1 Broeders en zusters, ik kon jullie niet toespreken als mensen in wie Gods Geest leeft. Daarom sprak ik jullie toe als ongeestelijke mensen, onvolwassen in hun geloof in Christus. 2 Ik gaf jullie melk en geen vast voedsel, want dat konden jullie nog niet aan. En jullie kunnen het nog altijd niet aan, 3 want jullie zijn nog altijd ongeestelijk. Als er onder jullie afgunst en rivaliteit heerst, zijn jullie dan niet ongeestelijk en leven jullie dan niet op basis van menselijke maatstaven? 4 Want als iemand zegt: ‘Ik ben een aanhanger van Paulus’, en een ander: ‘En ik van Apollos’, dan zijn jullie toch menselijk bezig? 5 Wat voor iemand is Apollos? En wat voor iemand is Paulus? Wij zijn assistenten door wie jullie tot geloof zijn gekomen, en de Heer heeft ons elk een eigen taak gegeven. 6 Ik heb geplant, Apollos heeft water gegeven, maar God zorgde voor de groei. 7 En niet hij die plant, noch hij die water geeft is van belang, maar alleen Hij die voor de groei zorgt, namelijk God. 8 Hij die plant en hij die water geeft hebben hetzelfde doel, en ze zullen allebei worden beloond voor het werk dat ze hebben gedaan. 9 Wij zijn namelijk collega’s in dienst van God en jullie zijn Gods akker, Gods bouwwerk.

10 Met de genade die God mij heeft geschonken, heb ik als een verstandig bouwkundige een fundering gelegd. Een ander bouwt daarop verder. Maar iedereen moet opletten hoe hij bouwt. 11 Want niemand kan een andere fundering leggen dan de fundering die er reeds ligt: Jezus Christus. 12 Men kan op de fundering bouwen met goud, zilver, edelstenen, hout, hooi of stro. 13 Hoe iedereen heeft gebouwd, zal duidelijk worden. Dat zal gebeuren op de Dag van het Oordeel, en het vuur zal het duidelijk maken. Het vuur zal die dag duidelijk maken hoe zuiver ieders werk is. 14 Als hetgeen iemand op de fundering heeft gebouwd het vuur doorstaat, dan ontvangt die bouwer een beloning. 15 Maar als zijn werk verbrandt, lijdt hij wel verlies, maar blijft hijzelf behouden, als iemand die uit een brand is gered.

16 Weten jullie niet dat jullie Gods tempel zijn en dat Gods Geest in jullie woont? 17 Als iemand Gods tempel te gronde richt, zal God hem te gronde richten. Want Gods tempel is heilig en jullie zijn die tempel. 18 Laat niemand zichzelf iets wijsmaken: als iemand van jullie denkt dat hij wijs is naar de maatstaven van de huidige wereld, moet hij eerst "dwaas" worden voordat hij werkelijk wijs kan worden. 19 Want de wijsheid van de huidige wereld is onzin in Gods ogen. In de Schriften staat immers: "Hij vangt de wijze in zijn eigen sluwheid". 20 En elders staat: "De Heer kent de gedachten van de wijzen, Hij weet dat ze waardeloos zijn." 21 Laat niemand dus pochen over een bepaald persoon. Immers, alles is van jullie: 22 zowel Paulus als Apollos, als Kefas, de wereld, het leven, de dood, het heden en de toekomst – alles is van jullie, 23 en jullie zijn van Christus en Christus is van God.

1 Nā, ko ahau, e ōku tēina, kīhai i āhei te kōrero ki a koutou me tāku ki te hunga i te Wairua, engari, i te kikokiko, ānō ki ngā kōhungahunga i roto i a te Karaiti. 2 He waiū tāku i whāngai atu nā mā koutou, ehara i te kai mārō. Kīanō hoki i taea e koutou te kai mārō, ā, kāhore nei anō i taea e koutou ināianei. 3 Kei te kikokiko tonu hoki koutou. I te mea kei a koutou tonu te hae, te totohe, te wehewehe, ehara oti koutou i te hunga i te kikokiko, e haere ana i runga i tā te tangata ritenga? 4 I tētahi hoki ka kī nei, "Ko ahau nō Pāora," me tētahi atu, "Ko ahau nō Aporo," ehara oti koutou i te hunga i te kikokiko?

5 Tēnā ko wai a Aporo? Ā, ko wai a Pāora? He minita i whakapono ai koutou; ki ia tangata i tā te Ariki i hōmai ai. 6 Nāku i whakatō, nā Aporo i whakamākūkū; nā te Atua ia i mea kia tupu. 7 Heoi, he kore noa iho te kaiwhakatō, he kore noa iho te kaiwhakamākūkū, engari, te Atua nāna nei i mea kia tupu. 8 Nā, ko te kaiwhakatō, ko te kaiwhakamākūkū, kotahi tonu rāua. Otirā, ka rite ki tāna ake mahi, te utu e riro mai i tēnā, i tēnā o rāua. 9 He hoa mahi hoki mātou nō te Atua; he māra koutou nā te Atua.

He whare hanga nā te Atua. 10 Kei te ritenga o te aroha noa o te Atua i hōmai nei ki ahau, kua whakatakotoria e ahau te tūnga, he pērā me tā te tohunga; ā, ko tētahi atu kei te hanga whare ki runga. Otirā, kia tūpato ia tangata ki tāna whare e hanga ai ki runga. 11 E kore hoki tētahi tangata e āhei te whakatakoto i tētahi tūnga kē atu i tērā kua oti nei te whakatakoto, arā, i a Īhu Karaiti. 12 Engari, ki te hanga tētahi ki runga ki te tūnga he kōura, he hiriwa, he kōhatu utu nui, he rākau, he tarutaru, he otaota; 13 ka whakakitea te mahi a tētahi, a tētahi; mā te rā hoki e whakaatu, nō te mea ka whakakitea e te kāpura; ā, mā te kāpura tonu e whakamātautau te mahi a tēnā, a tēnā, he pēhea tōna āhua. 14 Ki te mau tonu te mahi a tētahi e hanga ai ki runga, ka riro i a ia he utu. 15 Ki te wera te mahi a tētahi ka maumauria tāna; ko ia, ia ka ora; otirā me te mea mā roto i te ahi.

16 Kāhore oti koutou i mātau, he whare tapu koutou nō te Atua, ā, kei roto i a koutou te Wairua o te Atua e noho ana? 17 Ki te whakangaromia e tētahi te whare tapu o te Atua, ka whakangaromia hoki ia e te Atua; he tapu hoki te whare o te Atua, ā, ko koutou taua whare.

18 Kei hangarau tētahi ki a ia anō. Ki te mea tētahi he tangata mōhio ia i roto i a koutou i tēnei ao, tukua ia hei kūware kia tupu ai hei tangata whakaaro. 19 Ki te Atua hoki he kūware noa ngā whakaaro mōhio o tēnei ao. Kua oti hoki te tuhituhi, "Ka mau i a ia te hunga whakaaro i runga i tō rātou tinihanga," 20 me tēnei hoki, "E mātau ana te Ariki ki ngā whakaaro o te hunga whakaaro, he tekateka noa." 21 Nō reira, kei whakamanamana tētahi ki te tangata. Nō koutou hoki ngā mea katoa; 22 ahakoa a Pāora, a Aporo, a Kipa, te ao, te ora, te mate rānei, ngā mea o nāianei, ngā mea rānei e takoto mai nei, nō koutou katoa; 23 ā, ko koutou nō te Karaiti, ko te Karaiti nō te Atua.