Deuteronômio 32

1 Atentu, ĉielo, kaj mi parolos;

Kaj aŭdu la tero la vortojn de mia buŝo.

2 Verŝiĝos kiel pluvo mia instruo,

Fluos kiel roso mia parolo,

Kiel pluvego sur verdaĵon

Kaj kiel grandaj gutoj sur herbon.

3 Ĉar la nomon de la Eternulo mi vokas;

Donu honoron al nia Dio.

4 Li estas la Roko; perfektaj estas Liaj faroj;

Ĉar ĉiuj Liaj vojoj estas justaj.

Li estas Dio fidela kaj sen malbonago;

Justa kaj verama Li estas.

5 Ili malboniĝis antaŭ Li,

Ili ne estas Liaj infanoj, pro sia malvirteco;

Generacio malhumila kaj malhonesta.

6 Ĉu al la Eternulo vi tiel repagas,

Popolo malnobla kaj malprudenta?

Ĉu ne Li estas via patro, kiu vin kreis?

Ĉu ne Li vin estigis kaj aranĝis?

7 Rememoru la tempon antikvan,

Pripensu la jarojn de la antaŭaj generacioj;

Demandu vian patron, kaj li sciigos al vi;

Viajn maljunulojn, kaj ili diros al vi.

8 Kiam la Plejaltulo donis landojn al la popoloj,

Kiam Li disloĝigis la homidojn,

Li starigis la limojn de la popoloj

Laŭ la nombro de la idoj de Izrael;

9 Ĉar parto de la Eternulo estas Lia popolo;

Jakob estas Lia hereda mezuritaĵo.

10 Li trovis lin en dezerto,

En stepo, kie regas bruo senviva;

Li ĉirkaŭis lin, zorgis pri li,

Gardis lin kiel pupilon de Sia okulo.

11 Kiel aglo vekas sian neston,

Flugpendas super siaj idoj,

Tiel Li etendis Siajn flugilojn,

Prenis lin, portis lin sur Siaj flugiloj.

12 La Eternulo sola kondukis lin,

Kaj neniu fremda dio estis kun Li.

13 Li portis lin sur altaĵon de la tero,

Manĝigis al li produktojn de kampoj,

Nutris lin per mielo el ŝtono

Kaj per oleo el granita roko,

14 Per butero de bovinoj kaj per lakto de ŝafinoj

Kun sebo de ŝafidoj

Kaj per ŝafoj de Baŝan kaj per kaproj

Kaj per la graso de la kernoj de tritiko;

Kaj vi trinkis la ŝaŭmantan sangon de vinberoj.

15 Kaj Jeŝurun grasiĝis kaj malhumiliĝis;

Vi grasiĝis, dikiĝis, kaj sebopleniĝis;

Kaj li forlasis la Dion, kiu lin kreis,

Kaj li malrespektis la Rokon de sia savo.

16 Ili incitis Lin per fremdaj dioj,

Per abomenaĵoj ili kolerigis Lin.

17 Ili alportis oferojn al diabloj, ne al Dio,

Al dioj, kiujn ili ne konis,

Al novaj, antaŭ nelonge venintaj,

Pri kiuj ne pensis viaj patroj.

18 La Defendanton, kiu vin naskis, vi perdis el la memoro,

Kaj vi forgesis la Dion, kiu vin estigis.

19 Kaj la Eternulo vidis,

Kaj ekabomenis kolere Siajn filojn kaj Siajn filinojn;

20 Kaj Li diris: Mi kaŝos Mian vizaĝon for de ili,

Mi vidos, kia estos ilia fino;

Ĉar ili estas generacio perfida,

Infanoj, kiuj ne havas en si fidelecon.

21 Ili incitis Min per ne-dio,

Kolerigis Min per siaj vantaĵoj:

Tial Mi incitos ilin per ne-popolo,

Per popolo malnobla Mi ilin kolerigos.

