Publicidade

Romanos 1

ACF
Paavali toivottaa Rooman kristityille armoa ja rauhaa 1-7 ja ilmaisee halunsa tulla heidän tykönsä 8-15. Evankeliumin kautta tulevat vanhurskaiksi ja pelastuvat ne, jotka uskovat 16, 17. Kun pakanat eivät kunnioittaneet Jumalaa, vaikka hänet tunsivat, vaan palvelivat luotua Luojan sijasta eivätkä vihdoin Jumalasta mitään välittäneet, niin Jumala hylkäsi heidät vajoamaan aina syvemmälle turmioon 18-32.

1 Ap. t. 9:15; Ap. t. 13:2; 1. Kor. 1:1; Gal. 1:15; 1. Tim. 2:7; 2. Tim. 1:11Paavali, Jeesuksen Kristuksen palvelija, kutsuttu apostoli, erotettu julistamaan Jumalan evankeliumia, 2 1. Moos. 3:15; 1. Moos. 22:18; 1. Moos. 26:4; 1. Moos. 49:10; 5. Moos. 18:15; Ps. 132:11; Jes. 7:14; Jes. 9:5-6; Jer. 23:5; Hes. 37:24; Dan. 9:24; Miika 5:1; Luuk. 1:70; Joh. 5:39; Room. 16:26; 1. Piet. 1:10jonka Jumala on edeltä luvannut profeettainsa kautta pyhissä kirjoituksissa, 3 2. Sam. 7:12; Jes. 11:1; Matt. 1:1; Luuk. 1:27,32; Luuk. 2:7; Ap. t. 2:30; Ap. t. 13:23; Room. 9:5; 2. Tim. 2:8hänen Pojastansa joka lihan puolesta on syntynyt Daavidin siemenestä 4 Joh. 10:30; Joh. 10:36-38; Ap. t. 2:24; Ap. t. 3:15; Ap. t. 13:32-33; Hebr. 1:5; Hebr. 5:5ja pyhyyden hengen puolesta kuolleistanousemisen kautta asetettu Jumalan Pojaksi voimassa Jeesuksesta Kristuksesta, meidän Herrastamme, 5 Ap. t. 9:15; Room. 12:3; Room. 15:15; Room. 16:26; 1. Kor. 15:10; Gal. 2:7-8; Ef. 3:8; 1. Tim. 2:7jonka kautta me olemme saaneet armon ja apostolinviran, että syntyisi uskon kuuliaisuus hänen nimeänsä kohtaan kaikissa pakanakansoissa, 6 Room. 9:24; Juud. 1:1joihin tekin, Jeesuksen Kristuksen kutsumat, kuulutte: 7 1. Kor. 1:2-3; 2. Kor. 1:2; Gal. 1:3; Ef. 1:1-2; 1. Tess. 4:7; 2. Tim. 1:9; 2. Piet. 1:2kaikille Roomassa oleville Jumalan rakkaille, kutsutuille pyhille. Armo teille ja rauha Jumalalta, meidän Isältämme, ja Herralta Jeesukselta Kristukselta!

8 Room. 16:19; Fil. 1:3; Kol. 1:3-4; 1. Tess. 1:2,8; Fil. 1:4-5Ensiksikin minä kiitän Jumalaani Jeesuksen Kristuksen kautta teidän kaikkien tähden, koska teidän uskoanne mainitaan kaikessa maailmassa. 9 Ap. t. 27:23; 2. Kor. 11:31; Gal. 1:20; Ef. 1:16; Fil. 1:8; 2. Tim. 1:3Sillä Jumala, jota minä hengessäni palvelen julistaen hänen Poikansa evankeliumia, on minun todistajani, kuinka minä teitä lakkaamatta muistan, 10 Ap. t. 19:21; Room. 15:23; 1. Tess. 3:10aina rukouksissani anoen, että minä jo vihdoinkin, jos Jumala tahtoo, pääsisin tulemaan teidän tykönne. 11 Room. 15:29Sillä minä ikävöitsen teitä nähdä, voidakseni antaa teille jonkun hengellisen lahjan, että te vahvistuisitte, 12 Room. 15:32; Tit. 1:4se on, että me yhdessä ollessamme virkistyisimme yhteisestä uskostamme, teidän ja minun. 13 Joh. 4:36; Room. 15:22; 1. Tess. 2:18Ja minä en tahdo, veljet, teiltä salata, että jo monesti olen päättänyt tulla teidän tykönne saadakseni jonkin hedelmän teidänkin keskuudestanne, niinkuin muidenkin pakanain, mutta olen ollut estetty tähän saakka. 14 1. Kor. 9:16Kreikkalaisille ja barbaareille, viisaille ja tyhmille minä olen velassa; 15 omasta puolestani minä siis olen altis teillekin, Roomassa asuvaisille, julistamaan evankeliumia.

