Romanos 13

1 Ĉiu animo submetiĝu al la superaj aŭtoritatoj, ĉar ne ekzistas aŭtoritato, krom de Dio; kaj tiuj, kiuj ekzistas, estas starigitaj de Dio. 2 Tiu do, kiu kontraŭstaras al aŭtoritato, rezistas al la ordono de Dio; kaj tiuj, kiuj rezistas, ricevos juĝon. 3 Ĉar regantoj estas teruraĵo ne al la bona agado, sed al la malbona. Ĉu vi volas ne timi aŭtoritatulon? faru bonon, kaj vi havos de li laŭdon; 4 ĉar li estas servanto de Dio al vi por bono. Sed timu, se vi faras malbonon; ĉar ne vane li portas la glavon, ĉar li estas servanto de Dio, venĝanto por kolero kontraŭ tiu, kiu faras malbonon. 5 Sekve estas necese submetiĝi, ne nur pro la kolero, sed ankaŭ pro konscienco. 6 Ĉar pro tio vi ankaŭ pagas tributon, ĉar ili estas servantoj de Dio, klopodantaj por ĉi tio mem. 7 Redonu ŝuldon al ĉiuj: tributon, al kiu tributo estas ŝuldata; imposton, al kiu imposto; timon, al kiu timo; honoron, al kiu honoro.

8 Al neniu ŝuldu ion, krom la reciproka amo; ĉar amante sian proksimulon, oni plenumis la ceteran leĝon. 9 Ĉar tio: Ne adultu, Ne mortigu, Ne ŝtelu, Ne deziru, kaj ĉiu alia ordono, estas resumitaj en la jena parolo: Amu vian proksimulon kiel vin mem. 10 Amo ne faras malbonon al proksimulo; amo do estas la plenumado de la leĝo.

11 Kaj tion faru, sciante la ĝustan tempon, ke nun estas la horo por leviĝo el dormo; ĉar nun nia savo estas pli proksima, ol kiam ni ekkredis. 12 La nokto jam finiĝas, kaj la tago alproksimiĝas; ni demetu do la farojn de mallumo kaj surmetu la armilojn de lumo. 13 Ni iradu dece, kiel en la tago, ne en diboĉado kaj drinkado, nek en volupto kaj senbrideco, nek en malpaco kaj ĵaluzo. 14 Sed surmetu la Sinjoron Jesuo Kristo, kaj ne sekvu la intencojn de la karno al voluptoj.

Me Whakarongo ki ngā Mana

1 Kia ngohengohe ngā wairua katoa ki ngā mana nunui. Kāhore hoki he mana, nō te Atua anake; ko ngā mana o tēnei wā he mea whakarite nā te Atua. 2 Nā, ki te whakakeke tētahi ki te mana, e whakakeke ana ia ki tā te Atua i whakarite ai; ā, ko te mea hoki mō te hunga e whakakeke ana, he whakatau hē. 3 Ehara hoki ngā rangatira i te whakawehi mō ngā mahi pai, engari mō ngā mahi kino. E mea ana koe kia kaua e wehi i te mana? Meatia te pai, ā, he whakamoemiti tāna e hōmai ai ki a koe; 4 he minita hoki ia nā te Atua ki a koe mō te pai. Tēnā, ki te mahi koe i te kino, e wehi rā; ehara hoki tāna i te mau noa i te hoari. He minita hoki ia nā te Atua, he kairapu utu mō te riri ki te kaimahi i te kino. 5 Koia i takoto ai te tikanga kia ngohengohe koutou, ehara i te mea he whakaaro kau ki te riri, engari, ki tā te hinengaro anō hoki.

6 Nā konei hoki koutou i hoatu ai i te takoha. He minita hoki rātou nā te Atua, he hunga hoki e mau tonu ana ki tēnei mea pū anō. 7 Hoatu ngā mea i tika ki te katoa: he takoha tangata ki te tangata i tika ai te takoha tangata; he takoha taonga ki te tangata i tika ai te takoha taonga; he wehi ki te tangata i tika ai te wehi; he hōnore ki te tangata i tika ai te hōnore.

Mahi ā-Ngākau ki tētahi ki tētahi

8 Kaua e nama ki tētahi, ko te aroha anake o tētahi ki tētahi; ko te tangata hoki e aroha ana ki tōna hoa tata, kua whakaritea e ia te ture. 9 Ko tēnei hoki, "Kaua e pūremu, Kaua e patu tangata, Kaua e tāhae, Kaua e hiahia ki tā te tangata"; ā, ki te mea tērā atu anō tētahi kupu ako, ka whakarāpopototia ki roto ki tēnei kupu, arā, "Kia aroha ki tōu hoa tata, ānō ko koe." 10 E kore te aroha e kino ki tōna hoa; nō reira ko te aroha te whakaritenga o te ture.

11 Tēnei anō hoki tētahi, e mōhio ana tātou ki te tāima, kua taka noa ake tēnei te wā e ara ake ai koutou i te moe. Kua tata kē hoki ināianei tō tātou whakaoranga i tō te wā i whakapono tuatahi ai tātou. 12 Kua aua atu te pō, ka tata te ao. Mō konei rā kia whakarērea e tātou ngā mahi o te pōuri, kia kākahuria iho ngā kākahu whawhai o te mārama. 13 Kia pai tā tātou haere, kia rite ki tō te awatea; kauaka i ngā kakainga, i ngā haurangitanga, kaua i te pūremu, i ngā hiahia taikaha, kaua i te ngangau, i te hae. 14 Engari, kākahuria iho te Ariki, a Īhu Karaiti, kaua hoki e whakaaroa wawetia te kikokiko kia mahia ko ōna hiahia.