eternulo Cebaot, kiu elprovas virtulon kaj vidas la internon kaj la koron! faru, ke mi vidu Vian venĝon sur ili, ĉar al Vi mi transdonis mian proceson. 13 Kantu al la Eternulo, gloru la Eternulon; ĉar Li savas la animon de malriĉulo el la mano de malbonaguloj.

14 Malbenita estu la tago, en kiu mi naskiĝis; la tago, en kiu mia patrino min naskis, ne estu benita. 15 Malbenita estu la homo, kiu sciigis al mia patro kaj diris: Virseksa infano estas naskita al vi, kaj per tio li faris al li grandan ĝojon. 16 Tiu homo estu kiel la urboj, kiujn la Eternulo senkompate ruinigis; li aŭdu kriadon matene kaj ploregadon tagmeze. 17 Kial mi ne estis mortigita en la utero, ke mia patrino estu mia tombo kaj ŝia ventro restu graveda por ĉiam? 18 Kial mi eliris el la utero, por vidi malfacilan penadon kaj mizeron kaj por ke mia vivo pasu en honto?

Ka Arumia a Heremaia e Pahuru

1 Nā, ka rongo a Pahuru tama a Imere tohunga, tino kāwana i roto i te whare o Ihowā, i a Heremaia e poropiti ana i ēnei mea. 2 Kātahi a Pahuru ka patu i a Heremaia poropiti, kuhuna ana e ia ki te here waewae i te Kūwaha o Runga o Pineamine, ki tērā i te whare o Ihowā. 3 Nā, i te aonga ake ka whakaputaina mai a Heremaia e Pahuru i te here waewae. Kātahi a Heremaia ka mea ki a ia, "Ehara a Pahuru i te ingoa i huaina e Ihowā mōu, engari ko Mākoro Mihapipi. 4 Nō te mea ko te kupu tēnei a Ihowā: ‘Nanā, ka meinga koe e ahau hei whakawehi mōu anō, mō ōu hoa katoa anō hoki; ka hinga rātou i te hoari a ō rātou hoariri, me te titiro anō ōu kanohi. Ka hoatu anō e ahau a Hūrā katoa ki te ringa o te kīngi o Papurōna, ā, māna rātou e whakarau ki Papurōna, e patu ki te hoari. 5 Ka hoatu anō e ahau ngā rawa katoa o tēnei pā, me āna mea katoa i hua mai, me āna mea utu nui katoa, āe rā, me ngā taonga katoa o ngā kīngi o Hūrā, ka hoatu e ahau ki te ringa o ō rātou hoariri, ā, ka pāhuatia e rātou, ka tangohia, ka maua hoki ki Papurōna. 6 Nā, ko koe, e Pahuru, koutou ko ngā tāngata katoa e noho ana i tōu whare, ka riro koutou ki te whakarau; ā, ka tae koe ki Papurōna, mate atu ki reira, tanumia atu ki reira, a koe me ōu hoa aroha katoa, i poropiti teka atu nā koe ki a rātou.’ "

Ka Whakahorihori a Heremaia i ōna Kaiaru

7 E Ihowā, nāu ahau i hangarau,

ā, raru ana ahau;

he kaha rawa koe i ahau,

ā, kua taea tāu.

Kua waiho ahau hei whakakatanga i te rā katoa,

kei te whakatoia ahau e te katoa.

8 I ōku kōrerotanga katoa hoki, ka hāmama ahau;

ka karanga ahau, "He mahi nanakia, he pāhua!"

Nō te mea kua waiho te kupu a Ihowā hei tāwainga mōku,

hei whakatoinga, i te rā katoa.

9 Ā, ki te kī ahau, "E kore ahau e whakahua i a ia,

e kore anō hoki e kōrero i runga i tōna ingoa ā muri ake nei,"

nā, ka kā i roto i tōku ngākau me te mea he ahi e ngiha ana,

tūtaki iho ki roto ki ōku wheua;

ā, ka ruha ahau i te koromaki,

ā, kāhore e taea e ahau te pupuri.

10 Kua rongo hoki ahau i te hahani a te tini:

"He whakawehi i ngā taha katoa!

Whakahēngia, ā, ka whakahēngia ia e mātou!"

E ai tā ōku hoa tāpui katoa,

te hunga e whanga ana i ahau kia tatū;

"Tērā pea ia e taea te whakawai,

ā, ka kaha tātou ki a ia,

ā, ka whiwhi tātou ki te utu i a ia."

11 Otiia kei ahau a Ihowā, ānō he mārohirohi,

he mea whakamataku.

Nā reira, ka tūtuki ngā waewae o ōku kaitūkino,

e kore hoki tā rātou e taea.

Tērā e nui tō rātou whakamā,

he whakamā mau tonu,

ā, e kore e warewarea,

nō te mea kīhai i mahia tā rātou i runga i te whakaaro nui.

12 Otiia, e Ihowā o ngā mano, e whakamātautau nei i te tangata tika;

e kite nei i ngā whatumanawa, i te ngākau,

tukua ahau kia kite i tāu utu ki a rātou;

kua whakakitea nei hoki e ahau ki a koe tāku totohe.

13 Waiata ki a Ihowā!

Whakamoemititia a Ihowā!

Kua whakaorangia nei hoki e ia te wairua o te rawakore

i te ringa o ngā kaimahi i te kino.

14 Kia kangā te rangi

i whānau ai ahau;

kaua e whakapaingia te rā i puta,

mai ai ahau i roto i tōku whaea.

15 Kia kangā te tangata

nāna i kawe te kōrero ki tōku pāpā, i mea,

"Kua whānau he tamaiti māu, he tāne,"

meinga ana kia nui tōna koa.

16 Kia rite taua tangata ki ngā pā

i hurihia e Ihowā, kīhai nei i rīpenetātia e ia.

Kia rangona e ia te karanga i te ata,

te hāmama i te poutūmārōtanga;

17 he kore nōna kīhai i whakamate i ahau i te putanga mai anō i te kōpū;

ā, kia waiho ai tōku whaea hei urupā mōku,

kia mau tonu ai te hapū o tōna kōpū.

18 He aha ahau i puta mai ai i te kōpū,

kia kite i te raruraru, i te māuiui,

kia poto anō ōku rā i te whakamā?