Jeremias 46

1 Jen estas la vorto de la Eternulo, kiu aperis al la profeto Jeremia pri la nacioj:

2 Pri Egiptujo, pri la militistaro de Faraono Neĥo, reĝo de Egiptujo, kiu estis ĉe la rivero Eŭfrato en Karkemiŝ, kaj kiun venkobatis Nebukadnecar, reĝo de Babel, en la kvara jaro de Jehojakim, filo de Joŝija, reĝo de Judujo:

3 Pretigu ŝildon kaj kirason, kaj iru en batalon. 4 Jungu la ĉevalojn kaj surĉevaligu la rajdistojn, stariĝu en kaskoj, akrigu la lancojn, surmetu sur vin armaĵojn. 5 Kial Mi vidas, ke ili ektimis kaj kuras malantaŭen? iliaj herooj estas frapitaj, kaj forkuras rapide, ne deturnante sin; teruro estas ĉirkaŭe, diras la Eternulo. 6 Ne forkuros la rapidpiedulo, ne forsaviĝos la heroo; norde, ĉe la rivero Eŭfrato, ili falpuŝiĝos kaj falos. 7 Kiu estas tiu, kiu leviĝas kiel Nilo kaj kies akvo ondiĝas kiel torentoj? 8 Egiptujo leviĝas kiel Nilo, kaj kiel torentoj, en kiuj ondiĝas la akvo; kaj ĝi diras: Leviĝante, mi kovros la teron, mi pereigos urbon kun ĝiaj loĝantoj. 9 Leviĝu sur la ĉevalojn, kaj kuru rapide sur la ĉaroj; eliru la herooj, la Etiopoj kaj la Putidoj, tenantaj ŝildon, kaj la Ludidoj, tenantaj kaj streĉantaj pafarkon. 10 Kaj tiu tago estos ĉe la Sinjoro, la Eternulo Cebaot, tago de venĝo, por venĝi al Liaj malamikoj; kaj la glavo manĝegos kaj satiĝos kaj ebriiĝos de ilia sango; ĉar buĉofero estos al la Sinjoro, la Eternulo Cebaot, en la lando norda, ĉe la rivero Eŭfrato. 11 Iru en Gileadon kaj prenu balzamon, ho virga filino de Egiptujo; vane vi multigas la kuracilojn; ne ekzistas por vi resaniĝo. 12 La nacioj aŭdis vian malhonoron, kaj via plorado plenigis la teron; ĉar fortulo falpuŝiĝis kontraŭ fortulo, kaj ambaŭ kune falis.

13 Jen estas la vorto, kiun la Eternulo diris al la profeto Jeremia pri la veno de Nebukadnecar, reĝo de Babel, por frapi la landon Egiptan:

