Miquéias 4

1 Sed iam en la tempo estonta la monto de la domo de la Eternulo staros kiel ĉefo inter la montoj, kaj ĝi estos pli alta ol ĉiuj altaĵoj; kaj fluos al ĝi popoloj. 2 Kaj iros multaj nacioj, kaj diros: Venu, ni iru supren sur la monton de la Eternulo kaj en la domon de Dio de Jakob, por ke Li instruu nin pri Siaj vojoj kaj ke ni iru laŭ Lia irejo; ĉar el Cion eliros la instruo, kaj la vorto de la Eternulo el Jerusalem. 3 Kaj Li juĝos inter multe da popoloj, kaj Li decidos pri potencaj nacioj en landoj malproksimaj; kaj ili forĝos el siaj glavoj plugilojn kaj el siaj lancoj rikoltilojn; ne levos nacio glavon kontraŭ nacion, kaj oni ne plu lernos militon. 4 Sed ĉiu sidos sub sia vinberujo kaj sub sia figarbo, kaj neniu timigos; ĉar la buŝo de la Eternulo Cebaot tion diris. 5 Ĉiuj popoloj iros ĉiu en la nomo de sia dio, sed ni irados en la nomo de la Eternulo, nia Dio, ĉiam kaj eterne.

6 En tiu tago, diras la Eternulo, Mi kolektos la lamulojn, kunvenigos la dispelitojn, kaj tiujn, kiujn Mi suferigis. 7 Kaj la lamulojn Mi faros restantaro, kaj la suferintojn potenca nacio, kaj la Eternulo reĝos super ili sur la monto Cion de nun kaj eterne. 8 Kaj vi, ho turo de la grego, fortikaĵo de la filino de Cion, al vi venos, revenos la antaŭa reĝado, la regno de la filino de Jerusalem. 9 Kial vi nun ploras tiel laŭte? Ĉu vi ne havas reĝon? ĉu pereis viaj konsilistoj, ke vin atakis doloroj kiel naskantinon? 10 Suferu, kaj havu dolorojn, ho filino de Cion, kiel naskantino; ĉar nun vi eliros el la urbo kaj loĝos sur la kampo kaj venos ĝis Babel; tie vi estos savata; tie la Eternulo liberigos vin el la mano de viaj malamikoj. 11 Nun kolektiĝis kontraŭ vi multe da nacioj, kiuj diras: Ĝi malsanktiĝu, kun ĝuo ni rigardu Cionon! 12 Sed ili ne scias la pensojn de la Eternulo, ili ne komprenas Lian intencon, ke Li kolektis ilin kiel garbojn en la draŝejon. 13 Leviĝu kaj draŝu, ho filino de Cion, ĉar vian kornon Mi faros fera, viajn hufojn Mi faros kupraj, kaj vi dispremos multe da popoloj, vi konsekros al la Eternulo ilian akiritaĵon, kaj ilian havaĵon al la Sinjoro de la tuta tero.

Te Rangimārie Mutungakore

1 Otiia, tēnei ake kei ngā rā whakamutunga

ka whakapūmautia te maunga i tō Ihowā whare

ki te tihi o ngā maunga,

ā, ka hikitia ki runga ake i ngā pukepuke,

ā, ka rere ngā iwi ki reira.

2 Ā, he maha ngā iwi e haere, e mea:

"Haere mai koutou, tātou ka haere ki runga ki te maunga o Ihowā,

ki te whare o te Atua o Hākopa,

ā, māna tātou e whakaako ki āna ara;

ka haere hoki tātou i āna huarahi."

Nō te mea ka puta mai te ture i Hiona,

te kupu hoki a Ihowā i Hiruhārama.

3 Ā, ka whakarite whakawā ia i waenganui i ngā iwi maha,

ka rīria hoki e ia te hē o ngā iwi kaha i tawhiti;

ā, ka patupatua e rātou ā rātou hoari hei hea parau,

ā rātou tao hei mea tapahi manga.

E kore tētahi iwi e hāpai hoari ki tētahi iwi,

ā, heoi anō tā rātou ako ki te whawhai.

4 Engari ka noho rātou, ia tangata, ia tangata,

i raro i tāna wāina, i raro i tāna piki;

ā, kāhore he tangata hei whakawehi i a rātou;

nā te māngai hoki o Ihowā o ngā mano te kōrero.

5 Ka haere hoki ngā iwi katoa,

ia tangata, ia tangata, i runga i te ingoa o tōna atua,

ā, ka haere tātou i runga i te ingoa o Ihowā,

o tō tātou Atua ā ake ake.

Ka Hoki mai a Īharaira i te Manene

6 "Ā taua rā," e ai tā Ihowā,

"ka huihuia e ahau te wahine e totitoti ana,

ka whakaminea te wahine i peia atu,

me ia anō i whakatupuria kinotia e ahau;

7 ā, ka meinga e ahau te wahine e totitoti ana hei mōrehu,

me te wahine i makā atu ki tawhiti hei iwi kaha;

ā, ka kīngi a Ihowā ki a rātou ki Maunga Hiona

āianei ā ake tonu atu.

8 Nā, ka tae mai ki a koe, e koe, e te pourewa o te kāhui,

e te taumaihi o te tamāhine a Hiona;

āe rā, ka tae mai ki a koe te kīngitanga ō mua rā,

te kīngitanga o te tamāhine a Hiruhārama."

9 Nā, he aha koe i hāmama ai?

Kāhore ianei he kīngi i roto i a koe,

kua ngaro rānei tōu kaiwhakatakoto whakaaro,

i mau pū ai koe i te mamae

me te mea he wahine e whānau ana?

10 Whakamamae, e ngana kia puta ki waho, e te tamāhine a Hiona,

kia rite ki te wahine e whānau ana.

Nō te mea ko āianei koe puta ai i roto i te pā,

ā, ka noho ki te pārae,

ā, ka tae ki Papurōna rā anō;

hei reira koe ka whakaorangia;

hei reira a Ihowā hoko ai i a koe

i te ringa o ōu hoariri.

11 Nā, tōna maha o ngā iwi kua huihui ki te whawhai ki a koe,

e mea ana, "Tukua ia kia whakapokea,

kia kite atu tō tātou kanohi i tāna koronga i runga i Hiona."

12 Otirā, kāhore rātou e mātau

ki ngā whakaaro o Ihowā,

kāhore hoki e mōhio ki tāna i whakatakoto ai;

kua kohikohia hoki rātou e ia

ānō he paihere ki te patunga wīti.

13 "Whakatika ki te patu wīti,

e te tamāhine a Hiona;

ka meinga hoki e ahau tōu haona hei rino,

ka meinga hoki e ahau ōu pāua hei parāhi;

ā, he maha ngā iwi e patupatua e koe ā mongamonga noa;

ā, māu e whakatapu mā Ihowā ngā mea i apohia mai e rātou,

ō rātou rawa mā te Ariki o te whenua katoa."