1 Toen zag ik dat het lam een van de zeven zegels verbrak. Ik hoorde een van de vier wezens roepen, met een stem die klonk als de donder: "Kom". 2 Toen zag ik een wit paard tevoorschijn komen. De ruiter had een boog bij zich. Er werd hem een kroon gegeven en hij reed weg om keer op keer te zegevieren.

3 Toen het lam het tweede zegel verbrak, hoorde ik het tweede wezen roepen: "Kom!" 4 Er kwam een tweede paard tevoorschijn; dit was vuurrood. Aan de ruiter werd de macht gegeven om de vrede uit de wereld weg te nemen, zodat de mensen elkaar zouden doden. Ook werd hem een groot zwaard gegeven.

5 Toen het lam het derde zegel verbrak, hoorde ik het derde wezen roepen: "Kom!" Ik zag een zwart paard tevoorschijn komen. De ruiter had een weegschaal in zijn hand. 6 Ik hoorde iets dat als een stem klonk; tussen de vier wezens vandaan riep deze: "Een liter tarwe voor een dagloon en drie liter gerst voor een dagloon, maar breng geen schade toe aan de olijfolie en de wijn."

7 Toen het lam het vierde zegel verbrak, hoorde ik het vierde wezen roepen: "Kom!" 8 Toen zag ik een vaalgroen paard. De naam van de ruiter was Dood; het dodenrijk volgde hem en hij ontving de macht om een kwart van de mensen op aarde te doden door middel van het zwaard, hongersnood, ziekten en wilde dieren.

9 Toen het lam het vijfde zegel verbrak, zag ik onderaan het altaar de zielen van de mensen die waren omgebracht omdat ze trouw hadden getuigd van de boodschap van God. 10 Ze riepen luid: "O heilige en waarachtige Majesteit, hoelang nog voordat U uw oordeel over de bewoners van de aarde uitspreekt en hen straft voor het vergieten van ons bloed?" 11 Toen werd aan elk van hen een wit gewaad gegeven. Ook werd hun verteld dat ze nog even geduld moesten hebben totdat het aantal geloofsgenoten bereikt zou zijn die net als zij gedood zouden worden omdat ze God dienen.

12 Toen zag ik dat het lam het zesde zegel verbrak. Er vond een zware aardbeving plaats; ook werd de zon zwart als rouwkledij, en de volle maan werd bloedrood. 13 De sterren vielen op aarde, als onrijpe vijgen die door een harde wind van de vijgenboom worden gerukt. 14 De lucht rolde op als een boekrol die wordt dichtgerold; alle bergen en eilanden werden van hun plaats geschud. 15 De koningen op aarde, de machthebbers, de generaals, de rijken, de machtigen en alle slaven en vrije mensen verborgen zich in grotten en tussen de rotsen in de bergen. 16 Ze vroegen aan de bergen en de rotsen: "Val op ons en verberg ons, uit het zicht van Degene die op de troon zit en weg van de toorn van het lam. 17 Want de verschrikkelijke dag van hun toorn is aangebroken. Wie zal kunnen standhouden?"

1 Ā, i kite ahau i te wāhanga o tētahi o ngā hīri e te Reme, i rongo hoki i tētahi o ngā mea ora e whā e mea mai ana, ānō he reo whatitiri, "Haere mai!" 2 I kite anō ahau, nā, he hōiho mā; ā, ko te tangata e noho ana i runga he kōpere tāna; ā, ka hoatu he karauna ki a ia. Ā, haere atu ana ia i runga i te wikitōria ki te wikitōria.

3 Ā, i tāna wāhanga i te rua o ngā hīri ka rongo ahau i te rua o ngā mea ora e mea ana, "Haere mai!" 4 Nā, ka puta mai tētahi hōiho anō, he hōiho whero; ā, i hoatu ki te kainoho i runga kia tangohia atu e ia te rangimārie i runga i te whenua, kia patu ai rātou tētahi i tētahi. I hoatu anō hoki he hoari nui ki a ia.

5 Ā, i tāna wāhanga i te toru o ngā hīri ka rongo ahau i te toru o ngā mea ora e mea ana, "Haere mai!" Ā, i kite ahau, nā, he hōiho mangu; me te kainoho i runga he pāuna taimaha tāna kei tōna ringaringa. 6 Ā, ka rongo ahau i te reo, anō i waenganui o ngā mea ora e whā, e mea ana, "He koata wīti mō te pene, e toru koata pārei mō te pene; kei kino hoki tāu mahi ki te hinu, ki te wāina."

7 Ā, i tāna wāhanga i te whā o ngā hīri, ka rongo ahau i te reo o te whā o ngā mea ora, e mea ana, "Haere mai!" 8 Ā, ka kite ahau, nā, he hōiho hāmā; ā, ko te kainoho i runga, tōna ingoa ko te Mate, me te aru anō te Rēinga i a ia. Nā, i hoatu ki a rāua te tikanga ki te tuawhā o ngā wāhi o te whenua, kia whakamatea ki te hoari, ki te matekai, ki te mate tūroro, ki ngā kararehe hoki o te whenua.

9 Ā, i tāna wāhanga i te rima o ngā hīri, ka kitea e ahau i raro i te āta ngā wairua o te hunga i whakamatea mō te kupu a te Atua, mō tā rātou whakaatu hoki. 10 Nui atu tō rātou reo ki te karanga, ki te mea, "Kia pēhea te roa, e te Ariki, e te tapu, e te pono, ā, kore ana koe e whakawā, e rapu utu mō ō mātou toto, i te hunga e noho ana i runga i te whenua?" 11 Ā, i hoatu he kākahu mā ki tēnei, ki tēnei o rātou; ā, i kīia atu ki a rātou, kia okioki rātou he wā iti nei, kia rite rā anō ō rātou hoa pononga me ō rātou tēina, i meinga nei kia patua, kia pērātia me rātou.

12 Ā, ka kite ahau i tāna wāhanga i te ono o ngā hīri, nā, ko te rū nui; ā, ka mangu te rā ānō he kākahu taratara, pūhuruhuru, ā, ko te marama pēnā katoa i te toto; 13 ā, ka taka iho ngā whetū o te rangi, ānō he piki e whakangahoro nei i ōna hua kōriri, ina rurea ia i te hau nui. 14 Nā, ka tahia atu te rangi me te pukapuka e whakakopaia ana; ā, ka nekehia atu ngā maunga katoa me ngā motu i ō rātou tūranga.

15 Nā, ko ngā kīngi o te whenua, ko ngā tāngata nunui, ko ngā tāngata taonga, ko ngā rangatira mano, ko ngā tāngata kaha, ko ngā pononga katoa, me ngā rangatira katoa, piri ana rātou ki roto ki ngā ana, ki ngā toka o ngā maunga; 16 me te kī ake anō rātou ki ngā maunga, ki ngā toka, "E hinga ki runga ki a mātou, hei huna i a mātou i te kanohi o tērā e noho rā i runga i te torōna, i te riri hoki o te Reme; 17 kua taea hoki te rā nui o tōna riri; ā, ko wai e tū?"