Romanos 7

1 Aŭ ĉu vi ne scias, fratoj (ĉar mi parolas al konantoj de la leĝo), ke la leĝo regas la homon tiel longe, kiel li vivas? 2 Ĉar la edzinigita virino estas leĝe alligita al sia edzo dum lia vivo; sed se la edzo mortas, ŝi liberiĝas el la leĝo de la edzo. 3 Se do, dum la edzo vivas, ŝi kuniĝas kun alia viro, ŝi estos nomata adultulino; sed se la edzo mortis, ŝi estas libera de la leĝo, kaj ne estas adultulino, kvankam kuniĝinte kun alia viro. 4 Tiel, miaj fratoj, vi same mortis al la leĝo per la korpo de Kristo, por kuniĝi kun alia, nome kun tiu, kiu leviĝis el la mortintoj, por ke ni donu frukton al Dio. 5 Ĉar dum ni estis en karno, la laŭpekaj pasioj, kiuj estis per la leĝo, energiis en niaj membroj, por doni frukton al morto. 6 Sed ni jam liberiĝis el la leĝo, mortinte rilate tion, en kio ni estis tenataj, por ke ni servu en noveco de spirito, kaj ne en malnoveco de litero.

7 Kion do ni diru? Ĉu la leĝo estas peko? Nepre ne! Tamen mi ne konus pekon, krom per la leĝo; ĉar mi ne konus deziron, se la leĝo ne dirus: Ne deziru; 8 sed la peko, trovante pretekston, estigis en mi per la ordono ĉian deziremon, ĉar ekster leĝo la peko estas senviva. 9 Kaj iam mi vivadis ekster la leĝo; sed kiam la ordono venis, la peko viviĝis, kaj mi mortis; 10 kaj tiun ordonon, kiu estas por vivo, mi trovis por morto; 11 ĉar la peko, trovinte pretekston, per la ordono min trompis, kaj per ĝi min mortigis. 12 Tiel la leĝo estas sankta, kaj la ordono estas sankta kaj justa kaj bona. 13 Ĉu do tio, kio estas bona, fariĝis morto por mi? Nepre ne! Sed la peko, por ke ĝi montriĝu peko, estigante morton en mi per la bono — por ke per la ordono la peko fariĝu treege peka. 14 Ĉar ni scias, ke la leĝo estas spirita; sed mi estas karna, vendite sub pekon. 15 Ĉar mi ne havas certecon pri tio, kion mi faradas; ĉar mi ne agas laŭ tio, kion mi volas; sed kion mi malamas, tion mi faras. 16 Sed se mi faras tion, kion mi ne volas fari, mi konsentas al la leĝo, ke ĝi estas bona. 17 La faranto do estas jam ne mi, sed la peko, loĝanta en mi. 18 Ĉar mi scias, ke en mi (tio estas, en mia karno) bono ne loĝas; ĉar ĉe mi estas la volo, sed ne la elfaro de la bono. 19 Ĉar la bonon, kiun mi volas fari, mi ne faras; sed la malbonon, kiun mi ne volas fari, mi faradas. 20 Sed se mi faras tion, kion mi ne volas fari, faras ĝin jam ne mi, sed la peko, loĝanta en mi. 21 Mi do trovas leĝon, ke kiam mi volas fari bonon, la malbono estas ĉe mi. 22 Ĉar mi ĝojas en la leĝo de Dio laŭ la interna homo; 23 sed mi vidas alian leĝon en miaj membroj, militantan kontraŭ la leĝo de mia menso, kaj forkaptantan min sub la leĝon de la peko, kiu estas en miaj membroj. 24 Ho ve, mi malfeliĉulo! kiu min liberigos el la korpo de ĉi tiu morto? 25 Danko estu al Dio, per Jesuo Kristo, nia Sinjoro. Per la menso do mi mem servas al la leĝo de Dio, sed per la karno al la leĝo de peko.

1 Ne savez-vous pas, mes frères (car je parle à des personnes qui connaissent la loi), que la loi n’a de pouvoir sur l’homme que pendant qu’il est en vie?

2 Car une femme qui est sous la puissance d’un mari, est liée par la loi à son mari, tant qu’il est vivant; mais si le mari meurt, elle est dégagée de la loi qui la liait à son mari.

3 Si donc, durant la vie de son mari, elle épouse un autre homme, elle sera appelée adultère; mais si son mari meurt, elle est affranchie de cette loi, en sorte qu’alors elle n’est point adultère, si elle épouse un autre mari.

4 Ainsi, mes frères, vous êtes aussi morts à l’égard de la loi, par le corps de Christ, pour être à un autre, savoir, à celui qui est ressuscité des morts, afin que nous portions des fruits pour Dieu.

5 Car quand nous étions dans la chair, les passions des péchés qui s’excitent par la loi, agissaient dans nos membres et produisaient des fruits pour la mort.

6 Mais maintenant, nous sommes délivrés de la loi, étant morts à celle sous laquelle nous étions retenus, afin que nous servions Dieu dans un esprit nouveau, et non point selon la lettre, qui a vieilli.

7 Que dirons-nous donc? La loi est-elle la cause du péché? Dieu nous en garde! Au contraire, je n’ai connu le péché que par la loi; car je n’eusse point connu la convoitise, si la loi n’eût dit: Tu ne convoiteras point.

8 Mais le péché, ayant pris occasion du commandement, a produit en moi toute sorte de convoitise; car sans la loi le péché est mort.

9 Car autrefois que j’étais sans loi, je vivais; mais quand le commandement est venu, le péché a repris la vie,

10 Et moi, je suis mort; de sorte qu’il s’est trouvé que le commandement, qui m’était donné pour avoir la vie, m’a donné la mort.

11 Car le péché, prenant occasion du commandement, m’a séduit, et m’a fait mourir par le commandement même.

12 La loi donc est sainte, et le commandement est saint, juste et bon.

13 Ce qui est bon m’a-t-il donc donné la mort? Nullement; mais le péché, pour paraître péché, m’a causé la mort par une chose qui était bonne, en sorte que le péché a pris de nouvelles forces par le commandement.

14 Car nous savons que la loi est spirituelle; mais je suis charnel, vendu au péché.

15 Car je n’approuve point ce que je fais, parce que je ne fais point ce que je voudrais faire, mais je fais ce que je hais.

16 Or, si je fais ce que je ne voudrais pas faire, je reconnais par là que la loi est bonne.

17 Ce n’est donc plus moi qui le fais, mais c’est le péché qui habite en moi.

18 Car je sais que le bien n’habite point en moi, c est-à-dire dans ma chair, parce que j’ai bien la volonté de faire ce qui est bon; mais je ne trouve pas le moyen de l’accomplir.

19 Car je ne fais pas le bien que je voudrais faire; mais je fais le mal que je ne voudrais pas faire.

20 Que si je fais ce que je ne voudrais pas faire, ce n’est plus moi qui le fais, mais c’est le péché qui habite en moi.

21 Je trouve donc cette loi en moi: c’est que quand je veux faire le bien, le mal est attaché à moi.

22 Car je prends plaisir à la loi de Dieu, selon l’homme intérieur;

23 Mais je vois une autre loi dans mes membres, qui combat contre la loi de mon esprit, et qui me rend captif sous la loi du péché, qui est dans mes membres.

24 Misérable que je suis! qui me délivrera de ce corps de mort?

25 Je rends grâces à Dieu par Jésus-Christ notre Seigneur. Je sers donc moi-même, de l’esprit, à la loi de Dieu, mais de la chair, à la loi du péché.