14 Sciigu en Egiptujo, proklamu en Migdol, proklamu en Nof kaj en Taĥpanĥes, diru: Stariĝu kaj pretiĝu, ĉar la glavo ekstermas vian ĉirkaŭaĵon. 15 Kial estas forpuŝita via fortulo, ne povis stari? ĉar la Eternulo lin renversis. 16 Li multigis la falpuŝiĝantojn; falis unu sur la alian; kaj ili diras: Leviĝu, ni reiru al nia popolo kaj al la lando de nia naskiĝo, for de la glavo de la tirano. 17 Oni kriis tie: Faraono, reĝo de Egiptujo, estas nur bruo; li preterlasis la difinitan tempon. 18 Kiel Mi vivas, diras la Reĝo, kies nomo estas Eternulo Cebaot, li venos kiel Tabor inter la montoj kaj kiel Karmel ĉe la maro. 19 Pretigu al vi ĉion, kio estas necesa por elmigro, ho loĝantino, filino de Egiptujo; ĉar Nof estos ruinigita kaj dezertigita, ke neniu en ĝi loĝos. 20 Tre bela bovidino estas Egiptujo; sed de nordo venas jam la buĉonto. 21 Ankaŭ ĝiaj dungitoj interne de ĝi estas kiel bone nutritaj bovidoj; sed ili ankaŭ turnis sin malantaŭen, kune forkuris, ne povis kontraŭstari; ĉar la tago de ilia malfeliĉo venis sur ilin, la tempo de ilia puno. 22 Ĝia voĉo sonos kiel voĉo de serpento; ĉar ili iros kun militistaro, kaj kun hakiloj ili venos al ĝi, kiel lignohakistoj. 23 Ili elhakos ĝian arbaron, diras la Eternulo, kvankam ĝi estas nekalkulebla; ĉar ili estas pli multenombraj ol akridoj, kaj oni ne povas ilin kalkuli. 24 Hontigita estas la filino de Egiptujo, transdonita en la manojn de norda popolo. 25 La Eternulo Cebaot, Dio de Izrael, diras: Jen Mi punvizitos Amonon en No, kaj Faraonon, kaj Egiptujon kaj ĝiajn diojn kaj ĝiajn reĝojn, Faraonon mem, kaj tiujn, kiuj fidas lin. 26 Kaj Mi transdonos ilin en la manojn de tiuj, kiuj celas ilian morton, kaj en la manojn de Nebukadnecar, reĝo de Babel, kaj en la manojn de liaj servantoj; sed poste ĝi estos loĝata, kiel en la tempo antaŭa, diras la Eternulo. 27 Sed vi ne timu, ho Mia servanto Jakob, kaj ne tremu, ho Izrael; ĉar jen Mi savos vin el malproksime kaj vian idaron el la lando de ilia kaptiteco, kaj Jakob revenos kaj vivos trankvile kaj pace, kaj neniu lin timigos. 28 Vi ne timu, ho Mia servanto Jakob, diras la Eternulo, ĉar Mi estas kun vi; ĉar Mi ekstermos ĉiujn popolojn, inter kiujn Mi dispelis vin, sed vin Mi ne ekstermos; Mi nur punos vin modere, por ke Mi ne lasu vin tute sen puno.

He Whakawātanga ki Īhipa

1 Ko te kupu a Ihowā i puta mai ki a Heremaia poropiti mō ngā iwi.

2 Mō Īhipa, mō te ope a Parao Neko kīngi o Īhipa, mō tērā i te awa, i Uparati, i Karakemihi, i patua rā e Nepukareha kīngi o Papurōna i te whā o ngā tau o Iehoiakimi tama a Hōhia kīngi o Hūrā:

3 "Whakapaia te whakangungu rākau me te puapua,

whakatata ki te whawhai!

4 Whakanohoia ngā hōiho,

e eke, e ngā kaieke hōiho!

Ā, tū atu me ō koutou pōtae;

whakakanapatia ngā tao,

kākahuria ngā pukupuku!

5 He aha ahau i kite ai i tēnei?

Kei te pāwera rātou, kua hoki ki muri;

kua tukitukia ō rātou mārohirohi,

kua whati noa atu, kīhai hoki i titiro whakamuri –

kei ngā taha katoa te wehi,"

e ai tā Ihowā.

6 "Kaua te tangata tere e rere atu,

kaua hoki te mārohirohi e mawhiti;

kei te raki, kei te awa, kei Uparati,

kua tūtuki ō rātou waewae, kua hinga.

7 "Ko wai tēnei e puhake ake nei me te mea ko te Naera,

e tutū nei ōna wai me te mea ko ngā awa?

8 I puhake mai a Īhipa ānō ko te Naera,

i tutū ōna wai ānō ko ngā awa;

ā, ka mea ia, Ka puhake atu ahau, ā, ka taupokina te whenua;

ka ngaro i ahau te pā me ōna tāngata.

9 Haere atu, e ngā hōiho;

e ngana, e ngā hāriata!

Tukua atu ngā mārohirohi;

a Kuhu, a Putu, e rahurahu nei i te whakangungu rākau;

ngā Rurimi, e rahurahu nei, e whakapiko nei i te kōpere.

10 Ko taua rā hoki he rā nā te Ariki, nā Ihowā o ngā mano,

he rā rapu utu,

e whai utu ai ia i ōna hoariri.

Ā, ka horomi te hoari, ā, ka mākona,

ka inu hoki, ki rawa i ō rātou toto.

Nō te mea he patunga tapu tā te Ariki,

tā Ihowā o ngā mano i te whenua ki te raki,

i te taha o te awa o Uparati.

11 "Haere ki runga, ki Kireara,

e te tamāhine wāhina a Īhipa, ka tiki he pama;

ka maumau tāu mahi i ngā rongoā maha;

kāhore he ora mōu.

12 Kua rongo ngā iwi ki tōu whakamā,

kua pakū tāu karanga ki ngā whenua.

