2 Timóteo 2

1 Vi do, mia filo, fortikiĝu en la graco, kiu estas en Kristo Jesuo. 2 Kaj kion vi de mi aŭdis inter multaj atestantoj, tion transdonu al fidelaj homoj, kompetentaj instrui ankaŭ aliajn. 3 Vi do elportu suferojn, kiel bona militisto de Jesuo Kristo. 4 Neniu militanto sin implikas en la aferojn de ĉi tiu vivo; por ke li plaĉu al sia varbinto. 5 Kaj se iu konkuras kiel atleto, li ne estas kronata, se li ne laŭregule konkuris. 6 La laboranta terkultivisto devas la unua partopreni en la fruktoj. 7 Konsideru tion, kion mi diras; ĉar la Sinjoro donos al vi komprenon pri ĉio. 8 Memoru Jesuon Kriston, levitan el la mortintoj, el la idaro de David, laŭ mia evangelio; 9 en ĝi mi elportas suferadon ĝis ligiloj, kiel krimulo, sed la vorto de Dio ne estas ligita. 10 Tial mi suferas ĉion pro la elektitoj, por ke ili ankaŭ atingu la en Kristo Jesuo savon kun gloro eterna. 11 Fidinda estas la diro: Ĉar se ni mortis kun li, ni ankaŭ vivos kun li; 12 se ni suferas, ni ankaŭ reĝos kun li; se ni malkonfesos lin, li ankaŭ nin malkonfesos; 13 se ni malfidas, li restas fidela; ĉar li ne povas malkonfesi sin mem.

14 Memorigu ilin pri tio, admonante ilin antaŭ la Sinjoro, ke ili ne vortobatalu, kio estas neniel utila, kun risko de ŝancelo por la aŭdantoj. 15 Klopodu prezenti vin ĉe Dio kiel aprobita, laboranto senriproĉa, ĝuste pritaksante la vorton de la vero. 16 Sed evitu profanajn babiladojn; ĉar ili iros antaŭen al pli multe da malpieco, 17 kaj ilia parolo dismordos kiel gangreno; el kiuj estas Himeneo kaj Fileto, 18 kiuj pri la vero eraris, dirante, ke la releviĝo estas jam pasinta; kaj ili renversas la fidon de kelkaj. 19 Tamen la firma fundamento de Dio staras, havante la jenan sigelon: La Sinjoro konas tiujn, kiuj estas liaj, kaj: Foriru de maljusteco ĉiu, kiu nomas la nomon de la Sinjoro. 20 Sed en granda domo estas vazoj ne nur oraj kaj arĝentaj, sed ankaŭ lignaj kaj argilaj, kaj unuj por honoro kaj aliaj por malhonoro. 21 Se do iu purigos sin de ĉi tiuj, li estos vazo por honoro, sanktigita, taŭga por la mastro, pretigita por ĉiu bona laboro. 22 Sed forkuru de junulaj voluptoj, kaj sekvu justecon, fidon, amon, pacon, kune kun tiuj, kiuj vokas la Sinjoron el pura koro. 23 Sed malsaĝajn kaj neklerajn demandojn evitu, sciante, ke ili naskas malpacojn. 24 Kaj la servisto de la Sinjoro devas ne malpaci, sed esti afabla al ĉiuj, instruema, tolerema, 25 en humileco instruante tiujn, kiuj kontraŭstaras; eble Dio donos al ili penton, por ke ili venu al scio de la vero, 26 kaj por ke ili sobraj eliĝu el la kaptilo de la diablo, kaptite de li, por plenumi lian volon.

He Hōia Pono nō Īhu Karaiti

1 Nā, ko koe, e tāku tamaiti, kia kaha i runga i te aroha noa i roto i a Īhu. 2 Ko ngā mea hoki i rongo rā koe ki ahau i ngā kaiwhakaatu tokomaha, tukua ēnā ki ētahi tāngata pono, e pai ana hei whakaako ki ērā atu hoki.