16 Ps. 40:10-11; Ps. 119:40; Mark. 8:38; Ap. t. 3:26; Ap. t. 13:46; 1. Kor. 1:18,24; 2. Tim. 1:8Sillä minä en häpeä evankeliumia; sillä se on Jumalan voima, itsekullekin uskovalle pelastukseksi, juutalaiselle ensin, sitten myös kreikkalaiselle. 17 Jer. 23:6; Hab. 2:4; Joh. 3:36; Room. 3:21-22; Gal. 3:11; Fil. 3:9; Hebr. 10:38Sillä siinä Jumalan vanhurskaus ilmestyy uskosta uskoon, niinkuin kirjoitettu on: "Vanhurskas on elävä uskosta".

18 Ef. 5:6; Kol. 3:6Sillä Jumalan viha ilmestyy taivaasta kaikkea ihmisten jumalattomuutta ja vääryyttä vastaan, niiden, jotka pitävät totuutta vääryyden vallassa, 19 Joh. 1:9; Ap. t. 14:17; Ap. t. 17:24,27; Room. 2:14-15sentähden että se, mikä Jumalasta voidaan tietää, on ilmeistä heidän keskuudessaan; sillä Jumala on sen heille ilmoittanut. 20 Job 12:7-9; Ps. 19:2,4; Jes. 40:21,26; Hebr. 11:3Sillä hänen näkymätön olemuksensa, hänen iankaikkinen voimansa ja jumalallisuutensa, ovat, kun niitä hänen teoissansa tarkataan, maailman luomisesta asti nähtävinä, niin etteivät he voi millään itseänsä puolustaa, 21 Ef. 4:17koska he, vaikka ovat tunteneet Jumalan, eivät ole häntä Jumalana kunnioittaneet eivätkä kiittäneet, vaan ovat ajatuksiltansa turhistuneet, ja heidän ymmärtämätön sydämensä on pimentynyt. 22 Jer. 10:14; 1. Kor. 1:20Kehuessaan viisaita olevansa he ovat tyhmiksi tulleet 23 5. Moos. 4:15-18; 1. Kun. 11:4-5; 1. Kun. 12:28-29; 2. Kun. 17:29; Ps. 106:19-20; Jes. 40:18-19; Jer. 2:11; Ap. t. 17:29ja ovat katoamattoman Jumalan kirkkauden muuttaneet katoavaisen ihmisen ja lintujen ja nelijalkaisten ja matelevaisten kuvan kaltaiseksi. 24 Ps. 81:13; Ap. t. 14:16; 1. Kor. 6:18; Ef. 4:19; 1. Piet. 4:3Sentähden Jumala on heidät, heidän sydämensä himoissa, hyljännyt saastaisuuteen, häpäisemään itse omat ruumiinsa, 25 nuo, jotka ovat vaihtaneet Jumalan totuuden valheeseen ja kunnioittaneet ja palvelleet luotua enemmän kuin Luojaa, joka on ylistetty iankaikkisesti, amen. 26 3. Moos. 18:23-24; Ef. 5:11-12; 1. Tess. 4:5; Juud. 1:10Sentähden Jumala on hyljännyt heidät häpeällisiin himoihin; sillä heidän naispuolensa ovat vaihtaneet luonnollisen yhteyden luonnonvastaiseen; 27 1. Moos. 19:5; 3. Moos. 18:22; 3. Moos. 20:13; 1. Kor. 6:9samoin miespuoletkin, luopuen luonnollisesta yhteydestä naispuolen kanssa, ovat kiimoissaan syttyneet toisiinsa ja harjoittaneet, miespuolet miespuolten kanssa, riettautta ja villiintymisestään saaneet itseensä sen palkan, mikä saada piti. 28 Ja niinkuin heille ei kelvannut pitää kiinni Jumalan tuntemisesta, niin Jumala hylkäsi heidät heidän kelvottoman mielensä valtaan, tekemään sopimattomia. 29 Gal. 5:19-21; Tit. 3:3He ovat täynnänsä kaikkea vääryyttä, pahuutta, ahneutta, häijyyttä, täynnä kateutta, murhaa, riitaa, petosta, pahanilkisyyttä; 30 Sananl. 24:8; 2. Tim. 3:2-3ovat korvaankuiskuttelijoita, panettelijoita, Jumalaa vihaavaisia, väkivaltaisia, ylpeitä, kerskailijoita, pahankeksijöitä, vanhemmilleen tottelemattomia, 31 vailla ymmärrystä, luotettavuutta, rakkautta ja laupeutta; 32 Ps. 50:18; Room. 6:21jotka, vaikka tuntevat Jumalan vanhurskaan säädöksen, että ne, jotka senkaltaisia tekevät, ovat kuoleman ansainneet, eivät ainoastaan itse niitä tee, vaan vieläpä osoittavat hyväksymistä niille, jotka niitä tekevät.

