2 Timóteo 4

1 Mi ordonas al vi antaŭ Dio, kaj antaŭ Kristo Jesuo, kiu juĝos la vivantojn kaj la mortintojn, kaj pro lia apero kaj lia regno; 2 prediku la vorton; insistu ĝustatempe, malĝustatempe; konvinku, admonu, konsilu, en ĉia pacienco kaj instruado. 3 Ĉar venos tempo, kiam oni ne toleros la sanan instruon; sed havante jukantajn orelojn, amasigos al si instruantojn, laŭ siaj deziroj; 4 kaj ili deturnos de la vero sian orelon, kaj turnos sin flanken al fabeloj. 5 Sed vi estu sobra en ĉio, elportu suferojn, faru la laboron de evangeliisto, plenumu vian servadon. 6 Ĉar mi jam estas elverŝata kvazaŭ verŝofero, kaj venis la horo de mia foriro. 7 Mi batalis la bonan batalon, mi finis la kuradon, mi gardis la fidon; 8 de nun estas konservita por mi la krono de justeco, kiun la Sinjoro, la justa juĝisto, donos al mi en tiu tago; kaj ne nur al mi, sed ankaŭ al ĉiuj, kiuj amis lian aperon.

9 Klopodu veni baldaŭ al mi; 10 ĉar Demas min forlasis, amante la nunan mondon, kaj iris al Tesaloniko; Kreskens al Galatujo, Tito al Dalmatujo. 11 Nur Luko estas kun mi. Prenu Markon kaj alkonduku lin kun vi, ĉar li utilas al mi por la servado. 12 Sed Tiĥikon mi sendis al Efeso. 13 La mantelon, kiun mi lasis en Troas ĉe Karpo, alportu, kiam vi venos, kaj la librojn, precipe la pergamenojn. 14 Aleksandro, la kupristo, faris al mi multe da malbono; la Sinjoro redonos al li laŭ liaj faroj; 15 kontraŭ li vi ankaŭ vin gardu, ĉar li multege kontraŭstaris al niaj vortoj. 16 Ĉe mia unua pledo, neniu staris kun mi, sed ĉiuj min forlasis; tio ne estu kalkulita kontraŭ ili. 17 Sed la Sinjoro staris apud mi, kaj min fortigis, por ke per mi la anonco estu plene publikigita, kaj ke ĉiuj nacianoj aŭdu; kaj mi forsaviĝis el la buŝo de la leono. 18 La Sinjoro min savos de ĉiu malbona faro, kaj min savkondukos en sian ĉielan regnon; al li la gloro por ĉiam kaj eterne. Amen.

19 Salutu Priskilan kaj Akvilan kaj la domon de Onesiforo. 20 Erasto restis en Korinto; sed Trofimon mi lasis malsanan en Mileto. 21 Klopodu veni antaŭ la vintro. Salutas vin Eŭbulo kaj Pudens kaj Lino kaj Klaŭdia kaj ĉiuj fratoj.

22 La Sinjoro estu kun via spirito. Graco estu kun vi.

1 Je te conjure donc devant Dieu et devant le Seigneur Jésus-Christ, qui doit juger les vivants et les morts, lorsqu’il apparaîtra dans son règne;

2 Prêche la parole, insiste en temps et hors de temps, reprends, censure, et exhorte avec toute sorte de douceur, et en instruisant.

3 Car il viendra un temps que les hommes ne souffriront point la salue doctrine; mais qu’ayant une démangeaison d’entendre des choses agréables, ils s’assembleront des docteurs selon leurs propres désirs.

4 Et ils fermeront l’oreille à la vérité, et se tourneront vers des fables.

5 Mais toi, sois vigilant en toutes choses; endure les afflictions; fais l’œuvre d’un prédicateur de l’évangile; remplis les devoirs de ton ministère.

6 Car pour moi, je vais être immolé, et le temps de mon départ approche.

7 J’ai combattu le bon combat, j’ai achevé ma course, j’ai gardé la foi.

8 Au reste, la couronne de justice m’est réservée, et le Seigneur, juste juge, me la donnera en ce jour-là, et non-seulement à moi, mais aussi à tous ceux qui auront aimé son avénement.

9 Tâche de me venir trouver au plus tôt.

10 Car Démas m’a abandonné, ayant aimé ce présent siècle, et il s’en est allé à Thessalonique, Crescens en Galatie, et Tite en Dalmatie.

11 Il n’y a que Luc avec moi. Prends Marc et l’amène avec toi, car il m’est fort utile pour le ministère.

12 J’ai envoyé Tychique à Ephèse.

13 Quand tu viendras, apporte avec toi le manteau que j’ai laissé à Troas chez Carpus, et les livres, et principalement les parchemins.

14 Alexandre, l’ouvrier en cuivre, m’a fait souffrir beaucoup de maux, le Seigneur lui rendra selon ses œuvres.

15 Garde-toi aussi de lui, car il a fort résisté à nos paroles.

16 Personne ne m’a assisté dans ma première défense, mais tous m’ont abandonné. Que cela ne leur soit point imputé.

17 Mais le Seigneur m’a assisté, et il m’a fortifié, afin que ma prédication fût pleinement confirmée, et que tous les Gentils l’entendissent; et j’ai été délivré de la gueule du lion.

18 Le Seigneur me délivrera aussi de toute œuvre mauvaise, et me sauvera dans son royaume céleste. A lui soit gloire aux siècles des siècles. Amen.

19 Salue Prisce et Aquilas, et la famille d’Onésiphore.

20 Eraste est demeuré à Corinthe, et j’ai laissé Trophime malade à Milet.

21 Hâte-toi de venir avant l’hiver. Eubulus, Pudens, Linus, Claudia et tous nos frères te saluent.

22 Le Seigneur Jésus-Christ soit avec ton esprit. La grâce soit avec vous tous. Amen.