22 Ĉar fajro ekflamis en Mia kolero,

Kaj ĝi brulas ĝis la profundoj de Ŝeol,

Kaj ĝi ruinigas la teron kaj ĝiajn produktojn,

Kaj ĝi bruligas la bazojn de la montoj.

23 Mi amasigos super ili malfeliĉojn;

Miajn sagojn Mi ĉiujn eluzos kontraŭ ilin.

24 Ili konsumiĝos de malsato

Kaj senfortiĝos de febro kaj de turmenta epidemio;

Kaj la dentojn de bestoj Mi venigos sur ilin

Kun la veneno de rampantoj sur la tero.

25 Ekstere ekstermos glavo,

Kaj en la domoj teruro,

Junulon kaj junulinon,

Suĉinfanon kun grizharulo.

26 Mi dirus: Mi disblovos ilin,

Mi neniigos la memoron pri ili inter la homoj;

27 Se Mi ne timus, ke ĉagrenus Min la malamikoj,

Ke eble fieriĝus iliaj premantoj,

Kaj dirus: Nia mano estas potenca,

Kaj ne la Eternulo faris ĉion ĉi tion.

28 Ĉar ili estas popolo, kiu perdis la prudenton,

Kaj komprenadon ili ne havas.

29 Se ili estus prudentaj, ili tion komprenus;

Ili pripensus, kia estos ilia fino.

30 Kiel povus unu persekuti milon

Kaj du forkurigi dek milojn,

Se ilia Defendanto ilin ne vendus

Kaj la Eternulo ilin ne transdonus?

31 Ilia defendanto ne estas ja kiel nia Defendanto,

Niaj malamikoj mem tion povas juĝi.

32 Ĉar el la vinberbranĉoj de Sodom estas iliaj vinberbranĉoj

Kaj el la kampoj de Gomora;

Iliaj beroj estas beroj venenaj,

Vinberojn maldolĉajn ili havas.

33 Galo de drakoj estas ilia vino,

Kaj pereiga veneno de aspidoj.

34 Ĉu tio ne estas kaŝita ĉe Mi,

Sigelita en Mia trezorejo?

35 Ĉe Mi estas venĝo kaj repago,

Ĝis la tago, kiam ekŝanceliĝos ilia piedo;

Ĉar proksima estas la tago de ilia malfeliĉo,

Kaj rapide venos tio, kio estas destinita por ili.

36 Ĉar la Eternulo juĝos Sian popolon,

Kaj Li kompatos Siajn sklavojn,

Kiam Li vidos, ke malaperis ilia forto,

Ke jam ne ekzistas malliberulo nek liberulo.

37 Kaj Li diros: Kie estas iliaj dioj,

La fortikaĵo, kiun ili fidis;

38 Kiuj manĝis la sebon de iliaj buĉoferoj,

Trinkis la vinon de iliaj verŝoferoj?

Ili leviĝu kaj helpu vin,

Ili estu ŝirmo por vi!

39 Vidu nun, ke estas Mi, Mi sola,

Kaj ne ekzistas dio krom Mi;

Mi mortigas kaj vivigas;

Mi frapas kaj resanigas;

Kaj neniu povas savi el Mia mano.

40 Mi levos al la ĉielo Mian manon,

Kaj Mi diros: Mi vivas eterne.

41 Kiam Mi akrigos Mian brilantan glavon

Kaj Mia mano komencos la juĝadon,

Tiam Mi revenĝos al Miaj malamikoj,

Kaj al Miaj malamantoj Mi repagos.

42 Mi ebriigos Miajn sagojn per sango,

Kaj Mia glavo manĝos karnon,

El la sango de mortigitoj kaj kaptitoj,

El la kapoj de la estroj de la malamikoj.

43 Gloru, ho gentoj, Lian popolon;

Ĉar Li venĝos pro la sango de Siaj sklavoj,

Kaj Li redonos venĝon al Siaj malamikoj

Kaj pekliberigos Sian teron kaj Sian popolon.

