1 Pedro 3

1 Tiel same, edzinoj, submetu vin al viaj propraj edzoj; por ke, eĉ se iuj ne obeas al la vorto, ili sen la vorto estu gajnitaj per la konduto de siaj edzinoj, 2 rigardante vian konduton kun timo ĉastan. 3 Via ornamo estu ne la ekstera ornamo de harplektado kaj orportado, aŭ la surmetado de vestoj; 4 sed la kaŝita homo de la koro en la nedifektebla vesto de spirito milda kaj trankvila, kiu estas multevalora antaŭ Dio. 5 Ĉar tiel same ankaŭ, en la tempo antikva, la sanktaj virinoj, kiuj esperis al Dio, ornamis sin, submetante sin al siaj propraj edzoj; 6 kiel Sara obeis al Abraham, nomante lin sinjoro; kies infanoj vi fariĝis, bonfarante, kaj ne ektimigate per ia teruro.

7 Tiel same, edzoj, kunvivadu kun viaj edzinoj laŭscie, donante honoron al la virino kiel al la plimalforta ilo, kaj estante ankaŭ kun ili kunheredantoj de la graco de vivo, por ke viaj preĝoj ne malhelpiĝu.

8 Fine, estu ĉiuj samideaj, simpatiaj, fratamemaj, kompatemaj, humilanimaj; 9 ne repagantaj malbonon kontraŭ malbono, nek insulton kontraŭ insulto, sed kontraŭe benadantaj; ĉar al tio vi estas vokitaj, por ke vi heredu benon. 10 Ĉar:

Kiu volas ami vivon kaj vidi bonajn tagojn,

Tiu gardu sian langon kontraŭ malbono,

Kaj sian buŝon kontraŭ mensoga parolo;

11 Li dekliniĝu de malbono kaj faru bonon,

Li serĉu pacon, kaj ĉasu ĝin.

12 Ĉar la okuloj de la Eternulo estas turnitaj al la piuloj,

Kaj Liaj oreloj al iliaj krioj;

Sed la vizaĝo de la Eternulo estas kontraŭ tiuj, kiuj faras malbonon.

13 Kaj kiu faros al vi malbonon, se vi fariĝos fervoraj en la bono? 14 Sed se vi eĉ suferus pro justeco, feliĉegaj vi estus; kaj ilian timon ne timu, nek maltrankviliĝu; 15 sed la Sinjoron Kriston sanktigu en viaj koroj; estu ĉiam pretaj doni defendan respondon al ĉiu, kiu vin demandas pri la motivo de la espero en vi, sed kun humileco kaj timo; 16 havantaj bonan konsciencon; por ke, dum vi estas malestimataj, hontu tiuj, kiuj kalumnias vian bonan konduton en Kristo. 17 Ĉar pli bone estus, se tiel volus Dio, suferi pro bonfarado, ol pro malbonfarado. 18 Ĉar Kristo ankaŭ unufoje suferis pro pekoj, justulo pro maljustuloj, por ke li nin konduku al Dio; mortigite en la karno, sed vivigite en la spirito; 19 en kiu ankaŭ li iris kaj predikis al la enkarceraj spiritoj, 20 kiuj iam malobeis, kiam la longedaŭra pacienco de Dio atendis en la tagoj de Noa dum la pretigado de la arkeo, en kiu malmultaj, tio estas ok personoj, elsaviĝis tra akvo; 21 kiu ankaŭ vin nun savas en antitipo, la bapto, ne la formetado de la karna malpuraĵo, sed la demando de bona konscienco al Dio per la releviĝo de Jesuo Kristo; 22 kiu estas dekstre de Dio, irinte en la ĉielon; al li anĝeloj kaj aŭtoritatoj kaj potencoj estas submetitaj.

1 Que les femmes soient aussi soumises à leurs propres maris, afin que s’il y en a qui n’obéissent point à la parole, ils soient gagnés, même sans la parole, par la conduite de leurs femmes;

2 Lorsqu’ils verront la pureté de votre conduite, accompagnée de crainte.

3 Que leur parure ne soit point celle du dehors, la frisure des cheveux, des ornements d’or ou des habits somptueux;

4 Mais que leur ornement soit celui de l’homme caché et du cœur, savoir, la pureté incorruptible d’un esprit doux et paisible, qui est d’un grand prix devant Dieu.

5 Car c’est ainsi que se paraient autrefois les saintes femmes qui espéraient en Dieu, étant soumises à leurs propres maris;

6 Comme Sara, qui obéissait à Abraham, et l’appelait son seigneur, de laquelle vous êtes les filles en faisant le bien, sans vous effrayer de rien.

7 Et vous, maris, de même, conduisez-vous avec prudence envers vos femmes, comme envers un sexe plus faible, ayant des égards pour elles, puisqu’elles hériteront, aussi bien que vous, la grâce de la vie; afin que vos prières ne soient point troublées.

8 Enfin, soyez tous d’une parfaite intelligence, pleins de compassion les uns envers les autres, vous aimant fraternellement, étant miséricordieux et doux;

9 Ne rendant point mal pour mal, ni injure pour injure; mais, au contraire, bénissant; sachant que c’est à cela que vous êtes appelés, afin que vous héritiez la bénédiction.

10 Car quiconque aime la vie, et souhaite de voir des jours heureux, qu’il de sa langue de dire du mal, et ses lèvres de prononcer aucune fraude;

11 Qu’il se détourne du mal, et qu’il fasse le bien; qu’il cherche la paix, et qu’il la poursuive.

12 Car les yeux du Seigneur sont sur les justes, et ses oreilles sont attentives à leurs prières; mais sa face est contre ceux qui font le mal.

13 Et qui est-ce qui vous fera du mal, si vous vous conformez au bien?

14 Que si, néanmoins, vous souffrez pour la justice, vous êtes heureux; ne les craignez donc point, n’ayez point peur d’eux et ne soyez point troublés.

15 Mais sanctifiez dans vos cœurs le Seigneur votre Dieu, et soyez toujours prêts à répondre pour votre défense, avec douceur et respect, à tous ceux qui vous demanderont raison de l’espérance que vous avez;

16 Ayant une bonne conscience, afin que ceux qui blâment votre bonne conduite en Christ, soient confus de ce qu’ils parlent mal de vous, comme si vous étiez des malfaiteurs.

17 Car il vaut mieux souffrir, si telle est la volonté de Dieu, en faisant bien, qu’en faisant mal.

18 Car aussi Christ a souffert une fois pour les péchés, lui juste pour les injustes, afin qu’il nous amenât à Dieu; étant mort selon la chair, mais ayant été vivifié par l’esprit;

19 Par lequel aussi il est allé prêcher aux esprits retenus en prison;

20 Qui avaient été autrefois désobéissants, lorsque du temps de Noé la patience de Dieu attendait pour la dernière fois, pendant que l’arche se bâtissait; dans laquelle un petit nombre, savoir, huit personnes furent sauvées de l’eau.

21 A quoi aussi répond maintenant, comme à une figure, le baptême qui nous sauve; non pas celui qui nettoie les ordures du corps, mais l’engagement d’une bonne conscience devant Dieu, par la résurrection de Jésus-Christ;

22 Qui est à la droite de Dieu, étant allé au ciel, et auquel les anges, les principautés et les puissances sont assujettis.