3 Tukua atu ngā mamae ki a koe, kia rite ki te hōia pai a Īhu Karaiti. 4 Ki te whakahōia tētahi tangata, e kore ia e whakararurarutia e ngā mea o te ao; kia āhuareka ai ki a ia te kaiwhakatū i a ia hei hōia. 5 Ki te whakataetae anō tētahi e kore ia e karaunatia, ki te kore e rite ki te tikanga tāna whakataetae. 6 Ko te tikanga tēnei, ko te kaingaki e mahi ana kia kai wawe i ngā hua. 7 Whakaaroa āku e kōrero nei; ā, mā te Ariki e hōmai ki a koe he ngākau mahara i ngā mea katoa.

8 Kia mahara ki a Īhu Karaiti, i whakaarahia nei i te hunga mate, he uri nō Rāwiri, e ai ki tāku rongopai; 9 ko te mea anō ia i pāngia ai ahau e ngā mamae, ā hereherea noatia iho, ānō he tangata mahi kino; otirā, e kore tā te Atua kupu e herea. 10 Koia hoki ahau i whakaririka kau ai ki ngā mea katoa he mea mō te hunga whiriwhiri; kia whiwhi ai rātou ki te ora i roto i a Karaiti Īhu, ki te korōria mutungakore anō hoki.

11 E pono ana hoki te kōrero:

Ki te mate tahi tātou me ia,

ka ora tahi anō hoki tātou me ia.

12 Ki te manawanui tātou,

ka whakakīngitia ngātahitia tātou me ia.

Ki te whakakāhore tātou,

ka whakakāhoretia hoki tātou e ia.

13 Ki te kore tātou e whakapono,

e mau ana anō tōna pono:

e kore e āhei kia whakakāhore ia i a ia anō.

He Kaimahi e Kore e Whakamā

14 Whakamaharatia rātou ki ēnei mea, me kauwhau i te aroaro o te Ariki, kia kaua e tautohetohe ki ngā kupu huakore, ki ngā mea whakaputa kē i ngā kaiwhakarongo. 15 Kia puta tāu tohe mōu kia tū ki te aroaro o te Atua, he mea e manakohia ana, he kaimahi e kore e whakamā, e whāwhā tika ana i te kupu o te pono. 16 Mawehe kē i ngā kōrero whakarihariha, teka noa; ka neke ake hoki te karakiakore o ērā; 17 ā, ka kaikai tā rātou kupu, ānō he mea kua kikohungatia. Nō rātou a Himeniu rāua ko Piritu; 18 kua hē nei ki te pono, e mea ana, kua pahemo kē te aranga mai; ā, whakaputaia kētia ake e rātou te whakapono o ētahi. 19 E ū ana ia te mau o tā te Atua tūranga, ko tōna hīri hoki tēnei, "E mātau ana te Ariki ki āna ake," me tēnei hoki, "Kia mawehe kē i te hē ngā tāngata katoa e whakahua ana i te ingoa o te Karaiti."

20 Otiia, i te whare nui ehara i te mea he kōura kau, he hiriwa kau rānei ngā oko, tērā anō ētahi he mea rākau, he mea oneone; ētahi hei mea hōnore, ētahi hei mea hōnorekore. 21 Nā, ki te mea te tangata i a ia kia mā i ēnā mea, hei oko ia mō te hōnore, kua oti te whakatapu, te whakapai mō a te rangatira tikanga, rite rawa mō ngā mahi pai katoa.

22 Oma atu i ngā hiahia taitamariki; whāia te tika, te whakapono, te aroha, te rangimārie, e koutou tahi ko te hunga e karanga ana ki te Ariki i roto i te ngākau mā. 23 Āraia atu anō ngā uiuinga wairangi, kūware, kia mahara hoki ko aua mea hei whakatupu whawhai. 24 Nā, e kore e pai kia ririhau te pononga a te Ariki; engari kia ngāwari ki ngā tāngata katoa, kia whai ngākau ki te whakaako, kia manawanui. 25 Kia whakaako mārie i te hunga e totohe ana; me kore e hoatu e te Atua ki a rātou he rīpenetā e whakaae ai ki te pono; 26 kia ara ake ai hoki i roto i te māhanga a te rēwera te hunga i hopukia oratia e te pononga a te Ariki hei mahi i tā te Atua i pai ai.