1 Kanto de suprenirado. El profundo mi vokas Vin, ho Eternulo.2 Mia Sinjoro, aŭskultu mian voĉon; Viaj oreloj atentu la voĉon de mia petego.3 Se vi, ho Eternulo, kalkulus la pekojn, Kiu povus stari, ho mia Sinjoro?4 Sed Vi estas pardonema, Por ke Vi estu respektata.5 Mi esperis al la Eternulo, esperis mia animo, Kaj Lian vorton mi fidis.6 Mia animo atendas mian Sinjoron pli, Ol la gardantoj atendas la matenon, La gardantoj la matenon.7 Izrael fidu la Eternulon; Ĉar ĉe la Eternulo estas favorkoreco Kaj ĉe Li estas granda liberigo.8 Kaj Li liberigos Izraelon De ĉiuj liaj pekoj.

1 Grádicsok éneke.2 Uram, hallgasd meg az én szómat; legyenek füleid figyelmetesek könyörgõ szavamra!3 Ha a bûnöket számon tartod, Uram: Uram, kicsoda maradhat meg?!4 Hiszen te nálad van a bocsánat, hogy féljenek téged!5 Várom az Urat, várja az én lelkem, és bízom az õ igéretében.6 [Várja] lelkem az Urat, jobban, mint az õrök a reggelt, az õrök a reggelt.7 Bízzál Izráel az Úrban, mert az Úrnál van a kegyelem, és bõséges nála a szabadítás!8 Meg is szabadítja õ Izráelt minden õ bûnébõl.