44 Kaj Moseo venis kaj eldiris ĉiujn vortojn de ĉi tiu kanto antaŭ la oreloj de la popolo, li kaj Josuo, filo de Nun. 45 Kaj kiam Moseo finis la paroladon de ĉiuj ĉi tiuj vortoj antaŭ la tuta Izrael, 46 tiam li diris al ili: Enmetu en vian koron ĉiujn vortojn, per kiuj mi avertas vin hodiaŭ, kaj transdonu ilin al viaj gefiloj, por ke ili penu plenumi ĉiujn vortojn de ĉi tiu instruo. 47 Ĉar ne malgrava afero ĝi estas por vi; sed ĝi estas via vivo, kaj per ĉi tiu afero vi longe vivos sur la tero, al kiu vi iras trans Jordanon, por ekposedi ĝin.

48 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo en la sama tago, dirante: 49 Supreniru sur ĉi tiun monton Abarim, sur la monton Nebo, kiu estas en la lando Moaba, kontraŭ Jeriĥo; kaj rigardu la landon Kanaanan, kiun Mi donas al la Izraelidoj kiel posedaĵon; 50 kaj mortu sur la monto, sur kiun vi supreniras, kaj alkolektiĝu al via popolo, kiel mortis Aaron, via frato, sur la monto Hor, kaj alkolektiĝis al sia popolo: 51 pro tio, ke vi pekis kontraŭ Mi inter la Izraelidoj ĉe la Akvo de Malpaco en Kadeŝ, en la dezerto Cin; pro tio, ke vi ne aperigis Mian sanktecon inter la Izraelidoj. 52 Ĉar de malproksime vi vidos la landon, sed vi ne eniros tien, en la landon, kiun mi donas al la Izraelidoj.

1 *5 Mos 31:28, Jes 1:2. Lyssna, ni himlar, jag vill tala!

Hör, du jord, min muns ord!

2 Som regnet ska min lära droppa,

som daggen ska mitt tal flöda,

som rikligt regn på grönska,

som regnskurar på gräs.

3 *Ps 34:4.Herrens namn ska jag förkunna.

Ge ära åt vår store Gud!

4 *Ps 92:16. Han är Klippan,

fullkomliga är hans gärningar,

för alla hans vägar är rätta.

En trofast Gud utan svek,

rättfärdig och rättvis är han.

5 *2 Mos 32:9, Jes 1:3f, Matt 12:39, Fil 2:15. De har handlat illa mot honom,

de är inte hans barn utan en skam,

ett förvänt och avogt släkte.

6 *Mal 1:6. Är det så du lönar Herren,

du dåraktiga och ovisa folk?

Är han inte din Far

som skapade dig,

han som danade och formade dig?

7 Kom ihåg forna dagar.

Ge akt på gångna släktens år.

Fråga din far,

han ska berätta för dig,

dina äldste, de ska säga dig det.

8 *1 Mos 11:8. När den Högste gav arvslotter

åt folken,

när han spred ut människors barn,

då utstakade han gränserna

för folken

efter antalet av Israels barn*32:8Israels barnAndra handskrifter (Septuaginta och Qumran): "Guds söner" (änglarna).,

9 *2 Mos 19:5f, 1 Petr 2:9. för Herrens del är hans folk,

Jakob är hans arvedels lott.

10 Han fann honom i öknens land,

i ödslig, tjutande ödemark.

Han omslöt honom

och tog honom i sin vård,

han bevarade honom

som sin ögonsten*32:10sin ögonstenOrdagrant: "den lille mannen i sitt öga", alltså den känsliga pupillen..

11 *2 Mos 19:4, Jes 63:9. Som en örn väcker upp sitt bo

och svävar över sina ungar,

så bredde han ut sina vingar

och tog emot honom

och bar honom på sina fjädrar.

12 Endast Herren ledde honom,

ingen främmande gud

vid hans sida.