Introdução e saudação

1 Paulo, servo de Jesus Cristo, chamado para apóstolo, separado para o evangelho de Deus. 2 O qual antes prometeu pelos seus profetas nas santas escrituras, 3 Acerca de seu Filho, que nasceu da descendência de Davi segundo a carne, 4 Declarado Filho de Deus em poder, segundo o Espírito de santificação, pela ressurreição dos mortos, Jesus Cristo, nosso Senhor, 5 Pelo qual recebemos a graça e o apostolado, para a obediência da entre todas as gentes pelo seu nome, 6 Entre as quais sois também vós chamados para serdes de Jesus Cristo. 7 A todos os que estais em Roma, amados de Deus, chamados santos: Graça a vós e paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.

Paulo intercede pelos cristãos de Roma e anseia vê-los

8 Primeiramente dou graças ao meu Deus por Jesus Cristo, acerca de vós todos, porque em todo o mundo é anunciada a vossa . 9 Porque Deus, a quem sirvo em meu espírito, no evangelho de seu Filho, me é testemunha de como incessantemente faço menção de vós, 10 Pedindo sempre em minhas orações que nalgum tempo, pela vontade de Deus, se me ofereça boa ocasião de ir ter convosco. 11 Porque desejo ver-vos, para vos comunicar algum dom espiritual, a fim de que sejais confortados; 12 Isto é, para que juntamente convosco eu seja consolado pela mútua, assim vossa como minha.

13 Não quero, porém, irmãos, que ignoreis que muitas vezes propus ir ter convosco (mas até agora tenho sido impedido) para também ter entre vós algum fruto, como também entre os demais gentios. 14 Eu sou devedor, tanto a gregos como a bárbaros, tanto a sábios como a ignorantes. 15 E assim, quanto está em mim, estou pronto para também vos anunciar o evangelho, a vós que estais em Roma.

A virtude do evangelho

16 Porque não me envergonho do evangelho de Cristo, pois é o poder de Deus para salvação de todo aquele que crê; primeiro do judeu, e também do grego. 17 Porque nele se descobre a justiça de Deus de em , como está escrito: Mas o justo viverá pela .

A iniquidade e a impureza dos homens

18 Porque do céu se manifesta a ira de Deus sobre toda a impiedade e injustiça dos homens, que detêm a verdade em injustiça. 19 Porquanto o que de Deus se pode conhecer neles se manifesta, porque Deus lho manifestou. 20 Porque as suas coisas invisíveis, desde a criação do mundo, tanto o seu eterno poder, como a sua divindade, se entendem, e claramente se veem pelas coisas que estão criadas, para que eles fiquem inescusáveis; 21 Porquanto, tendo conhecido a Deus, não o glorificaram como Deus, nem lhe deram graças, antes em seus discursos se desvaneceram, e o seu coração insensato se obscureceu. 22 Dizendo-se sábios, tornaram-se loucos. 23 E mudaram a glória do Deus incorruptível em semelhança da imagem de homem corruptível, e de aves, e de quadrúpedes, e de répteis.

24 Por isso também Deus os entregou às concupiscências de seus corações, à imundícia, para desonrarem seus corpos entre si; 25 Pois estes mudaram a verdade de Deus em mentira, e honraram e serviram mais a criatura do que o Criador, que é bendito eternamente. Amém.

26 Por isso Deus os abandonou às paixões infames. Porque até as suas mulheres mudaram o uso natural, no contrário à natureza. 27 E, semelhantemente, também os homens, deixando o uso natural da mulher, se inflamaram em sua sensualidade uns para com os outros, homens com homens, cometendo torpeza e recebendo em si mesmos a recompensa que convinha ao seu erro.

28 E, como eles não se importaram de ter conhecimento de Deus, assim Deus os entregou a um sentimento perverso, para fazerem coisas que não convêm; 29 Estando cheios de toda a iniquidade, fornicação, malícia, avareza, maldade; cheios de inveja, homicídio, contenda, engano, malignidade; 30 Sendo murmuradores, difamadores, aborrecedores de Deus, injuriadores, soberbos, presunçosos, inventores de males, desobedientes aos pais e às mães; 31 Néscios, infiéis nos contratos, sem afeição natural, irreconciliáveis, sem misericórdia; 32 Os quais, conhecendo o juízo de Deus (que são dignos de morte os que tais coisas praticam), não somente as fazem, mas também se agradam dos que as fazem.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-