Naum 3

1 Ve al la urbo sangavida, kiu estas plena de trompoj kaj raboj, kaj ne volas ĉesigi la rabadon! 2 Oni aŭdas la sonadon de vipoj, la sonadon de bruantaj radoj; blekas ĉevalo, saltas ĉaro; 3 moviĝas rajdantoj, brilas glavoj, fulmas lancoj; estas multe da mortigitoj kaj amasoj da kadavroj; sennombraj estas la kadavroj, oni falpuŝiĝas sur ili. 4 Tio estas pro la granda malĉastado de la malĉastistino, kiu ĉarmas per sia beleco, estas lerta sorĉistino, kaj vendas naciojn per sia malĉastado kaj gentojn per sia sorĉado. 5 Jen Mi iras kontraŭ vin, diras la Eternulo Cebaot, kaj Mi levos ĝis via vizaĝo la randojn de via vesto, kaj Mi montros al la nacioj vian nudecon kaj al la regnoj vian malhonoron. 6 Mi ĵetos sur vin abomenindaĵojn, Mi malhonoros vin kaj faros vin mokataĵo. 7 Ĉiu, kiu vidos vin, forkuros de vi, kaj diros: Ruinigita estas Nineve; kiu bedaŭros ĝin? kie mi povas serĉi por vi konsolantojn? 8 Ĉu vi estas pli bona ol No-Amon, kiu troviĝas inter riveroj, estas ĉirkaŭata de akvo, kaj kies forto kaj murego estis la maro? 9 Etiopujo kaj la senfina Egiptujo estis ĝia forto, la Putidoj kaj Luboj donadis al vi helpon; 10 tamen ĝi ankaŭ estas elpatrujigita kaj forkaptita; eĉ ĝiaj malgrandaj infanoj estas frakasitaj en la komenco de ĉiuj stratoj; pri ĝiaj eminentuloj oni lotis, kaj ĉiujn ĝiajn altrangulojn oni katenis. 11 Tiel ankaŭ vi ebriiĝos kaj kaŝos vin kaj serĉos defendon kontraŭ la malamikoj. 12 Ĉiuj viaj fortikaĵoj estas kiel figarboj kun maturaj fruktoj; se oni ekskuas ilin, ili falas en la buŝon de manĝonto. 13 Jen via popolo estas ĉe vi kiel virinoj; al viaj malamikoj larĝe malfermiĝos la pordegoj de via lando; fajro ekstermos viajn riglilojn. 14 Provizu al vi akvon por la tempo de sieĝo; fortigu viajn fortikaĵojn; iru en kalkon, knedu argilon, faru fortajn brikojn. 15 Tamen tie la fajro vin konsumos, glavo vin ekstermos, formanĝos vin kiel skarabo, se vi eĉ estus grandnombra kiel skaraboj, grandnombra kiel akridoj. 16 Vi havas pli da komercistoj, ol la steloj de la ĉielo; sed ili diskuros kiel akridoj kaj forflugos. 17 Viaj taĉmentoj estas kiel akridoj, kaj viaj taĉmentestroj estas kiel lokustoj, kiuj dum la malvarmo kaŝas sin en fendoj, kaj kiam la suno ekbrilas, ili disflugas tiel, ke oni ne scias, kie ili estas. 18 Dormas viaj paŝtistoj, ho reĝo de Asirio, kuŝas viaj fortuloj; via popolo estas disĵetita sur la montoj, kaj troviĝas neniu, kiu ĝin kolektus. 19 Ne resaniĝas via vundo, doloriga estas via ulcero; ĉiu, kiu aŭdas la sciigon pri vi, aplaŭdas pri vi; ĉar kiun ne trafis senĉese via malboneco?

Ka Tata te Turaki

1 Auē te mate mō te pā toto!

Kua kī katoa i te teka, i te pāhua –

kāhore e mutu te muru taonga!

2 Ko te haruru o te whiu,

ko te ngaehe o ngā wīra e kekē ana;

ko ngā hōiho e takatakahi ana,

ko ngā hāriata e tarapekepeke ana.