13 Han lät honom gå fram

över landets höjder*32:13landets höjderEn stark position med överblick (Dom 5:18, Ps 18:34). Bergsbygden var den första delen av landet som intogs av israeliterna (Dom 1:19).

och äta av markens gröda.

Han lät honom suga honung

ur berget

och olja ur den hårda klippan.*32:13honung ur berget och olja ur … klippanBikupor i klippskrevor och olivträd på bergshöjder.

14 Han gav honom gräddmjölk av kor

och sötmjölk av får

med det bästa av lamm,

baggar från Bashan*32:14baggar från BashanGolanhöjderna, där det bästa betet fanns (jfr Amos 4:1). och bockar,

det bästa och finaste vete.

Druvors blod fick du dricka,

skummande vin.

15 Då blev Jeshurun*32:15JeshurunPoetiskt namn på Israel, troligen bildat av Jashár, "rättrådig". fet och slog bakut.

Du blev fet och tjock och stinn.

Han övergav Gud, sin skapare,

och föraktade

sin frälsnings klippa.

16 De retade honom

med främmande gudar,

väckte hans vrede med vidrigheter.

17 *Ps 106:37, 1 Kor 10:20. De offrade åt onda andar

som inte är Gud,

åt gudar de inte kände,

nya gudar som nyss kommit till

och som era fäder inte fruktade.*32:17fruktadeAnnan översättning: "kände till".

18 Du övergav Klippan

som födde dig,

du glömde Gud som gav dig livet.

19 Herren såg det och förkastade dem,

eftersom hans söner och döttrar

hade kränkt honom.

20 Han sade:

Jag ska dölja mitt ansikte för dem,

jag ska se vilket slut de får,

för de är ett förvänt släkte,

barn utan trohet.

21 *Rom 10:19. De har provocerat mig

med gudar som inte är gudar,

väckt min vrede

med sina tomma avgudar.

Därför ska jag provocera dem

med det som inte är ett folk,

med ett dåraktigt hednafolk

ska jag väcka deras förtret.*32:21 Citeras av Paulus i Rom 10:19 i samband med hedningarnas frälsning.

22 *Jer 15:14, 17:4. För en eld är tänd av min vrede,

den brinner till dödsrikets djup.

Den förtär jorden med dess gröda

och sätter bergens grundvalar

i brand.

23 Jag ska hopa olyckor över dem,

jag ska skjuta mina pilar

mot dem.

24 *5 Mos 28:22. Svält ska drabba dem,

feberglöd förtära dem,

pest som bittert pinar.

Jag ska sända vilddjurens tänder

mot dem

och gift från ormar

som krälar i stoftet.

25 *Klag 1:20. Ute ska svärdet dräpa deras barn,

inne gör skräcken det.

Unga män och jungfrur förgås,

spädbarn och grånade män.

26 Jag skulle säga:

Jag ska skingra dem,

utplåna minnet av dem

bland människor,

27 *4 Mos 14:15f, Hes 20:14. om jag inte fruktade

fiendens hån,

att deras ovänner

skulle misstolka det och säga:

Vår hand är mäktig,

det var inte Herren

som gjorde allt detta.

28 De är ett rådlöst folk,

och förstånd finns inte i dem.

29 Vore de visa skulle de inse detta,

de skulle förstå vilket slut

de måste få.

30 Hur kan en jaga tusen framför sig,

två driva tiotusen på flykten,

om inte deras Klippa

hade sålt dem,

Herren hade utlämnat dem?

31 Våra fienders klippa

är inte som vår Klippa,

det kan de själva döma om,

32 *Hes 16:49. för deras vinstock

är från Sodoms vinstock

och från Gomorras fält.

Deras druvor är giftiga druvor,

deras klasar är beska.

33 Deras vin är ormars etter,

kobrors grymma gift.

34 Sådant ligger förvarat hos mig,

förseglat i mina förrådshus.

35 *Rom 12:19, Hebr 10:30. Min är hämnden*32:35Min är hämndenCiteras i Rom 12:19 och Hebr 10:30.

och vedergällningen

vid tiden då deras fot ska vackla,

för deras olyckas dag är nära,

det som väntar dem

kommer med hast.

