1 Kanto de suprenirado. El profundo mi vokas Vin, ho Eternulo.2 Mia Sinjoro, aŭskultu mian voĉon; Viaj oreloj atentu la voĉon de mia petego.3 Se vi, ho Eternulo, kalkulus la pekojn, Kiu povus stari, ho mia Sinjoro?4 Sed Vi estas pardonema, Por ke Vi estu respektata.5 Mi esperis al la Eternulo, esperis mia animo, Kaj Lian vorton mi fidis.6 Mia animo atendas mian Sinjoron pli, Ol la gardantoj atendas la matenon, La gardantoj la matenon.7 Izrael fidu la Eternulon; Ĉar ĉe la Eternulo estas favorkoreco Kaj ĉe Li estas granda liberigo.8 Kaj Li liberigos Izraelon De ĉiuj liaj pekoj.

1 Iš gilybės šaukiuos Tavęs, Viešpatie!2 Viešpatie, išgirsk mano balsą! Tegul Tavo ausys išgirsta mano maldavimus.3 Viešpatie, jei Tu neatleisi kalčių, kas, Viešpatie, išsilaikys?4 Bet Tu atleidi nuodėmes, kad Tavęs bijotų.5 Tu esi mano viltis, Viešpatie, mano siela Tavo žodžiu viliasi.6 Mano siela laukia Viešpaties labiau, kaip sargybiniai laukia ryto.7 Tegu Izraelis viliasi Viešpačiu, nes Viešpats yra gailestingas ir Jo išvadavimas didis.8 Jis išvaduos Izraelį iš visų jo nedorybių.