Kua tūtuki nei hoki te waewae o te mārohirohi ki te mārohirohi,

kua hinga ngātahi tautokorua."

Mā Papurōna a Īhipa e Patu

13 Ko te kupu i kōrerotia e Ihowā ki a Heremaia poropiti, tērā ka haere mai a Nepukareha kīngi o Papurōna ki te patu i Īhipa:

14 "Kauwhautia e koutou ki Īhipa, pānuitia ki Mikitoro,

pānuitia ki Nopo, ki Tahapanehe,

mea atu, ‘E tū, kia tūmatohi;

kua kai hoki te hoari i tētahi taha ōu, i tētahi taha.’

15 He aha ōu māia i tahia atu ai?

Kīhai rātou i tū, nā Ihowā hoki rātou i ā atu.

16 He tini ngā mea nāna i tukoki ai,

āe rā, i hinga rātou tētahi ki runga ki tētahi.

I mea anō, ‘Whakatika, tātou ka haere ki tō tātou nei iwi,

ki te whenua i whānau ai tātou,

i te hoari tūkino.’

17 I karanga rātou i reira,

‘He turituri kau a Parao kīngi o Īhipa;

kua tukua e ia kia pahemo te wā i whakaritea.’

18 "E ora ana ahau," e ai tā te Kīngi,

ko Ihowā o ngā mano nei tōna ingoa,

"Kei Taporo i roto i ngā maunga,

kei Karamere hoki i te moana he rite mō tōna haerenga mai.

19 E koe, e te tamāhine e noho nei i Īhipa,

mahia ngā mea mōu mō te whakaraunga;

nō te mea ka ururuatia a Nopo,

ka wera, tē ai he tangata hei noho.

20 "He kūao kau ātaahua rawa a Īhipa –

otiia, kua tae mai te whakangaro i te raki,

tēnei kua tae mai.

21 Ko āna tāngata hoki i utu ai,

rite tonu i roto i a ia ki te kūao whāngai;

kua tahuri atu anō hoki rātou,

kua oma ngātahi atu, kīhai hoki i tū;

nō te mea kua tae mai te rā o tō rātou aituā ki a rātou,

te wā e whiua ai.

22 Ko tōna reo ka rite te puaki ki tō te nākahi;

nō te mea he taua tā rātou ina haere,

ka haere mai rātou ki a ia me ngā toki,

ka rite ki ngā kaitapahi rākau.

23 Ka tuaina e rātou tōna ngahere,"

e ai tā Ihowā,

"ahakoa e kore tōna mutunga e taea te rapu.

He tini kē hoki rātou i te māwhitiwhiti,

e kore e taea te tatau.

24 Ka whakamā te tamāhine a Īhipa;

ka tukua ia ki te ringa o te iwi ki te raki."

25 E mea ana a Ihowā o ngā mano, te Atua o Īharaira: "Nanā, ka whiua e ahau a Amono o Nō, a Parao, a Īhipa hoki, me ō reira atua, me ō reira kīngi; a Parao rawa, rātou ko te hunga e whakawhirinaki ana ki a ia. 26 Ka tukua hoki rātou e ahau ki te ringa o te hunga e whai ana kia whakamatea rātou, ki te ringa anō o Nepukareha kīngi o Papurōna, ki te ringa o āna tāngata. Ā muri iho ka nohoia, ka pērā me ngā rā o mua," e ai tā Ihowā.

Ka Whakorangia e Ihowā a Īharaira

27 "Ko koe ia, kaua e wehi, e tāku pononga, e Hākopa,

kaua e pāwera, e Īharaira.

Nō te mea, nanā, māku koe e whakaora i tawhiti,

ōu uri hoki i te whenua i whakaraua ai rātou;

ā, ka hoki mai a Hākopa, ka āta noho,

ka whai tānga manawa, tē ai he kaiwhakawehi mōna.

28 Kaua koe e wehi, e tāku pononga, e Hākopa,"

e ai tā Ihowā,

"kei a koe nei hoki ahau.

Ka poto rawa hoki i ahau ngā iwi katoa

kua peia nei koe e ahau ki reira,

otiia e kore koe e poto rawa i ahau.

Engari, ka pākia koe e ahau, he mea whakarite mārie,

e kore ia koe e tukua kia kore e whiua."