3 Ko ngā kaieke hōiho e ekeeke ana,

ko te wheriko o te hoari,

ko te kanapa o te tao;

ko te tini o te tūpāpaku,

me te pūranga nui o ngā tinana mate –

ā, kāhore he mutunga o ngā tinana;

tūtuki ana te waewae ki ō rātou tinana.

4 He maha hoki nō ngā kairautanga o te wahine ātaahua i kairau nei;

ko te rangatira nei ia o ngā mākutu,

e hoko nei i ngā iwi ki āna kairautanga,

i ngā hapū anō ki āna mahi mākutu.

5 "Nanā, hei hoariri tēnei ahau mōu,"

e ai tā Ihowā o ngā mano,

"ka hurahia anō e ahau ngā remu o tōu ki tōu aroaro;

ka whakakite anō ahau i a koe e noho tahanga ana ki ngā iwi,

me tōu whakamā ki ngā kīngitanga.

6 Ā, ka makā e ahau he mea whakarihariha ki runga ki a koe,

ka whakaititia koe e ahau,

ka meinga hei tirohanga atu.

7 Nā, ko te hunga katoa e kite ana i a koe

ka rere atu i a koe, ā, ka mea,

‘Kua ururuatia a Ninewe; ko wai hei tangi ki a ia?’

Me rapu e ahau ki hea he kaiwhakamārie mōu?"

8 He pai ake rānei koe i Noamono,

i tū nei i roto i ngā awa,

he mea karapoti e ngā wai,

ko tōna pekerangi ko te moana,

nō te moana anō tōna taiepa?

9 Ko tōna kaha ko Etiopia,

ko Īhipa, kāhore hoki he mutunga;

he āwhina nōu a Putu, a Rūpimi.

10 Heoi, kua whakaraua atu ia,

kua riro hei pārau.

Ko āna kōhungahunga tāia iho

i te ahunga mai o ngā ara katoa,

mongamonga noa,

i maka rota rātou mō ōna tāngata nunui,

ko ōna tāngata rarahi katoa

here rawa ki te mekameka.

11 Tērā anō koe ka haurangi,

ka huna koe;

ā, ka rapu koe

he wāhi kaha i te wehi o te hoariri.

12 Ko ōu pā taiepa katoa ka rite ki te piki

he hua mātāmua nei ōna –

ki te rurerurea, ka taka

ki roto ki te māngai o te tangata e kai ana.

13 Nanā, he wāhine ōu tāngata

i waenganui i a koe.

Ko ngā kūwaha o tōu whenua

tuwhera pū ki ōu hoariri;

ka pau ōu tūtaki i te ahi.

14 Utuhia he wai mōu mō te whakapaenga,

whakakahangia ōu pā taiepa;

haere ki te mahi paru,

takatakahia te mea pokepoke,

kia ū te tahunga pereki.

15 Ka pau koe i te ahi i reira,

ka hātepea atu koe e te hoari,

ko tāna kai i a koe ka rite ki tā te tātarakihi.

Whakaraneatia koe, kia rite ki te tātarakihi,

whakaraneatia koe, kia rite ki te māwhitiwhiti.

16 Ko āu kaihokohoko

whakatokomahatia ake e koe i ngā whetū o te rangi.

Ko tā te tātarakihi he pāhua, ā, rere ana.

17 Ko ōu tāngata i te pōtae kīngi,

ko tō rātou rite kei te māwhitiwhiti,

ko ōu rangatira rite tonu ki ngā pōkai māwhitiwhiti

e noho nei i ngā taiepa

i te rā māeke i te whitinga o te rā ka rere rātou,

kāhore hoki e mōhiotia tō rātou wāhi, kei hea rā?

18 Kei te moe āu hēpara,

e te kīngi o Ahiria;

ko āu metararahi kei te takoto.

Kua marara atu tōu iwi ki runga ki ngā maunga,

kāhore hoki he kaihuihui.

19 Kāhore he whakamāhunga i tōu pakaru;

he mamae rawa tōu marūtanga.

Ko te hunga katoa e rongo ana i te rongo ki a koe,

ka papaki ō rātou ringa ki a koe.

I kore hoki ki a wai

te pānga tonutanga o tōu kino.