1 Kanto de suprenirado. De David. Se la Eternulo ne estus kun ni, Diru nun Izrael,2 Se la Eternulo ne estus kun ni, Kiam homoj leviĝis kontraŭ ni:3 Tiam ili englutus nin vivajn, Kiam ekflamis kontraŭ ni ilia kolero;4 Tiam dronigus nin akvo, torento kovrus nian animon;5 Tiam kovrus nian animon pereiga akvo.6 Benata estu la Eternulo, Kiu ne fordonis nin kiel rabakiron al iliaj dentoj.7 Nia animo liberiĝis, kiel birdo el la reto de kaptistoj; La reto disŝiriĝis, kaj ni liberiĝis.8 Nia helpo estas en la nomo de la Eternulo, Kiu kreis la ĉielon kaj la teron.

1 Grádicsok éneke, Dávidtól.2 Ha nem az Úr az, a ki velünk volt, mikor ránk támadtak az emberek:3 Akkor elevenen nyeltek volna el minket, a mint felgerjedt haragjok ellenünk;4 Akkor elborítottak volna minket a vizek, patak futott volna át felettünk;5 Akkor átfutottak volna rajtunk a felbõszült vizek.6 Áldott az Úr, a ki nem adott minket fogaik prédájául!7 Lelkünk megszabadult, mint a madár, a madarásznak tõrébõl. A tõr elszakadt, mi pedig megszabadultunk.8 A mi segítségünk az Úr nevében van, a ki teremtette az eget és földet.