36 *2 Kung 14:26.Herren ska ta sig an sitt folks sak

och förbarma sig

över sina tjänare,

när han ser att deras kraft är borta

och att ingen finns kvar,

varken slav eller fri.

37 Då ska han fråga:

Var är deras gudar,

klippan som de flydde till,

38 *Dom 10:14. de som åt*32:38de som åtHednagudar ansågs beroende av sina offer, till skillnad från Israels Gud (Ps 50:9f). deras slaktoffers fett

och drack deras

dryckesoffers vin?

De får komma och hjälpa er,

de får vara ert beskydd.

39 *5 Mos 4:35, 1 Sam 2:6, Jes 45:5, Hos 6:1f. Se nu: Jag, jag är Gud,

det finns ingen Gud

vid sidan av mig.

Jag dödar och jag gör levande,

jag slår och jag helar.

Ingen kan rädda ur min hand.

40 *Upp 10:5f. Se, jag lyfter min hand

mot himlen och säger:

Så sant jag lever för evigt:

41 När jag vässat

mitt flammande svärd

och min hand skipar rätt,

ska jag ta hämnd på mina ovänner

och straffa dem som hatar mig.

42 Jag ska göra mina pilar

berusade av blod,

mitt svärd ska mätta sig av kött,

av fallnas och fångnas blod,

av fiendehövdingars huvuden.

43 *Ps 9:13, Rom 15:10, Upp 19:2.*32:43 Septuaginta tillägger i början av versen: "Jubla, ni himlar, tillsammans med honom! Alla Guds söner ska tillbe honom." Citeras i Hebr 1:6 som profetia om Kristus.Jubla, ni hednafolk

tillsammans med hans folk,*32:43Jubla, ni hednafolk tillsammans med hans folkCiteras av Paulus i Rom 15:10.

för han hämnas sina tjänares blod.

Han tar hämnd på sina ovänner

och bringar försoning för sitt land,

sitt folk.

44 *4 Mos 13:17. Mose kom tillsammans med Hosea*32:44HoseaVariant på namnet Josua, hans ursprungliga namn (4 Mos 13:17)., Nuns son, och talade hela denna sångs ord inför folket. 45 Och när Mose hade talat alla dessa ord till hela Israel, 46 *5 Mos 6:6f, 11:18f, 31:26. sade han till dem: "Lägg på hjärtat alla de ord som jag i dag gör till vittnen mot er, så att ni befaller era barn att hålla fast vid och följa alla ord i denna lag. 47 *Hebr 4:12. Detta är inte ett tomt ord för er, det gäller ert liv. Genom detta ord ska ni få ett långt liv i det land, dit ni nu går över Jordan för att ta det i besittning."

Gud talar om Moses död

48 Samma dag talade Herren till Mose och sade: 49 *4 Mos 27:12f. "Stig upp här på Abarimberget, på berget Nebo*32:49Abarimberget … NeboBergskedja och topp ca en mil öster om Döda havets nordspets. i Moabs land mitt emot Jeriko, så ska du få se Kanaans land som jag ger åt Israels barn till besittning. 50 *4 Mos 20:25f, 33:38f. Du ska dö där på berget dit du stiger upp, och du ska samlas till ditt folk, liksom din bror Aron dog på berget Hor*32:50Aron dog på berget HorSe 4 Mos 20:23f, 33:38. och samlades till sitt folk. 51 *4 Mos 20:12f. Detta sker för att ni var trolösa mot mig mitt bland Israels barn vid Meribas vatten*32:51trolösa … vid Meribas vattenSe 4 Mos 20, Ps 106:32. vid Kadesh i öknen Zin, eftersom ni inte höll mig helig bland Israels barn. 52 *5 Mos 34:4. Du ska se landet rakt framför dig, men du ska inte komma in dit, till det land som jag ger åt Israels barn."