Romanos 10

1 Fratoj, la deziro de mia koro kaj mia preĝo al Dio pri ili estas por ilia savado. 2 Ĉar mi atestas pri ili, ke ili havas fervoron al Dio, sed ne laŭ scio. 3 Ĉar nesciante la justecon de Dio, kaj penante starigi sian propran justecon, ili ne subiĝis al la justeco de Dio. 4 Ĉar Kristo estas la fino de la leĝo por justeco por ĉiu, kiu kredas. 5 Ĉar Moseo skribis, ke tiu, kiu plenumas la justecon de la leĝo, vivos per ĝi. 6 Sed la justeco, kiu estas el fido, diras jene: Ne diru en via koro: Kiu suprenirus en la ĉielon? (tio estas, por malsuprenigi Kriston), 7 nek: Kiu malsuprenirus en la abismon? (tio estas, por suprenkonduki Kriston el la mortintoj). 8 Sed kion ĝi diras? La afero estas proksime de vi, en via buŝo kaj en via koro; tio estas, la vorto de fido, kiun ni predikas; 9 ĉar se vi per via buŝo konfesas Jesuon Sinjoro, kaj kredas en via koro, ke Dio lin levis el la mortintoj, vi saviĝos; 10 ĉar per la koro la homo kredas ĝis justeco, kaj per la buŝo konfesas ĝis savo. 11 Ĉar la Skribo diras: Ĉiu, kiu fidas al li, ne estos hontigita. 12 Ĉar estas nenia diferencigo inter Judo kaj Greko, ĉar unu sama estas Sinjoro de ĉiuj, kaj estas riĉa por ĉiuj, kiuj lin vokas; 13 ĉar: Ĉiu, kiu vokos la nomon de la Eternulo, saviĝos. 14 Kiel do ili vokos Tiun, al kiu ili ne kredis? kaj kiel ili kredos al Tiu, pri kiu ili ne aŭdis? kaj kiel ili aŭdos sen predikanto? 15 kaj kiel oni predikos, se ili ne estos senditaj? kiel estas skribite: Kiel ĉarmaj estas la piedoj de la anoncantoj de la evangelio de bono!

16 Sed ne ĉiuj aŭskultis la evangelion. Ĉar Jesuo diris: Ho Eternulo! kiu kredus al tio, kion ni aŭdis? 17 La fido venas do per aŭdado, kaj aŭdado per la vorto de Kristo. 18 Sed mi diras: Ĉu ili ne aŭdis? Certe:

Tra la tuta mondo iris ilia sono,

Kaj ĝis la finoj de la tero iris iliaj vortoj. 19 Sed mi diras: Ĉu Izrael ne sciis? Unue Moseo diris:

Mi incitos vin per ne-popolo,

Per popolo malnobla Mi vin kolerigos. 20 Kaj Jesaja estis tre kuraĝa, kaj diris:

Mi estas trovebla por tiuj, kiuj Min ne serĉis;

Mi montris Min al tiuj, kiuj pri Mi ne demandis.

21 Sed pri Izrael li diris: Ĉiutage Mi etendis Miajn manojn al popolo malobeema kaj obstina.

1 E ōku tēina, ko tā tōku ngākau i wawata ai, ko tōku īnoi hoki ki te Atua mō rātou, kia whakaorangia rātou. 2 E whakaae ana hoki ahau ki a rātou, he ngākau nui tō rātou ki te Atua, otiia, ehara i te mea mōhio. 3 I a rātou hoki e kūware ana ki tā te Atua tika, e whai ana kia whakaūkia ko tō rātou ake, kīhai rātou i ngohengohe ki te tika a te Atua. 4 Ko te Karaiti hoki te tukunga iho o te ture hei tika mō ngā tāngata whakapono katoa.

Te Whakaoranga mō ngā Tāngata Katoa

5 Kua tuhituhia hoki e Mohi, "Ko te tangata e whakarite ana i tā te ture tika, ka ora ia i reira." 6 Ko te kupu ia tēnei o tō te whakapono tika, "Aua e mea i roto i tōu ngākau, ‘Ko wai hei kake ki te rangi?’ " (Arā, ki te tiki atu i a te Karaiti ki raro). 7 " ‘Ko wai rānei hei heke iho ki te hōhonu?’ " (Arā, ki te tiki atu i a te Karaiti i roto i te hunga mate). 8 E pēhea ana oti? "E tata ana ki a koe te kupu, kei tōu māngai, kei tōu ngākau." Ko ia tēnei, ko te kupu o te whakapono e kauwhau nei mātou; 9 arā, ki te whakaae tōu māngai ko Īhu te Ariki, ā, ki te whakapono tōu ngākau nā te Atua ia i whakaara ake i te hunga mate, e ora koe. 10 Mā te ngākau hoki kia whakapono ka tika ai; mā te māngai kia whakaae ka ora ai. 11 E mea ana hoki te karaipiture, "Ko ngā tāngata katoa e whakapono ana ki a ia e kore e meinga kia whakamā." 12 Kāhore hoki he rerekētanga o te Hūrai, o te Kariki; ā, ko taua Ariki anō te Ariki o te katoa, ā, e hua ana āna taonga ki te hunga katoa e karanga ana ki a ia. 13 "E ora hoki ngā tāngata katoa e karanga ana ki te ingoa o te Ariki."

14 Nā, me pēhea tā rātou karanga ki a ia, ki te kāhore i whakapono ki a ia? Me pēhea hoki tā rātou whakapono ki a ia, ki te kāhore i rongo ki a ia? Me pēhea hoki e rongo ai, ki te kāhore he kaikauwhau? 15 Ā, me pēhea e kauwhau ai, ki te kāhore e tonoa? Ko te mea ia i tuhituhia, "Anō te ātaahua o ngā waewae o te hunga kawe mai i te rongo whakahari o ngā mea papai!"

16 Otirā, kāhore rātou katoa i ngohengohe ki ngā rongo whakahari. E mea ana hoki a Ihāia, "E te Ariki, ko wai i whakapono ki tā mātou whakaatu?" 17 Inā, nā te rongo te whakapono, ā, ko te rongo nā te kupu a te Karaiti. 18 Otiia, ko tāku kupu tēnei, "Kāhore rānei rātou i rongo?" Koia rā ia:

"Kua puta atu tō rātou reo ki te whenua katoa,

ā rātou kupu hoki ki ngā tōpito o te ao."

19 Ko tāku kupu ia tēnei: Kāhore ianei a Īharaira i mōhio? Nā Mohi te kupu tuatahi:

"Māku koutou e whakaoho kia hae

ki te hunga ehara i te iwi;

ka meinga e ahau te iwi pōauau

hei whakaoho i a koutou ki te riri."

20 Ā, ka māia rawa a Ihāia, ka mea,

"Kua kitea ahau e te hunga kīhai i rapu i ahau;

kua whakakitea ahau ki te hunga kīhai nei i ui ki ahau."

21 Ko tāna kupu ia mō Īharaira,

"Pau noa te rā i totoro atu ai ōku ringa

ki te iwi tutū ki te iwi whakahāwea."