1 Toen zag ik een engel uit de hemel komen met de sleutel voor de afgrond en een zware keten in zijn hand. 2 Hij greep de draak, de slang van weleer – hij is de duivel en de satan – en ketende hem voor duizend jaar. 3 Hij wierp hem in de afgrond. Toen sloot en verzegelde hij die boven hem, zodat de draak de volken niet meer zou kunnen misleiden zolang de duizend jaar niet voorbij waren. Daarna moet hij korte tijd worden vrijgelaten.

4 Toen zag ik tronen; wie daarop zou zitten zou de macht krijgen om te oordelen. Ook zag ik de zielen van de mensen die waren onthoofd omwille van de getuigenis van Jezus en de boodschap van God; zij hadden het beest en zijn beeld niet aanbeden en het merkteken niet op hun voorhoofd of hun hand gekregen. Zij kwamen tot leven en regeerden duizend jaar lang met Christus. 5 Dit is de eerste verrijzenis. De overige doden kwamen niet tot leven zolang de duizend jaar niet voorbij waren. 6 Zij die aan de eerste verrijzenis mogen deelnemen, zijn gezegend en horen bij God. Over hen heeft de tweede dood geen macht; zij zullen priesters voor God en voor Christus zijn, en ze zullen duizend jaar lang samen met Hem regeren.

7 Na afloop van die duizend jaar zal Satan uit zijn gevangenschap worden vrijgelaten. 8 Hij zal eropuit gaan om de volken te misleiden die in de vier uithoeken van de aarde wonen – Gog en Magog – en hen verzamelen voor de strijd. Hun aantal is als dat van de zandkorrels op een strand. 9 Ze marcheerden over de breedte van de aarde en omsingelden het kamp van de mensen die bij God horen en de door God geliefde stad. Toen kwam er vuur uit de hemel, dat de aanvallers verteerde. 10 Hij die hen had misleid, de duivel, werd in de poel van brandende zwavel geworpen, bij het beest en de valse profeet. Daar zullen ze dag en nacht worden gepijnigd, voor eeuwig en altijd.

11 Toen zag ik een grote witte troon en Hij die daarop zit. De aarde en de hemel vluchtten bij Hem vandaan; zij verdwenen. 12 Toen zag ik alle doden voor de troon staan – zowel de gewone mensen als de hooggeplaatsten – en de boeken werden geopend. Er werd ook een ander boek geopend, namelijk het boek van het leven. Over de doden werd het oordeel geveld dat overeenkwam met hun gedrag zoals dat in de boeken genoteerd stond. 13 Toen stond de zee de doden af die zij bevatte. Ook de dood en het dodenrijk stonden de doden af die zij bevatten en over iedere dode werd het oordeel geveld dat overeenkwam met zijn gedrag. 14 Toen werden de dood en het dodenrijk in de vuurpoel geworpen. Dit is de tweede dood, de vuurpoel. 15 Wie niet in het boek van het leven vermeld stond, werd in de vuurpoel geworpen.

1 Ā, ka kite ahau i tētahi anahera e heke iho ana i te rangi, kei a ia te kī o te poka tōrere, me tētahi mekameka nui i tōna ringaringa. 2 Nā, ka mau ia ki te tarakona, ki te nākahi onamata, ko te Rēwera nei ia, ko Hātana hoki, ka herehere i a ia kotahi mano ngā tau. 3 Ka maka i a ia ki te poka tōrere, uakina ana, whakapiri rawa te hīri ki runga ki a ia, kei whakapōhēhē ia i ngā tauiwi i muri iho, kia taka rā anō ngā tau kotahi mano, ā muri iho i ēnei mea me wewete ia, he tāima iti kau ia.

4 I kite anō ahau i ngā torōna, e noho ana hoki rātou i runga, i hoatu anō hoki te whakawā ki a rātou. I ngā wairua hoki o te hunga i pōutoa mō te whakaaturanga i a Īhu, mō te kupu hoki a te Atua, te hunga kāhore i koropiko ki te kararehe, ki tōna whakapakoko rānei, kīhai hoki i meatia te tohu ki ō rātou rae, ki ō rātou ringaringa. Nā, ka ora rātou, ka kīngi tahi me te Karaiti, kotahi mano tau. 5 (Kīhai ia i ora ake te toenga o ngā tūpāpaku, ā taka noa ngā tau kotahi mano.) Ko te aranga tuatahi tēnei. 6 Hari tonu, tapu tonu te tangata he wāhi nei tōna i te aranga tuatahi. E kore te matenga tuarua e whai mana ki a rātou; engari hei tohunga rātou mā te Atua, mā te Karaiti hoki, ā, kotahi mano ngā tau e kīngi tahi ai rātou me ia.

7 Ā, nō ka pahemo ngā tau kotahi mano, ka wetekina a Hātana i roto i tōna whare herehere. 8 Ā, ka haere ia ki te whakapōhēhē i ngā tauiwi i ngā pito e whā o te whenua, i a Koka rāua ko Makoko, e huihui ai rātou ki te taua; ko te tokomaha o rātou rite tonu ki te onepū o te moana. 9 Nā, haere ana rātou ki te whānui o te whenua, karapotia ana e rātou te nohoanga o te hunga tapu, me te pā e arohaina ana. Nā, ko te hekenga iho o te kāpura i te Atua i te rangi, pau ake rātou. 10 Nā, ko te rēwera i whakapōhēhē nei i a rātou, pangā ana ia ki te roto kāpura whānāriki, ki te wāhi kei reira nei te kararehe me te poropiti teka, ā, ka whakamamaetia rātou i te ao, i te pō, ake ake.

11 Ā, ka kite ahau i tētahi torōna nui, mā, i tētahi hoki e noho ana i runga, rere ana te whenua me te rangi i tōna kanohi; kāhore hoki i kitea he wāhi mō rāua. 12 I kite anō ahau i te hunga mate, i te hunga nunui, i te hunga ririki, e tū ana i mua o te torōna. Nā, kua whakatuwheratia ngā pukapuka; kua whakatuwheratia anō hoki tētahi atu pukapuka, ko te pukapuka o te ora. Kei ngā mea hoki i tuhituhia ki aua pukapuka he whakawā mō te hunga mate, he mea whakarite tonu ki ā rātou mahi. 13 I tukua mai anō e te moana te hunga mate i roto i a ia; i tukua mai hoki e te mate, e te pō, te hunga mate i roto i a rāua. Nā, ka whakawākia tēnā tangata, tēnā, he mea whakarite ki ā rātou mahi. 14 Nā, ka pangā te mate me te pō ki te roto ahi. Ko te tuarua tēnei o ngā mate, arā ko te roto ahi. 15 Ā, ki te kitea tētahi kīhai i tuhituhia ki te pukapuka o te ora, i pangā ia ki te roto ahi.