1 ויהי בצאתו מן המקדש ויאמר אליו אחד מתלמידיו רבי ראה מה יפו האבנים והבנינים האלה׃2 ויען ישוע אתו ויאמר הראית את כל הבנינים הגדולים האלה לא תשאר אבן על אבן אשר לא תתפרק׃3 וישב על הר הזיתים ממול המקדש וישאלהו פטרוס ויעקב ויוחנן ואנדרי והם אתו לבדם׃4 אמר נא לנו מתי תהיה זאת ומה הוא האות בבא העת אשר תעשה בה כל זאת׃5 ויען אתם ישוע ויחל לדבר ראו פן יתעה אתכם איש׃6 כי רבים יבאו בשמי לאמר אני הוא ויתעו רבים׃7 ובשמעכם מלחמות ושמעות מלחמה אל תבהלו כי היו תהיה זאת אך לא זאת היא הקץ׃8 כי יקום גוי על גוי וממלכה על ממלכה והיה רעש כה וכה והיה רעב ומהומה׃9 אלה ראשית החבלים ואתם השמרו בנפשתיכם כי ימסרו אתכם לסנהדריות והכיתם בבתי כנסיות ולפני משלים ומלכים תובאו למעני לעדות להם׃10 והבשורה צריכה להקרא בראשנה לכל הגוים׃11 וכאשר יוליכו ומסרו אתכם אל תדאגו ואל תחשבו מה תדברו כי הדבר אשר ינתן לכם בשעה ההיא אותו דברו יען לא אתם הם המדברים כי אם רוח הקדש׃12 ואח ימסר את אחיו למות ואב את בנו וקמו בנים באבותם והמיתו אותם׃13 והייתם שנואים לכל אדם למען שמי והמחכה עד עת קץ הוא יושע׃14 וכי תראו את שקוץ משמם הנאמר ביד דניאל הנביא עמד במקום אשר לא לו הקורא יבין אז נוס ינוסו אנשי יהודה אל ההרים׃15 ואשר על הגג אל ירד הביתה ואל יבא פנימה לשאת דבר מביתו׃16 ואשר בשדה אל ישב הביתה לשאת מלבושו׃17 ואוי להרות ולמיניקות בימים ההמה׃18 אך התפללו אשר לא תהיה מנוסתכם בחרף׃19 כי הימים ההם יהיו עת צרה אשר לא נהיתה כמוה מראשית הבריאה אשר ברא אלהים עד עתה וכמוה לא תהיה עוד׃20 ולולי קצר יהוה את הימים ההם לא יושע כל בשר אך למען הבחירים אשר בחר בם קצר את הימים׃21 ואז אם יאמר איש אליכם הנה פה המשיח או הנהו שם אל תאמינו׃22 כי יקומו משיחי שקר ונביאי שקר ונתנו אתות ומופתים להתעות אף את הבחירים אם יוכלו׃23 ואתם ראו הנה מראש הגדתי לכם את כל׃24 והיה בימים ההם אחרי הצרה ההיא תחשך השמש והירח לא יגיה אורו׃25 והכוכבים יפלו מן השמים וכחות השמים יתמוטטו׃26 ואז יראו את בן האדם בא בעננים בגבורה רבה ובכבוד׃27 ואז ישלח את מלאכיו ויקבץ את בחיריו מארבע הרוחות מקצה הארץ עד קצה השמים׃28 למדו נא את משל התאנה כשירטב ענפה ופרח עלה ידעתם כי קרוב הקיץ׃29 כן אף אתם בראתכם כי היו כל אלה דעו כי קרוב הוא לפתח׃30 אמן אמר אני לכם לא יעבר הדור הזה עד אשר יהיו כל אלה׃31 השמים והארץ יעברו ודברי לא יעברון׃32 אך עת בוא היום ההוא והשעה ההיא אין איש יודע אותה גם לא מלאכי השמים גם לא הבן מבלעדי האב׃33 ראו שקדו והתפללו כי לא ידעתם מתי תהיה העת׃34 והיה כאיש הולך למרחק אשר עזב את ביתו ויתן שלטן לעבדיו ולאיש איש את מלאכתו וגם את השוער צוה לשקד׃35 לכן שקדו כי לא ידעתם מתי יבוא בעל הבית אם לעת ערב או בחצות הלילה אם בעת קריאת הגבר או בבקר׃36 פן יבוא פתאם ומצא אתכם ישנים׃37 ואת אשר אמרתי לכם אמר אני לכל שקדו׃

1 Un Viņam izejot no svētnīcas, viens no Viņa mācekļiem sacīja Viņam: Mācītāj, lūk, kādi akmeņi un kādas celtnes!2 Un Jēzus atbildēdams sacīja viņam: Vai tu redzi visas šīs lielās celtnes? Akmens uz akmens nepaliks, kas netaptu sagrauts. (Lk 19,44; 21,6)3 Un kad Viņš sēdēja iepretim svētnīcai Olīvkalnā, Pēteris un Jēkabs, un Jānis, un Andrejs atsevišķi jautāja Viņam:4 Saki mums, kad tas notiks un kāda zīme būs, kad tas viss sāks piepildīties?5 Un Jēzus atbildēdams sāka viņiem runāt: Skatieties, ka jūs kāds nepieviļ!6 Jo daudzi nāks manā vārdā, sacīdami: Es tas esmu, un daudzus pievils.7 Bet kad jūs dzirdēsiet par kariem un karu nostāstus, nebīstieties, jo tam ir jānotiek, bet vēl nav gals.8 Jo tauta celsies pret tautu, un valsts pret valsti, un vietām būs zemestrīces un bads. Tas būs bēdu sākums.9 Bet paši sevī skatieties! Jo viņi jūs nodos tiesai un sinagogās jūs šaustīs, un manis dēļ jūs stāsieties valdnieku un ķēniņu priekšā viņiem par liecību.10 Un pirms tā jātop evaņģēlijam pasludinātam visām tautām.11 Un kad viņi jūs vedīs nodošanai, iepriekš nedomājiet par to, kas jums būs jārunā; bet kas jums tanī stundā tiks dots, to runājiet, jo jūs neesat tie, kas runā, bet Svētais Gars.12 Bet brālis nodos nāvei brāli un tēvs dēlu; un bērni sacelsies pret vecākiem un nonāvēs viņus.13 Un mana vārda dēļ jūs visi ienīdīs. Bet kas izturēs līdz galam, tas izglābsies.14 Bet kad redzēsiet izpostīšanas negantību esam, kur nevajag, kas to lasa, lai saprot! - tad, kas ir Jūdejā, lai bēg kalnos!15 Un kas uz jumta, tas lai nenokāpj namā un lai neieiet kaut ko paņemt savās mājās!16 Un kas būs tīrumā, lai neatgriežas atpakaļ paņemt savas drēbes!17 Bet bēdas grūtniecēm un zīdītājām tanīs dienās!18 Bet lūdziet Dievu, lai tas nenotiek ziemā!19 Jo tanīs dienās būs tādas apspiešanas, kādas nav bijušas no iesākuma līdz šim, kamēr Dievs pasauli radījis, un arī vairs nebūs.20 Un ja Kungs šīs dienas nesaīsinātu, neviena miesa netiktu izglābta, bet izvēlēto dēļ, kurus Viņš ir izredzējis, Viņš šīs dienas saīsinājis.21 Un ja kāds tad jums sacīs: Lūk, še ir Kristus, lūk, tur, tad neticiet!22 Jo celsies viltus kristi un viltus pravieši, un darīs zīmes un brīnumus, lai pieviltu, ja tas iespējams, arī izredzētos.23 Bet to jūs ievērojiet! Lūk, es esmu jums to visu iepriekš pateicis.24 Bet tanīs dienās pēc tām apspiešanām saule aptumšosies, un mēness nedos vairs savu spīdumu,25 Un zvaigznes kritīs no debesīm, un debess stiprumi sakustēsies.26 Un tad redzēs Cilvēka Dēlu nākam padebešos lielā spēkā un godībā.27 Un tad Viņš sūtīs savus eņģeļus un sapulcinās savus izredzētos no četriem vējiem, no zemes gala līdz debesu augstumiem.28 Bet mācieties līdzību no vīģes koka! Kad jau tā zari kļūst maigi un lapas plaukst, tad ziniet, ka vasara tuvu.29 Tā arī jūs, kad redzēsiet to notiekam, ziniet, ka Viņš tuvu durvju priekšā.30 Patiesi es jums saku: Šī cilts neizzudīs, iekams viss tas notiks.31 Debess un zeme zudīs, bet mani vārdi nezudīs.32 Bet par šo dienu vai stundu neviens nezina: ne eņģeļi debesīs, ne Dēls, tikai Tēvs.33 Skatieties, esiet modri un lūdziet Dievu, jo jūs nezināt, kad tas laiks būs.34 Tas ir tā: cilvēks, aizceļodams tālumā, atstāja savu namu un deva saviem kalpiem varu pār katru darbu, un durvju sargam pavēlēja būt nomodā.35 Tāpēc esiet nomodā, jo jūs nezināt, kad nama Kungs nāks: vakarā vai nakts vidū, vai gaiļiem dziedot, vai agri no rīta.36 Ka viņš, nejauši atnākot, neatrod jūs guļot.37 Bet ko es jums saku, to es saku visiem: Esiet nomodā!